Maandag 4 mei 2026

We hebben gisteravond weer genoten van een prima diner en hadden daarna een gezellige avond aan de Grand Bar.

Na een rustige nacht worden we wakker op een kalme zee. Bij het ontbijt bestellen we vandaag weer eens een gebakken eitje. Dat verveelt nooit. Als we weer terug zijn in de hut, varen we al in de buurt van de Eolische eilanden. Vanaf ons balkon zien we Salina, Lipari en Panarea duidelijk liggen. Jeroen ziet op Google Maps dat het schip straks aan de andere kant vrij dicht langs Stromboli zal varen. Daar is het dan nog even op wachten.

In de verte zien we op het vaste land de contouren van de Etna. Op de noordhelling ligt duidelijk nog een hoop sneeuw. Vanmiddag gaan we vanuit Messina met een excursie naar de Etna. Daarvoor nemen we dan maar een trui en een jas mee, voor de zekerheid. We komen namelijk op ongveer 2000 meter boven zeenieveau.

Na even wachten komt de Stromboli vulkaan tevoorschijn aan de bakboordzijde. We varen er inderdaad behoorlijk dicht langs. Bijzonder om te zien dat dit een bewoond eiland is, terwijl het de meest actieve vulkaan van Europa schijnt te zijn, met elke 40 minuten een uitbarsting.

Even later nog meer feest buiten. Jeroen staat te staren naar de besneeuwde Etna, maar Co ziet vanuit de hut beweging in het water. En inderdaad is er een hele groep dolfijnen te zien! Ze buitelen soms hoog boven de golven uit. Heel mooi om te zien. Tegen de tijd dat we de telefoons op camera stand hebben, zijn ze al aardig op afstand, maar we hebben nog een filmpje kunnen maken.

We gaan nog wat lezen in onze hut en genieten verder van het uitzicht. De lunch is vandaag een half uurtje vroeger, vanwege de aankomst in Messina om 14:00 uur. Tijdens het eten varen we de straat van Messina binnen. De afstand tussen Sicilië en het vaste land van Italië is hier maar iets van 3 kilometer.

Het schip komt wat eerder aan in Messina en we besluiten om op tijd naar de uitgang te gaan. Voor de excursie hoeven we niet ergens aan boord te verzamelen, maar we kunnen direct naar de bus op de kade.

Om 14:30 uur vertrekken we uit de haven met gids Nina, die haar verhaal vandaag in het Engels en in het Duits zal doen. We rijden eerst een stuk zuidwaarts langs de kust richting Catania. Hier is er regelmatig mooi uitzicht op de hoogste toppen van de Etna. Er hangen nog wat wolken omheen, maar je ziet ook duidelijk de rook uit de kraters omhoog stijgen.

We passeren een kerkje en een dorpje die Francis Ford Coppola uitgekozen had voor de eerste Godfather film. En we rijden langs Taormina, bekend om haar Grieks-Romeins theater.

Dan gaan we bij Giarre de snelweg af en begint de uitdaging voor onze chauffeur Gianluca. Vanaf hier gaan we over smalle steile weggetjes omhoog, de zuidelijke hellingen van de Etna op. Daarbij komen we ook door een paar dorpjes, waar het soms heel lastig is om tegemoet komend verkeer te passeren.

We zien in het begin nog veel wijnranken, die tot op ongeveer 1.000 meter hoogte kunnen groeien. Verder staan er veel olijfbomen en fruitbomen. Die doen het goed op de vruchtbare vulkanische grond. Het dorpje Zafferana Etnea staat bekend om de honing die hier geproduceerd wordt.

Dan rijden we door de bossen verder, totdat we zo hoog komen dat we de boomgrens gepasseerd zijn en er alleen nog wat lage struiken groeien. Als we ons doel op 2.000 meter bereikt hebben, zijn we in het maanlandschap terecht gekomen, waar alleen nog wat plantjes op de bodem groeien.

Bij de Refugio Sapienza stappen we uit de bus en pauzeren we kort voor koffie en toilet bezoek. Het uitzicht hier is prachtig. Tegen de hellingen omhoog ligt nog vrij veel sneeuw. Er zijn zelfs twee ski pistes hier. Je kunt in de ochtend gaan skiën op de vulkaan en in de middag naar het strand. Verderop zien we de twee Silvestri kraters liggen, waar we zo meteen een wandeling gaan maken. De trui en de jas komen goed van pas. Het is hier op deze hoogte nog maar 12 graden en hoewel het erg zonnig is, maakt de wind het toch wel fris.

Met de bus rijden we naar het startpunt van de wandelingen. We kunnen kiezen of we met de gids een gemakkelijke route over de lager gelegen krater gaan lopen, of zelfstandig naar de hoger gelegen krater gaan. Het is een pittige steile klim naar die hogere krater, met risico op uitglijden als je naar beneden loopt. Wij kiezen daarom voor de gemakkelijke route, net als bijna iedereen.

We krijgen uitleg over het ontstaan van deze kraters in 1892. De uitbarsting duurde toen maar liefst 197 dagen. Er was verder niet veel schade bij deze uitbarsting. Dat was in 2001 wel anders, toen een flinke lavastroom de ski pistes en enkele gebouwen op de vulkaan vernietigde. In 1669 was de hevigste uitbarsting waarbij ook een paar dorpen zijn vernietigd door de lavastroom, die tot aan de kust bij Catania kwam.

We maken de wandeling om de krater af en halen dan in het restaurant een snack: een arancino voor Jeroen (Siciliaanse gevulde rijstbal) en een broodje prosciutto cotto en provola kaas voor Co.

