Cruise nadert zijn einde

Vrijdag 28 juli 2023

Dit is de laatste zeedag en morgen gaan de eerste gasten van boord die in Bremerhaven zijn ingescheept. Dus een aantal gasten zien wij vandaag voor het laatst.

Zelf gaan we morgen “Hamburg on your own” doen. Dat betekent dat een bus ons naar Hamburg brengt en weer terug naar het schip maar dat we in Hamburg onze eigen gang gaan. In totaal ongeveer 6,5 uur. Dus we verwachten pas tegen vertrektijd weer terug bij het schip te zijn.

Ons diner vandaag wordt nog afgesloten met, wat we vroeger noemde, de Italiaanse avond waarbij gedanst wordt met de obers en de polonaise door de eetzaal gaat. Fijn dat dit weer terug is.

Zaterdag 29 juli 2023

Vroeg op om naar Hamburg te gaan. Het is twee uur rijden dus van de 6,5 uur blijft er 2,5 uur over om op eigen gelegenheid rond te wandelen. Dat het zo kort zou zijn, hadden we ons niet gerealiseerd. Maar het is mooi weer en we krijgen een mooie eerste indruk van Hamburg. We beperken ons bezoek tot de Rathausplatz en omgeving.

Hiermee loopt voor ons ook de cruise op zijn einde en morgen gaan we in IJmuiden weer van boord. Terug naar een wat normaler eetpatroon en voor ietsje minder alcohol.

We kijken terug op een mooie reis, ondanks dat we helaas wat dingen niet hebben kunnen zien of doen vanwege de weersomstandigheden, maar daarmee ervaren we wel dat het niet zo vanzelfsprekend is om even naar Groenland te varen. In Nederland trekt mist vrij redelijk snel op of is heel plaatselijk, maar ruim 24 uur door dikke mist varen is wel iets anders.

We zijn wel heel wat ervaringen rijker en zullen de verzorging van het personeel aan boord gaan missen.

Wij danken jullie voor het lezen van onze verslagen. Er is een flinke toename te zien in de bezoekcijfers en dat vinden wij erg leuk.

Mocht er zich nog iets bijzonders voordoen, dan plaatsen we zondag nog een extra verslag. Zodadelijk doen we ons laatste rondje bar en moeten de koffers voor het slapen gaan ingepakt worden want die worden in de nacht verzameld.

Fles Rosé cadeau van Costa

Kirkwall, Orkney eilanden

Donderdag 27 juli 2023

Na het diner van gisteravond was er een parade die bestond uit een flinke afvaardiging van een aantal afdelingen, zoals bartenders, obers, koks en huishouding. Onder een welverdiend applaus maakten ze een ronde door het restaurant als alvast een soort van afscheid.

In tegenstelling tot de weersvoorspelling worden we vanmorgen wakker met een zonnetje op zee. We gaan daarom snel in de kleren en naar het ontbijt, om daarna lekker een uurtje buiten aan dek te gaan wandelen. Na de cappuccino en de cola genieten we verder op ons balkon, waar we de aankomst op de Orkney eilanden mooi mee kunnen krijgen.

De lunch slaan we vandaag even over. De afgelopen dagen hebben we daarvoor wel voldoende calorieën binnen gekregen. Bovendien moeten we om 12:45 uur verzamelen in het theater voor de immigratie controle en aansluitend hebben we onze excursie.

Eerder hadden we van de Nederlandse hostess begrepen dat er slechts twee immigratie officieren aan boord komen, om de paspoorten van alle passagiers aan boord te controleren. Kirkwall heeft ook maar 9.000 inwoners. We bouwen daarom alvast wat extra geduld in voor wat straks komen gaat.

Standing Stones of Stennes

Om 13:30 uur krijgen we het seintje dat onze groep met nummer 4 naar beneden mag. Hoewel er omgeroepen wordt dat dat alleen geldt voor Italiaanse gasten met dat nummer. Maar na 16 Costa cruises trappen we daar niet meer in. Er is straks maar één bus met nummer 4, dus wij lopen gewoon mee naar beneden. De paspoort controle gaat gelukkig razend snel en we kunnen meteen doorlopen om in de tenderboot te stappen. Ook in deze haven moeten we weer tenderen. Er is wel een kleine kade, maar daar ligt de Aida Aura al aan.

Als Co bij de bus aankomt, mag hij er eerst niet in van de Italiaanse medewerkster van de Tour desk. Maar de lokale gids en chauffeur wijzen haar op het bordje op de bus: Italiaans én Engels. Zie je nou wel!

Ring of Brodgar

We vertrekken redelijk snel met de bus om te starten met de rondtoer van 2,5 uur over Mainland Orkney, het grootste eiland van deze archipel van meer dan 60 eilanden. Het ziet er hier allemaal heel groen uit. Er zijn veel weides waar de zwarte black angus koeien staan te grazen en ook veel schapen. Bomen zijn er maar weinig, mede door de harde wind die hier kan waaien, zomer en winter door.

