Dinsdag 5 mei 2026

Terug naar gisteravond. We kwamen terug van onze excursie naar de Etna en waren iets meer dan een half uur later dan de aanvangstijd van onze diner-zitting. Als we bij het restaurant aankomen, zijn de deuren gesloten en staat er een ober die ons vertelt dat we te laat zijn. Maar we geven aan dat onze ober de vorige dag had aangegeven dat we nog wel naar binnen zouden komen, dus vragen we of de manager kan komen.

Aan hem leggen we uit dat we ook geen volledig diner verwachten, maar dat het menu die dag twee van onze favorieten bevat en dat we die niet willen missen en ook alleen nog voor die twee dingen komen. Dan mogen we naar binnen maar de manager geeft ook aan dat we dan de tweede zitting hadden kunnen nemen. Co grapt dat we dan bij de bar verwacht worden anders zijn we niet dronken als we naar bed gaan.

We komen aan bij onze tafel en onze obers ontvangen ons heel vriendelijk. We vertellen dat we alleen de beef tartare en cheesecake willen. Een beetje brutaal vragen van het eerste of we er twee kunnen krijgen. De cheesecake vinden we daarvoor wat te zwaar.

En zo genieten we van ons speciale Diner-Light. We hadden toch al iets gegeten tegen het einde van de middag. De ober geeft aan dat er vandaag weer gedanst wordt door een team van de obers en hoopt dat we daarvoor nog wel willen blijven. Dat doen we en er hangt weer een feestelijke sfeer als de voorstelling wordt  gegeven. Daarna komen we Nila (bekende serveerster) tegen en praten even bij.

Co gaat daarna door naar de bar in de hoop dat het daar niet al helemaal vol zit terwijl Jeroen nog even de spullen wegbrengt naar de hut. We zijn zo van de bus naar het restaurant gegaan dus we hebben nog de tas en jassen bij ons.

Gelukkig is er nog plek aan de bar en het is erg gezellig totdat er een quiz wordt gedaan en we de muziek wel erg missen. Even doorbijten en dan komt de muziek wel terug. We zijn ondertussen druk in gesprek met een andere gast.

We zijn wat laat als we gaan slapen, maar we hoeven morgen toch niet vroeg op want we hebben geen excursie. Hoewel, als we in ons restaurant willen ontbijten moeten we ook niet te laat zijn.

We worden tegen half 8 wakker en maken ons klaar voor het ontbijt. Ondertussen varen we nog en we worden rond 9 uur verwacht aan te komen. Aankomen in  Valletta moet je eigenlijk op het dek of balkon meemaken. We waren daar voor gewaarschuwd, maar nu zaten we voor ons ontbijt in het restaurant en konden we het wel zien door de ramen, maar er is zoveel te zien als het schip de haven binnen vaart dat je eigenlijk buiten moet staan.

We zaten wel zo gunstig in het restaurant dat we toch meekrijgen hoe mooi, bijzonder, de beelden zijn die langskomen, maar als we hier weer een keer aankomen, gaan we vroeg op om te ontbijten zodat we ook mooie foto’s kunnen maken.

Na het ontbijt gaan we naar de hut om de krant te lezen en het verslag van gisteren te schrijven. Om meteen van boord te gaan, betekent ook dat je in de drukte zit. Dus we doen nog even rustig aan.

Als ons verslag klaar is, de foto’s uitgezocht zijn en alles op het internet geplaatst is, gaan we op pad. We verlaten het schip en lopen naar de Barrakka liften. De stad ligt hoog, in ieder geval het mooiste gedeelte, en je kunt langs een weg omhoog lopen of deze lift gebruiken. Er staat wel een behoorlijke rij, maar we schatten in dat het wel het wachten waard is.

Na ongeveer een half uur zijn we bijna aan de beurt als er een stevige knal klinkt. Het leidt tot enig rumoer, maar wij wisten dat precies om 12 uur een kanon wordt afgeschoten vanuit de Saluting Battery boven ons. We waren er op voorbereid en om 16:00 uur zal er weer een schot klinken.