Om 17:30 uur gaan we de bus in voor de terugrit naar Messina. Het wordt even spannend of we toch nog op tijd terug zullen zijn om in het restaurant te kunnen dineren. Met een geschatte aankomsttijd van 19:05 uur, zal het misschien net nog gaan lukken. We besluiten sowieso om het diner heel beperkt te houden, vanwege de snack die we net op hebben. Maar er staat beef tartare op het menu als voorgerechtje en strawberry cheesecake als nagerecht. Dat zijn wel onze favorieten. Of we het gaan halen, lezen jullie in het verslag van morgen!

Zondag 3 mei 2026

We hebben voor het diner een tafel helemaal aan de achterkant van het schip, bij het raam, dus hebben mooi uitzicht recht naar achteren vanuit het schip gezien. Het is ook een grote tafel waar 4 personen aan kunnen zitten, maar we hebben hem voor ons alleen.

Het diner is weer prima en verloopt vrij snel, dus kunnen we al snel weer naar de bar. Eerst lopen we richting het Atrium om te kijken of er daar plek is aan de bar. Daar staan helaas maar 8 “barkrukken” en die zijn allemaal bezet. Helaas voor Jezel, besluiten we daarom toch in de Grand Bar aan de bar te gaan zitten. Daar is het op dit moment heel rustig.

Co loopt nog even naar de Costa shop om een scheepsmodelletje te kopen. Vrienden hebben daarom gevraagd. De Fortuna gaat binnenkort bij de vloot van Costa weg en zij zullen in juni op dit schip meereizen. Om er zeker van te zijn dat ze nog een modelletje kunnen bemachtigen, hebben ze ons gevraagd dat voor hun mee te nemen.

De krukken van de Grand Bar zijn niet heel comfortabel, maar we kunnen er mee uit de voeten. Nu geen bekende bartenders maar we gaan vast weer vrienden maken deze reis. Ze zorgen in ieder geval al meteen weer goed voor ons.

Als we in de hut terug komen voor de nacht, zijn de bedden omgebouwd tot een twee-persoons bed zoals we graag willen. Dat geeft meteen ook meer ruimte rond het bed wat wel fijn is. We gaan ons snel klaarmaken om te gaan slapen.

We worden wakker en het schip is al bijna aangemeerd in de haven van Civitavecchia. We hebben hier geen excursie dus we hebben alle tijd om te gaan ontbijten. Bij het ontbijt is het ook redelijk rustig. Waarschijnlijk omdat veel gasten die wel naar Rome gaan al op tijd klaar moeten zijn om te vertrekken. Het is toch ongeveer 70 kilometer naar Rome dus de excursies vertrekken vroeg.

Zelf gaan we iets na 9 uur van boord en nemen een gratis shuttle bus die ons van het schip naar de stad brengt. Daar stopt deze op een afgezet parkeerterrein. Behalve wij, liggen hier ook twee andere cruiseschepen in de haven, namelijk de Odessey of the Seas en de MSC Seaview. Ook daarvan komen er bussen naar deze plek.

Overigens is het wel grappig te ontdekken dat bussen die in Nederland worden afgedankt niet alleen in arme landen terecht komen. De bus die ons vervoerde is afkomstig uit Twente en op het informatiescherm staat in het Nederlands dat er op dit moment geen reisinformatie getoond kan worden, maar dat dit zo spoedig mogelijk weer het geval zal zijn.

We wandelen de stad in en met name grotendeels langs de kust. Daar treffen we een reuzenrad aan die net staat te draaien, maar nog zonder bezoekers. We lopen er heen en moeten 5 minuten wachten tot de testronden gedaan zijn en kunnen dan instappen.

Daarna lopen we nog een stuk door. Het is mooi weer; zonnig en lekker warm. We strijken even neer op een terrasje voor wat koffie en water en dan zetten we onze wandeling weer voort. We keren om en gaan terug naar het schip om daar te lunchen en dan de middag lekker op ons balkon door te brengen.

We stuiten wel op een vreemd verschijnsel. In de haven is een nieuwe dam aangebracht waardoor er een deel van de haven ontstaat dat nu is afgesloten van de zee. Een soort grote vijver zou je zeggen. Maar vreemd genoeg liggen er wel boten en zeiljachten binnen dat gebied en we hebben ons blind zitten staren hoe die nog de haven uit zouden kunnen varen. Zover wij het hebben kunnen zien, is dat niet mogelijk, maar wellicht komt er een andere uitgang zodra de nieuwe dam klaar is en voorzien is van een toegangsweg.

En zo schiet de dag al weer op. Om ongeveer 18:00 uur vertrekken we met bestemming Messina waar we ongeveer 14:00 uur aan zullen komen. Daar gaan we wel met een excursie naar een krater van de Etna. De hele tour duurt ongeveer 5 uur dus als we terug komen, moeten we snel door naar het diner. Praktisch betekent dat dat we geen tijd hebben om morgen een verslag te schrijven. Dat volgt dan overmorgen en is mogelijk een verslag van twee dagen.

We zijn er op gewezen dat de foto’s op ons blog niet meer aanklikbaar waren om ze groter te kunnen zien. Hoe dat komt, hebben we nog niet kunnen achterhalen. Misschien door een nieuwe versie van WordPress, maar hierdoor hebben we wel een nieuwe manier ontdekt en op de afgelopen verslagen toegepast. Klik op een foto en hij wordt groter, klik er nog een keer op of klik op het kruisje rechts boven bij de afbeelding en de vergroting verdwijnt terwijl je nog steeds op de pagina van het verslag bent.

Zaterdag 2 mei 2026

Gistermiddag hebben we onze stappenteller nog even blij gemaakt met een wandeling door Savona. Vanwege de Dag van de Arbeid waren de meeste winkels gesloten. Er waren wel veel mensen op de been om te genieten van het mooie weer en de vrije dag.

