Zondag 6 april 2025

Gisteravond besluiten we om te gaan dineren in Bayside, het centrale uitgaansgebied van downtown Miami. We kunnen daar in principe eenvoudig met de Metromover heen gaan vanaf ons hotel. We zouden dan met de Omni loop een klein stukje rondrijden in het centrum van de stad. Maar als we geen bocht maken en een paar stations verder zijn, vertrouwt Co het niet, en hij heeft gelijk. We rijden helemaal zuidwaarts naar de wijk Brickell. Wat blijkt, waarschijnlijk op sommige dagen, combineren ze twee lijnen tot een Full Loop, dus één grote omloop. Er hangt dan (met klittenband) een bord in het voertuig met “full loop” erop.

We besluiten ons verlies te nemen en de hele loop uit te zitten, totdat we bij Bayside zijn. Maar twee stations voor aankomst, houdt de Metromover ermee op. Er is een technisch probleem en de technici worden opgeroepen voor reparatie. Dan besluiten we hier maar over te stappen op de Inner Loop lijn. Dat moeten we nog een kort rondje linksom door het centrum, maar zijn we uiteindelijk na een uur wel op de plaats van bestemming.

Het is een drukte van belang in Bayside. Het is natuurlijk ook zaterdagavond. Hier zijn heel veel restaurants en bars met vooral hele harde muziek. We lopen langs alle drukte naar het einde van de kade, waar naast het reuzenrad het Hardrock Café staat. Daar moeten we nog even wachten op een tafeltje. We kiezen voor buiten eten, het is immers lekker warm weer. Het koelt hier niet verder af dan 25 graden.

Jeroen bestelt de chicken fajita’s, die heerlijk smaken. De cheeseburger van Co is bij aankomst aan tafel helaas al koud, net als zijn patatjes. We klagen bij de serveerster, waarop een collega even later terugkomt met hetzelfde bord. Volgens de kok zou een medium rare burger altijd een beetje koud zijn. Onzin natuurlijk, en dat vindt onze serveerster ook. Ze gaat nu zelf naar de keuken en regelt een andere burger. Dat betekent wel dat we niet gelijk kunnen eten. Het toetje komt gelukkig wel samen en de New York cheesecake smaakt prima.

We nemen voor de laatste keer de Metromover terug naar ons hotel, dit keer zonder problemen. We genieten nog even van het mooie uitzicht vanuit onze hotelkamer en dan is tijd om te gaan slapen.

Vanmorgen is het behoorlijk druk bij het ontbijt. Maar ober Alex zorgt weer goed voor ons met vers geperst sinaasappelsap en lekkere muntthee. Dan pakken we onze koffers in en maken de labels eraan vast voor de cruise. Co heeft die labels thuis al voorbereid met dubbelzijdig plakband. Om 10 uur gaan we naar beneden om uit te checken, wat heel vlot verloopt. In de lobby ontmoeten we de chauffeur van de shuttlebus die ons naar de cruise terminal gaat brengen. We kunnen meteen instappen en rijden weg.

We vinden het al druk op de weg richting de cruise terminals, maar volgens de chauffeur wordt het straks nog veel erger. We hebben dus mazzel dat we op tijd vertrokken zijn. We stoppen eerst bij de terminal van Norwegian, waar het Amerikaanse gezin in onze bus moet zijn. Daarna rijden we door naar de MSC terminal, helemaal aan het einde van de kade. Dit gebouw is spiksplinternieuw. Morgen gaat hier voor het eerst de MSC World America vertrekken, het nieuwste schip van MSC.

Het inchecken gaat heel soepel. Eigenlijk lijken alleen de paspoorten en de ESTA te worden gecheckt bij een computer zuil. De instapkaart hebben we thuis al ontvangen en in onze telefoon staan. Na een korte wachttijd begint het inschepen al. De Yacht Club passagiers mogen als eerste. Daarna volgen wij als Diamond members en met een Aurea suite.

We kunnen meteen naar onze suite op dek 13, die al helemaal gereed staat voor ons. Co maakt er een video van, nu alles nog netjes is. Vervolgens probeert Co het internet aan de gang te krijgen. Dat lukt wel, maar alleen op zijn eigen telefoon, niet op die van Jeroen of op de laptop. We vermoeden dat er iets in het systeem gewijzigd is, zodat je geen hotspot meer kunt gebruiken om het internet samen te delen. We besluiten dit straks even na te vragen en gaan eerst het schip wat verkennen. Op dek 8 vinden we het buffetrestaurant, waar we dan maar meteen gebruik van maken om te lunchen.

