Zesde en laatste zeedag van de reeks.

Dinsdag 2 december 2025

Tja, het gaat weer erg snel. Vandaag de laatste zeedag voor we aankomen bij Sint Maarten. We komen daar aan met een vertraging van ongeveer 5 uur, wat eigenlijk weinig is gezien de tijd die we verloren hebben omdat we na ongeveer 24 uur weer terug moesten richting Tenerife.

Gisteravond deden de obers weer een paar dansjes in het restaurant. Voor een aantal passagiers zit de reis er bijna op maar wij hebben nog zo’n 11 nachten te gaan omdat we nog een rondje Caraïbische bestemmingen extra doen. Daar zit echter nog maar 1 zeedag bij, dus gaan we bij dit verslag foto’s plaatsen van een aantal medewerkers die onze reis weer fantastisch maken.

Mensen die hard werken, contracten van 7 tot 9 maanden lang, zonder vrije dag en altijd zeggen dat het goed met ze gaat. Je lachend helpen en er echt voor je zijn. Onze obers in het restaurant, de bartenders en onze cabin steward, om er maar even een paar te noemen. We kunnen helaas niet iedereen laten zien, maar ze staan voor een groot aantal fantastische medewerkers.

Na het diner gaan we naar de Grand Bar en nemen onze vaste plekken weer in. Net zoiets als die twee oudjes bij de Muppetshow, of die twee uit de serie Cheers. Als het rustiger wordt omdat de tweede diner-zitting en theatershow gaan starten, vragen we even een moment om een foto te maken. Ze komen daarvoor achter de bar vandaan en nadat supervisor Carlos een paar foto’s gemaakt heeft, vind één van de bartenders dat er ook een foto met Carlos gemaakt moet worden. Tja, dan heb je wel twee foto’s die niet compleet zijn. Geen nood. We plaatsen er met een app gewoon even twee personen bij. Maar zelfs dan hebben we dus nog niet iedereen van de bar.

We zitten vrij lang aan de bar en helaas gaat deze nacht nog niet de klok een uur terug. Ondanks dat zijn we toch vrij op tijd wakker en fit om naar het ontbijt te gaan. Even iets daarover. De obers moeten iedere dag een groot aantal stoelen uit de benedenetage van het restaurant naar boven brengen om plaats te maken voor de buffetten op dek 3. Na het ontbijt moeten die dus allemaal weer naar beneden. Wat een klus.

We horen dat er om 12 uur een Crew-show zal zijn op dek 9. Daar gaan we vast even kijken, maar eerst is het tijd voor Co voor een extra orange-juice-shot en voor Jeroen een cappuccino-shot. Dan klimmen we van dek 9 naar dek 12 om rondjes te wandelen. Gelukkig wel met enige wind voor de nodige verkoeling.

Als dat erop zi,t tanken we op dek 9 nog ieder een halve liter water en dan gaan we naar de hut om te lezen. Lekker weer op het balkon, maar wel uit de zon.

Ruim voor 12 uur staan we op dek 10 van het Lido vanwaar we redelijk uitzicht hebben op het gebied waar de show zal plaatsvinden. Er zijn optredens van het keukenpersoneel, housekeeping, obers en bartenders. Dan volgt er een video waar diverse afdelingen de passagiers uitzwaaien, omdat deze show een soort afscheid is.

Snel door naar het restaurant voor de lunch. Daar is het al behoorlijk druk. Helaas hebben deze mensen de show niet bekeken. Gelukkig heeft onze ober nog een plek in zijn wijk voor ons beschikbaar en gaan we zitten aan een ruime ronde tafel.

Onze lunch houden we dit keer bescheiden (voor ons doen). Hoofdgerecht en toetje. Dan komt de promotor van de extra te kopen gerechten langs. Bij hem kun je bijvoorbeeld de Tomahawk bestellen, een riant stuk vlees. We denken er even over na en besluiten die voor vanavond te bestellen.

Dan gaan we naar de hut, omkleden voor de Spa. Het weer is ondertussen minder geworden en als we in het bubbelbad liggen, zien we stromen water over het glazen dak gaan. Goed om even binnen te zitten, of te liggen.

Als we terug komen in de hut staat er een schaal macarons in de hut. Er was met een diner iets niet helemaal goed gegaan en nu krijgen we dit als kleine goedmaker aangeboden. Heel attent en ze hebben goed gesmaakt.

Behalve de Tomahawk hebben we vanavond nog een extraatje. Dat zit zo. Gisteren hadden we lunch bij de Teppanyaki en toen stond er beef tartare op de menukaart. Co vroeg bij het diner of dat nog te bestellen was voor het diner. Dat werd nagevraagd, maar zoals we eigenlijk al verwachtten, kon dat niet. Maar de ober heeft wel kunnen regelen dat we dat vanavond kunnen krijgen.

Je zal begrijpen dat we al uit kijken naar het diner, maar nu hebben we eerst nog even de tijd om verder te lezen in onze boeken. Ook heerlijk.