Jeroen wilde wel een keer zien hoe ver het lopen is vanaf de haven naar het treinstation. Dat is eigenlijk prima te doen, als je geen koffers bij je hebt. Met een minuut of 20 zijn we er al. Via een andere route lopen we terug naar het centrum van Savona. We zien veel mensen naar een park lopen langs de kust, naast het fort Priamar. We volgen ze en komen dan uit bij het strand, waar het nog behoorlijk druk is voor deze tijd van het jaar.

Dan vinden we het tijd om wat te gaan eten. Co heeft wel trek in pizza, maar de meeste pizzeria’s in de stad gaan pas wat later open. Daarom komen we uiteindelijk weer uit bij ons “vaste” adresje in Savona, waar we al vaker gegeten hebben en waar ze overigens ook pizza’s hebben. Co bestelt de pizza met döner en Jeroen gaat voor een falafel schotel. Dat is voor nu wel even genoeg, maar we nemen nog een portie baklava mee voor op de hotelkamer, samen met een paar blikjes cola en flesjes water.

We hebben een goede nacht en gaan vanmorgen ontbijten in het hotel. Daarna lopen we heel even naar buiten om bij de naastgelegen cruise terminal te kijken. Behalve de Costa Fortuna ligt vandaag ook de Costa Smeralda aangemeerd in Savona. Het zal dus een drukke dag worden hier.

Terug op de hotelkamer pakken we onze rugzakken in en checken dan uit. Bij het hek van de cruise terminal moeten we nog even wachten. Er komen al wel veel passagiers van de twee schepen af. Daar zien we ook een bekend Frans echtpaar bij, die we van de laatste twee cruises met de Fascinosa kennen. Om 9:45 uur mogen we dan naar binnen. In het terminal gebouw is het nog erg rustig.

We krijgen dit keer niet nummer 1 om in te checken, maar de letter A. Voor de Smeralda werken ze vandaag met nummers en voor de Fortuna met letters. Om 10:30 uur starten ze met inschepen. Er moet even goed gecheckt worden of we in Piraeus uitschepen of in Istanbul. Dat maakt namelijk verschil voor de paspoort controle. Als alles in orde is, mogen we door naar de security check en zo gaan we al vóór 11 uur aan boord van de Fortuna. Dat gaat allemaal erg vlot.

Bij de Grand Bar komen we onverwachts een andere bekende bartender tegen. Het is Shela, die we kennen van onze cruise op de Favolosa vanuit Brazilië. We geven onze handbagage af bij het casino en gaan dan even een colaatje bij haar aan de bar drinken. Als we bijgepraat zijn, lopen we verder over het schip en komen uit op dek 9. Het lunch buffet gaat hier net open en daar maken we dan maar meteen gebruik van. Nu is het nog rustig.

Na de lunch lopen we een rondje over de buitendekken. Dan krijgen we een berichtje van bartender Jezel, dat ze inmiddels aan het werk is in de Atrium bar op dek 3. We gaan erheen en worden hartelijk begroet door haar. Het toeval wil dat zowel Jezel als Shela twee weken geleden aan boord zijn gekomen en ook nog een hut delen! Ze blijven hier allebei werken totdat het schip in september zijn laatste cruise voor Costa maakt en daarna bij Margaritaville at Sea, Beachcomber gaat heten.

Als we ook met Jezel zijn bijgepraat, halen we onze handbagage op in het casino en gaan we naar onze hut. Als we erheen lopen, volgt net de omroep dat alle hutten gereed zijn. We hebben minisuite 8433, achter op schip en op de hoek aan stuurboord zijde. De hut heeft nog de klassieke uitstraling zoals we die kennen van onze eerste cruises met Costa. In de badkamer is zelfs nog een douchegordijn aanwezig. Het interieur is hier en daar ook niet meer tip top in orde. Overigens kunnen we dat over de rest van het schip niet zeggen. Dat ziet er allemaal nog prima uit zo op het eerst gezicht. In de gangen lijkt zelfs wel nieuw tapijt te liggen.

De koffer van Jeroen staat al in de hut, dus die kan worden uitgepakt. We roepen onze cabin steward Inyoman er even bij, want onze bedden moeten nog worden samengevoegd tot een 2 persoonsbed. Ook vragen we hem of de minibar te vullen met wat blikjes cola zero en water. We hebben ons drankenpakket namelijk weer geüpgraded naar MyDrinksPlus en daar hoort gebruik van de minibar bij.

Van de Costa Club hebben we weer een fles prosecco cadeau gekregen. Co laat de kurk knallen en op ons balkon proosten we op een mooie (laatste) cruise met de Fortuna.

De koffer van Co is ondertussen ook aangekomen, dus we zijn lekker op tijd klaar met uitpakken. Om 15:45 uur mogen we ons melden bij het muster station op dek 4 om de emergency drill af te ronden. We hadden eerder vandaag al het filmpje bekeken wat hoort bij de digitale versie van de veiligheidsoefening.

Straks om 17:00 uur gaat de Costa Smeralda vertrekken uit Savona en wij volgen dan een uurtje later om 18:00 uur en varen dan vannacht naar Civitavecchia. Onze diner tijd is 18:45 uur. We hebben een tafeltje in restaurant Michelangelo op dek 4, in het gedeelte wat gereserveerd is voor de Gold en Platinum members van de Costa Club. Hoe het diner bevalt, lezen jullie morgen in ons blog.

Vrijdag 1 mei 2026

Eigenlijk begon onze reis al gisteren. We hadden toen nog kaarten voor een voorstelling in het Zaantheater. Normaal boeken we onze reizen lang van tevoren en plannen we later theatervoorstellingen in, maar de komende cruise hebben we relatief laat geboekt toen vorig jaar bekend werd dat onze cruise vanaf Dubai in maart niet door zou gaan.

