Dinsdag 24 maart 2026

Maandagavond was het “La notte bianca” aan boord, de witte avond. Deze vindt op alle cruises van Costa wel een keer plaats. Veel mensen hebben zich in het wit aangekleed. Bij het diner krijgen we weer een glaasje champagne en is er aan het einde nog een korte presentatie van alle departementen aan boord: housekeeping, de bar, de keuken en het restaurant personeel. Ze krijgen terecht allemaal veel applaus.

Om 23:00 uur start het witte feest boven op dek 9. Bij het zwembad staan dan mooie creaties uit fruit gesneden en een paar ijs sculpturen. Ook wordt er een nog een extra buffet met lekkers neergezet en daarna start het feest met een DJ. Wij laten het meestal aan ons voorbij gaan, zoals ook deze keer. We blijven liever nog even op onze vaste stek aan de Grand Bar hangen.

Vanmorgen worden we nu eens een keer door de wekker wakker gemaakt. We willen natuurlijk niet te laat zijn voor onze excursie van vandaag. Na het ontbijt hebben we echter nog voldoende tijd om het schip te zien aanleggen in de haven van Tanger. We waren hier in 2015 al een keer eerder met de Costa Magica. Daarom hebben we nu een excursie geboekt die ons (ook) naar het verderop gelegen Tétouan gaat brengen.

Om 9:00 uur gaan we naar de verzamelplek in het theater en niet veel later gaan we van boord en naar de bus. Het wordt vandaag een combinatie van Engels sprekenden en Spaanstaligen. Gids Mohamed en chauffeur Mustafa gaan ons begeleiden vandaag. We vertrekken uit de haven en rijden dan eerst naar de stad Tétouan. De rit duurt ongeveer een uur en voert langs de hellingen van het Rif gebergte. Het heeft de afgelopen winter veel geregend, dus alle heuvels en velden zijn fris groen en de Mimosa bomen staan volop in de gele bloemen.

We rijden naar het centrum van de stad en stappen daar uit om samen met de gids verder te wandelen. Er gaat ook een lokale gids met ons mee, die ook een paar woorden Nederlands spreekt. En we worden ook nog begeleid door een twee mannen in burger van de toeristen politie. Er wordt dus goed op ons gelet.

We beginnen op het plein Place Moulay El Mehdi. Hier zien we nog veel invloeden van de Spaanse bezetting van dit gedeelte van Marokko, die tot 1956 heeft geduurd. De grote gele kerk valt hier op aan het plein tussen de andere gebouwen die bijna allemaal wit van kleur zijn. Tétouan wordt ook wel De Witte Duif genoemd.

We lopen eerst naar de Place Feddan, waar je een mooi uitzicht hebt hoe de witte huizen van de oude medina tegen de heuvel aan gebouwd liggen. Bovenop de heuvel staat het Spaanse fort Alcazaba de los Adives. Dan lopen we verder door de Spaanse wijk naar één van de poorten die ons naar de medina brengen, de Bab Tut. Naast de poort staat een mooie waterfontein. Onze gids legt uit dat niet alle fonteinen drinkbaar water geven, maar dat kun je vanzelf aan een bordje en aan het water zelf zien.

We gaan door de poort de wirwar van smalle straatjes in de medina in. Je kunt hier eventueel de weg vinden door de merktekens op straat te volgen die de richting aangeven naar een poort, een waterfontein of een moskee. Het begin van de route gaat over de vismarkt en verderop worden ook veel andere producten verkocht, zoals verse groenten, kruiden, kippen en huishoudelijke artikelen.

We komen uit bij de Place El Mechouar, waaraan het koninklijk paleis is gelegen. Vanaf hier gaan we de mellah in, de oude Joodse wijk. Vroeger woonden hier veel joodse mensen, maar tegenwoordig zijn er nog maar 7 families en 1 synagoge. De anderen zijn geëmigreerd naar andere landen. We brengen een kort bezoek aan de enige overgebleven kleine synagoge.

Dan komen we aan bij onze eerste commerciële stop van deze excursie, een bezoek aan een Berber winkel, waar onder andere veel handgemaakte tapijten worden verkocht. We krijgen een demonstratie van de vele verschillende soorten tapijten uit de diverse gebieden hier en die met verschillende technieken zijn gemaakt. Helaas heeft niemand van onze groep interesse om een kleed aan te schaffen, dus we hebben een beetje medelijden met de medewerker die alle kleden moet uitrollen en weer moet oprollen. Dat is duidelijk een zwaar klusje.

Dan is het tijd voor de lunch in het restaurant Palace Bouhlal, in een sfeervolle ruimte met live muziek. We krijgen hier een vast menu voorgeschoteld met harira, een Marokkaanse soep, gevolgd door een tajine met kip, groenten en couscous met nog een paar kip spiesjes erbij. Tot besluit een kopje munt thee met een vers gebakken koekje erbij.

Na de lunch lopen we verder door de oude stad en komen aan bij het Museum Bab el Oqla, een klein museum over de geschiedenis van Tétouan. We zouden hier van de gids een kwartiertje de tijd krijgen, maar na een minuut of 7 blijkt de groep al verder aan het lopen te zijn. We lichten de extra gids nog even in dat er nog twee anderen binnen zijn in het museum en lopen dan snel weer naar de groep toe.