Maandag 1 december 2025

Gisteravond zijn we inderdaad naar de C Club Show gegaan, een evenement in het theater, speciaal voor alle leden van de Costa Club. Nadat kapitein Fabio Bramato ons in alle talen bedankt voor het meereizen op deze cruise, is het tijd voor wat prijsuitreikingen. Die vallen zoals altijd in handen van de passagiers die de meeste Club punten hebben verzameld en die de meeste cruises met Costa hebben gemaakt. Eigenlijk zouden we het leuker vinden als alle aanwezige Club leden een kans zouden maken op een leuke prijs. Een suggestie die we eens bij de Engelse host zullen neerleggen. De show wordt afgesloten met een goede zanger, die drie nummers ten gehore brengt.

We hebben nog wat tijd voordat het diner begint. We lopen daarom langs de Photoshop. Het valt ons namelijk op dat niet alle foto’s die de fotografen gemaakt hebben, in onze Costa app terug te vinden zijn, ook niet de foto met de kapitein. Een medewerkster gaat op zoek naar alle foto’s die van ons gemaakt zijn. Die met de kapitein is er ook, maar is speciaal geprijsd (lees: duurder) en doet ook niet mee in de promoties. We laten alle foto’s in een persoonlijke map plaatsen en zien dan later deze cruise wel of er nog leuke foto’s bij komen, of betere aanbiedingen.

Het diner op deze Gala avond wordt traditioneel afgesloten met een glaasje prosecco. Opnieuw geeft de kapitein weer acte de présence, en proost met ons mee in het restaurant. Hij heeft het er maar druk mee, want later in de Grand Bar moet hij alweer – samen met een paar officieren – verschijnen op de dansvloer. Ons balboekje blijft leeg, maar dat vinden we ook helemaal niet erg.

Na een rustige nacht maken we ons weer op voor het ontbijt. Vlak voordat we onze ochtend wandeling gaan beginnen, volgt een omroep waarin de actuele tijd wordt aangegeven: 9 uur. De klok is vannacht weer een uur achteruit gegaan. Het doet ons denken aan het oude telefoonnummer 002: “Bij de volgende toon is het 9 uur, 2 minuten en 10 seconden…”.

Het is vandaag iets minder zonnig. Dat is tijdens het wandelen niet zo erg, want de temperatuur gaat richting de 26 graden en de luchtvochtigheid naar tropische waarden. Niet zo vreemd, want vandaag steken we ook de Kreeftskeerkring over, waarmee we officieel in de tropen zijn beland. Volgens de app zijn de golven ruim 3 meter hoog, wat in de categorie “ruige zee” valt. Dat merken we wel, maar we hebben er verder gelukkig helemaal geen last van.

Op ons balkon lezen we de krant van vandaag en relaxen we totdat het tijd is voor de lunch. Vandaag een tweede poging om de lunch bij het Teppanyaki restaurant te gebruiken en gelukkig gaat het dit keer goed. We krijgen weer een leuke show van de kok hier, die met kunst en vliegwerk een heerlijke maaltijd op de bakplaat maakt. Voor iedereen gebakken rijst, en naar keuze gamba’s, inktvis, kip of biefstuk. Wij kiezen voor de biefstuk. Co lijkt eerst pech te hebben dat er voor hem geen vlees meer over is. Maar uiteindelijk heeft hij juist geluk omdat er voor hem een extra grote portie gebakken wordt. Er volgt nog een toetje en dan zit deze maaltijd voorstelling erop.

We maken een rondje over het schip en gaan even kijken bij de Sunset Lounge op dek 12. De bar daar gaat pas om 17 uur open, maar er kan wel gebruik worden gemaakt van de loungebanken hier. Bij het binnenzwembad nemen we een drankje bij barman Jeffrey. We maken meteen van de gelegenheid gebruik om een foto te maken met hem en zijn collega’s daar. Het dak boven het binnenzwembad is nog steeds gesloten. Het is daarom behoorlijk warm hier, laat staan als je in deze ruimte moet werken. We hopen voor hen dat het dak binnenkort open gemaakt wordt.

Terug bij onze hut gaan we op het balkon nog wat verder lezen in onze boeken en uitbuiken van de lunch. Het is een lekkere relaxte oversteek van de oceaan geworden, zo. Morgen de laatste dag op zee. Woensdag komen we aan op Sint Maarten.

Zondag 30 november 2025

Ons verhaal hield gisteren op voordat we naar de Afternoon Tea gingen. We hadden hiervoor een uitnodiging gekregen om die bij te wonen in het Clubrestaurant op dek 11.

Daar aangekomen staat er geen rij zoals we verwacht hadden, maar iedereen zit al binnen. We zijn echt enige minuten voor de tijd van de uitnodiging aanwezig. Co vraagt of we nou te laat zijn en het antwoord is dat het begon om 16:00 uur en duurt tot 17:00 uur. In onze uitnodiging staat echter 16:30 uur.

Maar goed, we gaan naar binnen en worden aan een tafeltje geplaatst. Daar komt een ober met een dienblad met allemaal gekleurde theezakjes. Hij noemt heel snel welke het zijn, maar dat blijft niet hangen. Dus kiezen we maar gewoon op kleur en zien wel hoe het smaakt. Vreemd ook eigenlijk want in de uitnodiging stond ook dat je favoriete thee erbij zou zitten.