Een paar dekken lager spreken we een medewerker, die inderdaad aangeeft dat het internet tegenwoordig echt per apparaat gaat. Omdat Co thuis voor vertrek een internet bundel aangeschaft heeft – wat goedkoper is dan hier aan boord – kan hij nu ook voordeliger zijn bundel upgraden met twee extra apparaten. De tablets laten we dan maar internetloos. We kunnen de krant ook op de laptop of telefoon lezen.

Dan gaan we op dek 19 kijken, waar een speciaal gedeelte van het buitendek gereserveerd is voor gasten met een Aurea suite. Er is ook een bar bij, waar Co dan maar meteen een cocktail bestelt om er alvast in te komen. Jeroen houdt het nog even bij een koffie.

Als we uitverkend zijn, gaan we alvast op onze TV het filmpje kijken voor de safety drill. Je moet daarna een telefoonnummer bellen, zodat geregistreerd wordt dat je gekeken hebt. En vervolgens moeten we onze boordkaart laten scannen bij ons musterstation op dek 7. Daar zijn we iets te vroeg mee, maar op het buitendek kunnen we zo mooi de vertrekkende Carnival Celebration langs zien varen.

Nadat we onze kaart hebben kunnen scannen, gaan we de rest van de “schepen parade” bekijken vanaf ons eigen balkon. Op de Symphony of the Seas werkt een serveerster die we nog kennen van Costa, maar helaas konden we haar niet ontmoeten vandaag. De Filipijnse crew mag in Miami niet van boord, alleen in de havens in de Caribische Zee.

Het loopt tegen etenstijd en we staan voor de keuze om vroeg naar het restaurant te gaan of later en het vertrek uit Miami mee te maken. We besluiten voor het eerste want dan kunnen we waarschijnlijk beter bepalen waar we komen te zitten. Maar nu eerst nog even ons verhaal uploaden.

Zaterdag 5 april 2025

Gisteravond, na het diner, gaan we naar onze kamer. In Nederland is het inmiddels na middernacht en dat betekent dat we de krant van zaterdag al kunnen downloaden. Dus voor we gaan slapen, hebben we de krant van morgen al grotendeels doorgewerkt.

Ook zoekt Jeroen het een en ander uit hoe we met openbaar vervoer naar Villa Vizcaya kunnen komen en hoe het werkt met betalen. Dit alles onder het genot van twee flesjes cola die we in het winkeltje in de hal gekocht hadden. Inhoud 591 ml per stuk.

Dan gaan we toch relatief vroeg naar bed en vallen snel als een blok in slaap. De volgende ochtend worden we daardoor ook redelijk vroeg wakker en als we de gordijnen open trekken, liggen de 5 cruiseschepen al op hun plek. Die zijn er hier steeds vroeg bij. Eéntje daarvan is de MSC Seascape, die erg lijkt op de Seaside.

Als we gedoucht en aangekleed zijn, gaan we naar het ontbijt. We vragen voor de zekerheid of het bestellen van een omelet ook inbegrepen is bij ons ontbijt en als dat blijkt zo te zijn, besluiten we beiden om een omelet ham/kaas te bestellen.

Geen idee hoeveel eieren daarvoor gebruikt worden want tussen alle mogelijke ingrediënten, staat een pot waarin de eieren al van de schil ontdaan in gestopt zijn. Maar een flinke omelet is het, bijna een hoofdgerecht. Flink veel brokjes ham en op het laatste moment bij het dubbelvouwen gaat er nog een lading kaas tussen.

Na het ontbijt gaan we nog even rustig in de kamer wat lezen. Het is nog redelijk vroeg. We moeten nog even de knoop doorhakken wat we zullen gaan doen. We besluiten het idee van Jeroen te doen, een bezoekje aan Villa Vizcaya.

Daarvoor moeten we eerst een stukje met de Metromover vanaf het stationnetje dicht bij ons hotel. Het is de Omni-lijn. De treintjes zijn klein en bestaan hooguit uit twee aan elkaar gekoppelde toestellen, maar vandaag zijn ze single. De treintjes rijden op luchtbanden en hebben in het midden een spoor voor stroom en richting. Gebruik van deze Metromover lijnen is overigens gratis.

Na 6 stops moeten we overstappen op de metro voor nog twee haltes. Gebruik van de metro is hier voor een vaste prijs, ongeacht afstand. Je kunt met je telefoon het poortje openen als je in Google Pay de creditcard als actieve kaart heb staan. Bij het verlaten van het station gaan de poortjes gewoon direct open en je hoeft dus niet uit te checken. Kosten per keer, per persoon 2,25 dollar.

