Las Palmas per Tuktuk

Dinsdag 10 november 2026

We pakken de draad weer even op bij het diner van gisteravond. Omdat we nog aardig vol zaten van de Teppanyaki, besluiten we slechts een voorgerechtje, Vitello Tonnato, en een hoofdgerecht te nemen en de “first course” en het toetje over te slaan.

Hierdoor zijn we wel snel klaar met eten en de ober geeft aan dat er vanavond weer een dansje is van de obers en koks. Dat laat gelukkig niet lang op zich wachten. Ondanks dat het restaurant hier niet een mooie ruimte heeft dat als podium kan dienen, weten ze verspreid tussen de gasten toch een mooi vrolijk meeslepende voorstelling te geven.

Daarna gaan we weer door naar de Grand Bar. We beginnen dit keer met een BBC en daarna is het weer aan Joshua om ons te verrassen. De tijd vliegt en we moeten weer door naar de Teodora Lounge waar straks ook nog een jaren negentig party zal worden gehouden.

Als we in de lounge aankomen, missen we Riche, onze speciale bartender. Hij blijkt even ingezet te zijn in de wijnbar omdat een medewerkster ziek is door de ruige zee. Maar we worden meteen gerustgesteld dat hij zo weer terug zal zijn.

Tegen half 11 wordt het drukker in de lounge. De band is bijna klaar met spelen en dan nemen de mensen van het Animatie team het over met een discjockey en is het dansen en meezingen op de muziek uit de jaren 90, en wat Braziliaanse feestelijke nummers. Tja, wij blijven toch maar onze barkrukken warm houden en houden het bij meezingen.

Dan na een nacht goed geslapen te hebben, worden we redelijk vroeg wakker. De zon doet al zijn best. De zee was vannacht veel rustiger dan de voorgaande nacht. We gaan dus ook op tijd naar het ontbijt. Vandaag geen extra bestellingen, gewoon wat van het buffet pakken.

Het schip zal pas rond 13:00 uur aankomen in Las Palmas. We hebben dus nog ruim tijd voor een paar rondjes over het dek, een groente-drankje in de Gelateria en het lezen van krant en boek op ons balkon. Lekker in de zon.

We lunchen ook bescheiden, voor ons doen dan, en nadat we nog even naar de hut geweest zijn, gaan we van boord voor onze rit van ongeveer anderhalf uur met een 100 procent elektrische Tuktuk.

Er staan er drie klaar en hoewel er 6 passagiers inpassen, worden het er 4 per Tuktuk. Wij krijgen een Frans stel bij ons. Onze chauffeuse is een van oorsprong Italiaanse dame. Ze rijdt stevig en omdat het voertuig helemaal open is, lijkt het harder dan het gaat. Ze haalt tussen de 40 en 45 kilometer per uur, genoeg om goed mee te komen in het verkeer.

We gaan eerst naar een hoger gelegen uitkijkpunt – Alta Vista – waar we een groot deel van Las Palmas kunnen zien, behalve het oude gedeelte. We zien ook ons schip liggen. Ze houdt een uitgebreid verhaal van wat we zien. Anders dan haar collega, die met zijn groepje meer staat te kijken dan dat hij wat uitlegt.

Vervolgens maken we een korte stop op een plek waar het eigenlijk niet mag, maar vanaf hier kunnen we een grote bananenplantage zien liggen.

Daarna gaan we door naar een plek in de wijk San Francisco waar we juist wel de oude stad Vegueta kunnen zien liggen. Daar gaan we straks in de buurt van de kathedraal stoppen. Dan kunnen we daar een 20 minuten zelf rondkijken. De kathedraal ligt aan een mooi plein. De toegang tot de kerk is 8 euro. Dat is een beetje zonde als we er maar een paar minuten in kunnen rondkijken. In de naastgelegen wijk Triana zien we nog een prachtig gebouw staan, het Gabinete Literario.

Na dat bezoek is het tijd om terug te rijden. Het is natuurlijk redelijk beperkt zo’n rondrit in anderhalf uur, maar we hebben een indruk gekregen. We hebben wat om over na te denken voor ons volgende bezoek aldaar.

We gaan terug het schip op en schrijven ons verslag. Zo dadelijk gaan we naar de wijnbar om wat met Jezel bij te praten. Ze was wat teleurgesteld dat ze ons te weinig ziet. Maar ja, we drinken eigenlijk alleen bij het eten een glas wijn. Vandaag dan maar een glas vooraf.