Onze eerste stop is bij de Standing Stones of Stennes. Dit is een groep van rechtop staande stenen, die in een cirkel zijn neergezet en stammen uit het neolithicum, zo ongeveer 3100 voor Christus. Deze plaats werd destijds gebruikt voor verschillende rituelen en is waarschijnlijk de oudste “henge” op de Britse eilanden. De stenen zijn wel tot 5 meter hoog en 30cm dik en werden destijds gemaakt met eenvoudige gereedschappen als botten en stenen. Even verderop staat nog een grotere henge, de Ring of Brodgar. Deze hebben we zes jaar geleden bezocht bij een vorig bezoek aan Kirkwall. Klik hier voor het verslag van toen.

We rijden weer verder en komen dan bij een paar stenen dammen, die verschillende kleinere eilandjes met elkaar verbinden. Deze zogenaamde Churchill Barriers werden gemaakt in 1940, nadat een Duitse onderzeeër de Scapa Flow in was geslopen en een Brits fregat had getorpedeerd. De dammen werden gemaakt door Italiaanse soldaten die in Noord-Afrika krijgsgevangen waren gemaakt.

Onder deze Italiaanse soldaten waren onder meer een getalenteerd schilder, een smid en een metselaar. Op verzoek van de kamp priester kregen zij toestemming om van twee stalen barakken een kleine kapel te maken. Ook deze kapel mogen wij bezoeken. Het interieur is verrassend mooi, als je je bedenkt met hoe weinig materiaal en hulpmiddelen de kapel is gebouwd. Er lijkt ook veel houtwerk in te zitten, maar dat is gezichtsbedrog. Het is knap beschilderd metselwerk. De schilder, Domenico Chioccetti, kwam uit Moena in Italië en zijn familie bezoekt nog regelmatig Orkney en de kapel.

Dan zit de toer er alweer bijna op, maar niet voordat we nog een laatste stop maken bij… de toiletten. Eigenlijk bedoeld voor hoge nood, want het is nog maar 10 minuten rijden naar de haven, maar bijna de hele bus gaat naar de wc. Dit werd uiteindelijk dus de langste stop van de trip.

Terug in de haven gaan we meteen met de tenderboot weer terug aan boord. Het centrum van Kirkwall hebben we al eerder bezocht en we willen voorkomen dat we straks in een lange rij voor de laatste tenderboten moeten aansluiten. Klik hier voor ons verslag van 6 jaar geleden.

Origami Kraanvogels gemaakt door serveerster Mona Liza

Ook vanavond genieten we weer van het diner. Het is eerst nog heel erg rustig in het restaurant, omdat er inderdaad nogal wat oponthoud blijkt te zijn bij de tenderboten. En daarna is het ook weer reuze gezellig aan de bar. We zitten vaak samen met een groepje Duitse gasten en ook een echtpaar uit Ierland spreken we vaak.

Het carnavalsfeest vanavond laten we voor wat het is. De klok gaat weer een uurtje vooruit naar Nederlandse tijd.

Zeedag onderweg naar Kirkwall Schotland

Woensdag 26 juli 2023

Gisteravond hebben we bij het diner genoten van een “Tomahawk grilled Steak”. Een stuk vlees van zo’n 900 gram voor twee personen. Daar moet je extra voor betalen, zo ongeveer 33 euro, maar dan heb je ook wel een lekker stuk vlees.

Vannacht gaat de klok weer een uur vooruit en komen we gelijk aan de tijd met het Verenigd Koninkrijk en dus nog maar een uur verschil met Nederland. We hebben IJsland nu ook achter ons gelaten en het voelt als een terugreis waarbij we nog wel twee stops maken. Morgen in Kirkwall op de Schotse Orkney eilanden en zaterdag zullen we nog Bremerhaven aan doen.

Vandaag doen we weer onze rondjes op het dek. Het waait stevig dus de ene kant op tegen de wind in en de andere kant afremmen om niet vooruit geblazen te worden. Maar het is lekker te doen en met al dat eten en drinken ook wel nodig. In ieder geval bereiken we zo al ruim 6000 stappen op de teller.

Na het rondjes lopen, gaan we gezellig bij Phoebee aan de bar wat drinken en lekker bijkletsen. Het is hier rustig dus we hebben de tijd. Maar de tijd gaat dan ook snel en de klok loopt richting 12:00 uur. We lopen nog even langs de foto-shop en kiezen een paar foto’s uit. Gedurende de reis word je regelmatig door fotografen van het schip gefotografeerd, zoals bij speciale diners.

We gaan voor de tweede keer deze reis lunchen bij de Teppanyaki. Er zijn dit keer drie bakplaten bezet met gasten en wij treffen dezelfde kok als onze vorige bezoek. Dit keer gaan we beiden voor de biefstuk, die vonden we de  vorige keer het lekkerste. Toen had Jeroen deze genomen en Co had voor kip gekozen zodat we dat samen konden delen.

