Zondag 21 september 2025

Gisteravond hebben we afscheid genomen van barman Marvin. Zijn contract zit erop en hij gaat in Bari van boord. Een dag later vliegt hij naar huis, naar zijn gezin in de Filippijnen, voor een welverdiende vakantie. Waarschijnlijk ontmoeten we hem volgend jaar maart weer op de Costa Fascinosa.

Vanmorgen zien we ook onze cabin steward Blesseto voor het laatst. Hij is zijn collega aan het inwerken en gaat ook vanmiddag bij aankomst in Bari van boord voor vakantie in zijn thuisland India.

Het schip komt pas om 14:00 uur aan in Bari, dus we kunnen vanmorgen nog even lekker rustig aan doen. We lezen de krant van zaterdag op ons balkon. Dat schoot er gisteren bij in. Het is nog steeds prima weer hier. De lunch begint een half uurtje vroeger vandaag. We hebben eindelijk weer eens gelegenheid om die in het Club Restaurant te gebruiken. Gelukkig bestellen we alleen een hoofdgerecht, want daar heb je zeker wel voldoende aan tot het diner vanavond.

Als het schip aan de kade heeft aangelegd, gaan we van boord en zien we dat onze bus al klaar staat. We hebben vanmiddag een excursie naar het plaatsje Matera. Dit keer hebben we een combinatie van Engels en Spaans in de bus. Voor de Spaanstaligen gaat iemand van Costa mee, die vertaalt wat de Italiaanse gids Eugenio allemaal vertelt in het Engels. Het is dus weer een internationaal gebeuren.

De rit naar Matera duurt ruim een uur. De gids vertelt eerst wat over de historie van Bari en de regio Puglia. Het plaatsje Matera ligt in de regio Basilicata, eveneens in het zuiden van Italië. Het landschap verandert onderweg. De bodem wordt steeds rotsachtiger en er zijn minder bomen en struiken te zien.

Basilicata was lange tijd één van de armste regio’s van Italië. Het plaatsje Matera is bekend geworden om de rotswoningen die daar nog zijn. Eeuwen lang leefden families in deze woningen, onder zeer slechte hygiënische omstandigheden. In de rotswoningen leefde men samen met (boerderij)dieren, vooral ezels. Deze stonden in een deel van de woning, waar dan natuurlijk ook gewoon de mest in viel. In de jaren 1950 werd het gebruik van deze woningen verboden door de Italiaanse regering en moesten mensen verplicht verhuizen naar nieuwere “normale” woningen.

Later werd Matera gebruikt als filmlocatie, waarbij vooral de film The Passion of the Christ van Mel Gibson grote bekend gaf aan Matera. De omgeving hier zou het meest moeten lijken op Jeruzalem uit de tijd van Jezus. Onze gids geeft aan dat hij Mel Gibson vorige week weer gespot heeft in Matera, voor research naar een tweede deel van deze film. Ook de James Bond film No time to die, is hier deels opgenomen.

Als we aankomen in Matera, gaan we de bus uit. De groep splitst zich naar taal op en wij lopen dus met gids Eugenio mee. Voor de verstaanbaarheid krijgen we allemaal een radiootje mee met oortje. Het is vandaag gelukkig niet al te druk in Matera. Vooral in de zomervakantie moet je hier over de koppen kunnen lopen. Overigens moet je wel goed uitkijken waar je loopt, want alle eeuwenoude stenen zijn hier behoorlijk glad gelopen. De gids neemt ons mee over de makkelijke route. De moeilijke route over een trapstraatje heeft stenen die nog veel gladder zijn.

Al vrij snel komen we bij het eerste uitkijkpunt over de wijk Sassi di Matera, wat letterlijk Stenen van Matera betekent. Hier zien we de rotwoningen en rotskerken die tegen de heuvels aan liggen. We hadden eigenlijk verwacht dat we dan veel meer grot openingen zouden zien. Maar de meeste rotswoningen hebben een soort van entree huisje boven de grot staan. Binnen in dat huisje kun je dan afdalen de grot in.

Even verderop gaan we dan ook zo’n woning bezoeken, die nu ingericht is al museum. Inmiddels is de hele wijk Sassi toegevoegd aan de Unesco Werelderfgoedlijst. In het museum is het nogal druk, maar je krijgt wel iets van een indruk hoe mensen hier geleefd moeten hebben. Het bed stond op hoge poten, om verder van de vochtige bodem te zijn. Door de kalktuf bodem hier loopt het vocht gemakkelijk heen.

We lopen verder door het plaatsje en begrijpen dat de meeste woningen nu in gebruik zijn als (luxe) restaurant, hotel of spa, wat natuurlijk nogal een contrast geeft met de armoedige omstandigheden hier van weleer. We zijn ook een aantal winkeltjes met typische producten van deze regio, zoals een brood van maar liefst 8 kilo.

Bij een volgend uitkijkpunt hebben we het verste uitzicht. Hier zijn we ook dat op de heuvel aan de andere kant van de rivier een aantal grotten zijn. Dit zijn grotere en kleinere rotskerken, waarin nog eeuwenoude fresco’s te zien zijn. Het bovenste gedeelte van deze heuvel werd in de eerder genoemde film gebruikt als locatie voor Golgotha, waar Jezus gekruisigd werd. Vlakbij het uitzichtpunt staat de kerk San Pietro Caveoso, die we nog van bezoeken.

Met onze gids lopen we dan terug door het plaatsje en stoppen nog even om een ijsje of een drankje te kunnen kopen. Wij kopen ook nog een zakje Tarallini al Peperone Crusco, ringvormige zoutjes, met de typische lokale gedroogde zoete pepers.

Om half 6 zijn we terug bij de bus en rijden we weer terug naar de haven van Bari. In het centrum van Bari is het wat druk met verkeer, dus we doen nu iets langer over de rit. Gelukkig had de restaurant manager al gezegd dat het geen probleem is, als we iets later bij het diner aankomen. We frissen ons snel even op en kleden ons om en terwijl we aan het diner zitten, vertrekt het schip uit Bari. Vannacht gaat de klok een uurtje vooruit, vanwege onze volgende stops in Griekenland. Maar morgen eerst nog een lekker relaxte dag op zee!