We krijgen er ook heet water bij, wat het wegwerken wel wat makkelijker maakt, en dan worden we gewezen op het buffet waar we allerlei lekkers kunnen vinden. We houden het bescheiden want we zitten ook al dicht op het diner en zitten ook nog redelijk vol van de lunch.

We spreken nog wat met Kayleigh, onder andere ook hoe het bij de Teppanyaki was gegaan. Er is vandaag iets met tijden….. Ze belooft ons contact op te nemen met de manager van de Teppanyaki om een korting van 30 procent te regelen. Dat zou wel weer leuk zijn.

Beetje teleurgesteld van de Afternoon Tea, gaan we terug naar de hut waar we nog even tijd hebben om wat te lezen en om te kleden voor het diner. De avond verloopt verder zoals we gewend zijn.

We hebben wel minder contact met andere passagiers want er zijn heel weinig Nederlanders en ook weinig Duitsers aan boord. Het meest horen we Frans om ons heen, dus zeggen we al bijna standaard “Bonjour”. Ons Frans is ook niet zo dat we makkelijk hele gesprekken kunnen voeren. Te diep weggezakt. Maar we hebben het evengoed gezellig genoeg.

We worden vandaag weer lekker op tijd wakker en in korte tijd hebben we ontbijt achter de kiezen, een stop gemaakt bij de Poolbar achterop en onze rondjes gelopen. We twijfelen nu of we voor de lunch naar het buffet of het restaurant zullen gaan.

Na enige tijd van ons balkon genoten te hebben, besluiten we toch naar het restaurant te gaan. We nemen dit keer geen starter en vooraf de soep in plaats van een pasta.

Om kwart voor twee gaan we naar de Spa waar we vandaag een knip- en scheerbeurt krijgen. Dat gaat achter elkaar, maar we blijven gewoon erbij als de ander behandeld wordt. Gerardo is degene die het gaat doen. Hij heeft ons ook bij het aan boord komen dit pakket verkocht.

Co gaat eerst. Zijn haar wordt met de tondeuse wat bijgewerkt en als dat klaar is gaan we naar een andere kamer waar na een korte uitleg een uitgebreide scheerbeurt wordt gedaan, met allerlei huid verzorgende middelen. Zelf scheren we elektrisch maar nu gaat het met mesjes.

Het resultaat is wel heel glad en voelt goed aan. We zijn wat dat betreft helemaal klaar voor de Gala avond. Eerst is er nog de Costa Club show in het theater. Hopelijk klopt die tijd wel, half zes. Eens kijken of we daar heen gaan. We leggen de pakken vast klaar en werken eerst even weer ons verslag uit. De dag is weer omgevlogen. Komende nacht gaat de klok weer schuiven en wordt het tijdsverschil met Nederland 4 uur.

Zaterdag 29 november 2025

Gisteravond was het Italiaanse avond aan boord. In het restaurant veranderen aan het einde van het diner de plafondlampjes van kleur naar groen, wit en rood, de kleuren van de Italiaanse vlag. En dan volgen weer wat dansjes, door en met de obers, met als laatste een polonaise door het restaurant. De sfeer zit er weer goed in.

Ook in de Grand Bar is aan het einde van de avond een Italiaans feestje met het animatie team. Een hoop bekende nummers komen langs en het team krijgt heel wat passagiers mee de dansvloer op.

Vandaag de derde dag op zee. Het is opnieuw lekker weer buiten, met 23 graden en een mix van zon en wolk. De golven zijn wel wat hoger vandaag wat iets meer deining geeft, maar niets om je zorgen over te maken. We zijn er vroeg bij vanmorgen. Vannacht is de klok opnieuw een uur terug gezet. Het tijdverschil met Nederland is intussen 3 uur.

Na het ontbijt in het restaurant en de koffie en jus d’orange op dek 9, gaan we onze gebruikelijke wandeling aan dek maken. Vanwege het mooie weer is het vrij druk bij de ligbedden op dek 11, dus verplaatsen we onze wandeling al snel naar de joggingbaan op dek 12. Tijdens het lopen zien we zelfs vanaf deze hoogte af en toe vliegende vissen uit het water omhoog komen. Sommigen zweven een heel stuk over de golven om uiteindelijk weer verderop in het water te plonzen. Hierna vervolgen we onze zeedag-routine met het lezen van de krant op ons balkon.

Tegen 12 uur maken we ons op voor een gezellige lunch in het Teppanyaki restaurant. Daar aangekomen wacht ons helaas een tegenvaller. De ober vertelt dat ze vandaag pas om 13 uur gaan starten. Er is een grote groep Spaanse gasten waarvoor op verzoek de aanvangstijd een uur is verlaat. Daar zijn we natuurlijk niet zo blij mee. De manager wordt er bij gehaald. Hij biedt zijn excuses aan en legt uit dat het zijn fout is. Toen hij de toezegging aan de groep deed, had hij niet beseft dat er al andere reserveringen in de agenda stonden. We besluiten om onze afspraak dan maar twee dagen te verplaatsen. We hebben niet zoveel zin om nu een uur te wachten en vervolgens samen met één grote groep Spanjaarden te gaan eten.

