Vrijdag 25 april 2025
Co was gisteravond en vannacht nog aan bed gebonden vanwege een katheter dus nadat we wel gegeten hebben, zorgt Jeroen ervoor dat wat Co nodig heeft in zijn bereik is en helpt hem met tanden poetsen en spoelen. De avond is al snel om en Jeroen gaat naar zijn hotel.

Co heeft vannacht goed geslapen. Wel kort want om half 12 komt nog een verpleegster een infuus aanbrengen en de volgende ochtend komt de afdeling al rond 6 uur tot leven.

De dokter uroloog komt langs die hem geopereerd heeft en bespreekt nog even de operatie. Volgens hem heeft hij drie stenen ook laten zien aan Co, maar die kan zich dat, mogelijk nog door de anesthesie, niet herinneren. De stenen zijn naar een laboratorium voor onderzoek en over 15 dagen kunnen we bellen voor de uitslag die dan weer naar een uroloog in Nederland moet.

Verder verwacht hij dat Co vandaag het ziekenhuis kan verlaten, maar er volgen mogelijk nog tests en er gaat een andere arts, internist, over.

Het ontbijt wordt gebracht, maar is erg karig. Dat is in het ziekenhuis in Hoorn wel veel beter geregeld. Jeroen haalt dus later nog zo’n lekkere pistolet ham-kaas voor Co en dan gaat Co maar eens douchen. Wel voorzichtig want hij heeft nog steeds die infuuspoort in zijn hand zitten. Lekker hoor weer even echt een schoon gevoel.

De lunch is een warme maaltijd met soep en die maaltijd delen we, om daarna weer ieder zo’n lekkere pistolet te nemen. Die gaan we straks nog missen.
In de middag wordt Co nog een keer opgehaald en in een rolstoel naar de afdeling radiologie gebracht voor een MRI scan. Dat blijkt echter een vergissing dus weer terug naar de kamer waar we de middag zitten te wachten op berichten over ontslag.

Jeroen ontvangt van een bartender van de Sportsbar een foto met de bartenders die zo goed voor ons gezorgd hebben, met daarop een paar flessen drank en een kaart met een tekst om Co beterschap te wensen. Hartverwarmend.
Rond vijf uur gaat Jeroen nog maar eens informeren aan de balie op deze afdeling, maar daar staat dat ontslag pas morgen zal plaatsvinden. Geen idee waarom, maar Co zit dus nog een nacht in het ziekenhuis en Jeroen moet navragen of zijn hotel verlengd kan worden zodat hij niet morgen al op straat staat, terwijl er nog geen vluchten geregeld zijn door de verzekering.

We zijn dus nog niet op weg naar huis helaas. Hopelijk verloopt morgen alles soepeler en komen we zondag weer op huis aan. Is toch nog 1 dag eerder dan we oorspronkelijk thuis zouden komen.

Steeds een stapje verder en een stukje beter!
Dank voor je updste! Veel liefs voor jullie beiden.
Ambtelijke molens malen langzaam! Dat geldt in jullie geval ook voor de zorg!
Wat het eten betreft kan ik als ervarings deskundige melden dat dit in Grand Hotel Dijklander prima is.
Hopelijk kunnen jullie snel naar huis! En alvast een goeie reis!
Wat een lieve foto, ze leven erg met jullie mee. Nou zeg hopelijk gaat het morgen vlotter en kunnen jullie naar huis dat lijkt me nu toch wel HEEL fijn!