Aangekomen op plaats van bestemming moeten we nog een stukje lopen, maar de Villa wordt duidelijk al direct aangegeven. We gaan een stukje door een bos en komen dan aan bij de kassa om het terrein te mogen betreden. We betalen hier 50 dollar voor 2 personen.

Villa Vizcaya is een villa in de wijk Coconut Grove. Het werd gebouwd in de periode 1914 t/m 1916 in opdracht van ondernemer James Deering. Het is een goed voorbeeld van Mediterranean Rivival-archtectuur. Om de villa heen is een grote tuin in Renaissance stijl.

We gaan eerst de villa bekijken. De vele vertrekken zijn mooi ingericht en geven een mooi beeld van de inrichting in die tijd. Grappig is ook dat we een klein kamertje, eigenlijk meer een soort kast, tegen komen waar een telefoon in staat. Noem het maar een telefooncel.

Het geheel van de villa is rond een binnentuin gebouwd, die overigens tegenwoordig voorzien is van een glazen dak. Veelal moet je tussen de vertrekken buitenlangs gaan.

Na de rondgang door de villa gaan we eerst even wat drinken met iets kleins om te eten. Na zo’n flink ontbijt hoeven we, net als gisteren, niet echt nog een lunch. Omdat het buiten best al warm is, en er geen plaatsen in de schaduw zijn op het terras, gaan we binnen zitten.

Dan wordt het tijd om de tuin te gaan bezoeken. We lopen daarbij om het gebouw heen en komen ook langs het zeewater. Daar zien we een soort van stenen schip enige meters vanaf de vaste wal. Dit blijkt gebouwd te zijn als golfbreker.

We dwalen lekker door de sterk variërende tuin, helpen een paar mensen door een foto van ze te maken, omdat ze wat staan te stuntelen om een selfie te maken en laten ons als wederdienst ook zelf eens fotograferen bij een mooie fontein/waterval. We zien ook wat wildlife zitten. Er lopen een paar flinke leguanen los rond, tot afschuw van sommige vrouwelijke bezoekers.

Als we er genoeg van genoten hebben, zetten we de terugweg in. De metro gaat weer simpel, maar daarna raken we verstrikt in de lijnen van de Metromover, want die rijden niet doodgewoon in twee richtingen, maar hebben een deel van het traject dat ze eenrichtingsverkeer hebben in een grote loop. De kaart met informatie lijkt duidelijk, maar toch is het minder simpel dan we dachten en uiteindelijk moeten we twee keer van treintje wisselen om op onze eindhalte te geraken.

We gaan naar het hotel, toch weer even genieten van de uittocht van de cruiseschepen voordat we op weg gaan voor het diner.

Vrijdag 4 april 2025

We hebben redelijk goed geslapen vannacht. En ondanks dat we bijna 24 uur geen bed hadden gezien, zijn we na ruim 8 uur slaap wel weer wakker. Co ziet dat hij al een mail heeft ontvangen van de fraudedesk van de bank, met het bericht dat ze de creditcard weer gedeblokkeerd hebben. Dan hoeven we in ieder geval niet meer op een telefoontje van ze te wachten.

Vanuit de hotelkamer op de 27^e verdieping hebben we prachtig uitzicht op de baai en op de cruiseterminals. Er liggen vandaag wel 5 cruiseschepen aangemeerd. Verder liggen er veel (luxe) privé jachten in de Biscayne Bay, waar ons hotel naar vernoemd is.

We gaan douchen en aankleden en dan het ontbijtbuffet eens verkennen. Ze hebben een mooie selectie van warme en koude gerechten. Alleen de brood selectie valt wat tegen, casino brood om te toasten en verschillende bagels. Wel heerlijk vers sinaasappelsap en fruit. En ook een lekkere mint thee.

Hierna gaan we eerst even naar de pool area op de 5^e etage. Hier is een soort daktuin gemaakt, met verschillende zitjes, een buitenbar en natuurlijk een zwembad. Er is nog bijna niemand. Hier kunnen we even rustig ons krantje lezen op de tablet. De temperatuur is al lekker. Het zal vandaag een graad of 27 worden, met vanmiddag steeds meer zon.

Dan gaan we aan de wandel. Niet ver van ons hotel ligt een park met een paar musea. Daarvan willen we er eentje gaan bezoeken, het Phillip & Patricia Frost Museum of Science. Google Maps zegt dat het ongeveer 20 minuten lopen is. Dat lijkt lang, omdat je het museum eigenlijk al meteen ziet staan, als je het hotel uit loopt. Maar vanwege grote werkzaamheden aan een snelweg met viaducten, moeten we een flinke omweg maken. Je kunt ook de gratis MetroMover nemen, die over een bovengrondse rails rijdt, maar we willen wel wat beweging voor de stappenteller.

