Maandag 4 mei 2026

We hebben gisteravond weer genoten van een prima diner en hadden daarna een gezellige avond aan de Grand Bar.

Na een rustige nacht worden we wakker op een kalme zee. Bij het ontbijt bestellen we vandaag weer eens een gebakken eitje. Dat verveelt nooit. Als we weer terug zijn in de hut, varen we al in de buurt van de Eolische eilanden. Vanaf ons balkon zien we Salina, Lipari en Panarea duidelijk liggen. Jeroen ziet op Google Maps dat het schip straks aan de andere kant vrij dicht langs Stromboli zal varen. Daar is het dan nog even op wachten.

In de verte zien we op het vaste land de contouren van de Etna. Op de noordhelling ligt duidelijk nog een hoop sneeuw. Vanmiddag gaan we vanuit Messina met een excursie naar de Etna. Daarvoor nemen we dan maar een trui en een jas mee, voor de zekerheid. We komen namelijk op ongveer 2000 meter boven zeenieveau.

Na even wachten komt de Stromboli vulkaan tevoorschijn aan de bakboordzijde. We varen er inderdaad behoorlijk dicht langs. Bijzonder om te zien dat dit een bewoond eiland is, terwijl het de meest actieve vulkaan van Europa schijnt te zijn, met elke 40 minuten een uitbarsting.

Even later nog meer feest buiten. Jeroen staat te staren naar de besneeuwde Etna, maar Co ziet vanuit de hut beweging in het water. En inderdaad is er een hele groep dolfijnen te zien! Ze buitelen soms hoog boven de golven uit. Heel mooi om te zien. Tegen de tijd dat we de telefoons op camera stand hebben, zijn ze al aardig op afstand, maar we hebben nog een filmpje kunnen maken.

We gaan nog wat lezen in onze hut en genieten verder van het uitzicht. De lunch is vandaag een half uurtje vroeger, vanwege de aankomst in Messina om 14:00 uur. Tijdens het eten varen we de straat van Messina binnen. De afstand tussen Sicilië en het vaste land van Italië is hier maar iets van 3 kilometer.

Het schip komt wat eerder aan in Messina en we besluiten om op tijd naar de uitgang te gaan. Voor de excursie hoeven we niet ergens aan boord te verzamelen, maar we kunnen direct naar de bus op de kade.

Om 14:30 uur vertrekken we uit de haven met gids Nina, die haar verhaal vandaag in het Engels en in het Duits zal doen. We rijden eerst een stuk zuidwaarts langs de kust richting Catania. Hier is er regelmatig mooi uitzicht op de hoogste toppen van de Etna. Er hangen nog wat wolken omheen, maar je ziet ook duidelijk de rook uit de kraters omhoog stijgen.

We passeren een kerkje en een dorpje die Francis Ford Coppola uitgekozen had voor de eerste Godfather film. En we rijden langs Taormina, bekend om haar Grieks-Romeins theater.

Dan gaan we bij Giarre de snelweg af en begint de uitdaging voor onze chauffeur Gianluca. Vanaf hier gaan we over smalle steile weggetjes omhoog, de zuidelijke hellingen van de Etna op. Daarbij komen we ook door een paar dorpjes, waar het soms heel lastig is om tegemoet komend verkeer te passeren.

We zien in het begin nog veel wijnranken, die tot op ongeveer 1.000 meter hoogte kunnen groeien. Verder staan er veel olijfbomen en fruitbomen. Die doen het goed op de vruchtbare vulkanische grond. Het dorpje Zafferana Etnea staat bekend om de honing die hier geproduceerd wordt.

Dan rijden we door de bossen verder, totdat we zo hoog komen dat we de boomgrens gepasseerd zijn en er alleen nog wat lage struiken groeien. Als we ons doel op 2.000 meter bereikt hebben, zijn we in het maanlandschap terecht gekomen, waar alleen nog wat plantjes op de bodem groeien.

Bij de Refugio Sapienza stappen we uit de bus en pauzeren we kort voor koffie en toilet bezoek. Het uitzicht hier is prachtig. Tegen de hellingen omhoog ligt nog vrij veel sneeuw. Er zijn zelfs twee ski pistes hier. Je kunt in de ochtend gaan skiën op de vulkaan en in de middag naar het strand. Verderop zien we de twee Silvestri kraters liggen, waar we zo meteen een wandeling gaan maken. De trui en de jas komen goed van pas. Het is hier op deze hoogte nog maar 12 graden en hoewel het erg zonnig is, maakt de wind het toch wel fris.