Vanavond hebben we de laatste “lange avond”. Dat wil zeggen dat de klok niet vooruit gaat en dat we morgen niet vroeg op hoeven voor een excursie want we komen pas rond 13:00 uur aan in Kirkwall. Daar hebben we wel een excursie en mogelijk is er daarna niet genoeg tijd om ons verslag te maken. Dan doen we dat de dag erna, de laatste zeedag, onderweg naar Bremerhaven.

Reykjavik. Blue Lagoon

Dinsdag 25 juli 2023

Als we vanmorgen wakker worden, loopt de Costa Favolosa de haven van Reykjavik binnen (voor verslag van 6 jaar geleden, klik hier). Het weer ziet er niet verkeerd uit, veel bewolking, maar ook wat gaatjes erin voor de zon. En de temperatuur voelt aangenaam aan, nadat we in Groenland zijn geweest.

In de verte een rookpluim bij de lava-uitbarsting die nu actueel is

Vandaag staat er weer een excursie op het programma. De verzameltijd is 9:15 uur, dus we hebben nog tijd genoeg om beneden in het restaurant te ontbijten. Daar bestellen we voor vanavond meteen de tomahawk steak, een extra grote rib eye steak voor twee personen. Die hebben we vorig jaar een keertje geprobeerd en beviel toen best goed. Nog meer goed nieuws, want er staat vanavond eindelijk ook uiensoep op het menu! Daar zaten we al twee weken op te wachten.

Als we van boord mogen, blijkt het nog best een stukje lopen te zijn naar de bussen. Er ligt nog een ander schip hier aan de kade, de Viking Star, en daar moeten we ook nog langs lopen. Misschien dat we daarom met wat vertraging vertrekken uit de haven. Doel van vandaag is een bezoek aan de Blue Lagoon. Deze spa wordt gevuld met zeewater, wat wordt verwarmd door de naastgelegen geothermische installatie. Het gaat eerst 2000 meter diep de grond in en als het weer boven komt, heeft het een temperatuur van zo’n 37-40 graden. Prima om een paar uurtjes in te badderen.

De busrit gaat van Reykjavik over het schiereiland Reykjanes. Als we de bebouwing van de stad achter ons gelaten hebben, rijden we door lava-velden met hun zwarte grillige rotsen, waarop alleen wat mos groeit. Op de achtergrond zijn verschillende vulkanen te zien. Eéntje is er op het moment actief, dat was de afgelopen dagen wereldwijd in het nieuws. Vanaf de weg zien we de rookpluimen vanaf de lavastroom komen. Het wordt afgeraden om erheen te lopen (wat overigens nog 9 km zou zijn) vanwege de giftige dampen die uit de lava omhoog komen.

Dan komen we aan bij de Blue Lagoon. We gaan als groep naar binnen, maar dat geeft nogal wat gedoe. In ieder geval duurt het vrij lang voordat we ons armbandje voor de lockers krijgen en er zou verder nog wat uitgelegd worden over het bezoek hier, maar dat blijft achterwege. We gaan het zelf maar ontdekken.

We kleden ons om en nemen de verplichte douche (moet vanwege hygiëne volledig bloot) . Voor sommige buitenlanders kan dit een onprettige ervaring zijn, maar er lijkt vandaag weinig toezicht te zijn op ontkleed douchen. Dan is het tijd om het water in te gaan. De setting hier is fantastisch. De natuurlijke poelen met witte ondergrond geven het water een prachtige lichtblauwe kleur. Op de achtergrond komen de stoomwolken uit de geothermische installatie en in de verte zie je de vulkanen.

Het water is rijk aan algen, minerale zouten en fijn silicium modder. Het moet heel goed zijn voor je huid en dus helpen bij problemen als psoriasis of eczeem. Er wordt verder geen chloor aan het water toegevoegd, want er kunnen geen bacteriën in overleven.

Bij het bezoek is onder andere een drankje inbegrepen, dus we dobberen langzaam naar de in het water gelegen bar, waar we een colaatje nemen. Co haalt daarna zijn mobiele telefoon uit de locker, zodat we hier ook wat foto’s kunnen nemen. Dat mag zolang je de privacy van anderen maar respecteert. Voor de zekerheid doen we de telefoon in een plastic zak en dragen hem zo boven water naar de volgende plek.

Verderop in het water is de masker-bar. Hier kun je je inbegrepen modder masker ophalen. Je krijgt wat in je handen gesmeerd en dat mag je dan zelf over je gezicht en hals verspreiden. Na een kwartiertje weer afspoelen met water en kijk nou, we lijken wel tien jaar jonger. Oordeel zelf maar aan de hand van de foto’s.

Er is ook nog een soort waterval waar je onder kunt gaan staan voor een hydro massage. Hier ruik je wat zwavelgeur, zodat je weer even beseft dat je in vulkanisch actief gebied bent. Verder zijn er nog een paar sauna cabines en stoombaden, maar daar hebben we nu onvoldoende tijd voor. Dat komt dan wel weer bij een eventueel volgend bezoek.

