Maandag 15 september 2025

Het diner gisteravond duurde op het laatste moment langer dan verwacht. De gerechten die met een trolley aan tafel geserveerd worden, lijken een beetje ten onder te gaan aan het succes. De capaciteit om bij drie gangen iets aan te kunnen bieden, is niet toereikend en het duurde daardoor erg lang voordat we onze toetjes kregen.

Na het diner was het erg druk aan de bar in het Atrium. We konden 1 kruk bemachtigen, maar gelukkig gingen er niet veel later een paar mensen weg en konden we samen aan de bar zitten. Er was een feestje in het Atrium en de muziek stond zo hard dat Co de eerste bestelling op zijn telefoon typte en aan bartender Marvin liet zien.

Gelukkig was het geen lang durende party en om kwart over negen was het gedaan en ging de muziek weer op zacht zodat een normaal gesprek weer mogelijk was. Toen kwam Marvin met slecht nieuws. Wij dachten dat hij ging vertellen dat hij eerder van boord zou gaan , maar dat was het niet. Moest hij dan langer blijven? Nee, ook niet. Probleem was dat de fles ouzo bijna leeg was en hij geen nieuwe fles kon vinden op het hele schip. Waren wij nog wel zo blij dat ze het weer hadden aan boord. Het staat nu zelfs op het bar-menu. En het schip doet nu ook veel Griekse bestemmingen aan. Dan morgen maar weer aan de sambuca.

Vannacht ging de klok een uur vooruit. Vreemd genoeg werd daar weinig aandacht aan besteed. In het verleden stond vaak je tv aan met de mededeling en in de restaurants werd er op gewezen, maar wij hebben er niets van gemerkt.

Ondanks de kortere nacht worden we redelijk uitgerust ruim voor de wekker wakker. Daardoor zijn we ook lekker op tijd in het restaurant voor het ontbijt. Daarna hebben we nog even tijd die we doorbrengen in de hut en als we zien dat er al mensen van boord gaan, begeven wij ons ook naar de uitgang.

We worden op de kade verwacht voor onze excursie. We hebben bus 49, maar die moet nog komen. We zijn ook behoorlijk vroeg ter plaatse. Het is zonnig en erg warm dus we gaan in de schaduw staan. Als de bus er is, stappen we in en na enige tijd gaat de bus op weg. Nou ja, een paar meter want dan wordt deze tegengehouden omdat er nog 8 mensen blijken te ontbreken. Vier daarvan komen vrij snel alsnog maar vier andere laten het afweten. Misschien niet de tijd aangepast. Dus uiteindelijk rijden we toch maar weg.

We rijden eerst naar Paleokastritsa, dat bekend staat om de mooie baaien. We bezoeken een strandje met aan de overkant rotsen met zeegrotten. Daar kun je met een waterfiets of een bootje naar toe. De naam betekent oud kasteel. We hebben daar niet veel tijd. Het kleine fort staat op een bergtop wat onze gids nog even aanwijst. Hier – en op andere plekken op Korfoe – zijn ook veel filmopnames geweest, waaronder de James Bond film For your eyes only.

Op deze excursie zijn twee gidsen. De ene vertelt in het Engels en de andere in het Duits, maar die laatste is soms even in de war en nadat ze haar collega heeft horen vertellen, begint ze zelf haar verhaal ook een paar keer in het Engels. Haar koffie was niet sterk genoeg deze ochtend, is haar excuus.

Voor de tweede stop komen we langs de landingsbaan van het vliegveld. Deze begint aan de ene kant in het water en aan de andere kant stopt het vlak langs de weg. De afstand is zo klein dat bij landingen en starts van de vliegtuigen de verkeerslichten voor het wegverkeer op rood gaat. Het is inderdaad erg dichtbij.

We rijden door naar een uitkijkpunt waar we zicht hebben op de andere kant van de landingsbaan en tevens uitzicht op het Vlacherna Klooster. Dit ligt op een klein eilandje voor de kust, waar je via een dam heen kunt lopen. Dan komt er een vliegtuig aan dat met de landing bezig is. Het is erg dichtbij en een mooi gezicht.

De laatste stop is Korfoe stad. Daar krijgen we wat vrije tijd, hoewel de gids door blijft praten en we de vrije tijd aardig zien wegtikken, maar het lukt ons om de kerk van Sint Spiridon van binnen te bekijken en daarna gaan we een pita gyros kopen. We gaan daarvoor niet op een terras zitten want dan kost het wellicht teveel tijd, maar bestellen het als afhaalgerecht.

Dan nog even de drukte van de smalle winkelstraat in en daar kopen we nog twee stukjes baklava en twee stukjes kataifi. Ook tikken we nog een pluchen ezeltje op de kop en dan gaan we naar de bus die ons naar de terminal terug brengt.

We hebben nog wel tijd om even van de sauna te genieten en doen daar twee rondjes. Als we daarmee klaar zijn willen we toch onze massages voor volgende week inplannen, maar daar wordt erg moeilijk over gedaan want de agenda staat daarvoor niet open. Als we dan aangeven dat we dan van ons pakket af willen, komt er beweging in. Wij hadden verwacht dat de agenda dan ook wel leeg zou zijn, maar dat blijkt niet eens het geval, dus waarom kunnen wij dan niet boeken. Na enig aandringen blijkt het toch mogelijk om voor de eerste zeedag van volgende week de massages in de middag in te plannen. Alleen kunnen ze dan nog geen afspraak-bonnetje voor ons printen. Dat is fijn, maar vreemd dat dat zo moeilijk moest gaan.

Dan gaan we terug naar de hut om in alle rust ons verhaal te schrijven en nog even lekker wat te lezen voor we naar het diner gaan. Onze cabin steward maakt elke dag een figuurtje met handdoeken. Dat was bij onze eerste cruise in 2012 ook elke dag een verrassing, maar was afgeschaft omdat ze ook meer cabines moesten doen.