Met de bus rijden we naar het startpunt van de wandelingen. We kunnen kiezen of we met de gids een gemakkelijke route over de lager gelegen krater gaan lopen, of zelfstandig naar de hoger gelegen krater gaan. Het is een pittige steile klim naar die hogere krater, met risico op uitglijden als je naar beneden loopt. Wij kiezen daarom voor de gemakkelijke route, net als bijna iedereen.

We krijgen uitleg over het ontstaan van deze kraters in 1892. De uitbarsting duurde toen maar liefst 197 dagen. Er was verder niet veel schade bij deze uitbarsting. Dat was in 2001 wel anders, toen een flinke lavastroom de ski pistes en enkele gebouwen op de vulkaan vernietigde. In 1669 was de hevigste uitbarsting waarbij ook een paar dorpen zijn vernietigd door de lavastroom, die tot aan de kust bij Catania kwam.

We maken de wandeling om de krater af en halen dan in het restaurant een snack: een arancino voor Jeroen (Siciliaanse gevulde rijstbal) en een broodje prosciutto cotto en provola kaas voor Co.

Om 17:30 uur gaan we de bus in voor de terugrit naar Messina. Het wordt even spannend of we toch nog op tijd terug zullen zijn om in het restaurant te kunnen dineren. Met een geschatte aankomsttijd van 19:05 uur, zal het misschien net nog gaan lukken. We besluiten sowieso om het diner heel beperkt te houden, vanwege de snack die we net op hebben. Maar er staat beef tartare op het menu als voorgerechtje en strawberry cheesecake als nagerecht. Dat zijn wel onze favorieten. Of we het gaan halen, lezen jullie in het verslag van morgen!

Zondag 3 mei 2026

We hebben voor het diner een tafel helemaal aan de achterkant van het schip, bij het raam, dus hebben mooi uitzicht recht naar achteren vanuit het schip gezien. Het is ook een grote tafel waar 4 personen aan kunnen zitten, maar we hebben hem voor ons alleen.

Het diner is weer prima en verloopt vrij snel, dus kunnen we al snel weer naar de bar. Eerst lopen we richting het Atrium om te kijken of er daar plek is aan de bar. Daar staan helaas maar 8 “barkrukken” en die zijn allemaal bezet. Helaas voor Jezel, besluiten we daarom toch in de Grand Bar aan de bar te gaan zitten. Daar is het op dit moment heel rustig.

Co loopt nog even naar de Costa shop om een scheepsmodelletje te kopen. Vrienden hebben daarom gevraagd. De Fortuna gaat binnenkort bij de vloot van Costa weg en zij zullen in juni op dit schip meereizen. Om er zeker van te zijn dat ze nog een modelletje kunnen bemachtigen, hebben ze ons gevraagd dat voor hun mee te nemen.

De krukken van de Grand Bar zijn niet heel comfortabel, maar we kunnen er mee uit de voeten. Nu geen bekende bartenders maar we gaan vast weer vrienden maken deze reis. Ze zorgen in ieder geval al meteen weer goed voor ons.

Als we in de hut terug komen voor de nacht, zijn de bedden omgebouwd tot een twee-persoons bed zoals we graag willen. Dat geeft meteen ook meer ruimte rond het bed wat wel fijn is. We gaan ons snel klaarmaken om te gaan slapen.

We worden wakker en het schip is al bijna aangemeerd in de haven van Civitavecchia. We hebben hier geen excursie dus we hebben alle tijd om te gaan ontbijten. Bij het ontbijt is het ook redelijk rustig. Waarschijnlijk omdat veel gasten die wel naar Rome gaan al op tijd klaar moeten zijn om te vertrekken. Het is toch ongeveer 70 kilometer naar Rome dus de excursies vertrekken vroeg.

Zelf gaan we iets na 9 uur van boord en nemen een gratis shuttle bus die ons van het schip naar de stad brengt. Daar stopt deze op een afgezet parkeerterrein. Behalve wij, liggen hier ook twee andere cruiseschepen in de haven, namelijk de Odessey of the Seas en de MSC Seaview. Ook daarvan komen er bussen naar deze plek.