Intussen zijn de straatverkopers ook actief geworden en bieden terloops van alles aan. De gidsen en de toeristen politie houden gelukkig wel in de gaten dat het niet uit de hand loopt. We lopen de medina uit en daar staat de bus op ons te wachten voor de rit terug naar Tanger.

We rijden ten zuiden van Tanger naar de kust om daar Cap Spartel te bezoeken. Op dit klif heb je mooi uitzicht op de plek waar de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee elkaar ontmoeten. We nemen hier wat foto’s en kopen nog een leuke muzikale pluchen kameeltje als souvenir.

Dan rijden we verder naar het oude centrum van Tanger. Daarbij komen we langs een paar hele luxe optrekjes, waaronder het buitenverblijf van de koning van Saoedi Arabië. Bij de poort van de Kasba van Tanger gaan we de bus uit en gaan we te voet verder. De gids krijgt nu een beetje haast, want de tijd schiet al aardig op en er staan wat dingen op het programma hier.

We volgen de groene route door de medina. Er zijn er drie, die met gekleurde pijlen worden aangegeven. Ook hier in Tanger is het een wirwar van smalle straatjes, met kleine winkeltjes, caféetjes en ook wel wat kunst ateliers. We komen uit bij een wat groter plein met een groot terras. Hier vraagt de gids wie van ons er nog interesse heeft om een demonstratie bij een Berber apotheek bij te wonen. Wij slaan dat aanbod af, want dat hebben we al een paar keer meegemaakt bij eerdere bezoeken aan Marokko. We kopen een paar flesjes water om even bij te tanken en wachten op het plein tot de gids weer terug is van de apotheek.

Dan is het nog een klein stukje lopen totdat we de oude stad uit zijn en bij de boulevard onze bus al klaar staat. Naar de haven is het nog maar een klein stukje rijden en dan zit de excursie erop. We nemen afscheid van Mohamed en Mustafa en gaan rond 18:00 uur voor de laatste keer aan boord van de Costa Fascinosa.

Na deze lange dag hebben we zin in een snelle hap. We besluiten daarom het diner in het restaurant over te slaan en gaan voor een hamburger menu bij de Salty Beach op dek 9. Dat is bovendien ook één keer gratis voor ons, als Gold member van de Costa Club. We laten ons het goed smaken en hebben ondertussen uitzicht op de kustlijn van Marokko, als het schip uit Tanger is vertrokken op weg naar Barcelona.

Aan de bar is het weer erg gezellig en het wordt ook later dan normaal, maar dat is waarschijnlijk de laatste keer want morgen moeten we wat alcohol minderen om de koffers in te pakken want die moeten voor we gaan slapen op de gang staan. We hebben nog een zeedag te gaan en komen dan rond 12:00 uur in Barcelona, eindpunt voor ons, aan.

Tot zover het verslag van gisteren. Vandaag, woensdag 25 maart 2026, werken we dat verslag uit, maar de keuze voor foto’s is nog even iets wat we niet voor de lunch af krijgen. Daarom besluiten we het publiceren maar naar het einde van de middag te verzetten want na de lunch willen we nog even genieten van stoombad en whirlpool. Dat hebben we een aantal dagen niet gedaan vanwege de boeken die we lezen en de toch dan beperkte tijd in de middag.

Nog vlak voor de lunch kunnen we inchecken voor de vlucht van morgen en er zijn nog twee stoelen businessclass beschikbaar die we met punten kunnen betalen, dus besluiten we dat te doen. Kunnen we op de luchthaven ook gebruik maken van de lounge.

In de spa is het redelijk rustig en er is geen golfslag meer in het bubbelbad. De zee is vandaag uitermate rustig. De zon schijn volop dus het zal wel even wennen zijn als we morgen thuis komen.

Voor het diner gaan we nog even bij bartender Jason langs die dan bij het zwembad op dek 9 in het midden te vinden is. Hij heeft een tekening voor ons gemaakt waarvoor hij van ons beiden een pasfoto gemaakt had. De tekening is een combinatie van onze gezichten. Als je de helft afdekt, herken je 1 van ons daarin.

Hiermee is dit in principe het laatste verslag van deze reis, tenzij er nog iets belangrijks te melden is. Bedankt weer voor het lezen. Wie het leuk vindt hoeft niet heel lang te wachten want over ongeveer 5 weken gaan we aan boord van de Costa Fortuna voor een cruise van 2 weken met veel nieuwe bestemmingen voor ons. Dan hebben we vast weer veel te vertellen. Helaas dan weinig zeedagen.

Bedankt voor het lezen, de reacties langs verschillende wegen en Ed voor het oppassen op onze huisdieren.

Maandag 23 maart 2026

Gisteravond kijken we vanaf ons balkon hoe het schip vertrekt uit de haven van Tenerife. Co houdt daarbij een oogje op de zee en dat is met een bedoeling. Hij wist namelijk nog dat we hier eerder wel eens dolfijnen voor de kust hebben gezien. En inderdaad, als we een stuk op open zee zijn, ziet hij een paar rugvinnen boven water komen. Het is een hele groep bij elkaar en verderop zien we nog een paar keer een enkele dolfijn zwemmen. Voor een foto met de mobiele telefoon is het te veraf en gaat het te snel. Maar het blijft altijd een mooi gezicht.

