Zaterdag 13 september 2025

We hebben dit keer gekozen om een hotel bij de luchthaven te nemen, want Venetië hebben we in 2019 al eens bezocht en we hebben toen twee nachten in de stad zelf doorgebracht. Het hotel van nu ligt op ongeveer een kwartier lopen van de luchthaven, maar wie met koffers reist, kan ook het hotel bellen voor de shuttle service. Deze kost op dit moment 5 euro per persoon.

We zijn rond 7 uur wakker en hebben prima geslapen. We ontbijten en kijken daarna nog even Hart van Nederland via de tablet in onze kamer en genieten nog wat tijd van ons terras. Dan wordt het tijd om naar de receptie te gaan, want het duurt niet lang meer voordat de taxi ons komt ophalen. Die hebben we via het hotel geregeld.

De taxi doet er ongeveer 20 minuten over om bij de terminal te komen. Onderweg kijken we of we het schip zien liggen, maar dat valt niet mee. Deze ligt niet bij de terminal, maar tegenwoordig liggen de schepen in het industriegebied van de haven.

We lopen naar de ingang van de terminal en sluiten aan in de rij. De papieren worden even nagekeken en dan kunnen we doorlopen naar het afgiftepunt voor de koffers. Omdat die al maandag met UPS vertrokken zijn en in de hut worden afgeleverd, vragen we of we de wachtenden mogen passeren. We gaan dan naar boven waar we officieel in kunnen checken.

Hier kunnen we in de korte rij, bedoeld voor Gold-members en Suite gasten. In dit geval zijn we beide en we kunnen dus snel inchecken. We krijgen de Costacards en kunnen dan verder naar de security check, maar niet voordat we op de foto gezet worden met de zee op een achtergronddoek.

Als we dit allemaal achter de rug hebben, worden we naar buiten geleid en moeten we plaatsnemen in een boot die ons naar het schip zal brengen. Dat is meer dan een half uur varen en op het laatste stukje moeten we extra langzaam, want we kunnen nog niet bij het schip aanmeren. Nou ja, “bij” het schip….. Net als met tenderboten leggen we aan bij een uitgeklapte steiger van het schip zelf. We gaan dus direct het schip in, maar in de positieve betekenis.

Zoals we gewend zijn duurt het nog wel een tijdje voordat de hut beschikbaar komt, dus we gaan eerst even wat eten op dek 9 en daarna wat rondlopen op het schip. Dit is de vierde keer op de Deliziosa. Onze eerste twee cruises van 2012 en 2013 waren op dit schip en in 2019 zijn we van Miami naar o.a. Mexico geweest. Maar er is wel heel wat veranderd.

Zo staan de automaten voor het koppelen van je creditcard aan je Costa-card nu bij elkaar in de bibliotheek en niet verspreid meer over het schip. Daar staan ook de machines om contant geld te storten.

Onderweg komen we Karen tegen die we kennen van afgelopen oktober op de Diadema. Een hartelijk welkom krijgen we, maar ook de teleurstellende mededeling dat haar contract afloopt en ze morgen naar huis gaat. Fijn om haar weer te zien en jammer dat het zo kort duurt.

We hebben ondertussen ook al een bezoekje gebracht aan de spa en de digitale security drill doorlopen. De klok nadert half 3 en dan komt de omroep dat we het laatste stukje van de drill kunnen doen, en dat is met zwemvest om de Costa kaart laten scannen bij het toegewezen verzamelpunt. Snel even gedaan en dan kunnen we naar de hut waar de koffers al klaar staan om ons te installeren voor de komende 2 weken.

De fles Ferrari prosecco wordt geopend en we verklaren onze cruise hiermee voor begonnen. Dan brengt de butler ons nog een schaal met kleine versnaperingen. We laten het ons goed smaken en ook wel fijn want de alcohol van de prosecco begint zijn werk uit te oefenen op de lege maag. Helaas valt een deel van een snack op Jeroen zijn shirt en die baalt want hij heeft niet veel T-shirts mee. Co daarentegen wel en hij zegt: de tweede cruiseweek pas je wel in een shirt van mij.

Als we Venetië gaan verlaten zitten er twee sleepboten aan het schip vast. Eéntje voor en de andere achter, nodig om het schip de bocht om te trekken want die is erg krap en waarschijnlijk kan het schip zelf hier geen volle kracht zetten met de motoren. Maar uiteraard lukt het en zijn we op weg naar Bari. In de verte zien we nog de oude stad Venetië waar we volgende week weer terug komen. Wij gaan zo eerst naar het diner. Tot morgen.