Overigens is het wel grappig te ontdekken dat bussen die in Nederland worden afgedankt niet alleen in arme landen terecht komen. De bus die ons vervoerde is afkomstig uit Twente en op het informatiescherm staat in het Nederlands dat er op dit moment geen reisinformatie getoond kan worden, maar dat dit zo spoedig mogelijk weer het geval zal zijn.

We wandelen de stad in en met name grotendeels langs de kust. Daar treffen we een reuzenrad aan die net staat te draaien, maar nog zonder bezoekers. We lopen er heen en moeten 5 minuten wachten tot de testronden gedaan zijn en kunnen dan instappen.

Daarna lopen we nog een stuk door. Het is mooi weer; zonnig en lekker warm. We strijken even neer op een terrasje voor wat koffie en water en dan zetten we onze wandeling weer voort. We keren om en gaan terug naar het schip om daar te lunchen en dan de middag lekker op ons balkon door te brengen.

We stuiten wel op een vreemd verschijnsel. In de haven is een nieuwe dam aangebracht waardoor er een deel van de haven ontstaat dat nu is afgesloten van de zee. Een soort grote vijver zou je zeggen. Maar vreemd genoeg liggen er wel boten en zeiljachten binnen dat gebied en we hebben ons blind zitten staren hoe die nog de haven uit zouden kunnen varen. Zover wij het hebben kunnen zien, is dat niet mogelijk, maar wellicht komt er een andere uitgang zodra de nieuwe dam klaar is en voorzien is van een toegangsweg.

En zo schiet de dag al weer op. Om ongeveer 18:00 uur vertrekken we met bestemming Messina waar we ongeveer 14:00 uur aan zullen komen. Daar gaan we wel met een excursie naar een krater van de Etna. De hele tour duurt ongeveer 5 uur dus als we terug komen, moeten we snel door naar het diner. Praktisch betekent dat dat we geen tijd hebben om morgen een verslag te schrijven. Dat volgt dan overmorgen en is mogelijk een verslag van twee dagen.

We zijn er op gewezen dat de foto’s op ons blog niet meer aanklikbaar waren om ze groter te kunnen zien. Hoe dat komt, hebben we nog niet kunnen achterhalen. Misschien door een nieuwe versie van WordPress, maar hierdoor hebben we wel een nieuwe manier ontdekt en op de afgelopen verslagen toegepast. Klik op een foto en hij wordt groter, klik er nog een keer op of klik op het kruisje rechts boven bij de afbeelding en de vergroting verdwijnt terwijl je nog steeds op de pagina van het verslag bent.

Zaterdag 2 mei 2026

Gistermiddag hebben we onze stappenteller nog even blij gemaakt met een wandeling door Savona. Vanwege de Dag van de Arbeid waren de meeste winkels gesloten. Er waren wel veel mensen op de been om te genieten van het mooie weer en de vrije dag.

Jeroen wilde wel een keer zien hoe ver het lopen is vanaf de haven naar het treinstation. Dat is eigenlijk prima te doen, als je geen koffers bij je hebt. Met een minuut of 20 zijn we er al. Via een andere route lopen we terug naar het centrum van Savona. We zien veel mensen naar een park lopen langs de kust, naast het fort Priamar. We volgen ze en komen dan uit bij het strand, waar het nog behoorlijk druk is voor deze tijd van het jaar.

Dan vinden we het tijd om wat te gaan eten. Co heeft wel trek in pizza, maar de meeste pizzeria’s in de stad gaan pas wat later open. Daarom komen we uiteindelijk weer uit bij ons “vaste” adresje in Savona, waar we al vaker gegeten hebben en waar ze overigens ook pizza’s hebben. Co bestelt de pizza met döner en Jeroen gaat voor een falafel schotel. Dat is voor nu wel even genoeg, maar we nemen nog een portie baklava mee voor op de hotelkamer, samen met een paar blikjes cola en flesjes water.

We hebben een goede nacht en gaan vanmorgen ontbijten in het hotel. Daarna lopen we heel even naar buiten om bij de naastgelegen cruise terminal te kijken. Behalve de Costa Fortuna ligt vandaag ook de Costa Smeralda aangemeerd in Savona. Het zal dus een drukke dag worden hier.

