Dinsdag 7 mei 2024

We hebben goed geslapen, maar worden wiegend wakker. De zee is vrij ruig dus goed oppassen met lopen. We zijn wat later dan normaal bij het ontbijt maar het is er nog erg rustig.

Omdat de zee vrij onstuimig is, lijkt het ons geen goed idee rondjes op het dek te gaan lopen. We besluiten om naar de hut terug te gaan en op het balkon te gaan lezen. De kranten worden gedownload op de tablets en terwijl Co een handdoek op een ligbed legt, ziet hij dolfijnen. Hij klopt snel op het raam en Jeroen komt kijken wat er aan de hand is. Helaas hebben we beiden niet de telefoon bij ons en als we die gepakt hebben, lukt het niet meer raak te schieten. Dan reageert een telefoon toch net iets te traag. Maar het was een mooi gezicht en enkelen sprongen echt het water uit om na buitelingen weer in het water te belanden. Dan wordt de afstand te groot en verdwijnen ze uit beeld.

Na enige tijd hebben we wel dorst gekregen en gaan we bij de Poolbar op het achterdek wat te drinken halen. We hebben een leuk gesprek met barman Maynor uit Honduras die vertelt dat het een paar weken geleden nog veel heftiger was wat ruwe zee betreft. Toen kwam het zwembadwater er flink uit klotsen en de extra biertaps die op wielen staan, waren moeilijk op hun plek te houden. Tja, wie maakt die dingen dan ook zonder remmen.

Ook bij de lunch is het in het begin erg rustig. Tijdens het eten voelt Jeroen zich toch lichtelijk misselijk worden. Het restant van zijn beefburger eet Co op terwijl Jeroen even op zoek gaat naar buitenlucht. Co wacht nog even het toetje af en als Jeroen dan nog niet terug is, gaat Co in de hut kijken of Jeroen daar al terug is. Co was echter net iets eerder in de hut.

Jeroen wil nog even verder bijkomen en dan gaan we naar de Thermal Area. Ook daar is het rustig en na de eerste warme ruimte willen we kijken of de whirlpool wel te doen is met deze deining. Dan heb je namelijk niet alleen bubbels, maar ook golfslag. En die blijkt toch even te heftig te zijn om te kunnen zeggen dat we genieten van de whirlpool. Dan nog even de stoomcabine in, gevolgd door afkoelen buiten voorop het schip.

We gaan terug naar de hut om van zwembroek en badjas weer om te schakelen naar gewone kleding. Tijd om op het achterdek weer even wat te drinken en daarna gaan we weer lezen op ons eigen balkon. Het is bewolkt, maar zeker niet koud. Eigenlijk wel lekker want met zon zou het wel eens te warm geweest kunnen zijn.

Straks diner en bar. We moeten morgen vroeg op want het schip ligt alleen in de ochtend in de haven van Recife en we hebben een excursie. We komen om 7 uur aan in de haven en wellicht moeten we dan al klaar zitten, dus rekenen we erop dat het een vroegertje wordt. Scheelt wel dat we nog best de neiging hebben om vroeg wakker te worden vanwege het tijdverschil. Maar toch maar niet te laat maken vanavond.

Maandag 6 mei 2024

We hebben gisteravond weer genoten van het diner in het Club restaurant. Als we bij het restaurant aankomen, komen we de Braziliaanse gastheer Oton Bastos tegen die we nog kennen van een cruise in 2016. Hij heeft ons blijkbaar ook herkend want hij komt direct op ons aflopen om ons te begroeten.

Na het diner gaan we naar de Grand Bar waar het tegen onze verwachting in heel rustig is aan de bar en we meteen onze favoriete krukken in kunnen nemen. Dit keer zijn we gestart met een mojito. Smaakte prima! Ook zien we opeens aan de overkant van de bar een bekend gezicht. Het is Oton Bastos, de Braziliaanse host die we nog kennen van onze cruise op de Diadema in 2016. We praten even kort bij, want hij heeft het druk.

Vanmorgen worden we wakker op een zonnige zee. Na het ontbijt slaan we onze wandeling even over. Dat komt vanmiddag wel bij de excursie door de stad. We gaan even de krant lezen op ons balkon en halen dan nog een colaatje bij Marvin in de poolbar.

Om 12 uur gaan we meteen naar de lunch, zodat we op tijd klaar zijn voor de start van de excursie om 14 uur. Terwijl we aan het eten zijn, meert het schip aan in de haven van Salvador. We laten horloges, sierraden en bankpassen achter in de hut (vanwege de zakkenrollers hier) en gaan vervolgens naar de verzamelplek voor de excursie.

