Maandag 9 november 2026

Gistermiddag maken we het vertrek van het schip uit Lissabon mee, deels op het balkon en deels vanuit de hut. Er valt af en toe stevige regen en dan weer lijkt de zon bijna door te komen. We zien de bekende plekken aan ons voorbij glijden: het Castelo de Sao Jorge, de Sé kathedraal en het Praça do Comèrcio. Aan de andere kant van de rivier passeren we het Cristo Rei beeld, een kleinere versie van het bekende beeld in Rio de Janeiro. En we varen onder de Ponte 25 de Abril door. Dit is altijd nog een rare gewaarwording. Je denkt eerst een zwerm boze bijen te naderen en vervolgens zie je dat dat geluid komt van de auto’s die over het stalen wegdek-rooster rijden. Je kijkt zo tegen de onderkant van de auto’s aan.

Als we de Torre de Belém gepasseerd zijn, komen we vanaf de Taag op de Atlantische Oceaan. Dat is te merken. Er staat een stevige wind, waardoor het schip meteen een paar graden scheef hangt. Even later krijgen we flinke deining, wat een uitdaging wordt voor de obers bij het diner.

We hebben er zelf gelukkig weinig last van, zodat we kunnen genieten van de maaltijd in het restaurant. We krijgen er ook de fles rosé uitgereikt, als cadeau van de Costa Club. Deze laten we dicht en nemen we mee naar huis.

Bij de Grand Bar krijgen we weer een nieuwe creatie van Joshua voorgeschoteld. Jeroen proeft er perensap in en dat klopt. Verder zit er ook Blue Curaçao in. Lekker! Bij de Teodora Lounge is het ook weer gezellig met Riche en zijn collega’s. Later die avond / nacht zal er een crew party zijn, maar dat is natuurlijk niet voor ons bedoeld.

Ondanks de ruige zee hebben we een goede nacht en worden we wakker met een zonnetje op het balkon. Na het ontbijt gaan we toch een stukje wandelen op dek 5 buiten. Dat is best goed te doen, alleen dicht bij de boeg moet je je bril wel vasthouden, omdat hij anders misschien van je hoofd af waait.

We komen even bij in de Gelateria met een cappuccino en het onvermijdelijke groente sapje (is evengoed best lekker, hoor!). Via de shops op dek 4 (niets gekocht) lopen we terug naar onze hut en gaan lekker op ons balkon wat lezen.

Voor de lunch hebben we vanmorgen de Teppanyaki gereserveerd. Daarbij hebben we gevraagd of we aan de tafel kunnen worden geplaatst bij kok Emiliano. We kennen hem van twee eerdere cruises en zagen hem eerder deze week al aan het werk. We blijken vandaag de enige twee gasten te zijn in de Teppanyaki en inderdaad is Emiliano er vanwege ons verzoek.

Het is een gezellig weerzien en omdat er toch geen andere gasten zijn, is er alle tijd om tijdens het bereiden van de maaltijd met hem bij te praten. Hij schotelt ons weer heerlijke gebakken rijst en een super malse Japanse biefstuk voor. Terug in de hut doen we een tukje en gaan daarna verder lezen op ons balkon.

Morgen komen we om 13:00 uur aan op Gran Canaria. We hebben daar een kort uitstapje met een elektrische Tuktuk geboekt. Maar daarover meer in het volgende verslag.