We proberen het diner beperkt te houden, na de uitgebreide lunch op Tenerife. Maar ja, er staat wel ricotta cheesecake op het menu als toetje… Die kan natuurlijk niet onbesteld blijven. Tot overmaat van ramp is er ook nog een Franse dame in onze buurt jarig. Zij krijgt van Costa een mooie chocoladetaart cadeau en wil daarvan graag aan iedereen die rond haar zit een stukje uitdelen. Zo wordt het toch nog een machtige maaltijd, maar ach, we zijn op vakantie.

Vanmorgen worden we weer wakker op zee. Gelukkig geen ruige zee, zoals vorige week. De lucht is prachtig blauw dus het belooft een mooie dag te worden. We starten weer onze zeedag routine met ontbijt, cappuccino / sapje en de krant op het balkon. En dan gaat om 11 uur de klok een uurtje verder naar de tijdzone waar Nederland ook in valt. Zo zijn we deze reis zonder jetlag 5 tijdzones doorgevaren.

Om 12:15 uur gaan we naar het Teppanyaki restaurant. Er zijn vandaag voor de lunch twee tafels van 12 personen bezet. We hebben dezelfde kok, Mark, die weer een heerlijke Japanse maaltijd voor ons op de bakplaat tovert. Jeroen twijfelde of hij dit keer voor de kip als hoofdgerecht zou gaan, maar het wordt uiteindelijk toch weer de ossenhaas. Die is opnieuw supermals als die medium rare op onze borden komt.

We gaan terug naar ons balkon omdat we nog wat meters willen maken in onze boeken. We zien een paar keer een groepje vogels voorbij vliegen, die verdacht veel op duiven lijken. Niet veel later ontdekt Jeroen toevallig dat er een duif onder de balustrade van ons balkon zit uit te rusten. Hij heeft een ring om zijn pootje, dus het is geen verdwaalde duif van een plein in een grote stad. Google leert ons dat de duivensport in Marokko zeer populair is. Er worden onder andere lange vluchten langs de kust met de duiven gemaakt. Daar zal dit groepje dan waarschijnlijk ook wel mee bezig zijn. Jeroen zet maar een glaasje water neer voor de duif, die het zich misschien gewoon makkelijk maakt door met ons mee naar Tanger te varen, waar we morgenochtend aankomen.

In ons blog van vandaag willen we graag de bemanning van de Costa Fascinosa in het zonnetje zetten. Daarvoor hebben we wat foto’s gemaakt van de crew waar we zelf het meeste contact mee hebben gehad deze reis, zoals de barmannen van de Grand Bar en de Backpool, onze cabin steward en onze obers in het restaurant. Maar er zijn natuurlijk nog veel meer mensen hard bezig om alle passagiers hier een fantastische vakantie te bezorgen. Daar werken ze heel hard voor, zeven dagen per week, maandenlang en ver van huis. Dus met heel veel respect voor al deze toppers willen we zeggen: “Thank you very much, grazie mille, salamat, dank je wel !!”

Co heeft wat zitten knutselen op zijn telefoon om met behulp van AI een soort van getekende versies van de foto’s te maken. Die vinden we eigenlijk wel zo geslaagd, dat we dit keer de tekeningen plaatsen in plaats van de originele foto’s. Het is weer eens wat anders.

Morgen komen we dus in Tanger aan. Daar hebben we een lange excursie, waarbij we ook Tétouan gaan bezoeken. Het verslag van morgen publiceren we daarom waarschijnlijk pas woensdag.

Zondag 22 maart 2026

Tijdens het diner kregen we weer een fles wijn van Costa. Eerder tijdens de cruise mochten we kiezen of we Rode, Witte of Rosé wijn zouden willen. We krijgen een fles Amai Rosé.

Gisteravond was het al een stuk rustiger op zee. Aan de bar was er nauwelijks nog iets van te merken. De scheepsarts komt langs en we raken aan de praat. Hij biedt ons zelfs een drankje aan, maar we geven aan dat we een drankenpakket hebben dus dat dat niet nodig is. Toch vraagt hij de bartenders om onze glazen bij te vullen en dat op zijn rekening te zetten. In dit geval dronken we dus Ouzo op dokters recept. Voor wie dat even gemist heeft: we kennen hem van een cruise in 2019 toen Co ziek werd en we langs moesten gaan om de excursie te kunnen annuleren.

De nacht verloopt rustig tot we de haven van Tenerife binnenvaren. Het gebruikelijke schudden en trillen betekent dat we er bijna zijn. Het is mooi weer, de zon schijnt en er is weinig wind. Dus de verwachting van de meeste mensen dat het hier slecht zou zijn, wordt gelukkig geen waarheid.

We zijn wat later bij het ontbijt dan normaal maar hebben nog voldoende tijd om uitgebreid te ontbijten. Daarna gaan we door naar dek 9 voor nog een extra shot sinaasappelsap of cappuccino en besluiten onze tablets te halen om op dek 9 wat te lezen voordat we opgehaald worden door onze vriendin Bärbel. Via whatsapp bespreken we de plek waar ze ons op zal pikken.