We gaan met de lift naar boven naar de Barrakka Gardens en hebben hier een fantastisch uitzicht onder andere over de haven, maar ook diverse vestingwerken. Er is verder een gezellig plein en we besluiten om een stukje pizza als lunch te nemen met een flesje water. Daarna gaan we verder de stad in. Het staat hier vol met mooie gebouwen, zoals het paleis van de premier, de Sint John’s Co Kathedraal, het paleis van de Grootmeester, en nog veel meer.

We genieten van de bijzondere architectuur en lopen ook een winkel binnen voor ons eerste souvenir deze vakantie: een beertje met Malta op zijn buikje. Het is prachtig weer en zo slenteren we door totdat we zien dat we voor verdere bezienswaardigheden flink moeten afdalen. Terwijl we ons afvragen of dat de moeite waard zal zijn, zien we een soort elektrisch voertuig voor rondritten. Voor 5 euro pp kun je een rit van 20 minuten doen. Dus dat lijkt ons wel wat en het was zeker de moeite waard.

We rijden kriskras door het (rechte) stratenplan van Valletta en gaan verschillende keren omlaag richting de vestingwerken aan de waterkant en weer terug omhoog de stad in. Op veel punten krijgen we even een tip wat er voor speciaals te zien is, zoals de gevels met mooie Maltezer balkons en de bijzondere deurkrukken in de vorm van dolfijnen.

Na de rondrit ontdekken we toch nog een ander mooi stuk hoog gelegen stad voordat we besluiten de lift weer te nemen en terug te keren naar het schip. We hebben een zeer goed gevoel over deze dag, maar de benen zijn ondertussen wel voelbaar.

En zo zijn we op tijd terug op het schip om de volgende knal van het kanon te ontlopen, hoewel we die hier vast gaan horen. Met een colaatje uit de minibar gaan we weer schrijven en een keuze maken uit de vele foto’s die we vandaag weer gemaakt hebben.

Maandag 4 mei 2026

We hebben gisteravond weer genoten van een prima diner en hadden daarna een gezellige avond aan de Grand Bar.

Na een rustige nacht worden we wakker op een kalme zee. Bij het ontbijt bestellen we vandaag weer eens een gebakken eitje. Dat verveelt nooit. Als we weer terug zijn in de hut, varen we al in de buurt van de Eolische eilanden. Vanaf ons balkon zien we Salina, Lipari en Panarea duidelijk liggen. Jeroen ziet op Google Maps dat het schip straks aan de andere kant vrij dicht langs Stromboli zal varen. Daar is het dan nog even op wachten.

In de verte zien we op het vaste land de contouren van de Etna. Op de noordhelling ligt duidelijk nog een hoop sneeuw. Vanmiddag gaan we vanuit Messina met een excursie naar de Etna. Daarvoor nemen we dan maar een trui en een jas mee, voor de zekerheid. We komen namelijk op ongveer 2000 meter boven zeenieveau.

Na even wachten komt de Stromboli vulkaan tevoorschijn aan de bakboordzijde. We varen er inderdaad behoorlijk dicht langs. Bijzonder om te zien dat dit een bewoond eiland is, terwijl het de meest actieve vulkaan van Europa schijnt te zijn, met elke 40 minuten een uitbarsting.

Even later nog meer feest buiten. Jeroen staat te staren naar de besneeuwde Etna, maar Co ziet vanuit de hut beweging in het water. En inderdaad is er een hele groep dolfijnen te zien! Ze buitelen soms hoog boven de golven uit. Heel mooi om te zien. Tegen de tijd dat we de telefoons op camera stand hebben, zijn ze al aardig op afstand, maar we hebben nog een filmpje kunnen maken.

We gaan nog wat lezen in onze hut en genieten verder van het uitzicht. De lunch is vandaag een half uurtje vroeger, vanwege de aankomst in Messina om 14:00 uur. Tijdens het eten varen we de straat van Messina binnen. De afstand tussen Sicilië en het vaste land van Italië is hier maar iets van 3 kilometer.