Om 12:30 uur zijn we wel uitgebadderd en kleden ons weer om. De gids had nog verteld dat er naast het complex een mooie wandelroute loopt richting de parkeerplaats. Hij heeft inderdaad gelijk, want hier zie je de lichtblauwe waterpoelen met de witte silicium ondergrond in hun natuurlijke omgeving, zonder badende mensen erin.

Volledig relaxed stappen we de bus in, die ons weer in 45 minuten terug brengt naar de haven. Als we aan boord stappen, klinkt er een omroep dat ze op het schip een zogenoemde black-out test gaan uitvoeren, waarbij de liften ook niet zullen werken. En inderdaad, net op het moment dat we de lift in stappen, valt alles stil. We kunnen er gelukkig wel uit, maar het is even onduidelijk hoe lang dit gaat duren. We besluiten dan maar om in etappes naar boven te gaan van dek 1 naar dek 9, want dit is voor Co zijn knieën natuurlijk niet fijn. Op dek 3 en dek 5 stoppen we voor een colaatje en praten we even bij met het bar personeel. Jeroen is zo relaxed dat hij zijn jas vergeet op dek 3, dus die moet nog even terug.

We nemen een kleine late lunch op dek 9 en gaan vervolgens nog even door met relaxen op ons balkon. We nemen het laatste uitzicht op IJsland tot ons, want morgen varen we weer door richting Schotland.

Zeedag 2 van Nuuk naar Reykjavik. Onze helden.

Maandag 24 juli 2023

Eén van de zeedagen van onze cruises benutten we ook even om een aantal mensen in het licht te zetten. Medewerkers die hard werken om onze cruise tot een succes te maken. Contracten van gemiddeld 8 maanden, werken zonder vrije dagen en beperkte mogelijkheden om van het schip te gaan, om iets van de wereld te kunnen zien.

Het idee dat het zo romantisch is en dat je veel van de wereld ziet, gaat helaas niet op. De arbeidsvoorwaarden passen niet binnen de Arbowet zoals wij in Nederland kennen. Het is daarom dat wij enorm respect hebben dat deze mensen iedere dag weer vrolijk zijn en je zo goed mogelijk van dienst willen zijn en daar vaak ook wat extra’s voor willen doen.

Zo houdt Co graag van Nutella bij het ontbijt. Dat is niet meer standaard aanwezig in het restaurant, maar wordt dan speciaal voor ons elke ochtend uit het Club restaurant gehaald. Ook aan de bar wordt er zo goed voor ons gezorgd. Het blijft bijzonder dat ze al na een paar dagen weten wat je precies wilt drinken en in welke volgorde. Super service!

Het is daarom dat wij gisteren weer foto’s hebben gemaakt van de medewerkers waarmee we het meeste contact hebben gehad. Daarmee zijn zij niet de enige helden van onze cruise, maar wel de meest directe.

Deze ochtend hebben we na het ontbijt een massage in de Solemio Spa. Een zogenaamde deep tissue massage. We worden gelijktijdig in dezelfde ruimte gemasseerd en het werkt heerlijk ontspannend.

Daarna gaan we lunchen om vervolgens weer terug te gaan voor wat genot in de Thermal Area van de Spa. Als we buiten voorop het schip op dek 12 staan af te koelen, zien we opeens een aantal ruggen boven het water uit komen en dat herhaalt zich meerdere malen. We staan hoog en de afstand is best groot, maar zo te zien zijn het dolfijnen. Ze komen steeds tegelijk weer omhoog en duiken weer onder. Geschat 8 stuks. Een mooi gezicht, maar helaas geen verrekijker of camera bij de hand. Het internet leert later dat het waarschijnlijk witflank dolfijnen zijn geweest, ofwel atlantic white-sided dolphins, die in deze wateren tussen Groenland en IJsland veel voorkomen.

We zijn vandaag ook uit de mist gevaren en de zon is weer eens te zien op zee. Met dit mooie weer gaan we nog wat op ons balkon genieten van de zee. In korte broek en T-shirt is het best te doen. Zeker als de zon doorkomt. Misschien zien we nog iets opduiken.

Dan weer even dit verhaaltje schrijven en plaatsen en wellicht straks nog eens een ijsje halen.

Zeedag 1 van Nuuk naar Reykjavik

Zondag 23 juli 2023

We hebben het gisteravond niet heel laat gemaakt aan de bar. De klok hebben we netjes voor het slapen gaan een uurtje vooruit gezet. Als we vanmorgen wakker worden, hebben we daarom nog ruim de tijd om naar het ontbijt in het restaurant beneden te gaan.

Als Co de gordijnen open doet, komt er net een flinke ijsberg langs gedreven. Zo zijn we er meteen aan herinnerd dat we nog niet uit de noordelijke wateren zijn. Vandaag zullen verder zuidwaarts varen door de Labradorzee. Daar hadden we nog nooit van gehoord, maar deze zee ligt dus tussen Groenland en het oostelijke schiereiland van Canada wat Labrador heet.

