Maandag 15 september 2025

Het diner gisteravond duurde op het laatste moment langer dan verwacht. De gerechten die met een trolley aan tafel geserveerd worden, lijken een beetje ten onder te gaan aan het succes. De capaciteit om bij drie gangen iets aan te kunnen bieden, is niet toereikend en het duurde daardoor erg lang voordat we onze toetjes kregen.

Na het diner was het erg druk aan de bar in het Atrium. We konden 1 kruk bemachtigen, maar gelukkig gingen er niet veel later een paar mensen weg en konden we samen aan de bar zitten. Er was een feestje in het Atrium en de muziek stond zo hard dat Co de eerste bestelling op zijn telefoon typte en aan bartender Marvin liet zien.

Gelukkig was het geen lang durende party en om kwart over negen was het gedaan en ging de muziek weer op zacht zodat een normaal gesprek weer mogelijk was. Toen kwam Marvin met slecht nieuws. Wij dachten dat hij ging vertellen dat hij eerder van boord zou gaan , maar dat was het niet. Moest hij dan langer blijven? Nee, ook niet. Probleem was dat de fles ouzo bijna leeg was en hij geen nieuwe fles kon vinden op het hele schip. Waren wij nog wel zo blij dat ze het weer hadden aan boord. Het staat nu zelfs op het bar-menu. En het schip doet nu ook veel Griekse bestemmingen aan. Dan morgen maar weer aan de sambuca.

Vannacht ging de klok een uur vooruit. Vreemd genoeg werd daar weinig aandacht aan besteed. In het verleden stond vaak je tv aan met de mededeling en in de restaurants werd er op gewezen, maar wij hebben er niets van gemerkt.

Ondanks de kortere nacht worden we redelijk uitgerust ruim voor de wekker wakker. Daardoor zijn we ook lekker op tijd in het restaurant voor het ontbijt. Daarna hebben we nog even tijd die we doorbrengen in de hut en als we zien dat er al mensen van boord gaan, begeven wij ons ook naar de uitgang.

We worden op de kade verwacht voor onze excursie. We hebben bus 49, maar die moet nog komen. We zijn ook behoorlijk vroeg ter plaatse. Het is zonnig en erg warm dus we gaan in de schaduw staan. Als de bus er is, stappen we in en na enige tijd gaat de bus op weg. Nou ja, een paar meter want dan wordt deze tegengehouden omdat er nog 8 mensen blijken te ontbreken. Vier daarvan komen vrij snel alsnog maar vier andere laten het afweten. Misschien niet de tijd aangepast. Dus uiteindelijk rijden we toch maar weg.

We rijden eerst naar Paleokastritsa, dat bekend staat om de mooie baaien. We bezoeken een strandje met aan de overkant rotsen met zeegrotten. Daar kun je met een waterfiets of een bootje naar toe. De naam betekent oud kasteel. We hebben daar niet veel tijd. Het kleine fort staat op een bergtop wat onze gids nog even aanwijst. Hier – en op andere plekken op Korfoe – zijn ook veel filmopnames geweest, waaronder de James Bond film For your eyes only.

Op deze excursie zijn twee gidsen. De ene vertelt in het Engels en de andere in het Duits, maar die laatste is soms even in de war en nadat ze haar collega heeft horen vertellen, begint ze zelf haar verhaal ook een paar keer in het Engels. Haar koffie was niet sterk genoeg deze ochtend, is haar excuus.

Voor de tweede stop komen we langs de landingsbaan van het vliegveld. Deze begint aan de ene kant in het water en aan de andere kant stopt het vlak langs de weg. De afstand is zo klein dat bij landingen en starts van de vliegtuigen de verkeerslichten voor het wegverkeer op rood gaat. Het is inderdaad erg dichtbij.

We rijden door naar een uitkijkpunt waar we zicht hebben op de andere kant van de landingsbaan en tevens uitzicht op het Vlacherna Klooster. Dit ligt op een klein eilandje voor de kust, waar je via een dam heen kunt lopen. Dan komt er een vliegtuig aan dat met de landing bezig is. Het is erg dichtbij en een mooi gezicht.