In het park bij het museum zien we heel veel kleurrijke beelden van katten en honden. Dit is The Dogs and Cats Walkway and Sculpture Garden, met 52 oversized aluminium beelden van 26 honden en 26 katten, geschilderd door lokale kunstenaars. Leuk om hier even langs te lopen en wat (gekke) foto’s te maken.

Dan gaan we het museum in. Om het kort te beschrijven: het is een soort educatief allegaartje, van natuur en wetenschap, met een planetarium erbij en ook nog een aquarium. Het is dan ook begrijpelijk dat er vandaag wat schoolklassen aanwezig zijn. Er zitten wel hele leuke exposities bij, zoals die van enkele bijzondere insecten. En waar we vooral in geïnteresseerd zijn, is het aquarium.

Ze hebben verschillende tanks met vissen, koraal en andere zeedieren. Het grootste aquarium kun je op drie etages bekijken. Bijzonder daarbij is de Gulf Stream Oculus, een groot rond raam, wat schuin omhoog loopt. Hier zie je een enorme school vissen rondzwemmen in de stroming, en af en toe duikt er een kleine haai, een hamerhaai of een rog op, voor het raam. Later ontdekken we dat er ook nog een grote schildpad in zit. Heel leuk om hier een tijdje de boel te observeren.

Op de bovenste etage heb je mooi uitzicht over de omgeving: downtown Miami met zijn wokenkrabbers en de andere kant op de baai met daarachter Miami Beach. Hier kun je ook van bovenaf in het grote aquarium kijken, maar we zien alleen een paar keer een stukje vin van één van de haaien. Ook is er nog een kleine openlucht volière met vogels uit de mangrove.

We dalen via het andere gebouw van het museum weer naar beneden af. Hier kun je vooral veel proefjes doen en in wat laboratoria meekijken. En helemaal beneden nemen we in het restaurant een hotdog met een colaatje. In de shop vinden we nog een vriendelijk ogende pluchen dinosaurus. Die mag met ons mee terug naar het hotel.

Jeroen heeft namelijk even opgezocht wanneer de cruiseschepen vertrekken vanmiddag en dat willen we graag gaan bekijken vanaf onze kamer. Inderdaad zien we rond 16:00 uur vier schepen vertrekken. De MSC Divina en de Norwegian Gem varen eerst nog een stukje in onze richting, om vervolgens vlakbij ons hotel te draaien en dan naar zee te vertrekken. Het lijkt er overigens op dat de Divina nu geen passagiers aan boord heeft.

Naast ons hotel staat de Trinity Cathedral uit 1912. Deze is vanmiddag geopend voor bezoek. En buiten op het terrein is de wekelijkse Farmer’s Market. Later vanavond is er nog een AA meeting, daar hebben we na de cruise misschien nog behoefte aan… We nemen even een kijkje binnen in de kerk, met mooie gebrandschilderde ramen.

Dan besluiten we gewoon weer in ons hotel te gaan dineren. Jeroen heeft niet zo’n fut om daarvoor nog een eind op pad te gaan. Co neemt een lekkere steak met een ijsje toe en Jeroen kiest voor de gegrilde kip en de passievrucht cheesecake. Het smaakt allemaal prima. Morgen nog een tweede volle dag in Miami. We gaan eens bekijken hoe we die gaan inplannen.

Woensdag 2 en donderdag 3 april 2025

Omdat we donderdag redelijk vroeg vliegen, gaan we op woensdag al naar een hotel vlak naast de terminal van Schiphol. Zo hoeven we niet nog vroeger op te staan maar kunnen we woensdag voor vertrek alles op orde brengen om het huis schoon aan Ed op te leveren.

We gaan tegen 15:00 uur met de trein naar de luchthaven en lopen daarna naar het CitizenM hotel. We checken in en brengen onze spullen naar de kamer. Daarna gaan we naar de luchthaven om een bezoekje te brengen aan het Panorama terras. Helaas valt daar niets te beleven van het landen of opstijgen dus dat valt beetje tegen.

Rond de klok van 17:00 uur gaan we in de Schiphol Plaza wat eten. Hiervoor strijken we neer bij Grand Café Plaza en nemen daar de Dutch burger. Die is beslist de moeite waard dus dat was een goede keuze.