Na het ontbijt gaan we op dek 11 wandelen. Het valt best mee buiten. OK, je hebt een winterjas nodig, maar er staat geen wind dus het voelt niet onaangenaam aan. Het is af en toe wel de vingers in de oren vanwege de misthoorn. De stopwatch geeft aan dat er steeds 2 minuten tussen zit. En op een gegeven moment kunnen we zelf goed inschatten wanneer we weer een toeter kunnen verwachten.

Als we een uurtje gewandeld hebben, gaan we naar de Atrium bar voor een cappuccino en een cola bij barvrouw Phoebe. Zij heeft altijd wel even tijd voor een gezellig praatje tussen alle werkzaamheden door. We spreken ook nog met een Nederlandse passagier, die we nog kennen van de cruise naar Noorwegen van vorig jaar. Zijn mobiele telefoon blijkt toch weer een uur terug te zijn gesprongen in de tijd, dus nu heeft hij helaas de workshop cocktails maken gemist. Tja, moderne techniek is niet altijd beter.

We gaan weer een beetje op tijd naar boven voor de lunch, want we hebben vanmiddag nog een afspraak in de Spa. De drankjes boven halen we altijd bij barvrouw Thais uit Brazilië. Ook met haar maken we weer even een babbeltje. Het zou zomaar kunnen dat we haar volgend jaar mei weer op dit schip gaan tegenkomen.

Om 13:00 uur hebben we de afspraak in de Spa voor een gezichtsbehandeling: knippen, scheren en renoveren. Eerst worden de haren netjes bijgeknipt en geschoren, dan volgt de scheerbeurt met enkelvoudig mes en vervolgens nog een gezichtsmassage met allemaal lekkere olies en crèmes. We zijn nu helemaal klaar voor de tweede gala avond van deze cruise!

Dag 2 in Nuuk 1 van 2

Zaterdag 22 juli 2023

Dat was even schrikken gisteravond toen we hoorden dat we twee uur eerder uit Nuuk zullen vertrekken in verband met de verwachte weersomstandigheden. Dat wordt dus 10:00 uur in plaats van 12:00 uur. Om toch de excursies door te kunnen laten gaan, moeten we al om 6:00 uur in het theater verzamelen.

We zijn al voor 5:30 uur wakker en bereiden ons voor op de boot excursie. Het buffetrestaurant zal vanaf 5:15 uur open zijn, voldoende tijd om wat te eten en dan op tijd op de verzamelplek te zijn. Kunnen we tussendoor nog even terug naar de hut. Helaas is het aanbod in het restaurant nog zeer beperkt tot enkele croissantjes. Ook is er geen muntthee maar als Jeroen niemand kan vinden om hem dat te geven, trekt hij zelf een kastje onder de apparaten open en treft daar de gewenste thee aan. Na 11 jaar met Costa reizen, weet je ondertussen wel waar alles staat.

Het is 6:00 uur en we wachten op het afroepen van ons excursie nummer. Eerst gaan andere groepen op pad en als onze excursie aan de beurt is volgt eerst de mededeling in het Italiaans, maar we begrijpen ondertussen voldoende dat onze excursie ook vanwege het weer is geannuleerd. De code van onze excursie was 03WC en het gevoel dat WC staat voor “Was Cancelled”, blijkt uit te komen. De Italianen reageren boos maar wij begrijpen het wel. We zouden een boottochtje door het fjord gaan doen en met de verwachte regen, maar nog veel belangrijker, de sterke wind, kan dit niet voldoende veilig plaatsvinden. Jammer maar helaas.

We gaan zelf even van het schip af om op de kade te kijken nu het nog droog is. Er is hier niet veel te zien dus al snel gaan we toch weer aan boord en voelen dan de eerste spetters vallen.

Kikker voor ons gemaakt door serveerster in ons restaurant

We gaan richting onze cabine maar stoppen in de Grand Bar waar Kleent bezig is om alles voor te bereiden om de bar zo te openen. Het is hier nu heerlijk stil dus mooie kans om even bij te praten. Met koffie en cola brengen we zo wat tijd door en daarna door naar de cabine. Toch nog maar even de oogjes sluiten?

Na een half uurtje de oogjes toe, besluiten we de dag met frisse moed opnieuw te beginnen en daarom:

Dag 2 in Nuuk 2 van 2

Er is nog tijd om naar ons restaurant te gaan. Co heeft wel trek in Eggs Benedict. Die staan niet meer op het menu, maar hier kunnen we die (in ieder geval als Gold member van de Costa Club) toch weer bestellen. Hoewel we het bij een beperkt ontbijt wilde houden, vanwege wat we eerder al gegeten hadden, wordt alles wat we normaal op tafel krijgen, gewoon weer neergezet. Dat wordt dus iets te veel eten. Doen we anders nooooooit.

Na het ontbijt gaan we het vertrek bekijken vanaf ons balkon. Met paraplu’s want het regent aardig. Boven ons op dek 9 hebben twee crew leden de grootste moeite om de Italiaanse vlag te strijken. De vlag en de touwen hebben zich vele malen om hun as gedraaid. Een hele tijd later hebben ze het eindelijk voor elkaar. Tijd om de krant te downloaden en te lezen.