Als we daar ruim op tijd heen willen gaan, blijken we verkeerd te lopen. Vanaf de terminal hadden we niet naar boven moeten lopen zoals voor de stad, maar we hadden door de terminal van de veerboot moeten lopen om op het lager gelegen parkeerterrein uit te komen. Maar uiteindelijk vinden we de weg ruim op tijd en we rijden naar het appartement van Bärbel om daar even wat te drinken voor we naar het restaurant gaan dat ze geboekt heeft. Dat gaat om 13:00 uur open.

Het is een mooi ruim appartement met twee slaapkamers en een ruim balkon met prachtig uitzicht. Als het tijd is om te gaan rijden we met een extra rondje door Tabaiba zodat we even goed het pand waarin haar appartement is, kunnen zien.

In het restaurant, Restaurante La Casona del Vino, genieten we van een uitgebreide lunch. We bestellen meerdere voorgerechten om samen te delen en ook de hoofgerechten delen we samen. Daarna toch nog een toetje en goed gevuld stappen we het restaurant uit en brengt ze ons weer terug naar de Cruiseterminal, waar we haar hartelijk bedanken voor de gezellige middag en het heerlijke eten.

Onderweg naar onze hut maken we nog even een stop bij de Grand Bar. Daar staat barman Sunny nu die we deze reis nog niet gezien hadden maar wel kennen van de vorige cruise. Kunnen we nog even bijpraten.

Zo schiet de dag al weer flink op. Hopelijk hebben we straks weer trek voor het diner, maar nu zijn we nog even overvol. Anders maar een gang overslaan…….

Morgen weer een zeedag en dan ligt het in de bedoeling weer even stil te staan bij de geweldige medewerkers die zo goed voor ons zorgen.

Zaterdag 21 maart 2026

Gisteravond bij het diner was het even moeilijk kiezen qua hoofdgerecht. Beide vleesgerechten zagen er op het menu in ieder geval erg lekker uit. Co besluit daarom als voorgerecht de tournedos te nemen en als hoofdgerecht de oriëntaalse kip. Daar heeft hij geen spijt van, want de tournedos was super mals en mooi roze gebakken. Jeroen voelt zich door de ruige zee nog niet optimaal en neemt na de starter alleen de kip als hoofdgerecht.

Het is gala avond en onze ober schenkt daarom bij iedereen een glaasje champagne in. Wij vragen hem om bij ons maar een slokje in te schenken, want we willen graag naar de Gelateria voor een ijsje en daarna nog naar de Grand Bar. Deze zitten allebei in het midden van het schip, waar de deining een stuk minder is. Gelukkig lukt het Jeroen om daar van het ijsje en een paar drankjes te genieten.

In de Grand Bar wordt om 20:30 uur het Officieren Bal gehouden. Er volgt een ware run op de officieren om met hun te kunnen dansen. Van hostess Kayleigh begrijpen we dat dit bal in het Caribisch seizoen tijdelijk werd afgeschaft, omdat het publiek wat toen aan boord was totaal geen interesse had om met een officier te dansen. Vanavond is het weer doorslaand succes, wat dat betreft.

We hebben een goede nacht en worden wakker met mooi weer buiten, maar nog steeds met een flinke zeegang. Het ontbijt is echter geen probleem voor Jeroen. We houden ons een beetje in, want vandaag gaat om 11 uur de klok weer een uur vooruit. De komende dagen zitten we dan op 1 uur tijdsverschil met Nederland.

Na de koffie en de jus d’orange lopen we een paar rondjes over de buitendekken. Helaas kunnen we geen vliegende vissen spotten. Deze oversteek zien we die een stuk minder dan andere keren. Misschien komt dat door de stevige wind of de ruige zee. We weten het niet. Co heeft eens opgezocht waarom ze het water uit vliegen en dat is om te ontsnappen aan de vissen die op hun jagen.

Als we de krant op ons balkon uitgelezen hebben, is het zo’n beetje tijd voor de lunch. We kijken even op het menu van het restaurant op dek 4, maar besluiten om naar het buffet restaurant op dek 9 te gaan. Daar kunnen we ook meer in het midden van het schip zitten om te eten. We zien bij het buffet Steak Tartaar liggen, dus die pakken we meteen mee. Verder hebben we zin in een burger van de grill, maar er is ook een extra buffet neergezet bij het zwembad. Daar ziet Jeroen nog wat Arancini bij liggen, een soort Siciliaanse nasiballen. Daar delen we er twee verschillende van.

Na de lunch lopen we nog even langs het kantoor van de C-Dream voor een vraag over één van de geboekte cruises voor volgend jaar. Terug in de hut treffen we het cadeau van de Costa Club aan, een mooie set verzorgingsproducten van Aqua d’Elba. En vervolgens gaan we weer lekker genieten op ons balkon van het mooie weer buiten en van onze boeken.

Morgenochtend zit de oversteek van de Atlantische Oceaan erop en komen we aan op Tenerife. We hebben via diverse kanalen gehoord en gelezen over het slechte weer op de Canarische Eilanden van de afgelopen dagen. We zullen zien hoe het daar morgen is. We hebben een afspraak met onze Duitse cruise vriendin Bärbel, dus gezellig wordt het sowieso.