De laatste stop is Korfoe stad. Daar krijgen we wat vrije tijd, hoewel de gids door blijft praten en we de vrije tijd aardig zien wegtikken, maar het lukt ons om de kerk van Sint Spiridon van binnen te bekijken en daarna gaan we een pita gyros kopen. We gaan daarvoor niet op een terras zitten want dan kost het wellicht teveel tijd, maar bestellen het als afhaalgerecht.

Dan nog even de drukte van de smalle winkelstraat in en daar kopen we nog twee stukjes baklava en twee stukjes kataifi. Ook tikken we nog een pluchen ezeltje op de kop en dan gaan we naar de bus die ons naar de terminal terug brengt.

We hebben nog wel tijd om even van de sauna te genieten en doen daar twee rondjes. Als we daarmee klaar zijn willen we toch onze massages voor volgende week inplannen, maar daar wordt erg moeilijk over gedaan want de agenda staat daarvoor niet open. Als we dan aangeven dat we dan van ons pakket af willen, komt er beweging in. Wij hadden verwacht dat de agenda dan ook wel leeg zou zijn, maar dat blijkt niet eens het geval, dus waarom kunnen wij dan niet boeken. Na enig aandringen blijkt het toch mogelijk om voor de eerste zeedag van volgende week de massages in de middag in te plannen. Alleen kunnen ze dan nog geen afspraak-bonnetje voor ons printen. Dat is fijn, maar vreemd dat dat zo moeilijk moest gaan.

Dan gaan we terug naar de hut om in alle rust ons verhaal te schrijven en nog even lekker wat te lezen voor we naar het diner gaan. Onze cabin steward maakt elke dag een figuurtje met handdoeken. Dat was bij onze eerste cruise in 2012 ook elke dag een verrassing, maar was afgeschaft omdat ze ook meer cabines moesten doen.

Zondag 14 september 2025

Gisteravond hebben we ons eerste diner aan boord. Omdat we deze reis een suite geboekt hebben, eten we in het Elite restaurant op dek 10. We hebben er een vaste tafel voor onszelf, aan het raam. Prima plek en lekker ruim, want eigenlijk is dit een tafel waar 4 personen aan kunnen eten.

Op het menu zien we iets nieuws staan. Bij elke gang kun je iets “van de trolley” uitkiezen. Ook de appetizers komen hier vandaan. Al snel leren we wat dit inhoudt. Serveerster Everly komt inderdaad met een trolley langs en legt uit welke appetizers er vandaag zijn. Je kunt dan een keuze maken, die zij vervolgens op je bord serveert. Als je voor een latere gang iets van de trolley bestelt, komen ze dat ter plekke aan je tafel bereiden. Heel leuk nieuw idee van Costa, maar het lijkt ons wel vrij bewerkelijk voor de obers. Co bestelt bij het toetje de millefeuille van de trolley, die Everly kunstig op elkaar stapelt en met lekkere frambozensaus overgiet.

Na het diner gaan we wat drinken aan de Atrium bar. Hier staan een paar voor ons bekende barmannen te werken: Marvin en Sanket. We kunnen mooi even met ze bijpraten op rustige momenten. Helaas gaat ook Marvin al snel naar huis. Volgende week gaat hij van het schip af voor een welverdiende vakantie. Zo kan hij gelukkig wel de eerste verjaardag van zijn dochtertje meemaken.

We hadden het al een beetje gehoopt, maar inderdaad staat er op deze reis ouzo op de drankenkaart. We komen dit keer natuurlijk ook op veel Griekse bestemmingen. We nemen er meteen paar en genieten er lekker van. Ook de limoncello smaakt als vanouds.

Na een prima nacht worden we wakker op zee. Het schip komt pas vanmiddag om 14:00 uur aan in Bari. We hebben de ochtend dus aan onszelf. De vernieuwde douche in de hut doet het prima. Voorheen hadden deze suites een bad, waar je dan in moest gaan staan. Maar nu is daar een inloopdouche van gemaakt met verschillende douchekoppen. De waterdruk lijkt ook verbeterd.

