Zondag 10 mei 2026

Toen we gisteren aan het einde van de middag aankwamen in onze hut, troffen we daar een leuke verrassing aan. Omdat we over iets geklaagd hadden, vonden we als goedmaker een zakje chocolaatjes en een briefje op ons bed aan, dat we een keer mogen boeken in een restaurant waarvoor je moet betalen. Ook bleek er een fles Prosecco op het bureau te staan.

Dus de fles maar even geopend en van de prosecco genoten voordat we aan tafel gaan voor het diner. We misten een aantal gasten in het restaurant. Later bleek dat die laat terug waren bij het schip en bovendien, omdat er veel bussen tegelijk terug kwamen, enorm lang bezig waren om door de security check te komen.

Wij genieten weer van de uiensoep. Blijkbaar worden de menukaarten weer herhaald, dus verwachten we voor morgen de beef tartare en de cheesecake. Het diner gaat vrij voorspoedig en ondanks dat het diner nu pas om 19:00 uur begint, zitten we toch lekker op tijd weer aan de bar. Bij het diner hebben we ook een fles Amai rosé ontvangen die we mee naar huis mogen nemen.

We worden wakker na een wat langere nacht slapen. Het is vandaag de tweede zeedag op deze cruise en meteen wel de laatste. We ontbijten weer in alle rust en gaan dan ons verslag over gisteren schrijven, foto’s uitzoeken en dan de boel plaatsen. We zijn op tijd klaar voor de VIP Cocktail party waar we dit keer wel heen gaan.

We zakken af naar dek 5 en moeten nog even wachten tot we naar binnen mogen. Bij de ingang worden we verwelkomd door onder andere de kapitein en gaan we met hem op de foto die we later kunnen kopen. Soms doen ze het blijkbaar wel en soms niet.

Bij deze bijeenkomst maakt een bartender een nieuwe cocktail met uitleg van wat er in gaat en daarna doet hij een acrobatische act met het jongleren van flessen en een cocktail beker.

Daarna gaan we naar de hut en kleden ons weer wat informeler om daarna door te gaan naar de lunch. Tijdens de lunch kijken we ook weer eens naar de lijst met extra gerechten die tegen betaling te bestellen zijn. Dan blijkt de wagyu biefstuk weer beschikbaar te zijn en die willen we wel bestellen voor vanavond.

Na de lunch gaan we door naar de receptie om het aanbod in een “betaal-restaurant” te boeken en kiezen voor het Elite restaurant, dat standaard is voor suite-gasten. Daar hebben ze de beef-filet standaard op het menu en die willen we dan gaan eten. We reserveren voor morgen want vanavond doen we al de wagyu.

Als we klaar zijn bij de receptie, nemen we wat te drinken bij de Atriumbar waar we Jezel weer tegen komen. We kletsen wat bij en gaan samen op de foto, die een bartender van achter de bar voor ons maakt. Met het toestel van Co en van Jezel. Co zet met Gemini de foto ook nog even om in een tekening en stuurt die via Messenger naar Jezel.

Tijd om weer wat te gaan lezen en straks is er op dek 9 een evenement in verband met het doorvaren van de Dardanellen zeestraat, het punt dat de scheiding is tussen twee continenten. We verwachten daar tussen kwart voor zes en kwart voor zeven door te varen. We zijn benieuwd en zullen er morgen over vertellen.

Bij dit verslag staan weer wat foto’s van medewerkers die ons weer erg goed geholpen hebben. We blijven het zeer waarderen dat deze mensen zo hard werken en toch altijd vrolijk zijn en zo service gericht. Dank jullie allemaal. We hebben weer een fantastische tijd aan boord.

Zaterdag 9 mei 2026

Piraeus is de haven waar veel gasten hun cruise beginnen en/of eindigen. Voor ons is dat ook het geval maar nu nog niet. Wij gaan nog een rondje doen met onder andere Turkije. Maar er zijn dus wel veel nieuwe gezichten bij het diner, dat overigens van aanvangstijd veranderd is.  Vanaf nu begint het een kwartier later en dat was niet bij de meeste blijvers bekend.

Omdat we een stevige lunch gedaan hebben in de stad, beperken we ons bij het diner. Als we later honger krijgen, trekken we aan de bar wel een zak chips open, maar dat blijkt niet nodig te zijn.