Naarmate we verder van het land af komen, wordt de regen minder, maar de mist steeds dichter. De misthoorn gaat weer aan. En van ons bezoek aan de brug laatst weten we nu dat die geautomatiseerd af gaat. Er hoeft dus niet iemand om de paar minuten op de knop te drukken.

Bij de lunch weten we ons dit keer wel enigszins in te houden. Daarna gaan we weer naar de Solomio Spa voor wat opwarmen en afkoelen en we vragen of er vanmiddag nog ruimte is voor massages. Dat kan wel, maar dan zitten we klem met ons diner en dat willen we niet, dus boeken we ze maar voor overmorgen in de ochtend om half 11. Volgens prijslijst kost een dergelijke massage van 75 minuten 179 euro. Bij Co betaal je 50 euro. Verwaarloosbaar verschil toch? Maar we gaan er vast nog wel wat korting op krijgen. Zo werkt dat hier dan weer wel.

Helaas is niet alles wat we hadden willen doen en willen zien op Groenland gelukt, maar we hebben een beeld gekregen van het land en de cultuur. We hebben ijsbergen gezien. Een land dat vrij afgelegen is van bijvoorbeeld Europa. Dat een zeer eigen cultuur heeft die wel onder druk staat wat gepaard gaat met problemen in psychologische zin. Per schip al lastig te bereiken. Over land zover wij weten nauwelijks of geen verbindingen tussen steden. Je kunt je afvragen waarom je hier zou willen wonen. Het is hun cultuur dat die binding geeft.

Hebben we op de heenweg het voordeel gehad van vier keer een uurtje langer in de nacht, vanaf nu gaat de klok elke nacht aan het begin van een zeedag een uurtje vooruit zodat onze klokjes straks in Duitsland en Nederland weer gelijk lopen.

Na vandaag twee hele dagen op zee.
Maken we nog wat mee?
Dat is dan vast weer hier te lezen.

Nuuk, dag 1 van 2

Vrijdag 21 juli 2023

We worden deze ochtend wakker als het schip in de haven van Nuuk aanlegt, de hoofdstad van Groenland. Dit keer kan het schip gewoon aan de kade aanleggen. De haven ligt aan de andere kant van de stad. Dat is nou ook niet meteen heel ver van het centrum, want Nuuk heeft maar 19.000 inwoners. Van hier is het een half uur lopen, of anders 10 minuten met een shuttle bus.

Vanmiddag hebben we een rondleiding door het centrum van Nuuk. Qua timing dubbel lekker, want nu kunnen we vanmorgen rustig aan doen én het regent. Volgens de weer app op de telefoon moet het vanmiddag opdrogen. We wachten af.

Bij het ontbijt horen we dat het voor de crew een drukke dag wordt vandaag, want er volgt nog een veiligheidsoefening voor hen. Inderdaad beginnen om 9:30 uur de omroepen daarvoor en pas rond 11:30 uur is de training afgelopen. Voor het restaurant personeel betekent dit dus geen rust of vrije tijd tussen ontbijt en lunch.

Wij drinken ondertussen een koffie en lezen de krant en gaan later naar dek 9 voor het lunch buffet. Om 13:30 uur is het tijd om te verzamelen voor de excursie in de Grand Bar. We kunnen vrijwel meteen van boord en op de kade de bus in.

We stappen uit bij het culturele centrum Katuaq. Hier neemt de lokale gids ons meteen mee naar binnen voor een kort – ongepland – bezoekje. Er is namelijk een kunstenaar bezig met een project, gebaseerd op het Noorderlicht. Je kunt jezelf in een soort laservorm projecteren op een wand, waarop het Noorderlicht wordt nagebootst.

Vlakbij het centrum staat buiten het beeld van Kaassassuk. We krijgen de legende over het weeskind in geuren en kleuren uitgebeeld door de gids. Ze zet er ook een kind uit de groep voor in. Boodschap van het verhaal is dat je ofwel boos en gefrustreerd kunt zijn als je alles kwijt raakt, of er juist je kracht uit kunt halen. Overigens is het ondertussen droog geworden buiten, dus daar hebben we mooi mazzel mee.

Met deze touwen kun je leren hoe je weer om kunt draaien als je met kajakken ondersteboven belandt

We dalen de heuvel af en komen dan in het oude koloniale Nuuk, met de gekleurde houten huizen. Als eerste komen we bij de Domkerk aan uit 1849. We lijken eerst geluk te hebben dat de deur open staat voor bezoek. Maar bij nader inzien gaat er een bruiloft plaatsvinden en staat de bruidegom buiten klaar voor zoiets als zijn vrijgezellenfeest.

Onderaan de kerk, bij het zeewater, staat hier het bekende standbeeld De Moeder van de Zee. Omdat het eb is, moet je over glibberige rotsen klauteren om het van dichterbij te kunnen bekijken. Best gevaarlijk. Ook hier krijgen we van de gids weer een live demonstratie, met inzet van groepsgenoten, over wat dit beeld precies betekent. In het beeld zijn alle zeedieren verwerkt die belangrijk zijn voor de Groenlanders. Als een sjamaan de haren van de moeder kamt, geeft de moeder de mens haar zeedieren.