Het schip komt wat eerder aan in Messina en we besluiten om op tijd naar de uitgang te gaan. Voor de excursie hoeven we niet ergens aan boord te verzamelen, maar we kunnen direct naar de bus op de kade.

Om 14:30 uur vertrekken we uit de haven met gids Nina, die haar verhaal vandaag in het Engels en in het Duits zal doen. We rijden eerst een stuk zuidwaarts langs de kust richting Catania. Hier is er regelmatig mooi uitzicht op de hoogste toppen van de Etna. Er hangen nog wat wolken omheen, maar je ziet ook duidelijk de rook uit de kraters omhoog stijgen.

We passeren een kerkje en een dorpje die Francis Ford Coppola uitgekozen had voor de eerste Godfather film. En we rijden langs Taormina, bekend om haar Grieks-Romeins theater.

Dan gaan we bij Giarre de snelweg af en begint de uitdaging voor onze chauffeur Gianluca. Vanaf hier gaan we over smalle steile weggetjes omhoog, de zuidelijke hellingen van de Etna op. Daarbij komen we ook door een paar dorpjes, waar het soms heel lastig is om tegemoet komend verkeer te passeren.

We zien in het begin nog veel wijnranken, die tot op ongeveer 1.000 meter hoogte kunnen groeien. Verder staan er veel olijfbomen en fruitbomen. Die doen het goed op de vruchtbare vulkanische grond. Het dorpje Zafferana Etnea staat bekend om de honing die hier geproduceerd wordt.

Dan rijden we door de bossen verder, totdat we zo hoog komen dat we de boomgrens gepasseerd zijn en er alleen nog wat lage struiken groeien. Als we ons doel op 2.000 meter bereikt hebben, zijn we in het maanlandschap terecht gekomen, waar alleen nog wat plantjes op de bodem groeien.

Bij de Refugio Sapienza stappen we uit de bus en pauzeren we kort voor koffie en toilet bezoek. Het uitzicht hier is prachtig. Tegen de hellingen omhoog ligt nog vrij veel sneeuw. Er zijn zelfs twee ski pistes hier. Je kunt in de ochtend gaan skiën op de vulkaan en in de middag naar het strand. Verderop zien we de twee Silvestri kraters liggen, waar we zo meteen een wandeling gaan maken. De trui en de jas komen goed van pas. Het is hier op deze hoogte nog maar 12 graden en hoewel het erg zonnig is, maakt de wind het toch wel fris.

Met de bus rijden we naar het startpunt van de wandelingen. We kunnen kiezen of we met de gids een gemakkelijke route over de lager gelegen krater gaan lopen, of zelfstandig naar de hoger gelegen krater gaan. Het is een pittige steile klim naar die hogere krater, met risico op uitglijden als je naar beneden loopt. Wij kiezen daarom voor de gemakkelijke route, net als bijna iedereen.

We krijgen uitleg over het ontstaan van deze kraters in 1892. De uitbarsting duurde toen maar liefst 197 dagen. Er was verder niet veel schade bij deze uitbarsting. Dat was in 2001 wel anders, toen een flinke lavastroom de ski pistes en enkele gebouwen op de vulkaan vernietigde. In 1669 was de hevigste uitbarsting waarbij ook een paar dorpen zijn vernietigd door de lavastroom, die tot aan de kust bij Catania kwam.

We maken de wandeling om de krater af en halen dan in het restaurant een snack: een arancino voor Jeroen (Siciliaanse gevulde rijstbal) en een broodje prosciutto cotto en provola kaas voor Co.

Om 17:30 uur gaan we de bus in voor de terugrit naar Messina. Het wordt even spannend of we toch nog op tijd terug zullen zijn om in het restaurant te kunnen dineren. Met een geschatte aankomsttijd van 19:05 uur, zal het misschien net nog gaan lukken. We besluiten sowieso om het diner heel beperkt te houden, vanwege de snack die we net op hebben. Maar er staat beef tartare op het menu als voorgerechtje en strawberry cheesecake als nagerecht. Dat zijn wel onze favorieten. Of we het gaan halen, lezen jullie in het verslag van morgen!