Relax!

Om negen uur worden we wakker van de wekker. Dat is de eerste keer dat die ons wakker moet maken, maar we waren dan ook laat gaan slapen.

De wekker staat vanwege het ontbijt ingesteld. We zitten vandaag de hele dag op zee onderweg naar de Noordkaap, of beter gezegd het plaatsje Honningsvag. Daar komen we morgen pas aan.

We gaan naar dek 9 voor het ontbijt en na het ontbijt lopen we naar buiten om even lekker van de zeelucht te genieten. Even na 11 uur klinkt de scheepshoorn ten teken dat we de poolcirkel zijn gepasseerd. Aan stuurboord zien we wel wat rotsen, maar de afstand is groot en het is niet geheel helder. Uit de wind staan we lekker in de zon en daarom willen we naar ons balkon om daar verder van te genieten. Eerst willen we nog even een loopje over het dek maken en we besluiten om via dek 2 terug te gaan. Op dek 2 willen we namelijk even een informatie/boekingszuil raadplegen over de 4D bioscoop. We treffen echter 2 keer een zuil aan die wegens printproblemen niet verder komt dan deze melding. Dan maar verder naar de achterkant van het schip in de hoop een werkende tegen te komen.

We lopen door de “winkelstraat” en komen daar een stel tegen die we in Amsterdam in de terminal en later al eens aan de bar hadden gesproken. We raken weer aan de praat en besluiten er koffie en thee bij te nemen. Dat loopt al snel uit op een gesprek van ongeveer 2 uur.

We besluiten nu toch nog even naar onze hut te gaan om voor de lunch nog even van het balkon te kunnen genieten.

Voor de lunch gaan we voor de eerste keer naar het grill buffet en nemen hamburgers, gegrilde kip  en friet. Op dek 9 hebben de meeste buffetten hetzelfde, maar enkele hebben een ander assortiment. Bij het zwembad van dek 9 staat een Paella buffet opgesteld  en is een ijssculptuur te bewonderen met de maker erbij.

Na de lunch gaan we weer lekker buiten op ons balkon zitten, wat nog lekker in t-shirt te doen is. We komen nu lekker aan lezen toe. Jeroen een boek en Co werkt een achterstand van Computertotaal weg.  Het begint rond kwart over 3 fris te worden en we gaan binnen even aan het internet.

We besluiten om de 4D bioscoop te proberen (we hadden een zuil ontdekt die werkte). Met het idee dat om 16:00 de engelse versie zou draaien, beginnen we op het touchscreen de bestelprocedure te starten. Oeps, de film begint al om 15:40 en dat is……..over enkele minuten (aan de andere kant van het schip)

We klikken snel op kopen en alles lijkt goed te gaan, maar wel traag dus worden we wat onrustig. Dan zegt de machine klaar te zijn en krijgen we onze costa-card terug, maar geen tickets. Ondertussen is het wel aanvangstijd dus maar gewoon snel erheen.

Bij de ingang staat een groepje mensen in gesprek met de man van de filmzaal en we onderbreken even snel met kort de uitleg dat we de net begonnen show hebben besteld en betaald, maar geen tickets. De man brengt ons snel naar binnen en houdt even onze kaart in. De film is een wilde rit door een kolenmijn in 3D met bewegende stoelen en allerlei andere effecten. Hij duurt ongeveer 15 minuten. Toch nog even een “kermisattractie”.

Het diner is vanavond het Captains diner. De goede man staat bij de ingang en zegt in het Italiaans gedag. De bediening is extra chique gekleed en de meeste mensen hebben de dresscode gala gevolgd. Wij zien er wel netjes uit, maar pak met stropdas hebben we niet meegenomen. Gelukkig niet de enige uitzonderingen en we worden ook niet geweigerd.

In tegenstelling tot andere dagen, krijgen we nu geen harde kaft met de menukaart aangereikt, maar ligt een opgerolde menukaart met strikje erom op ons bord.  We hebben heerlijk gegeten:

Dun gesneden geroosterde kalfslende, geserveerd met salade, ewe kaas en eierdressing

Ossenstaartboullion

Pasta met pestosaus

Eendenborst, geglazeerd met honing en geserveerd met zoetzure bloemkool en Berny aardappelen

En ieder een ander nagerecht: Co ijs en Jeroen pana cotta met chocoladesaus.

Na het diner genieten we weer van de zon op ons balkon. Hij is net weer doorgebroken en voelt nog lekker aan.

Het is 10 uur en we gaan naar de bar voor weer een nieuwe proef uit de drankenkaart. Het wordt de 007 bekende Martini (shaken, not stured), maar dat vinden we stuken minder. Opfrissen dan maar met een Limoncelo. En dan nog maar eentje toe: Jeroen een Rossini en Co een Belini. Wat zullen wij slapen vannacht.

We gaan nog even naar het bovendek buiten. Het is al kwart over 12 en het lijkt volkomen midden op de dag wat licht aangaat. Links een laaghangende zon en rechts de kust van Noorwegen. Eigenlijk te mooi om te gaan slapen. In de today van tomorrow staat dat morgen mogelijk de wifi verstoord kan zijn. Mogelijk volgt ons volgende verslag dan later.

Love me tender

Vanmorgen worden we al ruim voor de wekker wakker en we zien vanaf het balkon dat we al een tijdje in de fjorden aan het varen zijn. Steile rotswanden stijgen vanuit het water op, en watervallen glijden er weer vanaf. Wat verderop liggen hogere besneeuwde bergtoppen. Het is een magnifiek gezicht, ondanks dat het bewolkt is en een beetje druilerig. We nemen snel een douche en gaan dan het dek op om even verder rond te kunnen kijken. Even later komen we aan op de eerste stop van vandaag: Hellesylt, een heel klein dorpje aan het fjord. Het schip legt alleen aan om wat passagiers van boord te laten die een excursie gaan doen van een hele dag. Wij gaan pas in Geiranger van boord, dus nemen we nu even een ontbijtje.

