Vrijdag 28 november 2025

Gisteravond tijdens het diner begint het schip flink te trillen zoals we wel kennen wanneer het zich in een haven in positie brengt aan de kade. We vermoeden meteen te weten wat er aan de hand is en Co schakelt op zijn telefoon de Kompas-app in. Inderdaad blijken we flink te draaien en dat betekent waarschijnlijk dat we terug gaan richting Tenerife, hoogstwaarschijnlijk vanwege een medisch noodgeval.

Bij het diner krijgen we een fles rosé cadeau om mee naar huis te nemen. Een leuk cadeau van Costa voor de Gold Members van de Costa Club. Jeroen brengt die na het diner even naar de hut terwijl Co vast doorloopt naar de Grand Bar om onze plekken weer in te nemen.

Dan volgt inderdaad het bericht over de omroepinstallatie dat we terug moeten vanwege een medisch noodgeval. Ons vermoeden was dus juist. Er kon nog niet verteld worden wat dit voor de reis zou betekenen. We waren ondertussen al zo’n 24 uur onderweg. Hoeveel tijd kan het schip inhalen?

Goed, we genieten toch maar van onze tijd aan de bar. En zo vliegt de avond ook al weer om. Helaas komende nacht geen klok die een uur terug gaat dus gewoon een normale nacht.

We zijn evengoed vrij vroeg wakker na een prima nacht. We openen de gordijnen en zien dat we inderdaad nog steeds richting Tenerife varen. We hebben dit eerder meegemaakt dat rond dezelfde tijd het bericht kwam dat we terug moesten, ook op dezelfde oversteek, maar toen bleek de volgende ochtend dat we al weer gekeerd waren en toch verder gingen met de oversteek.

Die verandering had toen rond 3 uur in de nacht plaatsgevonden en hoewel we het niet zeker weten, zou dat er op kunnen duiden dat patiënt toen reeds overleden was. Tja, ook op een cruiseschip gaat het gewone leven door en zijn we niet onkwetsbaar omdat het niet handig uitkomt. We hebben dat in april dit jaar zelf ondervonden.

We gaan ontbijten en daarna lopen we onze rondjes op het dek. Ligbedden zijn niet neergezet en op het achterdek zijn de slingers met lampjes opzij getrokken om zo zoveel mogelijk de ruimte vrij te maken voor de helikopter die zal gaan komen zodra we binnen bereik daarvoor zijn. Ook het zwembad gaat leeg.

Na onze rondjes gaan we op ons balkon lekker lezen en dan volgt de oproep om niet meer op het dek te komen maar deze vrij te maken voor de evacuatie. We zijn inmiddels aangekomen voor de kust van het eiland El Hierro. Vanaf ons balkon zien we de heli aankomen en deze gaat boven het achterdek hangen. Hoewel hij zijn landingsgestel uitklapt, gaat hij niet landen. Ze laten een hijskabel zakken waarmee onder andere de  patiënt, de heli in wordt gehesen. Dit kost wel enige tijd. Het schip vaart langzaam verder omdat het dan waarschijnlijk het meest stabiel is.

Het geeft best een emotioneel gevoel, zeker omdat we in april zelf hier bang voor waren. Als de heli klaar is, volgt er een applaus en zwaaien passagiers de heli uit. Daarna begint het schip weer te draaien om onze reis weer op te pakken.

Zelf gaan we even later naar de lunch en daarna maken we weer gebruik van de Spa faciliteiten. Daarna gaan we in badjas naar de bar bij het zwembad in het midden van het schip. Het dak, dat open kan, is helaas gesloten, dus het is er best warm. Barman Jeffrey staat nu hier achter de bar dus onder het genot van een drankje hebben we even een leuk gesprek.

Door naar onze hut waar we nog heerlijk kunnen genieten van ons balkon. Hopende dat er geen ernstig zieken meer volgen, zetten we de reis nu voort naar Sint Maarten.