Zaterdag 14 maart 2026
Een warm bad.
Het voelt als thuiskomen. Natuurlijk is het niet lang geleden dat we op dit schip waren, ongeveer 3 maanden geleden, maar het is toch afwachten wie van de bemanning nog aan boord is. Wel, nog veel en het voelt zo goed als je weer herkend wordt en heel hartelijk wordt ontvangen.
Niet alleen wat de bemanning van de afgelopen cruise betreft, we komen ook een bartender tegen van 7 jaar geleden die ons eerder herkent dan wij hem. Maar ook komen we weer bekende passagiers tegen. We zien ook veel gasten die ook de laatste cruise aanwezig waren en nu net als ons weer teruggekomen zijn voor de terugreis naar Europa.
In het restaurant hadden we weer een tafel bij dezelfde ober Christopher, alleen heeft hij nu een andere assistent. De vorige, Chad, is nog wel aan boord maar werkt nu in een ander restaurant nadat hij een ongelukje gehad heeft met de roltrap, die de obers helpt de volle dienbladen van de keuken naar een etage hoger te brengen. We gaan hem later deze reis wel even opzoeken.
Ook de restaurantmanager Yasser die we de vorige keer hadden, is bij het diner in een ander restaurant. We gaan hem bij het ontbijt zien. Dan is hij wel aanwezig.
In de Grand Bar zien we de meeste bekenden, zowel achter de bar als op het podium. Het zijn dezelfde duo’s die elkaar afwisselen en bartender Riche roept de opmerking die Co de vorige cruise maakte, nadat een duo gewoon een oud nummer afspeelde zonder zelf ook maar iets bij te dragen: “Thank you, Spotify”. Die houden we erin. Ongemerkt is het schip vertrokken uit Pointe-à-Pitre. Door een raampje in de bar zien we wel wat lichtjes voorbij schuiven.
We hadden dus een hele fijne avond bij zowel diner als aan de bar en met de fles prosecco die we eerder die dag leeg gemaakt hadden, zitten we met iets teveel alcohol in het lichaam dan de bedoeling was, maar we bereiken onze hut zonder problemen en ook komen we goed in bed terecht.
We zijn redelijk vroeg wakker. We gaan vandaag een excursie doen die we gisteren geboekt hebben omdat de eerder geboekte excursie niet door gaat. We gaan met een 4X4 over het noorden van het eiland, maken een wandeling in het regenwoud en dan is er nog tijd op een strandje bij Pigeon Island om te gaan zwemmen. Dat laatste waren we niet van plan, maar het zit nu eenmaal in dit pakket.
Als we rond 9 uur bij het verzamelpunt komen, zien we daar niemand van de tour desk om bus-nummers af te roepen en daarom gaan we zelf maar van boord om te kijken of we al kunnen plaatsnemen. We moeten een lijst invullen en tekenen en dan in een rij wachten tot we naar de vrachtwagens gaan. Tja, daar doen deze voertuigen een beetje aan denken. We zitten in de laadbak op stoeltjes, in de openlucht. Hopelijk verbranden we niet. We hebben ons gelukkig wel ingesmeerd.
We gaan rijden in een behoorlijk tempo en stoppen een enkele keer voor het uitzicht. We rijden met drie voortuigen achter elkaar. Er is bewolking en opeens vallen enkele spetters. Dan nog wat meer en dan gaat het toch echt regenen. Eén voertuig achter ons gaat het zeil uitrollen om beschutting te bieden tegen de regen, maar wij gaan door. Er is een stel dat een paraplu uitklapt en de anderen halen hun handdoek uit de tas om onder te schuilen. Tja, hoezo is er een regenwoud?…….
Wij laten ons gewoon nat regenen want we hebben er vertrouwen in dat we wel weer opdrogen. Het buitje duurt ook niet lang en al snel breekt de zon weer door. En zo komen we aan bij het tropisch regenwoud in het midden van het eiland, waar we een wandeling van ongeveer drie kwartier gaan maken. Onze gids wijst ons daarbij op verschillende bloemen, planten en bomen en legt daarover het een en ander uit. In de gift shop vinden we een leuk pluchen schildpadje dat met ons mee naar huis mag. We proeven er ook wat bananen ketchup, pittiger dan je zou verwachten!
Daarna toeren we dus door naar het strandje bij Pigeon Island, in het noordwesten van het eiland. Hier zijn ook wat winkeltjes en horeca-tentjes. Wij gaan eerst wat rondkijken en strijken dan neer op een overdekt terras voor een burger met frietjes. Daar nemen we nog een Coca Cola Zero bij en dan schiet de tijd al weer op.
We vertrekken echter veel later dan de bedoeling is want er wordt flink naar iets gezocht. Na enige tijd horen we dat de chauffeur tijdens ons verblijf daar een gebaar gemaakt heeft waardoor zijn gouden ring van zijn vinger vloog. Ze kunnen die niet meer vinden. Na een klein half uur geven ze het zoeken op en gaan we terug naar het schip waar wij aan de bar even weer een colaatje drinken en dan naar de hut gaan.
Het menu voor vanavond is weer veelbelovend. Er staat uiensoep op!