Vrijdag 20 maart 2026

Na een prima diner zijn we naar de Grand Bar gegaan, zoals we elke avond doen. Het was redelijk druk maar we konden zitten en even later hadden we een uitgebreid gesprek met andere gasten, die ons herkenden van berichten op de Costa Cruiseclub op Facebook en daardoor ook ons blog hadden ontdekt.

Toen de tweede dinerzitting ten einde liep, hoorden we dat daar, door de ruige zee, het één en ander van tafel geschoven was bij een flinke beweging van het schip. Met name lege glazen. Costa is gestopt met tafelkleden, maar dat betekent nu dat het oppervlak van de tafel best glad is en de boel eerder gaat schuiven.

In de Grand Bar voelen we af en toe wel dat het schip wat helt, maar omdat deze bar vrij in het midden van het schip ligt, voel je er daar minder van dan in het restaurant dat helemaal aan de achterkant is.

Ook bij het opstaan zitten we nog met ruige zee, maar we bereiken zonder problemen het restaurant al loopt het wat onwennig. Geen uur tijdsverschil vandaag dus voldoende tijd tussen ontbijt en lunch, dus we kunnen er weer vol voor gaan.

Na het ontbijt weer even op dek 9 voor Cappuccino en Jus d ’Orange en dan door naar ons balkon voor het lezen van de krant.

Lunchtijd. Nu maken we het zelf ook mee. Er zijn al geen wijnglazen neergezet, maar de waterglazen schuiven heel makkelijk bij een stevige deining van het schip. Toch ontstaat er geen grote schade, maar ook lege waterglazen worden voor de zekerheid van tafel gehaald. Volgens de app Cruisemapper zijn de golven nu nog hoger dan gisteren met 4,9 meter.

Na de lunch is Jeroen toch een beetje misselijk en gaat even op bed liggen. Daarna gaan we toch naar de Wellness en nemen weer plaats in een stevig golvend bubbelbad. Voordeel: het is nu erg rustig. Omdat de whirlpool hoog (dek 11), vrijwel vooraan en aan de zijkant zit, is de golfslag snel groter dan het zwembad in het midden van het schip.

Verder is er weinig nieuws. Jeroen moet nog wat bijtrekken, maar hopelijk kunnen we straks in pak naar het diner. Het is Gala-avond.

Donderdag 19 maart 2026

Gisteravond hadden we vóór het diner de VIP Cocktailparty. Dat stelde inderdaad niet veel voor. Dit keer was er ook geen optie om op de foto te gaan met de kapitein. In november kon dat nog wel, maar de foto bleek een stuk duurder dan de gemiddelde prijs hier voor een foto van de Photoshop en viel ook niet te combineren met andere aanbiedingen. Dus het zou kunnen dat ze bij gebrek aan belangstelling dit keer het hele foto moment geschrapt hebben. We mogen kapitein Fabio Bramato wel een hand geven, net als de rest van zijn management team.

Na de toost spreken we hostess Kayleigh. Ze vertelt dat ze een uitnodiging heeft verstuurd om donderdagochtend het theater te bezoeken voor een korte tour achter de schermen. De aanvang is 8:50 uur, dus we moeten wel een beetje voortmaken in de ochtend.

Het diner verloopt prima, hoewel de obers vanwege de ruige zee wat moeite hebben om de wijn in te schenken zonder morsen. Ook aan de bar is het weer gezellig. We kletsen wat bij en kunnen weer een keer meedeinen met Co z’n favoriete nummer.

We worden vanmorgen op tijd wakker om rustig aan te kunnen douchen en ontbijten, voordat we naar het theater moeten voor de rondleiding. We starten met een korte laser show en dan krijgen we met een klein groepje op het toneel uitleg van de Italiaanse stage manager. Gelukkig kan Kayleigh voldoende Italiaans om het voor ons te vertalen. Hij vertelt het één en ander over de techniek in dit theater met maar liefst 1.300 zitplaatsen. Ook hier geeft de ruige zee zo zijn uitdagingen. De draaischijf en vloerliften kunnen / mogen nu niet worden gebruikt. En één van de dansers heeft gisteravond zijn enkel verzwikt.

Met Kayleigh gaan we verder achter de schermen naar de kleedkamers. Voor haar bekend terrein, want (“sssst…. geheimpje”) zij is tot 2022 zelf danseres geweest. Haar laatste contract als artiest was ook hier op de Costa Fascinosa. De artiesten krijgen alle kostuums wel op maakt gemaakt aangeleverd, maar moeten deze vervolgens wel zelf onderhouden en repareren. Ook de make up moeten ze zelf kunnen doen. En voor de snelle kledingwissels in de act kunnen ze hulp krijgen van één van de twee stagehands.

Na de rondleiding gaan we naar de buitenbar op dek 9 voor een cappuccino en een sapje. Daarna gaan we verder omhoog voor een rondje over de buitendekken. Co spot nog een paar vliegende vissen, maar Jeroen is net te laat. Verder laten de vliegende vissen zich niet meer zien. Misschien blijven ze met deze ruige zee liever onder water. Volgens de app Cruisemapper zouden de golven vandaag ongeveer 3,8 meter hoog moeten zijn.

Op ons balkon lezen we de krant van vandaag en om 11 uur springen we een tijdzone verder naar 12 uur. Het feestje voor de passage van de Kreeftskeerkring laten aan ons voorbij gaan. Wel gaan we op tijd naar de lunch, omdat we om 14:15 uur een boeking hebben voor een massage in de Spa. We genieten van een keizerlijke lunch, met een Bismarck steak als hoofgerecht en een Napoleon cake als toetje.

De masseuses hebben tijdens de massage gelukkig geen last van de bewegingen van het schip. Althans, daar hebben wij niks van gemerkt, want we lagen heerlijk ontspannen op de massage tafels. We relaxen verder in onze hut en op ons balkon totdat we ons straks weer gaan voorbereiden op de avond. Tot morgen!

Woensdag 18 maart 2026

Gisteren bij het diner hebben we er voor gekozen om geen toetje van het menu te nemen, maar een ijsje te gaan halen in de Gelateria. We nemen het ijsje mee naar de bar waar het nog redelijk rustig is. Nadat we het op hebben, bestellen we twee BBC’s.

Omdat het toch in de Grand Bar wat warm is met een jasje aan, doen we die uit en brengt Jeroen de snel even naar de hut. Dat voelt een stuk beter.

We hebben weer wat leuke gesprekken met andere gasten en de avond vliegt weer om. Iets later dan we gepland hadden gaan we naar de hut voor de nachtrust.

We worden wakker na een goede nacht maar ook nu is de zee nog onrustig. Niet dat we er last van hebben; we vinden het best lekker om in bed al wiegend te slapen.

Als we in het restaurant komen voor het ontbijt, is het net even zo rustig dat we veel keuze hebben waar we willen gaan zitten. Uiteraard gaan we in de sectie zitten waar Christopher de ober is. Vandaag bestellen we wel een gebakken ei, well done.

Na het ontbijt gaan we door naar dek 9 waar Co weer een verse jus d’orange neemt en Jeroen een cappuccino neemt. Dan zie we twee gasten die we in het hotel in Guadeloupe al hadden leren kennen. We lopen er heen en kletsen even bij, met name ook over de cruise die we geboekt hebben in de plaats van die geannuleerd is voor volgend jaar maart. Ook zij hebben te maken met het annuleren van de cruise op de Smeralda en zijn aan het kijken wat ze daarvoor in de plaats willen doen. We hebben ze gewezen op de voordelen van het boeken aan boord.

Dan strijken we weer neer op ons balkon, lezen de krant en zo loopt het weer naar de lunch. Daar nemen we wel een toetje, bananen-kokos-cake. Na de lunch gaan we weer naar de spa waar het bubbelbad toch minder golfslag heeft dan eergisteren en we het dus lekker 40 minuten uithouden voordat we het stoombad in gaan.

Daarna weer lezen op ons balkon en op tijd voorbereiden voor het diner, want we hebben eerst nog even de VIP Cocktail party om 18:00 uur. We hebben besloten er toch weer heen te gaan. Oké, niet veel bijzonders, maar wel lekker ontspannend. En we kunnen dan weer even bijpraten met de Engelse hostess Kayleigh.

Dinsdag 17 maart 2026

Gisteravond hebben we weer genoten van een heerlijk diner. Onze ober Christopher begint de avond helaas wel met teleurstellend nieuws vanuit de keuken. De chef heeft besloten dat er geen frietjes meer bij als bijgerecht mogen worden geserveerd. Alle extra’s buiten de kaart om, staan vanaf nu on hold. Dat vinden we natuurlijk erg jammer om te horen. Manager Rosa heeft nog navraag gedaan in de keuken, maar de chef die erover gaat was op dat moment niet aanwezig en de andere chef voert alleen de orders uit.

Als hoofdgerecht nemen we vanavond de lams curry met rijst, dus daar hoeven niet per se frietjes bij. Maar voor de komende dagen zijn we wellicht weer overgeleverd aan de aardappelpuree die vaak bij de hoofdgerechten zit.

Aan de bar is het wederom gezellig. Onze “eigen” krukken waren nog leeg, dus we konden meteen op ons favoriete plekje plaatsnemen. Rond 23.00 uur worden onze oogjes moe en houden we het voor vandaag voor gezien.

Vanmorgen houden we het bij een heel bescheiden ontbijtje. We hebben namelijk de lunch geboekt in het Teppanyaki restaurant. En omdat ook vandaag de klok om 11:00 uur een uurtje vooruit gaat naar 12:00 uur, zit er uiteindelijk maar korte tijd tussen ontbijt en lunch. Tussendoor drinken we nog even een cappuccino en een vers geperst sinaasappelsapje en lezen we de krant op ons balkon.

Bij de Teppanyaki zijn we de eerste gasten die aankomen. We zijn vandaag met 12 personen, horen we van de ober en dat past precies om één bakplaat. We kiezen een mooi plekje uit, recht voor de bakplaat waar de kok straks zijn show gaat geven. Het blijkt kok Mark te zijn, die we nog kennen van de vorige cruise in november. En hij herkent Jeroen aan zijn T-shirt uit Malaga met Koekiemonster erop.