Engelse hostess Stephanie gaat ook mee vanmiddag. We geven nog even bij haar aan dat we geen brieven meer hebben gehad over Jeroen en de emergency drill, dus dat zit wel goed. We kunnen vanavond gewoon een drankje doen.

We gaan van start met een busrit langs de kust naar het fort met daarop een vuurtoren. Daar maken we een fotostop van een kwartier. Dat stond eigenlijk niet in het programma, maar is waarschijnlijk een gebruikelijke halte. De stop loopt helaas wat uit omdat er twee mensen laat terug zijn en één persoon tijdens het tellen op het toilet van de bus zat.

Dan rijden we verder door de buitenwijken van Salvador, met een mix van statige oude panden, art deco huizen en moderne hoogbouw. Uiteindelijk komen we aan in het oude centrum van de stad, wat een stuk hoger is gelegen op een steile heuvel. Hier gaan we te voet verder.

Onze gids Pedro vertelt onderweg over de geschiedenis van deze stad, die tot 1763 de hoofdstad van Brazilië was. Het oude centrum ziet er uit als een historisch centrum van een Portugese stad. De grote stenen voor al deze prachtige gebouwen werden vanuit Europa als ballast meegenomen op de handelsschepen,

We stoppen even bij de Elevador Lacerda. Dit is de oudste lift ter wereld (1873), die je van het plein aan de kust naar de bovenstad op de heuvel brengt. We lopen door naar de kathedraal van Salvador, die we van binnen gaan bezoeken. Ook de sacristie mogen we bekijken, die heel rijk gedecoreerd is met een prachtig beschilderd houten plafond en een bijzondere kastenwand met lades, waarin de priestergewaden bewaard werden.

We vervolgen onze route door de Pelourinho, zoals het oude centrum hier genoemd wordt en wat sinds 1985 Unesco Werelderfgoed is. De naam betekent letterlijk schandpaal en duidt op de plek op het centrale plein waar vroeger slaven verhandeld werden en criminelen bestraft.

Er zijn verschillende drumbandjes bezig met optredens op straat. En ook zie je groepjes bezig met Capoeira, de mengvorm van dans- en vechtsport. Salvador is de regio in Brazilië waar de meeste mensen wonen met Afrikaanse roots. Dat vind je overal in terug hier.

Dan bezoeken we de volgende kerk, de Sao Francisco, met het naastgelegen klooster. Het klooster wordt nog steeds bewoond door 36 monniken. De rondgang van de binnentuin is prachtig versierd met maar liefst 37 tegeltableaus, waarop verschillende scenes uit het boek van de Romeinse dichter Horatius zijn afgebeeld. Ook deze tegeltableaus werden allemaal vanuit Portugal naar Brazilië vervoerd.

De binnenkant van de kerk is heel bijzonder. Praktisch alles in de kerk is volledig bedekt met houtsnijwerk, wat weer gedecoreerd is met schilderingen en vooral veel bladgoud. Het is één van de best bewaarde Portugese kerken in Barok stijl, een zogenaamde igreja dourada (gouden kerk).

We vervolgen onze weg door de oude straatjes en komen uit bij een groot plein. Hier kunnen we nog even een verfrissend citroen/kokos drankje proeven en kopen. Het is intussen al laat in de middag en de zon gaat hier al bijna onder. Als iedereen zijn foto’s heeft kunnen nemen, zakken we de heuvel voorzichtig af over de kinderkopjes en komen dan uit bij een straat waar de bus ons weer oppikt.

Voordat we naar het schip gaan, stoppen we nog bij de Mercado Modelo, een oude markthal waar tegenwoordig allemaal winkeltjes met handwerk en souvenirs te vinden zijn. Ook dit is een beetje een standaard stop op elke excursie. We kennen deze markt al van ons vorige bezoek aan Salvador dus we zijn er snel mee klaar.

Terug aan boord kleden we ons snel om, want het is alweer etenstijd. Als we daarna aan de bar zitten, vertrekt het schip weer uit de haven. Vandaag laten we ons door barman Ajit verrassen met een drankje. We mogen raden wat erin zit. Jeroen zit goed met de Creme de Menthe.

Tot besluit van de avond nemen we nog een wijntje bij Thais en Shela in de wijnbar. We treffen daar ook een echtpaar uit Munchen, die we nog kennen van de Groenland cruise. Het was weer een mooie dag zo!