Een stukje verderop vertelt de gids uit hoe belangrijk kajakken is voor de Groenlanders. Deze oude manier van de zee bevaren raakte uit de mode, maar komt nu bij jongere generaties gelukkig weer terug. Bij een stellage met touwen legt ze uit hoe je daarom het onderwater omkeren in een kajak kunt oefenen.

Dan gaan we het Nationale Museum van Groenland bezoeken. Hier kunnen we zien hoe het leven van de Inuit door de eeuwen heen veranderde, qua kleding, gebruiksvoorwerpen en spiritualiteit. Onze gids ontpopt zich tot een ware kunstenares als we er een paar liedjes in het Groenlands bij gezongen krijgen.

Jachthut

Hiermee eindigt de excursie en we kunnen met de shuttlebus terug. Jeroen ziet echter nog een winkel waar ze souvenirs verkopen, waaronder een leuke walvis. Het is er nogal druk en tegen de tijd dat Jeroen klaar is met afrekenen, is de bus vol en rijdt weg.

De gids stelt voor om mee koffie te gaan drinken bij een kledingwinkel tegenover de bushalte. We gaan mee en komen terecht in de hippe winkel met streetwear van Bolt Lamar, kennelijk een begrip hier in Nuuk. De koffiemachine is helaas stuk, maar Jeroen shopt evengoed verder en koopt een mooi T-shirt hier.

Binnenkant jachthut

Twee shuttlebussen verder gaan we nu toch echt maar naar de haven terug. Ook daar staat nog een winkel met mooie aandenkens. We kunnen de verleiding niet weerstaan om een Groenlandse wolf mee te nemen. Ook deze is gemaakt door een organisatie die bijdraagt aan het welzijn van kinderen hier in Groenland.

Met een tevreden gevoel gaan we terug aan boord, schrijven dit verslag en maken ons dan klaar voor het diner van vanavond.

Na het diner vinden we een brief in onze mailbox dat de verzameltijd voor de excursie van morgen om 06:00 uur is. Dit omdat het schip twee uur eerder zal vertrekken dan gepland was, namelijk om 10:00 uur i.p.v. 12:00 uur.

Zeedag onderweg naar Nuuk, Groenland

Donderdag 20 juli 2023

Tijdens het diner is het extra druk in het restaurant waar wij eten. Vanwege de sightseeing tour die het schip gaat maken vanaf 20:00 uur, zijn een aantal mensen naar het restaurant gekomen die normaal de tweede zitting hebben en daarom bang zijn dat ze dan niets van de tour meekrijgen.

Als we vlak voor vertrek weer in de hut zijn, volgt er weer een omroepbericht.  Het schip moet zo snel mogelijk uit het Qaqortoq fjord weg, want er is veel ijs onderweg en we zouden dan ingesloten kunnen raken in het fjord. Helaas dus niet de extra tocht.

Als we vertrokken zijn, zien we ook wel steeds meer ijsbergen en we kunnen begrijpen dat dit een gevaar kan opleveren. Het schip vaart op zeer lage snelheid zodat een eventuele aanvaring met ijs niet een heftige impact zal hebben. De Titanic voer toen op maximale snelheid.

Hoewel teleurstelling, tijdens het vertrek staan toch vele mensen buiten te kijken naar de ijsfiguren die we passeren.

We gaan naar de bar als we denken wel even genoeg ijs te hebben gezien en genieten daar nog van een paar drankjes terwijl er af en toe nog een ijsberg door de ramen te zien is.

Als we wakker worden is het echt Hollands weer. Regen. Na het ontbijt dus maar even geen rondjes lopen op het dek. In plaats daarvan gaan we in de ochtend naar de Spa want vanmiddag brengen we een bezoek aan de brug, iets dat je als Gold-member van de Costa Club aangeboden krijgt.

Om 15:00 uur staat we bij de ingang van het theater. Daar moeten we een security check ondergaan en onze telefoons en eventuele tassen in bewaring geven. Er mogen helaas geen foto’s gemaakt worden. Het bezoek duurt ongeveer een half uur en begint met wat algemene informatie aan de hand van de maquette van het schip. Daarna lopen we langs de verschillende apparatuur waaronder een scherm dat aangeeft waar ijs zou zitten. Bovendien is er een speciale loods van Groenland aan boord, die puur bezig is met het bewaken van de ijs-situatie. Temperatuur buiten is 6 graden Celsius en het water 1 graad Celsius.

In het verleden hebben we uitgebreidere rondleidingen over het schip gehad, maar tegen betaling. Alleen een bezoek aan de keuken was toen gratis voor Costa Club deelnemers. Daar mocht je wel fotograferen, dus zetten we daarvan hier een paar foto’s in het verslag.

Zo vliegt de dag al weer om. Nemen we weer eens een ijsje en gaan dan weer ons verhaal schrijven. Morgen rond 7:00 moeten we in Nuuk aankomen, de hoofdstad van Groenland.

