Dinsdag 5 mei 2026

Terug naar gisteravond. We kwamen terug van onze excursie naar de Etna en waren iets meer dan een half uur later dan de aanvangstijd van onze diner-zitting. Als we bij het restaurant aankomen, zijn de deuren gesloten en staat er een ober die ons vertelt dat we te laat zijn. Maar we geven aan dat onze ober de vorige dag had aangegeven dat we nog wel naar binnen zouden komen, dus vragen we of de manager kan komen.

Aan hem leggen we uit dat we ook geen volledig diner verwachten, maar dat het menu die dag twee van onze favorieten bevat en dat we die niet willen missen en ook alleen nog voor die twee dingen komen. Dan mogen we naar binnen maar de manager geeft ook aan dat we dan de tweede zitting hadden kunnen nemen. Co grapt dat we dan bij de bar verwacht worden anders zijn we niet dronken als we naar bed gaan.

We komen aan bij onze tafel en onze obers ontvangen ons heel vriendelijk. We vertellen dat we alleen de beef tartare en cheesecake willen. Een beetje brutaal vragen van het eerste of we er twee kunnen krijgen. De cheesecake vinden we daarvoor wat te zwaar.

En zo genieten we van ons speciale Diner-Light. We hadden toch al iets gegeten tegen het einde van de middag. De ober geeft aan dat er vandaag weer gedanst wordt door een team van de obers en hoopt dat we daarvoor nog wel willen blijven. Dat doen we en er hangt weer een feestelijke sfeer als de voorstelling wordt  gegeven. Daarna komen we Nila (bekende serveerster) tegen en praten even bij.

Co gaat daarna door naar de bar in de hoop dat het daar niet al helemaal vol zit terwijl Jeroen nog even de spullen wegbrengt naar de hut. We zijn zo van de bus naar het restaurant gegaan dus we hebben nog de tas en jassen bij ons.

Gelukkig is er nog plek aan de bar en het is erg gezellig totdat er een quiz wordt gedaan en we de muziek wel erg missen. Even doorbijten en dan komt de muziek wel terug. We zijn ondertussen druk in gesprek met een andere gast.

We zijn wat laat als we gaan slapen, maar we hoeven morgen toch niet vroeg op want we hebben geen excursie. Hoewel, als we in ons restaurant willen ontbijten moeten we ook niet te laat zijn.

We worden tegen half 8 wakker en maken ons klaar voor het ontbijt. Ondertussen varen we nog en we worden rond 9 uur verwacht aan te komen. Aankomen in  Valletta moet je eigenlijk op het dek of balkon meemaken. We waren daar voor gewaarschuwd, maar nu zaten we voor ons ontbijt in het restaurant en konden we het wel zien door de ramen, maar er is zoveel te zien als het schip de haven binnen vaart dat je eigenlijk buiten moet staan.

We zaten wel zo gunstig in het restaurant dat we toch meekrijgen hoe mooi, bijzonder, de beelden zijn die langskomen, maar als we hier weer een keer aankomen, gaan we vroeg op om te ontbijten zodat we ook mooie foto’s kunnen maken.

Na het ontbijt gaan we naar de hut om de krant te lezen en het verslag van gisteren te schrijven. Om meteen van boord te gaan, betekent ook dat je in de drukte zit. Dus we doen nog even rustig aan.

Als ons verslag klaar is, de foto’s uitgezocht zijn en alles op het internet geplaatst is, gaan we op pad. We verlaten het schip en lopen naar de Barrakka liften. De stad ligt hoog, in ieder geval het mooiste gedeelte, en je kunt langs een weg omhoog lopen of deze lift gebruiken. Er staat wel een behoorlijke rij, maar we schatten in dat het wel het wachten waard is.

Na ongeveer een half uur zijn we bijna aan de beurt als er een stevige knal klinkt. Het leidt tot enig rumoer, maar wij wisten dat precies om 12 uur een kanon wordt afgeschoten vanuit de Saluting Battery boven ons. We waren er op voorbereid en om 16:00 uur zal er weer een schot klinken.

We gaan met de lift naar boven naar de Barrakka Gardens en hebben hier een fantastisch uitzicht onder andere over de haven, maar ook diverse vestingwerken. Er is verder een gezellig plein en we besluiten om een stukje pizza als lunch te nemen met een flesje water. Daarna gaan we verder de stad in. Het staat hier vol met mooie gebouwen, zoals het paleis van de premier, de Sint John’s Co Kathedraal, het paleis van de Grootmeester, en nog veel meer.

We genieten van de bijzondere architectuur en lopen ook een winkel binnen voor ons eerste souvenir deze vakantie: een beertje met Malta op zijn buikje. Het is prachtig weer en zo slenteren we door totdat we zien dat we voor verdere bezienswaardigheden flink moeten afdalen. Terwijl we ons afvragen of dat de moeite waard zal zijn, zien we een soort elektrisch voertuig voor rondritten. Voor 5 euro pp kun je een rit van 20 minuten doen. Dus dat lijkt ons wel wat en het was zeker de moeite waard.

We rijden kriskras door het (rechte) stratenplan van Valletta en gaan verschillende keren omlaag richting de vestingwerken aan de waterkant en weer terug omhoog de stad in. Op veel punten krijgen we even een tip wat er voor speciaals te zien is, zoals de gevels met mooie Maltezer balkons en de bijzondere deurkrukken in de vorm van dolfijnen.

Na de rondrit ontdekken we toch nog een ander mooi stuk hoog gelegen stad voordat we besluiten de lift weer te nemen en terug te keren naar het schip. We hebben een zeer goed gevoel over deze dag, maar de benen zijn ondertussen wel voelbaar.

En zo zijn we op tijd terug op het schip om de volgende knal van het kanon te ontlopen, hoewel we die hier vast gaan horen. Met een colaatje uit de minibar gaan we weer schrijven en een keuze maken uit de vele foto’s die we vandaag weer gemaakt hebben.