Omdat onze vlucht van vandaag om 11:50 uur zou vertrekken en we ons niet in de ochtend zouden willen haasten, hadden we bedacht om donderdag dan alvast richting luchthaven Schiphol te gaan en in een hotel daar dicht in de buurt te boeken. Daardoor hadden we donderdag alle tijd om alles op orde te krijgen, zoals een schoon bed en de boel gestofzuigd voor onze oppas. Maar om eerst naar Schiphol te gaan, bagage in hotel te droppen en dan weer naar Zaandam, vonden we ook wel lastig. Dus hadden we paar weken geleden besloten om in Zaandam een hotel te boeken. Dat werd het Zaanhotel Amsterdam dat zich dicht bij het station en centrum van Zaandam bevindt.

Daar zijn we dus gisteren eerst naar toe gegaan om onze handbagage in de kamer achter te laten (de koffers staan al een paar dagen in de buurt van Savona dankzij Bagexpress) en dan in de stad uit eten te gaan bij het Griekse restaurant Irodion. Daar hebben we prima gegeten, maar we zijn wat de Griekse keuken aangaat erg verwend, want het haalde het niet bij Zorba de Griek in Hoorn waar we regelmatig komen (dit is geen betaalde reclame!).

De voorstelling was van cabaretier Jawad es Soufi. Een paar dagen geleden ontdekten we de opmerking dat er delen van de voorstelling in het Arabisch zouden zijn, dus we waren benieuwd of we spijt zouden krijgen van onze boeking. De zaal was niet uitverkocht en het publiek was dit keer wel overwegend van Marokkaanse afkomst (mag ik dat nog zo zeggen?).

Gelukkig hield hij rekening met het “kleine” groepje Hollanders en vertaalde dus wat hij in het Arabisch zei. Het was een leuke voorstelling dus we gaan met een goed gevoel naar ons hotel en na een drankje dat we eerder die dag bij de supermarkt aan de overkant van het hotel hadden ingeslagen, gingen we slapen.

Bij het inchecken voor de vlucht, hadden we weer de mogelijkheid om voor een redelijk bedrag te upgraden naar Business class. Dus dat hebben we gedaan. Waarschijnlijk krijgen we dat nu vaker omdat we Flex-tickets boeken, de wat duurdere tickets, maar handig als je moet annuleren of omboeken.

We staan vanmorgen op en zitten iets voor 7:30 uur aan het ontbijt in het hotel. Daarna halen we onze spullen uit de kamer en pakken de trein van 8:20 uur naar de luchthaven. Omdat we geen koffer hebben om af te geven, gaan we direct door naar de security check. Dit keer is Jeroen aan de beurt dat zijn tas open moet. Ze wilden de powerbank zien en daarmee was het klaar.

We lopen door naar de Lounge die inbegrepen is bij Businessclass tickets en genieten daar in alle rust van nog wat eten en drinken. Ongeveer een half uur voor de boarding time, verlaten we de lounge en lopen naar de gate B07. De gates B01 t/m B08 zijn op de begane grond en vanaf die gates ga je per bus naar het vliegtuig.

We mogen iets later dan gepland de bus in en rijden al snel naar het toestel. We zitten helemaal vooraan, rij 1 van het KLM Embraer Cityhopper toestel. Hier hebben we ruime beenruimte en we worden tijdens de vlucht van eten en drinken voorzien. Het verloopt allemaal voorspoedig. We vliegen over de besneeuwde Zwitserse alpen, waar Jeroen duidelijk Interlaken en omgeving herkent. Zijn ouders zijn hier meer dan 25 jaar op vakantie geweest. En als we bijna gaan landen hebben we een prachtig uitzicht op Genua. We zien de haven en zien daar ook de Costa Toscana liggen.

Eenmaal geland lopen we zo de terminal uit naar een taxi die ons voor het vaste bedrag van 100 euro naar Savona rijdt. In iets meer dan een half uur zijn we daar. Geen verkeershinder onderweg en een zware rechtervoet van de chauffeur. Toen we gezegd hadden dat we naar Savona moesten, kon hij al raden welk hotel. Die ritten worden blijkbaar vaak gereden.

En zo zijn we voor 15:00 uur ingecheckt en komen we even tot rust op de kamer. Morgen aan boord van de Costa Fortuna. Er is één bekende bartender waarvan we weten dat zij aan boord is. We kijken er naar uit haar weer te zien.

Italië, Malta, Griekenland en Turkye.

Toen we ongeveer een jaar geleden ontdekte dat de Cost Toscana niet in het najaar naar Dubai zou gaan, wisten we dat onze cruise van Dubai naar Kaapstad dus ook niet door zou kunnen gaan. Dus gingen we op zoek naar een alternatief en met het oog op het afscheid van de Costa Fortuna die over enkele maanden Costa zal verlaten, kwamen we op onze komende cruise uit in mei.

Deze cruise is voor ons dus een soort afscheid van de Fortuna en daarbij zitten er deze cruise een aantal bestemmingen in die we niet eerder bezocht hebben. Tevens herkansing voor Santorini. Die zat oorspronkelijk in de reis van vorig jaar september, maar werd veranderd naar Mykonos.

Enige tijd nadat we deze cruise geboekt hadden, kregen we van Costa het officiële bericht dat onze cruise vanuit Dubai niet door zou gaan met een aanbod dat we te mooi vonden om te laten liggen en daarom zijn we afgelopen maart alsnog op een cruise geweest en komen er nu twee wel heel snel achter elkaar.

Donderdag 30 april vertrekken we van huis maar omdat we die avond nog een voorstelling bezoeken in het Zaantheater, slapen we naar afloop daar in een hotel om de volgende ochtend op tijd naar de luchthaven te kunnen gaan voor onze vlucht naar Genua. De cruise start zaterdag in Savona en na twee weken gaan we in Piraeus (Athene) van boord.

We gaan ons best weer doen om mooie verslagen te schrijven en hopen dat die weer veel gelezen worden.