Met de nodige humor en zang- en kookkunsten maakt Mark eerst voor iedereen een portie gebakken rijst. En uiteraard mag het opvangen van een stukje gegooide omelet niet ontbreken. Co hapt raak, maar bij Jeroen gaat het dit keer 2x mis. Daarna volgt voor ons een portie heerlijk malse stukjes ossenhaas, medium rare gebakken. Andere gasten kiezen ook wel voor de tofu, de kip, de inktvis of de noedels als hoofdgerecht. Het smaakt allemaal weer prima met nog een chocolade toetje als afsluiting.

Omdat we wat later klaar zijn met de lunch, besluiten we de Spa voor vandaag over te slaan en gaan we even kijken bij de Costa shop. Daar treffen we de verkoper die we nog kennen van november. Hij zou eigenlijk in februari al naar huis gaan, maar is bij gebrek aan vervanging verlengd tot Barcelona. Hij gaat dus gelijk met ons van boord en blijkt ook met KLM naar Amsterdam te vliegen, alleen een dag later. We zien dat er nu ook plaquette van de Costa Fascinosa verkrijgbaar is.

Daarna gaan we verder lezen in onze boeken op het balkon, met een drankje uit de minibar erbij. Erg handig dat we daar nu ook gebruik van kunnen maken, door de upgrade van ons drankenpakket naar MyDrinksPlus. En dan zit de middag er alweer bijna op en gaan we ons voorbereiden op de avond met als dresscode “Elegant”. De kostuums kunnen dus uit de kast vanavond.

Maandag 16 maart 2026

Gisterochtend hadden we aan boord een nieuwe cruise geboekt voor maart 2027. Maar er was nog een cruise die onze interesse had en dus gingen we voor het diner van gisteravond weer bij C-Dream langs.

We hadden voor deze cruise op de Middellandse Zee, met de Costa Favolosa in oktober 2027, de websites van Italië, Frankrijk, Nederland en Duitsland vergeleken. Duitsland is flink goedkoper in dit geval. Er is sprake van een “vroegboek korting” en bovendien drievoudige Costa-club punten. Tevens heb je hier het MyItalian-Genusspaket, dat bevat het My Drinks drankenpakket met daarbij nog ijs en pizza. De cruise heeft helaas weinig zeedagen, maar wel aantal bestemmingen die we niet eerder aangedaan hebben.

Onze vraag was dus of ze bij C-Dream ook op een andere markt voor je willen boeken dan de markt van je thuisland. Dat doen ze namelijk standaard als je bij hun wilt boeken. Maar het was geen probleem. Wel moesten we een pagina ondertekenen dat we begrijpen dat we dus bij een buitenlandse aanbieder boeken en dat je begrijpt dat dat gevolgen heeft voor de communicatie (taal).

Tevens wordt gevraagd waarom je wilt boeken bij een andere aanbieder dan die van je eigen markt. Nou simpel: het grote prijsverschil. Dus dat ingevuld en toen de details van de cruise besproken en de boeking rond gemaakt.

Ondertussen waren we wel laat voor het diner. Maar de ober wist dat we zouden komen want op het menu stond de beef tartaar. En hij wist nog van de vorige cruise dat we die zelfs een keer buiten de kaart om hadden kunnen bestellen.

Maar zo kwamen we ook laat bij de bar aan en waren alle krukken bezet. Dus maar even staan tot er iets vrij zou komen. Dat zou in ieder geval gebeuren tegen de tijd van de tweede theatervoorstelling en de tweede dinerzitting. Dus zo belandden we uiteindelijk toch op onze vertrouwde plek.

Die avond kwamen we weer een bekende tegen tot onze verassing: de scheepsarts. Die kennen we uit 2019, hebben hem weer gezien op de Diadema in 2024, vorig jaar september zagen we hem op de Deliziosa en nu stond hij hier aan de bar. Ter geruststelling, alleen in 2019 hadden we hem nodig omdat Co een lichte longontsteking had. Even gezellig mee bijgepraat en hij zei dat hij ons nog wel zou zien deze cruise, waarop wij wel zeiden dat dat hopelijk niet in de ziekenboeg zou worden.

We zijn begonnen aan de oversteek van de Atlantische Oceaan. Vannacht zat de vaart er goed in en de zee was wat onrustig, maar we hebben goed geslapen. Vandaag gaat ook de klok een uur vooruit, wat tot Tenerife vier keer nodig is. Hier gebeurt dan om 11 uur in de ochtend. Dus geen korte nacht, wel een kortere ochtend. Maar zo doet het het minste pijn, behalve voor de medewerkers van het restaurant, want die moeten daardoor na het ontbijt direct door met de voorbereidingen voor de lunch.

Na het ontbijt zijn wij nog wat gaan drinken op dek 9 en daarna neergestreken op ons balkon. Het is heerlijk buiten vooral in de schaduw. Zo lezen we de krant en verder in onze boeken. Zoals gezegd is de ochtend korter dus al snel is het weer tijd voor de lunch.