Bij het ontbijt nemen we een gebakken eitje en wat verse jus d’orange. Daarna moeten we nog even de badjassen ophalen in de Spa. Er moet ook iets anders geregeld worden, want onze jeep excursie op Korfoe gaat helaas niet door. Deze blijkt in het geheel geannuleerd, dus ook in andere talen. Jammer, maar goed, we hebben nu een andere tour voor een halve dag geboekt. Bij de bar hier komen we de scheepsdokter Michele tegen, die we nog kennen van 2019. Hij is blij ons weer te zien en we praten even bij.

De winkels zijn open deze ochtend, dus daar nemen we ook een kijkje. We hadden gisteren in Venetië passagiers gezien met handige bagagelabels van Costa, maar deze blijken helaas niet te koop in de Costa winkel. Mogelijk krijgen we deze nog een keer cadeau, als lid van de Costa Club. In de kledingwinkel ziet Co een mooi polo shirt, dus zijn we toch nog voor iets geslaagd.

De lunch begint vandaag wat eerder, vanwege de aankomst in Bari. We gaan op tijd naar het Club restaurant en nemen daar allebei de gegrilde biefstuk. Nog een lekker toetje tot besluit en dan zijn we klaar voor een wandeling door de stad.

Vanaf ons balkon maken we de aankomst van het schip in Bari mee en als het schip aan de touwen ligt, gaan we naar de uitgang. De exit op dek 2 blijkt speciaal gereserveerd voor mensen met een excursie. Daar is het hartstikke druk. Maar bij de andere uitgang op dek A staat gelukkig bijna niemand.

Je wandelt hier zo van de haven de oude stad in, Bari Vecchia. Dit middeleeuwse deel van de stad heeft allemaal kronkelende smalle straatjes en steegjes. Soms verwacht je dat een straatje dood loopt bij een paar woningen, maar dan ga je onder een poortje door en kun je toch weer verder. Deze stad staat bekend om de orchiette pasta, in de vorm van oortjes. Misschien omdat het zondag is, of vanwege het tijdstip in de middag, maar helaas hebben we geen dames voor hun woning verse pasta zien zitten maken.

Wel komen we al snel aan bij de San Nicola basiliek. In de crypte van deze kerk ligt Sint Nicolaas van Myra begraven. We slaan een bezoek aan de kerk over. Vanwege het warme zonnige weer wilden we graag in korte broek de stad in en daarmee is een bezoek aan een kerk in Italië niet gepast. Ook de kathedraal San Sabino bewonderen we alleen aan de buitenkant.

Aan de rand van het oude centrum ligt het Castello Normanno Svevo. Dit middeleeuwse fort is nu meer een paleis en is ook te bezoeken. We hebben echter niet zo lang de tijd vanmiddag en we hebben nog een ander doel hier in de stad. In 1991 heeft Co hier namelijk een week gewerkt in het Theater Petruzelli.

Dit theater ligt in Bari Nuova, een wijk met prachtige statige gebouwen van rond 1900. We vinden het theater al snel. Een paar maanden nadat Co er met het Nationale Ballet was geweest, is het theater door brand verwoest. Het werd gelukkig wel in oude stijl herbouwd, maar pas in 2009 weer heropend. We lopen om het gebouw heen en Co herkent bijvoorbeeld nog de lastige helling waarover decor stukken naar boven moesten worden geduwd om ze het theater in te krijgen.

We lopen nog een stuk verder door Bari Nuova tot aan het stationsgebouw. Hier keren we om en gaan door de brede rechte winkelstraten weer terug naar het oude centrum. Bij de haven lopen we een stukje de oude stadsmuur op. En dan lopen we via het plein Piazza Mercantile weer door het oude centrum terug naar ons schip.

Hoog tijd voor een flesje water! We lessen onze dorst, frissen ons even op in de hut en nemen daar nog een colaatje uit de minibar en wat fruit van onze fruitschaal. We worden weer flink verwend deze reis. Morgen zijn we dus op Korfoe. En omdat dat een Grieks eiland is, gaat vanavond de klok een uur vooruit. Op tijd naar de bar dus!