Dinsdag 24 maart 2026

Maandagavond was het “La notte bianca” aan boord, de witte avond. Deze vindt op alle cruises van Costa wel een keer plaats. Veel mensen hebben zich in het wit aangekleed. Bij het diner krijgen we weer een glaasje champagne en is er aan het einde nog een korte presentatie van alle departementen aan boord: housekeeping, de bar, de keuken en het restaurant personeel. Ze krijgen terecht allemaal veel applaus.

Om 23:00 uur start het witte feest boven op dek 9. Bij het zwembad staan dan mooie creaties uit fruit gesneden en een paar ijs sculpturen. Ook wordt er een nog een extra buffet met lekkers neergezet en daarna start het feest met een DJ. Wij laten het meestal aan ons voorbij gaan, zoals ook deze keer. We blijven liever nog even op onze vaste stek aan de Grand Bar hangen.

Vanmorgen worden we nu eens een keer door de wekker wakker gemaakt. We willen natuurlijk niet te laat zijn voor onze excursie van vandaag. Na het ontbijt hebben we echter nog voldoende tijd om het schip te zien aanleggen in de haven van Tanger. We waren hier in 2015 al een keer eerder met de Costa Magica. Daarom hebben we nu een excursie geboekt die ons (ook) naar het verderop gelegen Tétouan gaat brengen.

Om 9:00 uur gaan we naar de verzamelplek in het theater en niet veel later gaan we van boord en naar de bus. Het wordt vandaag een combinatie van Engels sprekenden en Spaanstaligen. Gids Mohamed en chauffeur Mustafa gaan ons begeleiden vandaag. We vertrekken uit de haven en rijden dan eerst naar de stad Tétouan. De rit duurt ongeveer een uur en voert langs de hellingen van het Rif gebergte. Het heeft de afgelopen winter veel geregend, dus alle heuvels en velden zijn fris groen en de Mimosa bomen staan volop in de gele bloemen.

We rijden naar het centrum van de stad en stappen daar uit om samen met de gids verder te wandelen. Er gaat ook een lokale gids met ons mee, die ook een paar woorden Nederlands spreekt. En we worden ook nog begeleid door een twee mannen in burger van de toeristen politie. Er wordt dus goed op ons gelet.

We beginnen op het plein Place Moulay El Mehdi. Hier zien we nog veel invloeden van de Spaanse bezetting van dit gedeelte van Marokko, die tot 1956 heeft geduurd. De grote gele kerk valt hier op aan het plein tussen de andere gebouwen die bijna allemaal wit van kleur zijn. Tétouan wordt ook wel De Witte Duif genoemd.

We lopen eerst naar de Place Feddan, waar je een mooi uitzicht hebt hoe de witte huizen van de oude medina tegen de heuvel aan gebouwd liggen. Bovenop de heuvel staat het Spaanse fort Alcazaba de los Adives. Dan lopen we verder door de Spaanse wijk naar één van de poorten die ons naar de medina brengen, de Bab Tut. Naast de poort staat een mooie waterfontein. Onze gids legt uit dat niet alle fonteinen drinkbaar water geven, maar dat kun je vanzelf aan een bordje en aan het water zelf zien.

We gaan door de poort de wirwar van smalle straatjes in de medina in. Je kunt hier eventueel de weg vinden door de merktekens op straat te volgen die de richting aangeven naar een poort, een waterfontein of een moskee. Het begin van de route gaat over de vismarkt en verderop worden ook veel andere producten verkocht, zoals verse groenten, kruiden, kippen en huishoudelijke artikelen.

We komen uit bij de Place El Mechouar, waaraan het koninklijk paleis is gelegen. Vanaf hier gaan we de mellah in, de oude Joodse wijk. Vroeger woonden hier veel joodse mensen, maar tegenwoordig zijn er nog maar 7 families en 1 synagoge. De anderen zijn geëmigreerd naar andere landen. We brengen een kort bezoek aan de enige overgebleven kleine synagoge.

Dan komen we aan bij onze eerste commerciële stop van deze excursie, een bezoek aan een Berber winkel, waar onder andere veel handgemaakte tapijten worden verkocht. We krijgen een demonstratie van de vele verschillende soorten tapijten uit de diverse gebieden hier en die met verschillende technieken zijn gemaakt. Helaas heeft niemand van onze groep interesse om een kleed aan te schaffen, dus we hebben een beetje medelijden met de medewerker die alle kleden moet uitrollen en weer moet oprollen. Dat is duidelijk een zwaar klusje.

Dan is het tijd voor de lunch in het restaurant Palace Bouhlal, in een sfeervolle ruimte met live muziek. We krijgen hier een vast menu voorgeschoteld met harira, een Marokkaanse soep, gevolgd door een tajine met kip, groenten en couscous met nog een paar kip spiesjes erbij. Tot besluit een kopje munt thee met een vers gebakken koekje erbij.

Na de lunch lopen we verder door de oude stad en komen aan bij het Museum Bab el Oqla, een klein museum over de geschiedenis van Tétouan. We zouden hier van de gids een kwartiertje de tijd krijgen, maar na een minuut of 7 blijkt de groep al verder aan het lopen te zijn. We lichten de extra gids nog even in dat er nog twee anderen binnen zijn in het museum en lopen dan snel weer naar de groep toe.

Intussen zijn de straatverkopers ook actief geworden en bieden terloops van alles aan. De gidsen en de toeristen politie houden gelukkig wel in de gaten dat het niet uit de hand loopt. We lopen de medina uit en daar staat de bus op ons te wachten voor de rit terug naar Tanger.

We rijden ten zuiden van Tanger naar de kust om daar Cap Spartel te bezoeken. Op dit klif heb je mooi uitzicht op de plek waar de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee elkaar ontmoeten. We nemen hier wat foto’s en kopen nog een leuke muzikale pluchen kameeltje als souvenir.