Sneller dan gepland vertrekt ons schip weer uit Hellesylt en daarvoor draait het 180 graden om zijn as. Dat past maar net met zo’n groot schip in zo’n “smal” fjord! Even later slaan we rechtsaf het Geirangerfjord in. We passeren een paar indrukwekkende watervallen: de Brudesloret (bruidssluier), de Friar (vrijer) en de Syv Sostre (zeven zusters). Na een bocht doemt onze bestemming van vandaag op, het net zo kleine dorpje Geiranger, aan het einde van het fjord. Het schip draait weer om en wordt met 4 touwen vastgelegd. Vanaf ons balkon boven de achtersteven kijken we dus zo naar het dorpje en het achterliggende landschap.

Omdat we in Geiranger niet aan een steiger kunnen aanleggen, kunnen passagiers met kleine bootjes van boord naar het land. Deze bootjes heten tenders. Ze hangen aan de zijkant van het schip en kunnen naar beneden worden getakeld. Met 4 tenders wordt er bijna continue heen en weer gevaren naar het dorpje. Onze excursie van vandaag begint pas om 14:15 uur, dus we besluiten om eerst even met een tender aan land te gaan om daar rond te kijken. We moeten ons wel weer aan boord melden voor de excursie, dus we kunnen niet heel lang blijven. Vanwege het koele weer van vanmorgen hebben we ons wat warmer aangekleed, maar in Geiranger schijnt inmiddels de zon, zodat we het al snel heel warm hebben! We kijken wat rond in het dorpje en lopen naar de Storseter waterval. Daarna gaan we weer met een tender terug aan boord, moeten weer door een veiligheidscheck en gaan dan wachten op het vertrek van onze excursie bij het verzamelpunt. Daar is nog helemaal niemand, dus het voelt een beetje onzeker of je hier wel moet zijn. Later stroomt het helemaal vol maar we moeten maar steeds blijven wachten. Van het Costa personeel hebben een sticker gekregen met ons busnummer, maar verder staan ze maar met hun portofoon te wachten tot ze het teken krijgen dat we naar beneden mogen om in de tender te gaan. We zijn bang dat we zoveel tijd verliezen dat ze de excursie gaan inkorten, want om 17:30 moet iedereen weer aan boord zijn. Uiteindelijk mogen we naar dek A en na weer een tijd wachten mogen we eindelijk de tender in. Eenmaal in de bus is er eerst nog meer verwarring als de gids eerst in het Spaans begint. We zouden namelijk een Engelse gids hebben. Gelukkig beheerst ze beide talen prima.

De bus neemt één van de twee weggetjes uit Geiranger omhoog, de berg op. In 24 kilometer moeten we 1.500 meter stijgen naar de top van de berg Dalsnibba. Het is een enorm smal, steil en bochtig weggetje, dus we zijn blij dat we dit niet met een huurauto hoeven doen! Geiranger heeft normaal 300 inwoners, maar in de zomermaanden zijn dat er 700, vanwege alle toeristen. De bussen rijden dan af en aan het bergweggetje op en neer. Onze chauffeur is gelukkig zeer ervaren. Je krijgt steeds nieuwe vergezichten over de  bergen en helemaal beneden lijken de schepen in het fjord inmiddels wel van speelgoed. Na het passeren van de boomgrens wordt het  landschap ruiger en ligt er steeds meer sneeuw. Volgens de gids ligt er dit jaar meer sneeuw, omdat mei een koude maand was. Het record van sneeuwhoogte in de winter is 15 meter! Deze weg naar Geiranger is daarom ook 5 maanden per jaar gesloten. Helemaal boven op de top van de Dalsnibba is het – zoals verwacht – heel koud en winderig, zodat onze winterjassen goed van pas komen. Het uitzicht is wel fenomenaal, ondanks dat er weer meer wolken zijn gekomen. Na deze stop zakken we weer een stukje af naar het Djupvatn- meer (diep water meer). Dat is nog helemaal bevroren met een dik pak ijs en sneeuw. In het bijgelegen hotel/restaurant krijgen we een kopje thee en een lokaal appelgebakje. Het hotel is eind 1800 gebouwd voor de wegwerkers die deze route naar Geiranger hebben aangelegd. Op de terugweg naar Geiranger maken we nog één stop op een mooi uitzichtpunt richting het fjord. De gids vertelt heel wat achtergronden over het leven in zo’n afgelegen dorpje. De meeste inwoners zijn er geboren en weten dus niet anders. Ze hebben er dan ook geen moeite mee dat ze ’s winters drie maanden lang geen zon kunnen zien. Het leven moet er gezond zijn, want men wordt hier gemiddeld erg oud. Misschien zit het geheim in de bruine geitenkaas, de Noorse lokale specialiteit.

Pas om 18:00 uur zijn we weer terug in Geiranger, maar gelukkig is de Deliziosa op ons blijven wachten. Met de laatste twee tenders gaan we terug aan boord en kleden we ons snel om voor het diner. De menukaart lijkt in eerste instantie wat tegen te vallen, maar uiteindelijk hebben we na ruim een uur weer een heerlijk 5 gangen diner achter de kiezen, haha!

Op ons balkon genieten we nog even van de uitzichten, terwijl we weer door de fjorden varen. En later op de avond gaan we weer een paar cocktails halen bij “onze” bar. Vanavond een banana daiquiri en een black russian, mmmm…!

Morgen weer een dagje dobberen richting de Noordkaap.