Dinsdag 24 maart 2026

Maandagavond was het “La notte bianca” aan boord, de witte avond. Deze vindt op alle cruises van Costa wel een keer plaats. Veel mensen hebben zich in het wit aangekleed. Bij het diner krijgen we weer een glaasje champagne en is er aan het einde nog een korte presentatie van alle departementen aan boord: housekeeping, de bar, de keuken en het restaurant personeel. Ze krijgen terecht allemaal veel applaus.

Om 23:00 uur start het witte feest boven op dek 9. Bij het zwembad staan dan mooie creaties uit fruit gesneden en een paar ijs sculpturen. Ook wordt er een nog een extra buffet met lekkers neergezet en daarna start het feest met een DJ. Wij laten het meestal aan ons voorbij gaan, zoals ook deze keer. We blijven liever nog even op onze vaste stek aan de Grand Bar hangen.

Vanmorgen worden we nu eens een keer door de wekker wakker gemaakt. We willen natuurlijk niet te laat zijn voor onze excursie van vandaag. Na het ontbijt hebben we echter nog voldoende tijd om het schip te zien aanleggen in de haven van Tanger. We waren hier in 2015 al een keer eerder met de Costa Magica. Daarom hebben we nu een excursie geboekt die ons (ook) naar het verderop gelegen Tétouan gaat brengen.

Om 9:00 uur gaan we naar de verzamelplek in het theater en niet veel later gaan we van boord en naar de bus. Het wordt vandaag een combinatie van Engels sprekenden en Spaanstaligen. Gids Mohamed en chauffeur Mustafa gaan ons begeleiden vandaag. We vertrekken uit de haven en rijden dan eerst naar de stad Tétouan. De rit duurt ongeveer een uur en voert langs de hellingen van het Rif gebergte. Het heeft de afgelopen winter veel geregend, dus alle heuvels en velden zijn fris groen en de Mimosa bomen staan volop in de gele bloemen.

We rijden naar het centrum van de stad en stappen daar uit om samen met de gids verder te wandelen. Er gaat ook een lokale gids met ons mee, die ook een paar woorden Nederlands spreekt. En we worden ook nog begeleid door een twee mannen in burger van de toeristen politie. Er wordt dus goed op ons gelet.

We beginnen op het plein Place Moulay El Mehdi. Hier zien we nog veel invloeden van de Spaanse bezetting van dit gedeelte van Marokko, die tot 1956 heeft geduurd. De grote gele kerk valt hier op aan het plein tussen de andere gebouwen die bijna allemaal wit van kleur zijn. Tétouan wordt ook wel De Witte Duif genoemd.

We lopen eerst naar de Place Feddan, waar je een mooi uitzicht hebt hoe de witte huizen van de oude medina tegen de heuvel aan gebouwd liggen. Bovenop de heuvel staat het Spaanse fort Alcazaba de los Adives. Dan lopen we verder door de Spaanse wijk naar één van de poorten die ons naar de medina brengen, de Bab Tut. Naast de poort staat een mooie waterfontein. Onze gids legt uit dat niet alle fonteinen drinkbaar water geven, maar dat kun je vanzelf aan een bordje en aan het water zelf zien.

We gaan door de poort de wirwar van smalle straatjes in de medina in. Je kunt hier eventueel de weg vinden door de merktekens op straat te volgen die de richting aangeven naar een poort, een waterfontein of een moskee. Het begin van de route gaat over de vismarkt en verderop worden ook veel andere producten verkocht, zoals verse groenten, kruiden, kippen en huishoudelijke artikelen.

We komen uit bij de Place El Mechouar, waaraan het koninklijk paleis is gelegen. Vanaf hier gaan we de mellah in, de oude Joodse wijk. Vroeger woonden hier veel joodse mensen, maar tegenwoordig zijn er nog maar 7 families en 1 synagoge. De anderen zijn geëmigreerd naar andere landen. We brengen een kort bezoek aan de enige overgebleven kleine synagoge.

Dan komen we aan bij onze eerste commerciële stop van deze excursie, een bezoek aan een Berber winkel, waar onder andere veel handgemaakte tapijten worden verkocht. We krijgen een demonstratie van de vele verschillende soorten tapijten uit de diverse gebieden hier en die met verschillende technieken zijn gemaakt. Helaas heeft niemand van onze groep interesse om een kleed aan te schaffen, dus we hebben een beetje medelijden met de medewerker die alle kleden moet uitrollen en weer moet oprollen. Dat is duidelijk een zwaar klusje.

Dan is het tijd voor de lunch in het restaurant Palace Bouhlal, in een sfeervolle ruimte met live muziek. We krijgen hier een vast menu voorgeschoteld met harira, een Marokkaanse soep, gevolgd door een tajine met kip, groenten en couscous met nog een paar kip spiesjes erbij. Tot besluit een kopje munt thee met een vers gebakken koekje erbij.

Na de lunch lopen we verder door de oude stad en komen aan bij het Museum Bab el Oqla, een klein museum over de geschiedenis van Tétouan. We zouden hier van de gids een kwartiertje de tijd krijgen, maar na een minuut of 7 blijkt de groep al verder aan het lopen te zijn. We lichten de extra gids nog even in dat er nog twee anderen binnen zijn in het museum en lopen dan snel weer naar de groep toe.

Intussen zijn de straatverkopers ook actief geworden en bieden terloops van alles aan. De gidsen en de toeristen politie houden gelukkig wel in de gaten dat het niet uit de hand loopt. We lopen de medina uit en daar staat de bus op ons te wachten voor de rit terug naar Tanger.

We rijden ten zuiden van Tanger naar de kust om daar Cap Spartel te bezoeken. Op dit klif heb je mooi uitzicht op de plek waar de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee elkaar ontmoeten. We nemen hier wat foto’s en kopen nog een leuke muzikale pluchen kameeltje als souvenir.

Dan rijden we verder naar het oude centrum van Tanger. Daarbij komen we langs een paar hele luxe optrekjes, waaronder het buitenverblijf van de koning van Saoedi Arabië. Bij de poort van de Kasba van Tanger gaan we de bus uit en gaan we te voet verder. De gids krijgt nu een beetje haast, want de tijd schiet al aardig op en er staan wat dingen op het programma hier.

We volgen de groene route door de medina. Er zijn er drie, die met gekleurde pijlen worden aangegeven. Ook hier in Tanger is het een wirwar van smalle straatjes, met kleine winkeltjes, caféetjes en ook wel wat kunst ateliers. We komen uit bij een wat groter plein met een groot terras. Hier vraagt de gids wie van ons er nog interesse heeft om een demonstratie bij een Berber apotheek bij te wonen. Wij slaan dat aanbod af, want dat hebben we al een paar keer meegemaakt bij eerdere bezoeken aan Marokko. We kopen een paar flesjes water om even bij te tanken en wachten op het plein tot de gids weer terug is van de apotheek.

Dan is het nog een klein stukje lopen totdat we de oude stad uit zijn en bij de boulevard onze bus al klaar staat. Naar de haven is het nog maar een klein stukje rijden en dan zit de excursie erop. We nemen afscheid van Mohamed en Mustafa en gaan rond 18:00 uur voor de laatste keer aan boord van de Costa Fascinosa.

Na deze lange dag hebben we zin in een snelle hap. We besluiten daarom het diner in het restaurant over te slaan en gaan voor een hamburger menu bij de Salty Beach op dek 9. Dat is bovendien ook één keer gratis voor ons, als Gold member van de Costa Club. We laten ons het goed smaken en hebben ondertussen uitzicht op de kustlijn van Marokko, als het schip uit Tanger is vertrokken op weg naar Barcelona.

Aan de bar is het weer erg gezellig en het wordt ook later dan normaal, maar dat is waarschijnlijk de laatste keer want morgen moeten we wat alcohol minderen om de koffers in te pakken want die moeten voor we gaan slapen op de gang staan. We hebben nog een zeedag te gaan en komen dan rond 12:00 uur in Barcelona, eindpunt voor ons, aan.

Tot zover het verslag van gisteren. Vandaag, woensdag 25 maart 2026, werken we dat verslag uit, maar de keuze voor foto’s is nog even iets wat we niet voor de lunch af krijgen. Daarom besluiten we het publiceren maar naar het einde van de middag te verzetten want na de lunch willen we nog even genieten van stoombad en whirlpool. Dat hebben we een aantal dagen niet gedaan vanwege de boeken die we lezen en de toch dan beperkte tijd in de middag.

Nog vlak voor de lunch kunnen we inchecken voor de vlucht van morgen en er zijn nog twee stoelen businessclass beschikbaar die we met punten kunnen betalen, dus besluiten we dat te doen. Kunnen we op de luchthaven ook gebruik maken van de lounge.

In de spa is het redelijk rustig en er is geen golfslag meer in het bubbelbad. De zee is vandaag uitermate rustig. De zon schijn volop dus het zal wel even wennen zijn als we morgen thuis komen.

Voor het diner gaan we nog even bij bartender Jason langs die dan bij het zwembad op dek 9 in het midden te vinden is. Hij heeft een tekening voor ons gemaakt waarvoor hij van ons beiden een pasfoto gemaakt had. De tekening is een combinatie van onze gezichten. Als je de helft afdekt, herken je 1 van ons daarin.

Hiermee is dit in principe het laatste verslag van deze reis, tenzij er nog iets belangrijks te melden is. Bedankt weer voor het lezen. Wie het leuk vindt hoeft niet heel lang te wachten want over ongeveer 5 weken gaan we aan boord van de Costa Fortuna voor een cruise van 2 weken met veel nieuwe bestemmingen voor ons. Dan hebben we vast weer veel te vertellen. Helaas dan weinig zeedagen.

Bedankt voor het lezen, de reacties langs verschillende wegen en Ed voor het oppassen op onze huisdieren.