Donderdag 18 september 2025

Gisteravond was het weer gezellig in de Atrium bar. Wat later op de avond was er een Duits feestje, georganiseerd door de Duitse host aan boord. Qua muziek keuze had het wat ons betreft wel beter gekund, maar het was evengoed wel leuk om te zien hoe iedereen lekker aan het meezingen en dansen was.

We hebben een goede nacht en zijn dankbaar voor het extra uurtje op de klok. Als we wakker worden, merken we dat er buiten aardig wat wind staat. Het water stuift over de golven maar we hebben gelukkig weinig deining. Als we gaan ontbijten loopt het schip de haven van Bar binnen. Er ligt al een ander schip aan de kade, de MSC Opera. Buiten is het opnieuw prachtig weer, volop zon en al lekker warm. De (nieuwe) stad Bar ligt aan de zee, met mooie stranden, en vlak daarachter rijzen de hoge bergen van Montenegro op.

We kunnen de tijd nemen voor het ontbijt, want we hoeven pas om 10:15 uur te verzamelen voor onze excursie van vandaag. Als we er klaar voor zijn, lopen we naar het theater en horen daar dat iedereen van boord kan gaan, als hun bus klaar staat. We vinden onze bus inderdaad op de kade en zoeken een goed plekje uit. Er komt een Australisch echtpaar voor ons in de bus zitten. Toevallig zaten zij gisteren op Kefalonia ook op de stoelen voor ons. We raken even in gesprek en ontdekken dan dat we buren van elkaar zijn op het schip. Hoe bizar is dat?

De bus vertrekt en rijdt de haven van Bar uit. Onze gids doet vandaag zowel Engels als Duits. Ze spreekt beide talen uitmuntend en is erg prettig om naar te luisteren. Ze waarschuwt nog even dat Montenegro geen EU land is, zodat je hier niet je databundel van je mobiele telefoon kunt gebruiken. Eerder vanmorgen was hier ook al een omroep over op het schip.

De eerste stop van vandaag is de oude stad: Stari Bar. Deze ligt 4km bergopwaarts van de kust. Dat is bijzonder, want op Stari Bar na is er geen enkele andere historische stad in Montenegro die niet aan de kust ligt. De reden hiervoor is dat er in de bergen veel waterbronnen zijn en ook dat de stad op die manier beschermd was voor aanvallen van piraten. Vanaf zee is de oude stad namelijk amper te zien.

Als de bus een plekje gevonden heeft om te stoppen in de smalle straten, gaan we eruit en met de groep lopen we verder naar de oude stadsmuur. Het is hier een drukte van belang, met allemaal restaurantjes en winkeltjes. Er worden ook veel lokale producten verkocht, zoals granaatappel sap.

Als we door de stadspoort gegaan zijn, regelt de gids onze tickets en kunnen we verder naar binnen lopen. Je moet hier heel goed oppassen, want alle eeuwenoude stenen zijn door het vele belopen spekglad geworden. Dit gedeelte stamt nog uit de Byzantijnse tijd, werd later ingenomen door de Ottomanen en wat er daarna nog van resteerde werd grotendeels verwoest bij de grote aardbeving van 1979. Er wordt nu veel aan conservatie en restauratie gedaan.

Duidelijk zijn ook de drie belangrijkste godsdiensten in deze streek terug te zien: de katholieke kerk, de orthodox christelijke kerk en de islam. Volgens onze gids is Montenegro een mooi voorbeeld waar de drie godsdiensten het uiteindelijk voor elkaar hebben gekregen om in vrede met elkaar samen te leven. Dat geeft hoop in deze donkere tijden van nu.

We maken een ronde door de restanten van de oude stad en krijgen hier en daar uitleg van de gids. Daarna dalen we weer af naar de stadspoort en gaan we via het toeristisch centrum terug naar de bus. Helaas is er geen tijd over om even te shoppen, want we zien in het voorbijgaan wel wat leuke souvenirs liggen. Misschien hebben we bij de volgende stop meer tijd.

Terug in de bus rijden we door naar het uiterste zuiden van het land, naar de plaats Ulcinj, vlakbij de grens met Albanië. Onderweg krijgen we wat meer informatie over Montenegro, wat qua oppervlakte één van de kleinste landen van Europa is en zelfs van de wereld. Maar toch weer 2x zo groot als Luxemburg. Met 630.000 inwoners is het zeker niet dichtbevolkt.

We stappen uit bij het strand van Ulcinj en vanaf hier zien we de oude stad, Stari Ulcinj, al op de heuvel liggen aan de andere kant van de baai. We lopen met de gids daar naar toe en krijgen nog wat uitleg. Dan hebben we ruim een uur vrije tijd om hier door te brengen.

De oude vesting valt eerlijk gezegd een beetje tegen. Ook deze is vrijwel geheel verwoest bij de aardbeving van 1979. Aan de randen van de vesting zijn nu restaurants terug gebouwd, weliswaar in oude stijl, maar niet heel sfeervol. We lopen helemaal naar het hoogste punt, waar we ontdekken dat het gedeelte wat niet een restaurant is, nu een museum is waar je voor moet betalen. Dat is maar 4 euro, dus we doen dat. Maar ook het museum valt wat tegen. Er is een binnen gedeelte met archeologisch vondsten en ander etnografisch gedeelte. Verder heb je er wel mooi uitzicht op de prachtige kustlijn, aan beide zijden van de vesting.

We besluiten om naar de boulevard af te dalen en daar wat te gaan lunchen. De excursie lijkt namelijk weer een stuk langer te duren dan gepland. We strijken neer bij een kebab tentje en bestellen daar een döner schotel. Ook proberen we nog een leuk souvenir beertje van Montenegro te vinden, maar helaas, hier in Ulcinj vinden we die niet.

Om half 3 rijdt de bus weer terug naar de haven van Bar, wat overigens hemelsbreed precies tegenover Bari in Italië ligt. Als we willen kunnen we hier nog met een shuttle bus naar het centrum van het moderne gedeelte van de stad, maar daar zien we toch van af. Morgen hebben we ook weer een lange dag en het is wel vakantie. We nemen liever wat rust en kijken vanaf ons balkon nog wel even naar de prachtige kustlijn en de bergen van Montenegro. Om 18:00 uur vertrekt ons schip naar Split in Kroatië.