Terug op de hotelkamer pakken we onze rugzakken in en checken dan uit. Bij het hek van de cruise terminal moeten we nog even wachten. Er komen al wel veel passagiers van de twee schepen af. Daar zien we ook een bekend Frans echtpaar bij, die we van de laatste twee cruises met de Fascinosa kennen. Om 9:45 uur mogen we dan naar binnen. In het terminal gebouw is het nog erg rustig.

We krijgen dit keer niet nummer 1 om in te checken, maar de letter A. Voor de Smeralda werken ze vandaag met nummers en voor de Fortuna met letters. Om 10:30 uur starten ze met inschepen. Er moet even goed gecheckt worden of we in Piraeus uitschepen of in Istanbul. Dat maakt namelijk verschil voor de paspoort controle. Als alles in orde is, mogen we door naar de security check en zo gaan we al vóór 11 uur aan boord van de Fortuna. Dat gaat allemaal erg vlot.

Bij de Grand Bar komen we onverwachts een andere bekende bartender tegen. Het is Shela, die we kennen van onze cruise op de Favolosa vanuit Brazilië. We geven onze handbagage af bij het casino en gaan dan even een colaatje bij haar aan de bar drinken. Als we bijgepraat zijn, lopen we verder over het schip en komen uit op dek 9. Het lunch buffet gaat hier net open en daar maken we dan maar meteen gebruik van. Nu is het nog rustig.

Na de lunch lopen we een rondje over de buitendekken. Dan krijgen we een berichtje van bartender Jezel, dat ze inmiddels aan het werk is in de Atrium bar op dek 3. We gaan erheen en worden hartelijk begroet door haar. Het toeval wil dat zowel Jezel als Shela twee weken geleden aan boord zijn gekomen en ook nog een hut delen! Ze blijven hier allebei werken totdat het schip in september zijn laatste cruise voor Costa maakt en daarna bij Margaritaville at Sea, Beachcomber gaat heten.

Als we ook met Jezel zijn bijgepraat, halen we onze handbagage op in het casino en gaan we naar onze hut. Als we erheen lopen, volgt net de omroep dat alle hutten gereed zijn. We hebben minisuite 8433, achter op schip en op de hoek aan stuurboord zijde. De hut heeft nog de klassieke uitstraling zoals we die kennen van onze eerste cruises met Costa. In de badkamer is zelfs nog een douchegordijn aanwezig. Het interieur is hier en daar ook niet meer tip top in orde. Overigens kunnen we dat over de rest van het schip niet zeggen. Dat ziet er allemaal nog prima uit zo op het eerst gezicht. In de gangen lijkt zelfs wel nieuw tapijt te liggen.

De koffer van Jeroen staat al in de hut, dus die kan worden uitgepakt. We roepen onze cabin steward Inyoman er even bij, want onze bedden moeten nog worden samengevoegd tot een 2 persoonsbed. Ook vragen we hem of de minibar te vullen met wat blikjes cola zero en water. We hebben ons drankenpakket namelijk weer geüpgraded naar MyDrinksPlus en daar hoort gebruik van de minibar bij.

Van de Costa Club hebben we weer een fles prosecco cadeau gekregen. Co laat de kurk knallen en op ons balkon proosten we op een mooie (laatste) cruise met de Fortuna.

De koffer van Co is ondertussen ook aangekomen, dus we zijn lekker op tijd klaar met uitpakken. Om 15:45 uur mogen we ons melden bij het muster station op dek 4 om de emergency drill af te ronden. We hadden eerder vandaag al het filmpje bekeken wat hoort bij de digitale versie van de veiligheidsoefening.

Straks om 17:00 uur gaat de Costa Smeralda vertrekken uit Savona en wij volgen dan een uurtje later om 18:00 uur en varen dan vannacht naar Civitavecchia. Onze diner tijd is 18:45 uur. We hebben een tafeltje in restaurant Michelangelo op dek 4, in het gedeelte wat gereserveerd is voor de Gold en Platinum members van de Costa Club. Hoe het diner bevalt, lezen jullie morgen in ons blog.

Vrijdag 1 mei 2026

Eigenlijk begon onze reis al gisteren. We hadden toen nog kaarten voor een voorstelling in het Zaantheater. Normaal boeken we onze reizen lang van tevoren en plannen we later theatervoorstellingen in, maar de komende cruise hebben we relatief laat geboekt toen vorig jaar bekend werd dat onze cruise vanaf Dubai in maart niet door zou gaan.