Dan rijden we verder naar het oude centrum van Tanger. Daarbij komen we langs een paar hele luxe optrekjes, waaronder het buitenverblijf van de koning van Saoedi Arabië. Bij de poort van de Kasba van Tanger gaan we de bus uit en gaan we te voet verder. De gids krijgt nu een beetje haast, want de tijd schiet al aardig op en er staan wat dingen op het programma hier.

We volgen de groene route door de medina. Er zijn er drie, die met gekleurde pijlen worden aangegeven. Ook hier in Tanger is het een wirwar van smalle straatjes, met kleine winkeltjes, caféetjes en ook wel wat kunst ateliers. We komen uit bij een wat groter plein met een groot terras. Hier vraagt de gids wie van ons er nog interesse heeft om een demonstratie bij een Berber apotheek bij te wonen. Wij slaan dat aanbod af, want dat hebben we al een paar keer meegemaakt bij eerdere bezoeken aan Marokko. We kopen een paar flesjes water om even bij te tanken en wachten op het plein tot de gids weer terug is van de apotheek.

Dan is het nog een klein stukje lopen totdat we de oude stad uit zijn en bij de boulevard onze bus al klaar staat. Naar de haven is het nog maar een klein stukje rijden en dan zit de excursie erop. We nemen afscheid van Mohamed en Mustafa en gaan rond 18:00 uur voor de laatste keer aan boord van de Costa Fascinosa.

Na deze lange dag hebben we zin in een snelle hap. We besluiten daarom het diner in het restaurant over te slaan en gaan voor een hamburger menu bij de Salty Beach op dek 9. Dat is bovendien ook één keer gratis voor ons, als Gold member van de Costa Club. We laten ons het goed smaken en hebben ondertussen uitzicht op de kustlijn van Marokko, als het schip uit Tanger is vertrokken op weg naar Barcelona.

Aan de bar is het weer erg gezellig en het wordt ook later dan normaal, maar dat is waarschijnlijk de laatste keer want morgen moeten we wat alcohol minderen om de koffers in te pakken want die moeten voor we gaan slapen op de gang staan. We hebben nog een zeedag te gaan en komen dan rond 12:00 uur in Barcelona, eindpunt voor ons, aan.

Tot zover het verslag van gisteren. Vandaag, woensdag 25 maart 2026, werken we dat verslag uit, maar de keuze voor foto’s is nog even iets wat we niet voor de lunch af krijgen. Daarom besluiten we het publiceren maar naar het einde van de middag te verzetten want na de lunch willen we nog even genieten van stoombad en whirlpool. Dat hebben we een aantal dagen niet gedaan vanwege de boeken die we lezen en de toch dan beperkte tijd in de middag.

Nog vlak voor de lunch kunnen we inchecken voor de vlucht van morgen en er zijn nog twee stoelen businessclass beschikbaar die we met punten kunnen betalen, dus besluiten we dat te doen. Kunnen we op de luchthaven ook gebruik maken van de lounge.

In de spa is het redelijk rustig en er is geen golfslag meer in het bubbelbad. De zee is vandaag uitermate rustig. De zon schijn volop dus het zal wel even wennen zijn als we morgen thuis komen.

Voor het diner gaan we nog even bij bartender Jason langs die dan bij het zwembad op dek 9 in het midden te vinden is. Hij heeft een tekening voor ons gemaakt waarvoor hij van ons beiden een pasfoto gemaakt had. De tekening is een combinatie van onze gezichten. Als je de helft afdekt, herken je 1 van ons daarin.

Hiermee is dit in principe het laatste verslag van deze reis, tenzij er nog iets belangrijks te melden is. Bedankt weer voor het lezen. Wie het leuk vindt hoeft niet heel lang te wachten want over ongeveer 5 weken gaan we aan boord van de Costa Fortuna voor een cruise van 2 weken met veel nieuwe bestemmingen voor ons. Dan hebben we vast weer veel te vertellen. Helaas dan weinig zeedagen.

Bedankt voor het lezen, de reacties langs verschillende wegen en Ed voor het oppassen op onze huisdieren.

Maandag 23 maart 2026

Gisteravond kijken we vanaf ons balkon hoe het schip vertrekt uit de haven van Tenerife. Co houdt daarbij een oogje op de zee en dat is met een bedoeling. Hij wist namelijk nog dat we hier eerder wel eens dolfijnen voor de kust hebben gezien. En inderdaad, als we een stuk op open zee zijn, ziet hij een paar rugvinnen boven water komen. Het is een hele groep bij elkaar en verderop zien we nog een paar keer een enkele dolfijn zwemmen. Voor een foto met de mobiele telefoon is het te veraf en gaat het te snel. Maar het blijft altijd een mooi gezicht.

We proberen het diner beperkt te houden, na de uitgebreide lunch op Tenerife. Maar ja, er staat wel ricotta cheesecake op het menu als toetje… Die kan natuurlijk niet onbesteld blijven. Tot overmaat van ramp is er ook nog een Franse dame in onze buurt jarig. Zij krijgt van Costa een mooie chocoladetaart cadeau en wil daarvan graag aan iedereen die rond haar zit een stukje uitdelen. Zo wordt het toch nog een machtige maaltijd, maar ach, we zijn op vakantie.

Vanmorgen worden we weer wakker op zee. Gelukkig geen ruige zee, zoals vorige week. De lucht is prachtig blauw dus het belooft een mooie dag te worden. We starten weer onze zeedag routine met ontbijt, cappuccino / sapje en de krant op het balkon. En dan gaat om 11 uur de klok een uurtje verder naar de tijdzone waar Nederland ook in valt. Zo zijn we deze reis zonder jetlag 5 tijdzones doorgevaren.