Zaterdag 13 september 2025

We hebben dit keer gekozen om een hotel bij de luchthaven te nemen, want Venetië hebben we in 2019 al eens bezocht en we hebben toen twee nachten in de stad zelf doorgebracht. Het hotel van nu ligt op ongeveer een kwartier lopen van de luchthaven, maar wie met koffers reist, kan ook het hotel bellen voor de shuttle service. Deze kost op dit moment 5 euro per persoon.

We zijn rond 7 uur wakker en hebben prima geslapen. We ontbijten en kijken daarna nog even Hart van Nederland via de tablet in onze kamer en genieten nog wat tijd van ons terras. Dan wordt het tijd om naar de receptie te gaan, want het duurt niet lang meer voordat de taxi ons komt ophalen. Die hebben we via het hotel geregeld.

De taxi doet er ongeveer 20 minuten over om bij de terminal te komen. Onderweg kijken we of we het schip zien liggen, maar dat valt niet mee. Deze ligt niet bij de terminal, maar tegenwoordig liggen de schepen in het industriegebied van de haven.

We lopen naar de ingang van de terminal en sluiten aan in de rij. De papieren worden even nagekeken en dan kunnen we doorlopen naar het afgiftepunt voor de koffers. Omdat die al maandag met UPS vertrokken zijn en in de hut worden afgeleverd, vragen we of we de wachtenden mogen passeren. We gaan dan naar boven waar we officieel in kunnen checken.

Hier kunnen we in de korte rij, bedoeld voor Gold-members en Suite gasten. In dit geval zijn we beide en we kunnen dus snel inchecken. We krijgen de Costacards en kunnen dan verder naar de security check, maar niet voordat we op de foto gezet worden met de zee op een achtergronddoek.

Als we dit allemaal achter de rug hebben, worden we naar buiten geleid en moeten we plaatsnemen in een boot die ons naar het schip zal brengen. Dat is meer dan een half uur varen en op het laatste stukje moeten we extra langzaam, want we kunnen nog niet bij het schip aanmeren. Nou ja, “bij” het schip….. Net als met tenderboten leggen we aan bij een uitgeklapte steiger van het schip zelf. We gaan dus direct het schip in, maar in de positieve betekenis.

Zoals we gewend zijn duurt het nog wel een tijdje voordat de hut beschikbaar komt, dus we gaan eerst even wat eten op dek 9 en daarna wat rondlopen op het schip. Dit is de vierde keer op de Deliziosa. Onze eerste twee cruises van 2012 en 2013 waren op dit schip en in 2019 zijn we van Miami naar o.a. Mexico geweest. Maar er is wel heel wat veranderd.

Zo staan de automaten voor het koppelen van je creditcard aan je Costa-card nu bij elkaar in de bibliotheek en niet verspreid meer over het schip. Daar staan ook de machines om contant geld te storten.

Onderweg komen we Karen tegen die we kennen van afgelopen oktober op de Diadema. Een hartelijk welkom krijgen we, maar ook de teleurstellende mededeling dat haar contract afloopt en ze morgen naar huis gaat. Fijn om haar weer te zien en jammer dat het zo kort duurt.

We hebben ondertussen ook al een bezoekje gebracht aan de spa en de digitale security drill doorlopen. De klok nadert half 3 en dan komt de omroep dat we het laatste stukje van de drill kunnen doen, en dat is met zwemvest om de Costa kaart laten scannen bij het toegewezen verzamelpunt. Snel even gedaan en dan kunnen we naar de hut waar de koffers al klaar staan om ons te installeren voor de komende 2 weken.

De fles Ferrari prosecco wordt geopend en we verklaren onze cruise hiermee voor begonnen. Dan brengt de butler ons nog een schaal met kleine versnaperingen. We laten het ons goed smaken en ook wel fijn want de alcohol van de prosecco begint zijn werk uit te oefenen op de lege maag. Helaas valt een deel van een snack op Jeroen zijn shirt en die baalt want hij heeft niet veel T-shirts mee. Co daarentegen wel en hij zegt: de tweede cruiseweek pas je wel in een shirt van mij.