We gaan voor de lunch naar het buffet restaurant op dek 9. Daar vinden we een aantal lekkere gerechten tussen het aanbod. Als we vervolgens langs het binnenzwembad lopen, zien we dat daar net een extra buffet is neergezet met Grieks thema. Dat kunnen we natuurlijk niet weerstaan. We nemen hier nog een spanakotiropita, wat “gyros” van kip en een baklava toe. Het smaakt allemaal prima. We zijn deze hele reis al erg tevreden over de kwaliteit van het eten aan boord.

Tijd om nog wat te shoppen. Jeroen slaagt dit keer voor een paar shirts en krijgt daarop wat korting. Co vraagt of er voor hem misschien nog zo’n Costa T-shirt is, wat Jeroen de vorige keer cadeau kreeg. Ook dat krijgen we voor elkaar, maar voor een shirt in zijn maat, moeten we vanmiddag na 5 uur even terugkomen. Bij de foto shop vragen we of we de foto met de kapitein kunnen zien. Deze verschenen niet in de Costa app. Er ligt wel een geprinte versie, maar het resultaat staat ons niet zo aan, dus die laten we liggen.

Na weer heerlijk op ons balkon te hebben zitten lezen, schrijven we dit verslag. We gaan straks naar de Cheri Lounge op dek 5. We hebben namelijk een uitnodiging gekregen voor een Afternoon Tea daar. Morgen kunnen jullie hier lezen hoe dat geweest is.

Vrijdag 28 november 2025

Gisteravond tijdens het diner begint het schip flink te trillen zoals we wel kennen wanneer het zich in een haven in positie brengt aan de kade. We vermoeden meteen te weten wat er aan de hand is en Co schakelt op zijn telefoon de Kompas-app in. Inderdaad blijken we flink te draaien en dat betekent waarschijnlijk dat we terug gaan richting Tenerife, hoogstwaarschijnlijk vanwege een medisch noodgeval.

Bij het diner krijgen we een fles rosé cadeau om mee naar huis te nemen. Een leuk cadeau van Costa voor de Gold Members van de Costa Club. Jeroen brengt die na het diner even naar de hut terwijl Co vast doorloopt naar de Grand Bar om onze plekken weer in te nemen.

Dan volgt inderdaad het bericht over de omroepinstallatie dat we terug moeten vanwege een medisch noodgeval. Ons vermoeden was dus juist. Er kon nog niet verteld worden wat dit voor de reis zou betekenen. We waren ondertussen al zo’n 24 uur onderweg. Hoeveel tijd kan het schip inhalen?

Goed, we genieten toch maar van onze tijd aan de bar. En zo vliegt de avond ook al weer om. Helaas komende nacht geen klok die een uur terug gaat dus gewoon een normale nacht.

We zijn evengoed vrij vroeg wakker na een prima nacht. We openen de gordijnen en zien dat we inderdaad nog steeds richting Tenerife varen. We hebben dit eerder meegemaakt dat rond dezelfde tijd het bericht kwam dat we terug moesten, ook op dezelfde oversteek, maar toen bleek de volgende ochtend dat we al weer gekeerd waren en toch verder gingen met de oversteek.

Die verandering had toen rond 3 uur in de nacht plaatsgevonden en hoewel we het niet zeker weten, zou dat er op kunnen duiden dat patiënt toen reeds overleden was. Tja, ook op een cruiseschip gaat het gewone leven door en zijn we niet onkwetsbaar omdat het niet handig uitkomt. We hebben dat in april dit jaar zelf ondervonden.

We gaan ontbijten en daarna lopen we onze rondjes op het dek. Ligbedden zijn niet neergezet en op het achterdek zijn de slingers met lampjes opzij getrokken om zo zoveel mogelijk de ruimte vrij te maken voor de helikopter die zal gaan komen zodra we binnen bereik daarvoor zijn. Ook het zwembad gaat leeg.

Na onze rondjes gaan we op ons balkon lekker lezen en dan volgt de oproep om niet meer op het dek te komen maar deze vrij te maken voor de evacuatie. We zijn inmiddels aangekomen voor de kust van het eiland El Hierro. Vanaf ons balkon zien we de heli aankomen en deze gaat boven het achterdek hangen. Hoewel hij zijn landingsgestel uitklapt, gaat hij niet landen. Ze laten een hijskabel zakken waarmee onder andere de  patiënt, de heli in wordt gehesen. Dit kost wel enige tijd. Het schip vaart langzaam verder omdat het dan waarschijnlijk het meest stabiel is.

Het geeft best een emotioneel gevoel, zeker omdat we in april zelf hier bang voor waren. Als de heli klaar is, volgt er een applaus en zwaaien passagiers de heli uit. Daarna begint het schip weer te draaien om onze reis weer op te pakken.