Roltrappen voor obers restaurant.

Qaqortoq dag 2. Excursie naar Hvalsey

Woensdag 19 juli 2023

Gisteravond hadden we een bijzonder gerecht op de menukaart staan, een “chicken and beef hotch potch”. We hadden geen idee wat we ons daarbij voor zouden moeten stellen, maar bestellen het toch. We krijgen er niet alleen een lepel voor, maar ook nog mes en vork. Nu worden we wel heel erg nieuwsgierig. Blijkt het een gevulde soep te zijn, met stukjes rundvlees en twee kippenboutjes. Die laatste moest je dan met mes en vork zien te ontleden in de soepkom Heel onhandig, maar wel lekker.

Vanmorgen worden we wakker in een grijze omgeving. Er is laaghangende bewolking in de baai van Qaqortoq en het motregent. Geen leuk uitgangspunt voor de excursie, maar je kunt hier nu eenmaal niet op zonnig zomerweer rekenen. Om 9:00 uur worden we verwacht in het theater op dek 3.

Na het ontbijt prepareren we ons voor vertrek. Paraplu’s en poncho’s gaan mee in de rugzak. De camera’s laten we maar in de hut. Met motregen geeft dat een enorm gedoe om de lens steeds droog te vegen. Dan gaat fotograferen met de mobiele telefoon tegenwoordig een stuk gemakkelijker.

Vanuit het theater mogen we met ons groepje naar dek 0. Dit keer stappen we niet in een tenderboot van het schip, maar meteen in een klein bootje van een lokale bewoner. Er gaan 5 passagiers mee en uiteraard de bestuurder zelf. Meer past er eigenlijk ook niet in, althans niet binnen.

Het is ongeveer 20 minuten varen naar de plek Hvalsey, verderop in het fjord van Qaqortoq. Op deze plek zijn de ruïnes te vinden van een nederzetting van de Noormannen. Die kwamen al in 985 naar Groenland toe en zagen in de groene kustgebieden mogelijkheden om vee te laten grazen en handel te drijven.

De eigenaar van de boot zet de vaart erin en we “scheuren” over het water, maar gelukkig wel comfortabel genoeg om niet zeeziek te worden. We passeren weer een paar ijsbergen en de eigenaar wijst Co er op dat hij de deur open kan maken om foto’s te nemen. Zo vanaf de waterlijn zien de ijsbergen er nog veel indrukwekkender uit dan hoog vanaf het dek op ons cruiseschip.

Eenmaal aangekomen bij Hvalsey stappen we over op de steiger daar en ontmoeten de gids, een jongedame uit het zuiden van Denemarken. Jeroen probeert een poncho aan te trekken, maar in de wind en de motregen en met de rugzak om gaat dat lastig en hij geeft het op. De uitleg van de gids houdt niet heel veel in. Ze legt globaal uit wat er hier op deze plek aan restanten te vinden is. Er staat ook een informatiebord met een plattegrond.

Het meest herkenbaar is de ruïne van de kerk die omstreeks 1300 is gebouwd. De muren van graniet zijn zo goed gebouwd dat ze nu nog steeds overeind staan. Verderop zijn nog de restanten van een boerderij te vinden en aan de andere kant, wat hoger op de heuvel, een ronde stal.

De natuur is hier kwetsbaar, dus het zaak dat we op de paden blijven. Tegenwoordig behoort deze plek ook tot het Unesco Werelderfgoed, zo blijkt uit het informatiebord.

We kunnen door de bewolking helaas niet heel ver in de omgeving kijken, maar zo is het ook al een prachtig uitzicht over de baai. We spotten nog een vogeltje, wat niet zo heel bang uitgevallen blijkt. We kunnen dichtbij genoeg komen om met de telefoon een redelijke foto te maken. De gids weet weinig van vogels, maar later maken we uit de informatie op internet op dat het waarschijnlijk om een meadow pippit gaat.

Weer terug bij de steiger moeten we eventjes wachten totdat een bootje ons weer oppikt om ons terug te brengen naar het schip. Dit keer gaan we met een wat groter bootje mee, waar 12 passagiers op kunnen. Deze bestuurder brengt ons onderweg heel dicht langs één van de ijsbergen. Jeroen beseft nét te laat dat er ook een deur is om achter buiten op het bootje te staan, maar Co kan een gelukkig een paar mooie foto’s schieten door het raampje heen. Wat een ervaring!

Veilig terug aan boord gaan we van de lunch genieten en daarna even verder opdrogen in de sauna. In de hut krijgen we informatie bezorgd van de kapitein. Bij vertrek uit Qaqortoq vanavond volgt als goedmakertje voor het missen van de Prince Christian Sound een panoramische navigatie door het Qaqortoq fjord naar, jawel, Hvalsey! Uiteraard leggen we daar dan niet aan, maar het schip keert er om en vaart dan door naar onze volgende bestemming Nuuk. Daar komen we vrijdagochtend aan.