Als we Venetië gaan verlaten zitten er twee sleepboten aan het schip vast. Eéntje voor en de andere achter, nodig om het schip de bocht om te trekken want die is erg krap en waarschijnlijk kan het schip zelf hier geen volle kracht zetten met de motoren. Maar uiteraard lukt het en zijn we op weg naar Bari. In de verte zien we nog de oude stad Venetië waar we volgende week weer terug komen. Wij gaan zo eerst naar het diner. Tot morgen.

Vrijdag 12 september 2025

Het is zeven uur als we wakker worden en we kijken nog even de nieuwsuitzendingen van NPO, RTL (2 stuks want ze verschillen per kwartier) en SBS. Daarna gaan we uit bed en halen het bed af om te verschonen voor onze oppas Ed die, weer voor de beestenboel gaat zorgen en in ons huis verblijft gedurende onze afwezigheid.

Dan gaan we douchen en aankleden en de laatste spullen in de handbagage stoppen. Ook nog even stofzuigen en omdat alles lekker soepel verloopt, zijn we eerder klaar dan we dachten en gaan we nog even proberen een wandeling te maken met Lilah, onze poes. Maar als we net goed en wel op weg zijn, gaat het regenen en niet zo’n beetje ook.

Kwart voor 10 nemen we de trein en op Schiphol gaan we eerst even wat eten bij La Place, voordat we door gaan naar de securitycheck. Dat verloopt allemaal heel soepel, ook omdat we vliegtickets met SkyPriority hebben. En omdat het nog vroeg is, gaan we even rustig wat rondwandelen langs de winkels. Er is weer veel veranderd sinds de laatste keer in dit deel van Schiphol.

Als we besluiten dat we naar de gate gaan, blijkt dat er 40 minuten vertraging is voor onze vlucht en ook is de gate veranderd van D81 naar D77. Als we daar aankomen, is de wachtruimte van die gate nog niet beschikbaar. Op Schiphol wordt de D pier gebruikt voor zowel Schengen als niet-Schengen vluchten en dat wordt gescheiden doordat passagiers voor Schengenvluchten bovenlangs moeten op de D pier en dan met een trap of lift moeten afzakken naar de wachtruimte. Die wachtruimte moet nu eerst leeg en gecontroleerd zijn en afgesloten worden voor niet- Schengen reizigers voordat de deur voor ons open gaat. Gelukkig duurt dat niet lang want de vlucht naar Canada is ondertussen van de slurf vertrokken.

We nemen plaats in de wachtruimte en gaan wat lezen en puzzelen als er weer een “gate-change” binnenkomt. Nu moeten we naar D73. Lijkt dichtbij, maar evengoed nog wel een stukkie lopen. We nemen weer plaats en gaan door waar we mee bezig waren.

Opnieuw een verandering en wel naar D63. Ook hier is de wachtruimte nog niet beschikbaar en duurt het wat langer voordat de security dienst de ruimte omzet naar Schengen. Weer nemen we plaats en hopen dat het hier bij blijft, maar op het bord zien we staan dat de eerst komende vlucht naar Zagreb zal gaan en onze daarna zal komen aan deze gate. De vertraging is inmiddels opgelopen naar 80 minuten.

Helaas weer een bericht over een andere gate. Nu gaan we naar D71. Als we daar heen lopen, lopen ook medewerkers van KLM mee. Ook voor hun is de verandering een verrassing. Maar bij gate D71 staat onze vlucht nu bovenaan het scherm dus dat is al anders dan hiervoor. Het toestel komt niet lang daarna aan en heeft een vertraging van ruim anderhalf uur en dat zal dan ook onze vertraging minimaal zijn.

Maar dan mogen we eindelijk het toestel in en dat gaat redelijk snel. Omdat we Flex-tickets geboekt hebben bij KLM, hebben we ook Sky-Priority en dus mogen we als tweede groep, na de Businessclass, het toestel in. Het is niet vol en de stoel naast Jeroen blijft leeg.