Zelf gaan we even later naar de lunch en daarna maken we weer gebruik van de Spa faciliteiten. Daarna gaan we in badjas naar de bar bij het zwembad in het midden van het schip. Het dak, dat open kan, is helaas gesloten, dus het is er best warm. Barman Jeffrey staat nu hier achter de bar dus onder het genot van een drankje hebben we even een leuk gesprek.

Door naar onze hut waar we nog heerlijk kunnen genieten van ons balkon. Hopende dat er geen ernstig zieken meer volgen, zetten we de reis nu voort naar Sint Maarten.

Zeedag 1 van 6

Donderdag 27 november 2025

Gisteravond pakken we het bij het diner een beetje anders aan. Co ziet geen voorgerecht naar zijn zin op het menu staan, maar wel twee hoofdgerechten. Dus daar bestelt hij er één van als voorgerecht. En Jeroen kan niet kiezen tussen twee toetjes, tiramisu en aardbeien cheesecake. Dus worden allebei besteld. Alles smaakt weer super en als klap op de vuurpijl, krijgen we in het restaurant nog een kleine dansshow van een paar obers tot besluit.

Aan de bar spreken we de Duitse Eva, die samen met haar dochter reist. We hebben elkaar voor het eerst ontmoet op een cruise in 2019 en daarna nog een paar keer op andere cruises. Leuk om elkaar nu weer te zien en te spreken. In de nacht gaat de klok opnieuw een uurtje terug, zodat we weer wat extra tijd hebben voor nachtrust.

Vanmorgen worden we wakker op een kalme zee. De temperatuur is al prima en er is een mix van zon en wolk. We gaan lekker ontbijten met een gebakken eitje erbij en halen dan een cappuccino en een sinaasappelsap bij de buitenbar. Net als Co zich afvraagt of we deze reis al mensen in het zwembad hebben gezien, staat er een man op en loopt er naar toe. Maar meer dan de grote teen gaat het water niet in. Dat is kennelijk nog wat aan de koude kant.

Op ons balkon lezen we de krant en tegen half 12 gaan we naar dek 5 voor de zogenaamde VIP cocktail. Hier ontmoeten we de kapitein en een aantal leden van zijn staf. We spreken hier ook de Engelse hostess Kayleigh, die we deze reis nog niet hadden opgezocht. We krijgen van haar groeten van een collega hostess, die op onze Groenland cruise mee reisde. Van Kayleigh begrijpen we dat er deze cruise inderdaad heel weinig Nederlanders aan boord zijn, zoals we zelf al vermoedden.

Hierna gaan we meteen door naar de lunch op dek 4. Daar houden we het even beperkt met het aantal gangen, want we hebben om 14:00 uur een afspraak voor een massage in de Spa. We komen daar ruim op tijd aan en kunnen nog even het bubbelbad in, voordat we meegenomen worden voor een heerlijk ontspannende Aroma Stone massage.

Terug in de hut lezen we ieder nog een stuk in ons boek, lekker buiten op ons balkon, en dan is het alweer bijna tijd voor dit verslag en de voorbereiding op het diner. Ik zou zeggen, een geslaagd begin van deze oversteek van de Atlantische Oceaan!

Oh ja, gisteren in Loro Parque hebben we natuurlijk een nieuw vriendje voor onze verzameling gekocht. Zijn foto waren we vergeten op te nemen in het verslag van gisteren. Bij deze alsnog de foto!

Woensdag 26 november 2025

Gisteravond was het weer heel gezellig aan de bar en ondertussen hebben we een min of meer vast drink-schema voor deze reis gekregen.

Na een goede nacht worden we wakker nog voordat we Tenerife bereiken. Aankomsttijd is 10:00 uur en dat is ook de tijd dat we in het theater moeten zijn voor onze excursie. We gaan vandaag Loro Parque bezoeken. Een dierentuin op Tenerife.

We zijn daar in 2014 voor de eerste keer geweest maar toen hadden we wel heel beperkte tijd. Nu duurt de hele excursie 7 uur en dus kunnen we meer zien. We hadden eerst overwogen om op eigen gelegenheid naar deze dierentuin te gaan omdat we tussen 2014 en nu eerder pogingen gedaan hebben om daar weer een keer heen te gaan, maar dan ging het steeds niet door, door gebrek aan belangstelling.

Echter eergisteren stond de excursie nog als beschikbaar en hebben we dat toch maar via Costa geboekt. Dan heb je de zekerheid dat je weer aan boord komt als het verkeer je te lang vertraagt. Het is een klein uur rijden en het verkeer kan behoorlijk druk zijn.

We zitten op tijd in de bus maar het duurt bijna een half uur voordat we vertrekken want er zouden nog twee mensen ontbreken. Uiteindelijk rijden we toch weg maar dus met een half uur vertraging.

Aangekomen bij het park gaan we direct met de in de bus verkregen kaartjes naar binnen en lopen naar een tafeltje waar we denken een plattegrond te kunnen krijgen. Echter hier staan twee mannen om een rondleiding te kunnen boeken van anderhalf uur. We zouden dan een aantal plekken in de dierentuin bezoeken met uitleg en bij de Gorilla’s en de Orka’s zouden we ook achter de schermen een bezoekje brengen.