Dan terug naar de kamer waar we wel wat meer zien van het vliegverkeer want vanuit onze kamer kijken we richting de Polderbaan die het meeste gebruikt wordt. Zo zien we van Emirates de A380 binnen komen en aan de gate plaatsnemen.

We kijken nog wat tv en rond 22:00 uur sluiten we onze oogjes om tegen 4:30 uur wakker te worden. Douchen en aankleden en dan op naar de KLM lounge waar we kunnen ontbijten. Omdat we het geluk hebben deze keer voor een gunstige prijs Businessclass te vliegen, kunnen we ook hier van de lounge gebruik maken. Er is voldoende keus dus we nemen het ervan. De Paas-sfeer is al aanwezig met een aantal grote chocolade paashazen. Bij de lounge is ook een terras, maar dat blijkt nog gesloten te zijn.

Onze eerste vlucht vertrekt om 9:00 uur. We mogen als eerste aan boord en nestelen ons in onze coconnetjes achter elkaar. Ja, iets minder gezellig, maar de luxe maakt veel goed. Zo kunnen we ook geheel plat liggen. Lekker voor een dutje. We worden goed verzorgd, het eten is erg goed en ook hoeven we geen dorst te lijden. Er is een waslijst aan films om te bekijken, waarvan we er samen eentje kijken en Jeroen nog een andere.

Na ongeveer 8,5 uur komen we in Atlanta aan waar we over moeten stappen op de vlucht naar Miami. We hebben hiervoor ongeveer 2,5 uur de tijd en we weten dat we in die tijd door de immigratie moeten, de koffers van de band moeten halen, om deze vervolgens in de volgende hal weer op de band te gooien en dan volgt nog de securitycheck. Maar het is niet druk dus met ongeveer een half uurtje gaan we met de geautomatiseerde trein naar de juiste terminal. We zitten vooraan en kunnen dus mooi zien hoe de trein met flinke vaart de route aflegt.

Ook het boarden van de tweede vlucht gaat voorspoedig. Dit is wel een veel kleiner toestel, dus hier is het niet zo luxueus als op de vorige vlucht. De vlucht duurt ongeveer anderhalf uur, althans dat is de verwachting, maar als we Miami naderen krijgen we te horen dat we langere tijd in de lucht moeten blijven omdat de luchthaven gesloten is. Waarom wordt niet duidelijk, maar het gaat langer duren.

Na enige tijd komt zelfs het bericht dat er nog steeds geen toestemming is om te landen in Miami en dat we daarom naar Melbourne gaan. Niet in Australië, maar een plaats ongeveer 300 kilometer van Miami. We zitten nu met de vraag hoe we dan naar Miami moeten komen. Maar dan komt later alsnog de toestemming om in Miami te landen en moet het toestel weer omkeren. Eenmaal geland wijst de piloot ons op het toestel Airforce One, van Trump, waaruit wij opmaken dat dat de reden was dat de luchthaven enige tijd gesloten was voor ander vliegverkeer. Met anderhalf uur vertraging staan we eindelijk aan de gate, maar dan blijkt daar ook de slurf nog eens stuk. Gelukkig krijgen ze die met een minuut of 10 wel weer aan de praat.

Dan komt er nog iets vervelends. Leuk als je aan boord in het vliegtuig internet hebt, maar Co krijgt een bericht dat er een afwijkende afschrijving op zijn creditcard is geconstateerd en dat deze daarom geblokkeerd is. Het blijkt te gaan om een reservering van het hotel in Miami, dus er is niets aan de hand, maar je moet er wel weer achteraan. Het bericht is 23:00 uur Nederlandse tijd verzonden en na middernacht zijn ze van de afdeling Fraude niet meer aanwezig om het op te lossen.

Toch bellen we, als we in het hotel zijn, met het noodnummer van de bank en Co vraagt meteen of de dame die ons helpt ons terug kan bellen want dat scheelt enorm in de kosten. Ze begrijpt dat en belt ons terug. Ze maakt de nodige notities en belooft ons dat we morgen terug gebeld worden door de afdeling die het op kan lossen. Wij willen echter een wat specifiekere tijd afspreken want als ze vroeg bellen, slapen we nog en later op de dag willen we toch ook wel er op uit.

We gaan nog even in het restaurant in het hotel wat eten en daarna, vermoeid en wel, brengen we het nodige op orde om zo te kunnen gaan slapen. Toch nog maar even het verslag maken. Snel en misschien vergeten we nog dingen, maar dan komen we daar nog wel op terug. We zijn in Miami, dat is het belangrijkste.