Om 12:15 uur gaan we naar het Teppanyaki restaurant. Er zijn vandaag voor de lunch twee tafels van 12 personen bezet. We hebben dezelfde kok, Mark, die weer een heerlijke Japanse maaltijd voor ons op de bakplaat tovert. Jeroen twijfelde of hij dit keer voor de kip als hoofdgerecht zou gaan, maar het wordt uiteindelijk toch weer de ossenhaas. Die is opnieuw supermals als die medium rare op onze borden komt.

We gaan terug naar ons balkon omdat we nog wat meters willen maken in onze boeken. We zien een paar keer een groepje vogels voorbij vliegen, die verdacht veel op duiven lijken. Niet veel later ontdekt Jeroen toevallig dat er een duif onder de balustrade van ons balkon zit uit te rusten. Hij heeft een ring om zijn pootje, dus het is geen verdwaalde duif van een plein in een grote stad. Google leert ons dat de duivensport in Marokko zeer populair is. Er worden onder andere lange vluchten langs de kust met de duiven gemaakt. Daar zal dit groepje dan waarschijnlijk ook wel mee bezig zijn. Jeroen zet maar een glaasje water neer voor de duif, die het zich misschien gewoon makkelijk maakt door met ons mee naar Tanger te varen, waar we morgenochtend aankomen.

In ons blog van vandaag willen we graag de bemanning van de Costa Fascinosa in het zonnetje zetten. Daarvoor hebben we wat foto’s gemaakt van de crew waar we zelf het meeste contact mee hebben gehad deze reis, zoals de barmannen van de Grand Bar en de Backpool, onze cabin steward en onze obers in het restaurant. Maar er zijn natuurlijk nog veel meer mensen hard bezig om alle passagiers hier een fantastische vakantie te bezorgen. Daar werken ze heel hard voor, zeven dagen per week, maandenlang en ver van huis. Dus met heel veel respect voor al deze toppers willen we zeggen: “Thank you very much, grazie mille, salamat, dank je wel !!”

Co heeft wat zitten knutselen op zijn telefoon om met behulp van AI een soort van getekende versies van de foto’s te maken. Die vinden we eigenlijk wel zo geslaagd, dat we dit keer de tekeningen plaatsen in plaats van de originele foto’s. Het is weer eens wat anders.

Morgen komen we dus in Tanger aan. Daar hebben we een lange excursie, waarbij we ook Tétouan gaan bezoeken. Het verslag van morgen publiceren we daarom waarschijnlijk pas woensdag.

Zondag 22 maart 2026

Tijdens het diner kregen we weer een fles wijn van Costa. Eerder tijdens de cruise mochten we kiezen of we Rode, Witte of Rosé wijn zouden willen. We krijgen een fles Amai Rosé.

Gisteravond was het al een stuk rustiger op zee. Aan de bar was er nauwelijks nog iets van te merken. De scheepsarts komt langs en we raken aan de praat. Hij biedt ons zelfs een drankje aan, maar we geven aan dat we een drankenpakket hebben dus dat dat niet nodig is. Toch vraagt hij de bartenders om onze glazen bij te vullen en dat op zijn rekening te zetten. In dit geval dronken we dus Ouzo op dokters recept. Voor wie dat even gemist heeft: we kennen hem van een cruise in 2019 toen Co ziek werd en we langs moesten gaan om de excursie te kunnen annuleren.

De nacht verloopt rustig tot we de haven van Tenerife binnenvaren. Het gebruikelijke schudden en trillen betekent dat we er bijna zijn. Het is mooi weer, de zon schijnt en er is weinig wind. Dus de verwachting van de meeste mensen dat het hier slecht zou zijn, wordt gelukkig geen waarheid.

We zijn wat later bij het ontbijt dan normaal maar hebben nog voldoende tijd om uitgebreid te ontbijten. Daarna gaan we door naar dek 9 voor nog een extra shot sinaasappelsap of cappuccino en besluiten onze tablets te halen om op dek 9 wat te lezen voordat we opgehaald worden door onze vriendin Bärbel. Via whatsapp bespreken we de plek waar ze ons op zal pikken.

Als we daar ruim op tijd heen willen gaan, blijken we verkeerd te lopen. Vanaf de terminal hadden we niet naar boven moeten lopen zoals voor de stad, maar we hadden door de terminal van de veerboot moeten lopen om op het lager gelegen parkeerterrein uit te komen. Maar uiteindelijk vinden we de weg ruim op tijd en we rijden naar het appartement van Bärbel om daar even wat te drinken voor we naar het restaurant gaan dat ze geboekt heeft. Dat gaat om 13:00 uur open.

Het is een mooi ruim appartement met twee slaapkamers en een ruim balkon met prachtig uitzicht. Als het tijd is om te gaan rijden we met een extra rondje door Tabaiba zodat we even goed het pand waarin haar appartement is, kunnen zien.

In het restaurant, Restaurante La Casona del Vino, genieten we van een uitgebreide lunch. We bestellen meerdere voorgerechten om samen te delen en ook de hoofgerechten delen we samen. Daarna toch nog een toetje en goed gevuld stappen we het restaurant uit en brengt ze ons weer terug naar de Cruiseterminal, waar we haar hartelijk bedanken voor de gezellige middag en het heerlijke eten.

Onderweg naar onze hut maken we nog even een stop bij de Grand Bar. Daar staat barman Sunny nu die we deze reis nog niet gezien hadden maar wel kennen van de vorige cruise. Kunnen we nog even bijpraten.

Zo schiet de dag al weer flink op. Hopelijk hebben we straks weer trek voor het diner, maar nu zijn we nog even overvol. Anders maar een gang overslaan…….

Morgen weer een zeedag en dan ligt het in de bedoeling weer even stil te staan bij de geweldige medewerkers die zo goed voor ons zorgen.