Het lijkt ons wel wat en we boeken voor de rondleiding van 13:00 uur. Nu eerst langs een aantal dieren en dan naar de Orka presentatie. Die is twee keer per dag. Hier wordt uitgelegd hoe het onderzoek dat ze hier doen, van belang is voor het handhaven van de Orka’s in het wild.

Elf jaar geleden was Morgan hier al, die ooit in Nederland aangespoeld was en naar Tenerife gebracht werd omdat ze daar de beste kans had te overleven. Morgan bleek doof te zijn maar ze hebben manieren gevonden om toch met haar te communiceren. Haar familie hebben ze ook niet terug kunnen vinden en dat samen zou Morgen kansloos maken om te overleven in het wild. Ondertussen heeft ze wel in Loro Parque een jong op de wereld gebracht.

Na de presentatie gaan we snel een broodje eten en dan bezoeken we het aquarium, of eigenlijk één van de aquaria. Deze heeft een haaientunnel en zo kun je de haaien goed bekijken. Dan is het al weer bijna tijd voor de rondleiding.

Onze gids brengt ons eerst langs vele vogels, vooral papegaaien. Daar is het min of meer mee begonnen, ruim 50 jaar geleden. Er zijn heel veel soorten te zien in dit park. Dan komen we langs een gebouw waar o.a. ziekenzorg verleend wordt aan dieren. Van buiten kun je de ruimte van de dierenarts in kijken en ook de operatiekamer is geheel zichtbaar. In geval van nood, kunnen er wel gordijnen gesloten worden als het niet wenselijk is dat mensen een operatie kunnen zien, maar die zijn nog nooit dicht geweest zover de gids weet. Als je niet tegen bloed kunt, kun je hier dus maar beter doorlopen als ze bezig zijn.

Bij de Orka’s gaan we een gebouw binnen en dalen enkele meters af naar een ruimte waar drie kleine ramen zitten die zicht geven in de verschillende bassins. Helaas mogen we geen foto’s maken. We krijgen wel de Orka’s goed te zien als die heel dichtbij langs zwemmen.

Daarna gaan we naar de Gorilla’s. Nadat we ze alle vier in het hok ontdekt hebben, gaan we naar een poort achter het gebouw en krijgen daar een binnen verblijf te zien. Elke Gorilla heeft zijn eigen slaapkamer. De avond start voor hun met klassieke muziek of jazz muziek in hun kamer. In de nacht gaat de muziek uit en dan start het in de ochtend weer op. Het helpt kennelijk voor hun rustige gemoedstoetstand van de dieren.

Verder volgen we de gids nog naar de pinguïns en dat is het laatste onderdeel van de rondleiding. Vanaf nu hebben we nog voldoende tijd om de dieren, waaronder de katachtigen, die we nog niet gezien hebben, te bezoeken. Zelfs nog even tijd voor een portie curryworst met frietjes. En we lopen nog door een paar grote gebieden waar verschillende vogels vrij rond vliegen. Al klimmend naar de boomtoppen, kom je vlak langs hun gevulde etensbakjes, waar ze lekker aan het smullen zijn. Een bijzondere belevenis.

We hebben nog tijd om een aapje te kopen in de souvenirwinkel en dan gaan we  door naar de bus die om half 5 vertrekt. Het was een geslaagde dag.

Vanaf ons balkon zien we nog een P&O cruiseschip vertrekken wat achter ons lag. We zwaaien de mensen op dat schip uit en dan gaan we bijna naar het diner. Zoals al gezegd, ons verslag schrijven we dit keer een dag later.

25 november 2025

Gisteravond sluiten we het diner kort bij het dessert. We hebben namelijk besloten om een lekker ijsje te gaan halen bij de Gelateria. Die smaken weer prima. Daar om de hoek kom je in de Grand Bar meteen bij “onze” vaste barkrukken uit. Die geven mooi overzicht over de hele bar en de dansvloer met het kleine podium. Vanavond starten we met de BBC, de Baileys Banana Colada, een gouwe ouwe voor ons. Smaakt ook goed en nog gezond ook met verse banaan erin.

Na een rustige nacht worden we wakker terwijl het schip langs de kust van Madeira vaart. We kijken vanaf ons balkon naar het kleine zustereiland Porto Santo. Tijdens het ontbijt varen we de haven van hoofdstad Funchal in. Altijd een prachtig gezicht hoe deze stad tegen de steile groene heuvels van het eiland ligt.

We kunnen rustig aan doen, want we gaan er vandaag op eigen gelegenheid op uit. We hebben online al kaartjes gekocht voor de kabelbaan. Om 9:30 uur gaan we op pad. Het is ongeveer een half uur lopen naar het dalstation van de kabelbaan. We treffen het met prachtig weer vandaag. Volop zon en de temperatuur gaat snel oplopen naar 23 graden. We hebben de korte broeken er daarom maar bij gehaald.

We lopen over de boulevard naar de kabelbaan. Daar blijkt dat het wel iets voordeel heeft dat we al online kaartjes hebben, maar niet super veel. De rij om in te stappen is evengoed nog behoorlijk lang. Na een klein half uurtje wachten mogen we de gondel in, samen met vier andere passagiers. Twee zitten bij ons op de Costa Fascinosa en twee op het andere cruiseschip in de haven, de splinternieuwe Mein Schiff Relax.