De vlucht gaat verder prima en na de landing worden we met bussen naar de terminal gebracht. Onze koffers zijn weer via Bag-Express onderweg sinds maandag, dus we kunnen direct de terminal uit lopen en lopen in ongeveer een kwartier naar Parkhotel Annia waar we een kamer geboekt hebben. Het is ongeveer kwart over zes als we inchecken en naar onze kamer gebracht worden. Nou blijkt dat een upgrade te zijn, want het is meer een suite over twee etages. Beneden zitkamer met badkamer en boven slaapkamer en nog een tweede toilet. Verder nog een terras met uitzicht op een maisveld.

We maken wat foto’s en dan gaan we naar het restaurant. Het menu hebben ze begin deze maand al naar ons gemaild op ons verzoek, zodat we konden beslissen of we daar zouden gaan eten. We kunnen dus ook snel onze keuzes maken en genieten van een prima diner.

Daarna tijd voor het verslag en op tijd naar bed om morgen uitgerust aan het ontbijt te verschijnen.

Twee cruises back to back op de Costa Deliziosa.

Deze cruise, of eigenlijk twee cruises hebben al een verhaal voor we vertrokken zijn. We wilden al langere tijd deze cruises doen en het is al weer twee jaar geleden dat we die wilden boeken. Toen hadden we deze twee cruises van een week online gezien op de site voor Italië en Duitsland, maar hij verscheen maar niet voor Nederland.

In november/december 2023 waren we aan boord van de Costa Toscana en zijn we daarom maar eens langs het boekingsbureau aan boord gegaan. Daar konden ze de cruise ook niet boeken via de Nederlandse markt en als hij hem boekte via de Italiaanse markt, zouden we alle communicatie in het Italiaans krijgen. Daarop deden wij de suggestie om te kijken naar de Duitse markt omdat we het Duits redelijk kunnen verstaan en spreken.

Dat kon en we konden ook twee cruises achter elkaar boeken in dezelfde hut. Dus we besloten het op die manier te doen. Het duurde daarna nog ongeveer een half jaar voordat deze op de Nederlandse website verschenen en daarbij waren diverse opties ook al volgeboekt, dus we zijn blij dat we dit zo gedaan hebben. In een later stadium was het overigens ook mogelijk om twee weken als 1 cruise te boeken, maar dat was nog niet het geval toen wij boekten.

Dit wordt dus voor ons een nieuwe ervaring want hoe gaat het met de overgang van de ene naar de andere cruise? Moeten we opnieuw inchecken of kunnen we het aan boord al regelen met de Costacard en moeten we opnieuw de safety drill doen? We gaan het meteen vragen als we in onze hut de butler spreken want we hebben dit keer een suite, panorama suite op de achterhoek van het schip.

De eerste week is redelijk druk. Op de eerste stop na vertrek hebben we nog geen excursie, maar daarna 6 dagen wel en er is geen zeedag in de eerste week. De tweede week komen we meer tot rust en hebben we twee zeedagen, maar ook een paar stops zonder excursie.

In het schema hieronder hebben we het geheel in 1 lijst gezet, maar de kaartjes zijn per week apart. We verwachten weer een paar bekende medewerkers tegen te komen op deze cruise. Grappig genoeg is daar ook de scheepsarts bij die Co behandelde in 2019. We kwamen hem vorig jaar tegen tijdens onze cruise op de Diadema en in een kort gesprek gaf hij aan deze tijd op de Costa Deliziosa te zijn. Hij had Co herkend toen we zaten te wachten om van het schip af te gaan aan het einde van die cruise. Waarschijnlijk omdat we toen ook een foto van de medewerkers van de medische afdeling hadden gemaakt die op onze website is terug te vinden. Dat maakten ze niet veel of misschien wel nooit mee.

Uiteraard doen we weer ons best om iedere dag een verslag te produceren. Vrijdag vliegen we naar Venetië en gaan 1 nachtje in een hotel op loopafstand van de luchthaven. Zaterdag hebben we een transfer naar de terminal. Daar ligt niet het schip, maar na het inchecken aldaar worden we naar het schip gebracht. We hebben er weer enorm zin in en vinden het leuk als jullie weer meelezen.