Woensdag 17 september 2025

Gisteravond weinig bijzonders gebeurd, behalve een Abba-party van 45 minuten in de Atriumbar met veel te harde muziek. Maar goed, daarna kun je weer met elkaar praten dus maar even meedeinen op de o zo bekende liedjes met als slot “Thank you for the music”. We liggen redelijk op tijd in bed want de wekker gaat om zes uur.

We worden weer voor de wekker wakker en gaan er meteen maar uit. Ons ontbijt nemen we dit keer in het buffetrestaurant want die is als enige vroeg genoeg open. We zijn er echter al voordat die open is dus moeten we nog even wachten terwijl er steeds meer mensen binnen stromen.

We hebben vandaag een excursie van zeven uur over Kefalonia. Er is geen lunch gepland maar wel vrije tijd dus wellicht kunnen we dan nog wat nuttigen. We hebben vandaag Adonis als gids en een medewerker van de tourdesk van Costa zal alles vertalen naar het Portugees voor Braziliaanse gasten die mee zijn.

We vertrekken uit de hoofdstad Argostoli, waar ons schip aan de kade ligt. Een ander cruiseschip, de Queen Elizabeth, ligt voor anker in de baai en zal zijn passagiers aan land moeten tenderen. De eerste stop is bij het Agios Andreas Melapidia klooster. Het bestaat o.a. uit twee kerkjes en een klein museum. Belangrijkste relikwie hier is een voet van Andreas, de broer van Petrus. Deze ligt in de grote kerk. De kleinere kerk is als enige gebouw hier gespaard gebleven voor de grote aardbeving van 1953, waarbij de meeste gebouwen van Kefalonia zijn verwoest. We mogen hier op eigen houtje even rondkijken en zien in het museum vooral mooie houtsnijwerken, die uit verschillende (voormalige) kerken van het eiland komen. Vanuit het klooster heb je mooi zicht op het hoog gelegen kasteel Kastro Agios Georgios, wat heel vroeger de hoofdstad van het eiland was.

Dan vervolgen we onze tour over wegen met uitdagende haarspeldbochten, maar dat is de chauffeur natuurlijk wel gewend. We gaan door het nationaal park van de berg Ainos, met een top van maar liefst 1658 meter. Onderweg krijgen we natuurlijk ook weer algemene informatie over het eiland waardoor je een beeld krijgt van grootte en het leven hier, maar dat kunnen we natuurlijk niet reproduceren want dat onthouden we allemaal niet in detail. We zien veel wijnranken hier, wat op zich best een opvallende plek is, zo op deze hoogte. Hier groeien de druiven waar de Robola wijn van wordt gemaakt. De beste van het eiland, zegt de gids.

Over de bergen heen komen we aan de oostkant van het eiland. Hier is onze tweede stop Lake Melissani vlakbij het plaatsje Sami. Op deze plek is een grotmeertje. Het “dak” van deze grot is lang geleden ingestort. In de jaren 60 is de grot met het meer toegankelijk gemaakt voor bezoekers. Je kunt er nu kort met een roeibootje op varen. Je hoeft niet zelf te roeien. Je begint op het deel dat open is en dus daglicht heeft, maar vervolgens varen we even langs wat puin echt de grot in naar het deel dat nog dicht is van boven. Bij de uitgang zien we in de cafetaria wel een lekkere tiropita (kaasbroodje) en spanakopita (spinaziebroodje) liggen. Die nemen we voor de lekkere trek.

Volgende stop is het dorpje Assos, idyllisch gelegen op de rand van een klein schiereiland. Hier waren nog een aantal huizen gespaard gebleven van de aardbeving van 1953. Hoewel ze nu niet meer bewoond worden, mogen ze niet afgebroken worden vanwege de monumenten status. Die aardbeving heeft op Kefalonia vrijwel alles verwoest. Nu wordt er anders gebouwd want aardschokken komen net als in Japan nog regelmatig voor. Huizen kunnen wel bewegen maar niet barsten. Het is verder een gezellig plaatsje met veel jachten en mooie plekjes aan het water en een klein strand.

Dan weer de bus in. Onze volgende en – op een fotostop na – onze laatste stop is het plaatsje  Fiskardo, in het uiterste noorden van het eiland. Ook een plekje aan het water en hier hebben we een uur de tijd, die we besteden om op een terrasje aan het water lekker Grieks te gaan eten. We bestellen ieder de Feta Saganaki, een portie Tzatziki en de lokale schotel Kreatopita Kefaloniti, een pastei met geitenvlees. We laten alles tegelijk op tafel zetten om niet in tijdnood te komen. Het smaakt uitstekend. De Feta Saganaki van Zorba in Hoorn blijft nog wel steeds op nummer 1 staan, maar deze kwam echt dichtbij. Nog even paar foto’s maken en dan een flinke rit terug naar het schip. Mooi groen eiland, dus het uitzicht is prima.

Zoals gezegd nog een korte fotostop op een plek waar je beneden het beroemde strand Myrtos Beach ziet liggen en het dorpje Assos in de verte. Dan is het nog een aardig stuk rijden, terug naar de haven in Argostoli. De gids wordt gebeld want we zijn te laat bij het schip. We hadden op dat moment al zo’n 10 minuten aan boord moeten zijn. Voordeel dat de excursie door Costa wordt aangeboden, is dat het schip dan moet wachten. Heb je dit met een zelf lokaal geboekte excursie, dan kun je het schip wel missen.

We gaan snel aan boord want de voorbereidingen voor vertrek zijn al in volle gang. Door naar de hut en vanaf ons balkon gaan we de afvaart bekijken. Jeroen ziet achter het schip rook achter de bergtop omhoog komen en die rook wordt steeds erger. Niet veel later krijgen we ook een GR-Alert-melding op onze telefoon in diverse talen. Daarin wordt aangegeven dat wanneer je in de buurt ben van Klismata en Metaxata op Kefalonia bent, dat je moet vertrekken naar Argostoli, waar het schip was aangemeerd. Dit in verband met “Wild fire”.

We vertrekken en kijken nog eens goed naar het cruiseschip de Queen Victoria. Dat lag ook hier vandaag, alleen moesten daar de passagiers met tenderboten bij gebrek aan aanlegplaatsen. Dat schip lijkt heel erg op de Costa Deliziosa en komt ook inderdaad van de zelfde bouwer en valt in dezelfde klasse. Er zijn wel verschillen, maar de basis komt erg overeen.

Komende nacht gaat de klok een uur terug. Bovendien hebben we morgen een korte excursie vanuit Bar (Montenegro) en die vertrekt pas rond kwart over tien, dus wat rustigere nacht. Voor het diner nog even lekker wat lezen en dan kijken hoeveel trek we nog hebben na de late uitgebreide Griekse lunch.