In ongeveer een kwartier brengt de kabelbaan ons van zeeniveau naar het plaatsje Monte op 560 meter hoogte. We denken even terug aan 1999, toen we voor het eerst op Madeira op vakantie waren. Destijds was er nog geen kabelbaan en hebben we deze tocht naar Monte helemaal te voet gedaan. Maar ja, toen hadden we ook nog jonge benen natuurlijk.

Een klein stukje verderop kun je alweer op een bijzondere manier naar beneden glijden, namelijk met de tobbogan, een mandslede. Deze wordt door twee carreiros bestuurd door achterop de mand mee te steppen en waar nodig te remmen met hun schoenen met stevige zolen.

Wij lopen omhoog naar de fraaie kerk van Monte. Na een kort bezoekje binnen besluiten voor 2 euro de kerk te beklimmen via één van de twee torens. Boven op het dak heb je natuurlijk een prachtig uitzicht over de stad met omliggend groen en zien we beneden in de haven de twee cruiseschepen liggen.

We overleggen even wat we hier verder zullen doen en besluiten al snel om een bezoek te brengen aan de Monte Palace Tropical Garden. De ingang is vlakbij de kerk. Hier gaan we eerst een kleine lunch nemen bij het restaurant. Daarna gaan we de tuinen verkennen. Daar ben je niet zo 1-2-3 mee klaar. De tuinen beslaan maar liefst 70.000 m2 en liggen ook tegen een steile helling. Je begint boven, dus omlaag lopen via paadjes en trappetjes gaat dan nog makkelijk. Maar ja, uiteindelijk moet je natuurlijk ook weer terug omhoog.

De tuinen hebben verschillende thema’s en bevatten ook veel kunstwerken. Een groot deel is ingericht met een Aziatisch thema. De hele tuin is prachtig groen met veel bijzondere planten, waaronder zelfs Sequoia bomen uit Amerika en een gedeelte met oorspronkelijk Laurissilva bos. Natuurlijk zijn er ook veel bloeiende planten te vinden, zelfs in november.

Halverwege komen we uit bij de grote centrale vijver, waarin karpers zwemmen en een paar flamingo’s staan. Verschillende watervallen klateren hier naar beneden. Naast de vijver staat het landhuis waar deze tuinen naar vernoemd zijn: Monte Palace, in de 18^e eeuw gebouwd als Quinta do Prazer. Eerlijk gezegd, vinden we dit bouwwerk zeker niet het fraaiste wat je hier allemaal kunt vinden.

We besluiten dapper om helemaal af te dalen tot het laagste punt van de tuin, waar de Poncha Bar te vinden is. Een klein barretje in een palheiro, een traditioneel driehoekig huisje met rieten dak. De poncha laten we maar even staan, want alcohol kunnen we niet gebruiken voor de klim omhoog. Wel kunnen we hier over de muur kijken hoe de tobbogans langs schuiven over de weg.

We klimmen over een ander pad terug naar de centrale vijver. Hier kun je ook met een elektrische “oldtimer” terug naar de ingang rijden voor 5 euro. Je moet er wel een nummertje voor trekken. We besluiten om niet te gaan wachten en de klim gewoon op eigen kracht af te maken. Daarmee hebben we best een schouderklopje verdiend, vinden we.

Met de kabelbaan dalen we weer af naar het centrum van Funchal. Daar lopen we nu via het historische centrum terug naar de haven. Terug aan boord nemen we een welverdiend ijsje bij de Gelateria en lezen dan de krant op ons balkon. Wat een heerlijke dag was dit! Morgen komen we aan op Tenerife, onze laatste stop voordat we de Atlantische Oceaan gaan oversteken.

Omdat we morgen een excursie hebben van 7 uur, zullen we waarschijnlijk ons verslag van morgen, overmorgen maken en plaatsen want dat is de eerste zeedag van de zes, de oversteek van de Atlantische Oceaan.

Maandag 24 november 2025

Vlak voor het diner van gisteravond werden we door een medewerker van de Spa gebeld om een afspraak te maken voor de scheerbehandelingen van ons. We komen echter niet tot de gewenste afspraak want wat wij willen, lijkt erg moeilijk te liggen in hun agenda. Geen idee waarom, maar we komen er niet uit. Na het diner gaat Co naar de Spa toe en weet wel tot afspraken te komen waar we blij mee zijn. Echter als we na onze gezellige avond aan de bar naar de hut gaan, ontdekt hij dat hij zijn Costa kaart niet terug gekregen heeft.

We gaan snel nog even naar de receptie, maar daar is deze niet gebracht en de Spa zelf is al gesloten. Dus wordt er voor 5 euro een nieuwe aangemaakt. Jammer van het geld, maar die kaart is wel belangrijk.

Vannacht hadden we een uurtje extra want de klok ging een uur terug. Dat is het fijne van reizen van oost naar west. Volgend jaar maart, gaan we terug met dit schip, dan hebben we jammer genoeg wel kortere nachten.