Zaterdag 21 maart 2026

Gisteravond bij het diner was het even moeilijk kiezen qua hoofdgerecht. Beide vleesgerechten zagen er op het menu in ieder geval erg lekker uit. Co besluit daarom als voorgerecht de tournedos te nemen en als hoofdgerecht de oriëntaalse kip. Daar heeft hij geen spijt van, want de tournedos was super mals en mooi roze gebakken. Jeroen voelt zich door de ruige zee nog niet optimaal en neemt na de starter alleen de kip als hoofdgerecht.

Het is gala avond en onze ober schenkt daarom bij iedereen een glaasje champagne in. Wij vragen hem om bij ons maar een slokje in te schenken, want we willen graag naar de Gelateria voor een ijsje en daarna nog naar de Grand Bar. Deze zitten allebei in het midden van het schip, waar de deining een stuk minder is. Gelukkig lukt het Jeroen om daar van het ijsje en een paar drankjes te genieten.

In de Grand Bar wordt om 20:30 uur het Officieren Bal gehouden. Er volgt een ware run op de officieren om met hun te kunnen dansen. Van hostess Kayleigh begrijpen we dat dit bal in het Caribisch seizoen tijdelijk werd afgeschaft, omdat het publiek wat toen aan boord was totaal geen interesse had om met een officier te dansen. Vanavond is het weer doorslaand succes, wat dat betreft.

We hebben een goede nacht en worden wakker met mooi weer buiten, maar nog steeds met een flinke zeegang. Het ontbijt is echter geen probleem voor Jeroen. We houden ons een beetje in, want vandaag gaat om 11 uur de klok weer een uur vooruit. De komende dagen zitten we dan op 1 uur tijdsverschil met Nederland.

Na de koffie en de jus d’orange lopen we een paar rondjes over de buitendekken. Helaas kunnen we geen vliegende vissen spotten. Deze oversteek zien we die een stuk minder dan andere keren. Misschien komt dat door de stevige wind of de ruige zee. We weten het niet. Co heeft eens opgezocht waarom ze het water uit vliegen en dat is om te ontsnappen aan de vissen die op hun jagen.

Als we de krant op ons balkon uitgelezen hebben, is het zo’n beetje tijd voor de lunch. We kijken even op het menu van het restaurant op dek 4, maar besluiten om naar het buffet restaurant op dek 9 te gaan. Daar kunnen we ook meer in het midden van het schip zitten om te eten. We zien bij het buffet Steak Tartaar liggen, dus die pakken we meteen mee. Verder hebben we zin in een burger van de grill, maar er is ook een extra buffet neergezet bij het zwembad. Daar ziet Jeroen nog wat Arancini bij liggen, een soort Siciliaanse nasiballen. Daar delen we er twee verschillende van.

Na de lunch lopen we nog even langs het kantoor van de C-Dream voor een vraag over één van de geboekte cruises voor volgend jaar. Terug in de hut treffen we het cadeau van de Costa Club aan, een mooie set verzorgingsproducten van Aqua d’Elba. En vervolgens gaan we weer lekker genieten op ons balkon van het mooie weer buiten en van onze boeken.

Morgenochtend zit de oversteek van de Atlantische Oceaan erop en komen we aan op Tenerife. We hebben via diverse kanalen gehoord en gelezen over het slechte weer op de Canarische Eilanden van de afgelopen dagen. We zullen zien hoe het daar morgen is. We hebben een afspraak met onze Duitse cruise vriendin Bärbel, dus gezellig wordt het sowieso.

Vrijdag 20 maart 2026

Na een prima diner zijn we naar de Grand Bar gegaan, zoals we elke avond doen. Het was redelijk druk maar we konden zitten en even later hadden we een uitgebreid gesprek met andere gasten, die ons herkenden van berichten op de Costa Cruiseclub op Facebook en daardoor ook ons blog hadden ontdekt.

Toen de tweede dinerzitting ten einde liep, hoorden we dat daar, door de ruige zee, het één en ander van tafel geschoven was bij een flinke beweging van het schip. Met name lege glazen. Costa is gestopt met tafelkleden, maar dat betekent nu dat het oppervlak van de tafel best glad is en de boel eerder gaat schuiven.

In de Grand Bar voelen we af en toe wel dat het schip wat helt, maar omdat deze bar vrij in het midden van het schip ligt, voel je er daar minder van dan in het restaurant dat helemaal aan de achterkant is.

Ook bij het opstaan zitten we nog met ruige zee, maar we bereiken zonder problemen het restaurant al loopt het wat onwennig. Geen uur tijdsverschil vandaag dus voldoende tijd tussen ontbijt en lunch, dus we kunnen er weer vol voor gaan.

Na het ontbijt weer even op dek 9 voor Cappuccino en Jus d ’Orange en dan door naar ons balkon voor het lezen van de krant.

Lunchtijd. Nu maken we het zelf ook mee. Er zijn al geen wijnglazen neergezet, maar de waterglazen schuiven heel makkelijk bij een stevige deining van het schip. Toch ontstaat er geen grote schade, maar ook lege waterglazen worden voor de zekerheid van tafel gehaald. Volgens de app Cruisemapper zijn de golven nu nog hoger dan gisteren met 4,9 meter.

Na de lunch is Jeroen toch een beetje misselijk en gaat even op bed liggen. Daarna gaan we toch naar de Wellness en nemen weer plaats in een stevig golvend bubbelbad. Voordeel: het is nu erg rustig. Omdat de whirlpool hoog (dek 11), vrijwel vooraan en aan de zijkant zit, is de golfslag snel groter dan het zwembad in het midden van het schip.

Verder is er weinig nieuws. Jeroen moet nog wat bijtrekken, maar hopelijk kunnen we straks in pak naar het diner. Het is Gala-avond.