Tijdens een rustig moment in de Grand Bar maken we een foto van de bartenders. Op de komende zeedag zullen we die weer plaatsen als dank voor hun goede zorgen voor ons.

Na een rustige nacht, kunnen we ook rustig aan doen want onze excursie in Volos vertrekt pas om 12:00 uur. Wel een lastige tijd want dan kun je niet aan boord lunchen. Dus ontbijten we iets steviger dan de doorsnee dagen.

We staan ruim op tijd op de kade en er staat 1 bus klaar, maar er staat nog geen nummer op, dus is het niet helemaal zeker of dit onze bus is. Dat blijkt het ook niet te zijn, want tegen 12 uur komt er een tweede bus en die is voor ons. Wel gaan beide bussen dezelfde tour doen, maar de talen verschillen per bus.

De bus brengt ons in ongeveer anderhalf uur naar het dorpje Milies, hoog gelegen op de berghelling van de Pilion. Vlak voordat we de bus gaan verlaten, moet deze een wel hele krappe bocht nemen. Links is de hoek van de kerk en rechts een muur die met de bocht meeloopt. De chauffeur moet echt rakelings met zijn rechter buitenspiegel langs de muur de bocht volgen en raakt daardoor links net niet de hoek van de kerk. Kost wat tijd, maar hij doet het toch maar even.

Dan stappen we uit en gaan eerst het oude kerkje Agioi Taxiarches bezoeken. Binnen is (bijna) alles van hout en alle wanden zijn beschilderd. Het is indrukwekkend om te zien.

Daarna gaan we naar de bibliotheek aan de overkant. Deze is bijzonder vanwege de collectie oude boeken en manuscripten en krijgt bezoekers uit heel Griekenland en daarbuiten. Normaal is deze op zaterdag gesloten, maar we hebben geluk en kunnen dus even kort binnen kijken.

Dan is er een lunch op het plein tussen kerk en bibliotheek. We kunnen gebruik maken van een buffet met o.a. gehaktballetjes in tomatensaus (keftedakia) en Griekse worst (spetsofai). Dat smaakt allemaal weer prima, dus hebben we toch een lunch gehad vandaag.

Daarna gaan we kort langs een paar winkeltjes en zien daar een leuke knuffelbeer. Deze reis hebben we nog maar 1 knuffel gekocht. Dus die beer kopen we en dan gaan we de bus in voor een kort ritje richting station.

Na het verlaten van de bus is het nog ongeveer 10 minuten lopen, licht afdalend naar het station waar de trein al klaar staat. Er wordt gesproken van een stoomtrein (Moutzouris), maar het klinkt als een diesel, toetert als een diesel, dus het is een dieseltrein. Maar dat maakt de rit er niet minder bijzonder door.

Voor we vertrekken is er wel wat gedoe in de achterste wagon. Deze zit vol met mensen uit onze excursiegroep, maar de achterste twee zitplaatsen blijken door andere passagiers geboekt te zijn. Die willen die plekken natuurlijk gebruiken maar de mensen die daar zitten, zijn niet bereid om die plekken op te geven. Uiteindelijk komt er toch beweging in nadat Co de groep verzoekt om gewoon wat dichter naar elkaar toe te schuiven.

Zelf gaan we op het achterbalkon staan, de plek die we zelf erg graag hebben ook als we in Hoorn op de stoomtram stappen. Het mooiste uitzicht naar achteren en met dit mooie weer staan we daar heerlijk. De rit gaat door de bossen en de olijfboomgaarden die tegen de berghelling aan liggen en geeft prachtige uitzichten over de Egeïsche Zee.

Niet lang na vertrek gaan we over de enige stalen brug heen op dit traject. Opmerkelijk is daarbij de het een brede rechte brug is, maar de rails daar in een bocht overheen ligt. De andere bruggen op het traject zijn van steen, waarvan 1 vrij grote.

De rit duurt ongeveer anderhalf uur met een korte tussenstop op het stationnetje van Ano Gatzea met de mogelijkheid toilet te gebruiken of wat te drinken te kopen. De stop duurt 10 minuten en dan leggen we het laatste stukje af naar het eindstation Ano Lechonia.

Daar pikken de bussen ons weer op om ons naar de Cruise Terminal te brengen. Het was een geweldige excursie die we beslist aan kunnen raden. Eenmaal terug op het schip, is er niet genoeg tijd om rustig ons verslag te schrijven, dus stellen we dat uit naar morgen na het ontbijt. Dat is een zeedag.