Omdat onze vlucht van vandaag om 11:50 uur zou vertrekken en we ons niet in de ochtend zouden willen haasten, hadden we bedacht om donderdag dan alvast richting luchthaven Schiphol te gaan en in een hotel daar dicht in de buurt te boeken. Daardoor hadden we donderdag alle tijd om alles op orde te krijgen, zoals een schoon bed en de boel gestofzuigd voor onze oppas. Maar om eerst naar Schiphol te gaan, bagage in hotel te droppen en dan weer naar Zaandam, vonden we ook wel lastig. Dus hadden we paar weken geleden besloten om in Zaandam een hotel te boeken. Dat werd het Zaanhotel Amsterdam dat zich dicht bij het station en centrum van Zaandam bevindt.

Daar zijn we dus gisteren eerst naar toe gegaan om onze handbagage in de kamer achter te laten (de koffers staan al een paar dagen in de buurt van Savona dankzij Bagexpress) en dan in de stad uit eten te gaan bij het Griekse restaurant Irodion. Daar hebben we prima gegeten, maar we zijn wat de Griekse keuken aangaat erg verwend, want het haalde het niet bij Zorba de Griek in Hoorn waar we regelmatig komen (dit is geen betaalde reclame!).

De voorstelling was van cabaretier Jawad es Soufi. Een paar dagen geleden ontdekten we de opmerking dat er delen van de voorstelling in het Arabisch zouden zijn, dus we waren benieuwd of we spijt zouden krijgen van onze boeking. De zaal was niet uitverkocht en het publiek was dit keer wel overwegend van Marokkaanse afkomst (mag ik dat nog zo zeggen?).

Gelukkig hield hij rekening met het “kleine” groepje Hollanders en vertaalde dus wat hij in het Arabisch zei. Het was een leuke voorstelling dus we gaan met een goed gevoel naar ons hotel en na een drankje dat we eerder die dag bij de supermarkt aan de overkant van het hotel hadden ingeslagen, gingen we slapen.

Bij het inchecken voor de vlucht, hadden we weer de mogelijkheid om voor een redelijk bedrag te upgraden naar Business class. Dus dat hebben we gedaan. Waarschijnlijk krijgen we dat nu vaker omdat we Flex-tickets boeken, de wat duurdere tickets, maar handig als je moet annuleren of omboeken.

We staan vanmorgen op en zitten iets voor 7:30 uur aan het ontbijt in het hotel. Daarna halen we onze spullen uit de kamer en pakken de trein van 8:20 uur naar de luchthaven. Omdat we geen koffer hebben om af te geven, gaan we direct door naar de security check. Dit keer is Jeroen aan de beurt dat zijn tas open moet. Ze wilden de powerbank zien en daarmee was het klaar.

We lopen door naar de Lounge die inbegrepen is bij Businessclass tickets en genieten daar in alle rust van nog wat eten en drinken. Ongeveer een half uur voor de boarding time, verlaten we de lounge en lopen naar de gate B07. De gates B01 t/m B08 zijn op de begane grond en vanaf die gates ga je per bus naar het vliegtuig.

We mogen iets later dan gepland de bus in en rijden al snel naar het toestel. We zitten helemaal vooraan, rij 1 van het KLM Embraer Cityhopper toestel. Hier hebben we ruime beenruimte en we worden tijdens de vlucht van eten en drinken voorzien. Het verloopt allemaal voorspoedig. We vliegen over de besneeuwde Zwitserse alpen, waar Jeroen duidelijk Interlaken en omgeving herkent. Zijn ouders zijn hier meer dan 25 jaar op vakantie geweest. En als we bijna gaan landen hebben we een prachtig uitzicht op Genua. We zien de haven en zien daar ook de Costa Toscana liggen.

Eenmaal geland lopen we zo de terminal uit naar een taxi die ons voor het vaste bedrag van 100 euro naar Savona rijdt. In iets meer dan een half uur zijn we daar. Geen verkeershinder onderweg en een zware rechtervoet van de chauffeur. Toen we gezegd hadden dat we naar Savona moesten, kon hij al raden welk hotel. Die ritten worden blijkbaar vaak gereden.

En zo zijn we voor 15:00 uur ingecheckt en komen we even tot rust op de kamer. Morgen aan boord van de Costa Fortuna. Er is één bekende bartender waarvan we weten dat zij aan boord is. We kijken er naar uit haar weer te zien.