Na de lunch gaan we weer naar de Spa. We gaan eerst het bubbelbad in, maar door de deining van het schip klotst het water heen en weer en dus ook het bad uit waardoor het waterniveau laag is. Toch genieten we er van al kost het wat meer inspanning om niet weg te worden geslagen. Daarna nog even stomen en als we daarna even buiten willen staan, blijkt het te regenen. Acht, we doen het toch. Het regenen duur niet lang en we drogen dus buiten al snel weer op. Het is vandaag een graad of 26.

Het tweede deel van de middag besteden we weer lekker op het balkon. Zo heerlijk ontspannen. Dat is waarom wij dol zijn op zeedagen.

Zondag 15 maart 2026

We hebben gisteravond weer lekker gegeten aan boord. Inderdaad stond de uiensoep weer gewoon op het menu, dus daar hoefden we dit keer geen speciaal verzoek voor in te dienen. Het hoofdgerecht zou iets van gyros met tzatziki moeten zijn, maar de chefkok was waarschijnlijk nog nooit in Griekenland geweest. Het was wel een lekker stukje rundvlees en de blokjes fetakaas smaakten daar ook prima bij.

Aan de bar was het gezellig met verschillende bekenden van ons. Barman Jerry kwam ons ook nog even gedag zeggen. Hij werkt nu niet meer in de Grand Bar, waar wij altijd zitten, maar wilde ons wel graag even begroeten. Barman Rolando blijkt voor Co een verzoeknummer te hebben aangevraagd. Grappig dat ze dat allemaal nog weten van de vorige cruise.

Het werd gisteravond iets later in de bar dan we van plan waren, maar we zijn vanmorgen in ieder geval nog ruim op tijd wakker om te kunnen ontbijten in het restaurant op dek 4. Vandaag laten we maar weer eens een gebakken eitje voor ons maken. We kunnen wel wat calorieën gebruiken, want we hebben op het oog om vanmorgen een wandeling te gaan maken.

Maar eerst brengen we nog een bezoekje aan de C-Dream, waar we een nieuwe cruise voor 2027 willen boeken. We hebben namelijk een paar dagen geleden gehoord dat onze geboekte cruise voor maart 2027 van Dubai naar Kaapstad wordt geannuleerd. Heel begrijpelijk gezien de huidige omstandigheden in het Midden-Oosten, die voorlopig ook niet snel lijken te stabiliseren. We gaan nu het laatste stukje van de wereldcruise varen op de Costa Deliziosa, van Kaapstad naar Marseille.

Hierna pakken we onze spullen om van boord te gaan. Het schip ligt vandaag in de haven Bridgetown, de hoofdstad van Barbados. Er liggen nog twee andere schepen, waardoor we een paar minuten moeten lopen, voordat we bij de cruiseterminal zijn. Hier vandaan loop je langs de kust zo naar het centrum van Bridgetown. We zijn er 10 jaar geleden een keer eerder geweest, maar het is toch weer leuk om even op verkenning te gaan hier.

We komen uit in het centrum bij het National Heroes Square, waar een aantal bekende inwoners van Barbados worden geëerd, die de geschiedenis van het eiland hebben gevormd. Er staat ook een plaquette voor zangeres Rihanna bij. Tegenover het plein staat het mooie historische parlementsgebouw.

De brug over de jachthaven gaat net omhoog. We kijken even aan hoe lang het duurt voordat de brug weer gaat zakken, maar ontdekken dan een bord waarop de tijden staan dat de brug geopend en gesloten is. De komende twee uur is ‘ie nog gesloten, dus lopen we maar even om naar de volgende brug.

Aan de andere kant van het water vinden we Independence Square. In de maand november wordt hier de onafhankelijkheid van Barbados gevierd. Het plein licht dan op in de nationale kleuren blauw en goud. We lopen nog een stukje verder naar het verderop gelegen Golden Square Freedom Park, met verschillende kunstwerken die iets vertellen over de geschiedenis van Bridgetown.

Jeroen wil graag nog even het strand zien aan Carlisle Bay, met inderdaad prachtig turkoois water, en dan vinden we het tijd om weer terug te lopen richting de haven. We nemen een andere route en komen zo nog langs St. Mary Church, een Anglicaanse kerk, die we ook van binnen even bekijken.

Er is intussen een tropisch buitje gevallen en dat maakt sommige straten hier in de buurt spekglad. Op een kruispunt wil Co via een opritje de stoep af lopen, maar dat hellinkje is zo glad dat hij uitglijdt. Gelukkig lijkt er niks gebroken of gekneusd, maar je schrikt er natuurlijk wel enorm van. Een man aan de overkant roept nog dat je daar niet over moet lopen als het net geregend heeft, maar daar waren we inmiddels natuurlijk al achter…

Terug in de haven gaan we weer aan boord van de Costa Fascinosa. We frissen ons op voor de lunch en gaan dan een hapje eten in het restaurant. Daarna is het tijd voor het eerste bezoek aan de Spa, waar het nog lekker rustig is. We relaxen nog wat verder in de hut en gaan ons dan voorbereiden op de avond.

Als het schip hier straks vertrekt, beginnen we aan onze oversteek van de Atlantische Oceaan van 6 dagen en 7 nachten. We hebben het vaker gedaan, maar het is toch altijd weer een bijzonder moment aan zo’n overtocht te beginnen. We houden jullie op de hoogte wat er zo allemaal op zee gebeurt.