Een ochtend in Salvador 2026

Vrijdag 20 november 2026

Het diner van gisteravond werd na de lunch aangekondigd als een verrassings-diner. Ook blijkt het Black Night te zijn. Als we het restaurant binnen komen is het er donkerder dan normaal. Op de tafels staan elektrische kaarsen. Het menu is niet echt afwijkend van de normale kaart. Wel treedt er een violiste op, met haar elektrische viool. Het geluid staat eigenlijk wel te hard.

Bij de winkels is het ook Black Night met speciale aanbiedingen, maar de teksten zijn alleen in het Spaans en Portugees. Hetzelfde blijkt aan de hand te zijn met het Bar menu. Dat bevreemdt ons en niemand kan ons vertellen waarom.

Ook is er wat onrust bij nieuwe bemanningsleden. Ze moesten hun snor / baard afscheren wat niet iedereen even leuk vindt. We vragen ons af of dat algemeen beleid is en kijken een grote hoeveelheid foto’s door die we van bartenders en obers gemaakt hebben en zien dat er niemand met een snor of baard is.

Joshua zet ons als tweede drankje een stevige cocktail voor. Hij raadt ons aan er rustig aan mee te doen, maar we moeten natuurlijk nog wel op tijd naar de Teodora Lounge.

Dan zien we een officier van de brug die we menen te kennen van de Toscana. We hebben hem toen gesproken over de hoogte van het schip wat nergens terug te vinden is of was. Co vraagt hem of het klopt dat hij toen op het schip zat en hij herinnert zich dat gesprek. Hoewel hij niet de persoon is die over de talen van de informatie gaat, noemt Co toch het vreemde verschijnsel. Daarop belt de officier met iemand en kan vervolgens geruststellend laten weten dat het alleen voor die avond is. Waarom is niet bekend geworden.

In de Teodora Lounge wordt het weer gezellig en ietwat te laat maar na een redelijke nacht worden we rond zeven uur wakker. We liggen al aan de kade en het weer ziet er niet slecht uit. Wel bewolkt maar de verwachting is dat het droog blijft.

We gaan ontbijten en verlaten bijna als laatste het restaurant. We smeren ons in en gaan naar de uitgang. Ondanks dat de meeste mensen al van het schip zijn, verloopt het niet voorspoedig om van het schip af te komen. We staan een tijdje in de wacht, maar eindelijk komt de stroom weer op gang.

Eenmaal buiten gaan we door de terminal en dan rechtsaf naar een plein met de Mercado Modelo, een grote hal met daarin weer allemaal stalletjes met allerlei kunstwerkjes en handgemaakte spullen. We lopen er langs en gaan direct door naar de Elevador Lacerda, met 4 liften die ons naar het hogere deel van de stad brengen. Het is er niet druk dus we doen er niet lang over om boven te komen.

We wandelen door de belangrijkste straten van de Pelourinho, het historische stadscentrum, wat we ook al wel kennen van onze eerdere bezoeken aan Salvador. Er vallen opeens een paar regendruppels, maar het enige wat nog nat kan worden, zijn de brillenglazen want we zweten flink. Het blijft uiteindelijk bij slechts enkele druppels. Het is redelijk druk in de stad en de politie is ruim vertegenwoordigd.

Er zijn ook weer allerlei optredens van onder andere slagwerk groepen, capoeira groepen en er lopen ook mensen in klederdracht. De tijd vliegt en de stappenteller zal tevreden zijn en dus besluiten we weer af te zakken met de lift en naar het schip te gaan. Nu lopen we wel door de markthal die we eerder gepasseerd zijn, maar dan wel even grof erdoorheen.

Aangekomen op het schip drinken we eerst even wat bij de bar van de pizzeria. Dat vocht is wel nodig want ondanks dat het niet heel zonnig was, was het er toch behoorlijk warm. Ondertussen is de zon wel flink doorgebroken.

We besluiten vandaag niet de a la carte lunch te doen, maar naar het buffet te gaan. Dat kost minder tijd en Co heeft gewoon weer eens trek in een hamburger met friet.

Daarna gaan we naar de Spa. Het schip zal vertrekken terwijl we daar zijn. Eerst genieten we van de whirlpool en dan gaan we de sauna in. Als we daar goed opgewarmd zijn, lijkt het erop dat we gaan vertrekken. Het is ongeveer half 2. Maar het blijkt nog even te duren en dus kijken we vanaf het dek bij de Spa hoe we ons verwijderen van de kade en gaan dan weer de whirlpool in. Wel met petje op ter bescherming tegen de zon. Zo zien we hoe Salvador steeds verder uit beeld raakt.

Na de sauna ligt het schip weer gunstig met schaduw op ons balkon. Straks misschien nog even langs de Gelateria, maar anders moeten we daar beslist morgen nog even langs om ons bedankje over te brengen.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *