Maandag 11 mei 2026

Gisteravond hadden we voorafgaand aan het diner een show buiten op dek 9, gelinkt aan de doorvaart van de Dardanellen, een smalle zeestraat tussen de continenten Europa en Azië. Er zou een optreden komen van derwisjen, een soort van monniken met een bijzondere status binnen de islam, die een eed van armoede afleggen. Ze zijn vooral bekend van hun Sema, een dansritueel waarbij ze door het ronddraaien in een soort trance raken.

Als we boven aankomen, staat de muziek al te spelen in de sfeer. We hebben vanaf hier een mooi uitzicht op de smalle zeestraat. Het zicht op de dansers is wat minder, vanwege het zeil boven de whirlpools, maar we krijgen er wel wat van mee. Het zijn geen echte derwisjen die aan boord zijn gekomen, maar de dansers van het theater hier op het schip. Ze geven er een aardige impressie van, maar voor een echte belevening kun je in Istanbul terecht.

Terug in de hut maken we nog net mee dat het schip onder een grote brug doorvaart, voordat we naar het diner moeten. Daar genieten van de (dubbele) beef tartare, de heerlijke malse wagyu biefstuk en de cheesecake. Aan de bar is het weer gezellig, met opnieuw een mogelijkheid om te dansen met de officieren.

Vannacht rond 4 uur komt het schip al aan in Istanbul. Dit is vanwege operationele redenen, zo werd er gisteravond omgeroepen. De tijden om van boord en aan boord te gaan zijn echter niet veranderd. We worden allebei even wakker door het aanleggen van het schip en Jeroen maakt van de gelegenheid gebruik om een paar foto’s te nemen van Istanbul by night. Vanaf ons balkon hebben we prachtig zicht richting de Galata brug en het oude centrum Sultanahmet.

We hebben geen excursie geboekt vandaag, dus we kunnen vanmorgen rustig aan doen met de ochtendrituelen en het ontbijt. Om 9:30 uur gaan we van boord. Sinds ons vorige bezoek in 2013 is de cruiseterminal totaal veranderd en vernieuwd. Het is een enorm gebouw geworden, waarbij we eerst door een lange ondergrondse passage lopen. De toegang tot de passage kan worden afgedekt met grote panelen die nu als een muur rechtop staan.

Om de terminal te verlaten en het havengebied met veel nieuwbouw te betreden, moeten we door poortjes die met een QR-code geopend worden. Die QR code is persoonlijk en hebben we in de hut gekregen. De code is gekoppeld aan het paspoort, dat we nu niet nodig hebben. Buiten het gebouw kom je terecht in een uitgestrekt havengebied, de Galata Port, met winkels en horeca. Met de QR- code komen we later de terminal weer binnen.

We gaan verder wandelen naar de Galata brug en daarvoor volgen we de route van de tram. Deze gaat over de brug heen, naar het historische centrum van de stad. Er staan een heleboel vissers op de brug die ook best wat visjes vangen. Een aanwezige kat houdt het allemaal goed in de gaten.

Als we aan de overkant zijn, lopen we verder langs de tramroute richting de Hagia Sofia. Deze hebben we destijds in 2013 niet bezocht, maar veel andere bezienswaardigheden wel. Bij aankomst zien we dat er uitgebreide renovatie / constructie werkzaamheden gaande zijn aan dit eeuwenoude gebouw. Er staat evengoed al een flinke rij buiten aan bezoekers, maar die loopt redelijk snel door. Voor het kopen van de kaartjes is een andere rij, maar daar staat bijna niemand. Als we aan de beurt zijn, geeft de verkoopster de waarschuwing dat er ook binnen werkzaamheden plaatsvinden, waardoor veel van de bezienswaardigheden zijn afgedekt of door steigers niet of nauwelijks zichtbaar zijn. Hierdoor gaan we twijfelen en zien we uiteindelijk af van een bezoek. We hopen dat de werkzaamheden zijn afgerond, als we nog eens een keer in Istanbul zullen zijn.

We lopen verder richting de Blauwe Moskee en wandelen er helemaal omheen. Vanaf het Sultanahmet plein gaan we de hoofdingang door en het voorplein van de moskee op. Het (gratis) bezoek aan de gebedsruimte hebben we 13 jaar geleden gedaan en slaan we nu over. We zien hier veel van de katten rondlopen, waar Istanbul ook bekend om staat. En bij een souvenirs standje op het voorplein zien we een paar leuke tassen hangen met katten erop. Daar kopen we er twee van.

We gaan verder over het Hippodroom met de twee antieke Obelisken en de zogenoemde Slangenzuil. Aan het einde van het plein zoeken we een restaurantje op om wat te eten en te drinken. Er zitten veel Turkse mensen op het terras, wat ons een goed gevoel geeft over de kwaliteit en dat blijkt ook zo te zijn. We bestellen allebei een izgara köfte schotel, met gegrilde gehaktballetjes, rijst en wat frietjes. Dat smaakt prima. Ze hebben er alleen geen Pepsi of Coca Cola, maar alleen Turkse cola. Dat durven we niet aan, dus kiezen we gewoon voor water. Als toetje nemen we nog een citroen cheesecake, die de magen beslist weer vult.

We hebben zo al flink wat stappen op de stappenteller en besluiten weer een beetje richting de Galata brug terug te wandelen. We hebben geen zin in een (tweede) bezoek aan de drukke Grote Bazaar en de Egyptische Bazaar. In plaats daarvan lopen we door het rustige Gülhane Park, wat om het Topkapi Paleis heen ligt. De tulpen zijn helaas niet uitgebloeid, maar verder is het zeker een mooi park om even te verblijven.

We komen uiteindelijk weer uit bij de brug en aan de overkant van het water wandelen nu via een andere route terug naar de Galata Port. In een winkel gaan we door de security en komen dan op de promenade langs het water. Verderop volgen we de bordjes naar de ingang van terminal. Daar moeten we inderdaad weer onze QR code scannen om binnen te komen. Er volgt opnieuw een hele route door het gebouw, waarbij op verschillende punten medewerkers staan om je de goede kant op te sturen. Naast de Costa Fortuna ligt vandaag de Queen Victoria van Cunard en beide schepen hebben hun eigen passages in het gebouw.

Eenmaal terug aan boord drinken we wat water en (Pepsi) cola in de Grand Bar. Hier spreken we hostess Catarina voor de Engelstaligen. Zij kan ons later vanmiddag nog wat tips geven voor Izmir, waar we morgenmiddag aankomen. Onze excursie daar naar het bergdorpje Sirince gaat helaas niet door, dus we willen in plaats daarvan de stad Izmir eens gaan verkennen.

We gaan even bijkomen in de hut van alle indrukken en inspanningen van vandaag. We hebben weer genoten van ons bezoek aan Istanbul, en genoten van het mooie warme weer vandaag. Voor een volgende keer hopen we de Hagia Sofia van binnen te kunnen zien, of anders een bezoek te brengen aan het Dolmabahce Paleis, wat vandaag (maandag) helaas gesloten is.

Vanavond gaan we eten in het Elite restaurant, bedoeld voor Suite. We hebben dit aangeboden gekregen als goedmakertje voor wat nachtelijk geluidsoverlast vorige week. Yarin görüşürüz! Tot morgen!

NB:
Het terminalgebouw in Istanbul ligt vrijwel geheel ondergronds. Als er schepen aanmeren kunnen panelen motorisch overeind gezet worden waardoor er een afscheiding ontstaat zodat niemand de kade langs de schepen kan bereiken zonder door de terminal te moeten gaan. Dan komen ook de uitgangen vrij die terminal met de kade verbinden om de schepen te bereiken. De hekken langs de paden zijn ook daarvoor inklapbaar gemaakt. De hele terminal bevat zo’n drie etages ondergronds, als we goed geteld hebben. Ook verkeer om de terminal te bereiken gaat ondergronds en het voelt ook alsof je door een parkeergarage loopt.