Dinsdag 16 september 2025

Gisteravond hebben we ons diner een beetje beperkt gehouden. Als hoofdgerecht hadden we allebei de moussaka genomen (tja, je bent in Griekenland nu, natuurlijk) en die was bereid met veel kaas, dus best machtig. Het toetje hebben we daarom overgeslagen, ook om wat eerder aan de bar kunnen te zijn. We wilden het niet te laat maken, omdat we vandaag redelijk vroeg op excursie gaan.

We slaan ook het event van gisteravond over. Om 23:30 uur zouden we zogenaamd het donkerste punt van de Ionische Zee hebben bereikt en dat werd dan rondom het zwembad “gevierd” met een soort voorstelling. Jeroen ziet echter bij het tandenpoetsen op het balkon al genoeg sterren aan de hemel staan, dus daar hoeven we niet voor naar een feestje. Helaas worden we ruw uit onze slaap gehaald, omdat de muziek die bij het feestje hoort, over alle buitenspeakers van het schip klinkt. Op ons balkon is dat zelfs zo luid, dat we er binnen wakker van worden. Co belt de receptie boos op, maar ja ,die zegt dat het maar een half uurtje duurt… Uiteindelijk bleek het toch een foutje te zijn.

Gelukkig zijn we daarna weer goed weg gezakt, want we worden al voor onze wekker wakker. We nemen een ontbijtje met gebakken eitje in ons restaurant. Op de terugweg naar de hut komt Jeroen opeens een bekende barman tegen bij de poolbar. Het is Ajay, die we nog kennen van onze cruise op de Costa Toscana in november 2023. We gaan hem later vanmiddag wel even opzoeken om bij te praten, maar voor nu een hartelijke begroeting.

Dan is het tijd om in het theater te verzamelen voor onze excursie. Even na 8:30 uur mogen we naar de uitgang. Maar dit keer gaan we met tenderbootjes aan wal. Er is hier geen steiger waar een groot cruiseschip kan aanleggen. Het tenderen verloopt allemaal heel soepel en gemoedelijk.

Op de kade van Zakynthos staan onze jeeps al klaar voor de tour. Het zijn er vijf en in elke jeep gaan vier personen. Wij gaan met eigenaar Iannis mee. Een ouder Duits echtpaar stapt ook bij ons in. Om wat meer ruimte op de achterbank te hebben, kruipt Jeroen achterin op de tweede rij. Hij is nog net lenig genoeg om dat makkelijk voor elkaar te krijgen. En zo heeft hij wel die hele bank voor hemzelf. De Duitse gasten spreken geen Engels, dus vertaalt Jeroen regelmatig even wat onze chauffeur allemaal vertelt onderweg.

We rijden eerst Zakynthos Stad uit en stoppen een half uurtje later in het dorpje Agia Marina. Hier is een taverne waar we koffie of wat anders kunnen drinken. Helaas ziet Jeroen pas na het bestellen van de dubbele espresso dat ze ook een frappé (Griekse ijskoffie) op de kaart hebben staan.

Vervolgens gaan we bergopwaarts met onze jeeps. Nog een stukje asfalt, maar daarna gaan we “off road” over onverharde paden naar de top van de Vrachionas berg. Hier op 758 meter is er mooi uitzicht over de oostelijke helft van Zakynthos. Ook zien we het eiland Kefalonia liggen, waar we morgen met schip zullen aanleggen.

We zakken de berg weer af en rijden nu naar het westen, naar het plaatsje Kampi. Hier stoppen we bij een grote taverna, met een terras vlak aan de klifkust. Je kunt ver beneden zien hoe helder het zeewater hier is. Maar het is een beetje te hoog om een duik te nemen. We krijgen hier een bordje meze (griekse hapjes), waaronder dolmadakia, keftedes, loukaniko en natuurlijk mag de tzatziki niet ontbreken. Ook een glaasje wijn erbij, wat ongetwijfeld bedoeld is om de remmingen wat weg te halen. Er komen namelijk twee dansers, die eerst samen een paar Griekse volksdansen uitvoeren. Maar daarna mag iedereen meedoen met de sirtaki!

Weer terug in de jeeps gaan we noordwaarts de heuvels weer in en komen dan uit bij het klooster Spilaiotissa. We mogen een kijkje nemen in dit 500 jaar oude klooster, waar nog steeds enkele nonnen wonen. De kloosterkerk ziet er prachtig uit, maar we worden vooral verliefd op een jong katje hier. Die is heel aanhankelijk en gaat eerst bij een Franse vrouw op schoot liggen. Later gaat Jeroen nog even gedag zeggen, maar het katje wil niet meer van schoot af. Co moet haar er echt af tillen. Hartverscheurend, maar we moeten door.

Laatste stop op deze tour is het strand Xigia Pelagaki. We blijven hier zo’n drie kwartier. Het is een steile afdaling naar het strandje, maar dat hebben we er wel even voor over. Het zeewater op deze plek is rijk aan zwavel, wat je ook wel een beetje ruikt. Het schijnt super gezond te zijn voor je huid, maar helaas hebben we onze zwembroeken niet meegenomen. We klimmen terug omhoog en genieten op het terras bij de taverne van een heerlijk patatje met een colaatje. En in de shop zien we nog een leuk schildpadje. Rondom Zakynthos komen veel zeeschildpadden voor, dus dat is een mooi souvenirtje van hier.

Dan is het nog een half uurtje rijden en dan zijn we rond 15:00 uur weer terug in de haven. Hier nemen we afscheid van Iannis. We hebben genoten van de tour. Dit was een leuke kennismaking met Zakynthos. Het eiland is ontzettend groen, met heel erg veel olijfbomen. Ook de familie van Iannis bezit er ongeveer 3.000. Verder natuurlijk de Griekse gastvrijheid die we gewend zijn.

We laten Zakynthos Stad voor wat het is, en stappen in de tenderboot die klaar ligt om ons terug te brengen naar het schip. Hier komen we even tot rust, frissen ons op en gaan naar de poolbar om even bij te praten met barman Ajay. Tot morgen weer!