We zijn dus vroeg wakker en ook lekker vroeg aan het ontbijt. We ontbijten weer in het restaurant voor de Gold-members, de Bistro, op dek 4. Vandaag nemen we alleen van het buffet en bestellen geen dingen van het menu. Co glipt nog wel even de trap af naar dek 3, want in het deel van het restaurant beneden, hebben ze donuts die niet bij ons liggen. Dat kunnen we vanaf onze plek namelijk goed zien. De Bistro zit eigenlijk gewoon in het bovendeel van het grote restaurant.

Na het ontbijt gaan we nog een cappuccino voor Jeroen en nog een extra sinaasappelsap voor Co drinken bij de Poolbar achterop. Jeffrey staat daar niet meer want zijn schema is veranderd. Smith weet precies te vertellen waar Jeffrey te vinden is in de loop van de dag.

We lopen nog even langs de Spa en daar blijkt inderdaad de kaart van Co nog te liggen. We nemen die mee ook al is deze nu geblokkeerd, maar we weten nu ook zeker waar de kaart gebleven was. Wel wrang dat ze deze niet naar de receptie gebracht hebben.

Dan gaan we rondjes lopen op het bovendek. Het is er redelijk druk. Het is net niet warm genoeg om in T-shirt te lopen, maar aan een dun zomerjack hebben we voldoende. Daarna gaan we lezen op ons balkon.

We bekijken het menu van de lunch in de Bistro op onze telefoon en dit keer spreekt het menu voor de lunch ons niet zo erg aan en besluiten we het buffetrestaurant te doen. We gaan op tijd heen en tot onze verbazing zijn de buffetten al open, enkele minuten voor tijd.

We parkeren een paar blikjes Pepsi op een tafel en gaan eten halen. Ze hebben jip-shoarma als een van de vele mogelijkheden. Broodjes en saus liggen er ook bij klaar dus dat gaan we zeker doen. Het smaakt prima!

Na de lunch gaan we weer naar de Spa. Omdat we vroeg zijn is het ook nog redelijk rustig.  We doen weer twee rondjes stoombad en liggen ongeveer een half uur in de whirlpool. Dan gaan we naar de hut en wat lezen. Tegen vier uur gaan we naar C-Dream, het on-board reisbureau van Costa. We hebben namelijk interesse in de cruise van Dubai naar Kaapstad voor maart 2027. Deze hadden we voor komend jaar geboekt, maar Costa heeft besloten dit jaar geen schip naar Dubai te sturen, dus vaart die ook niet terug in maart 2026.

Online kunnen we alleen boeken zonder een hut te kunnen kiezen, maar wellicht kunnen ze dat wel hier aan boord. Het is wel lang wachten voor we aan de beurt zijn, want er zijn al wachtenden voor ons. Aan belangstelling dus geen probleem. Er zijn drie medewerkers en we komen uiteindelijk bij Marco terecht.

Hij kan inderdaad wel hutten toewijzen en hoewel de meest geliefde hutten niet beschikbaar zijn, komen we toch op een voor ons acceptabele balkonhut uit en besluiten we de cruise te boeken. Omdat we aan boord bij de C-Dream boeken, krijgen we ook nog eens 10% extra korting.

Dan is het tijd om snel dit verhaal in elkaar te draaien want de klok heeft niet stil gestaan. Zo zie je maar weer dat zeedagen omvliegen. Als dit klaar is gaan we naar het diner en morgen melden we ons vanuit Funchal.

Zondag 23 november 2025

Gisteravond was het kledingadvies “Galant”. We hebben wel onze pakken aan gedaan, maar hadden geen zin in de stropdas erbij. Dat komt dan misschien nog een keer op de Gala avond. We genieten van een heerlijk diner met steak tartaar vooraf, prime rib als hoofdgerecht en de klassieke zwanen soesjes als dessert. Ober Christopher geeft ons een extra toetje om te proberen. Bijna alle toetjes bij Costa zijn geweldig en deze Karamel mag er ook zijn.

Aan de bar laten we een barman een foto van ons tweeën maken. Vervolgens laat Co het aan AI over om ons er wat actiever uit te laten zien. Zie het resultaat hierboven met twee swingende mannen op de dansvloer van een Costa schip.

Vanmorgen komen we aan in Málaga. Het schip arriveert om 8 uur. Helaas ging de excursie naar de Caminito del Rey niet door. We hebben nog even gekeken of we het zelf zouden kunnen regelen met een taxi, maar het blijkt dat de tickets voor de toegang al tot volgende week zijn uitverkocht. We besluiten om vandaag gewoon een wandeling door de stad te gaan maken. Málaga heeft ons wat dat betreft nog nooit teleur gesteld.

Na het ontbijt nemen we nog een cappuccino en een jus op dek 9 en dan gaan we van boord. Het is een prachtige zonnige dag en de temperatuur gaat oplopen tot een graad op 19. We raken dus eindelijk uit de winterkleren vandaag.

Via de haven lopen we door het park langs de boulevard. De sinaasappelbomen hangen hier tjokvol met vruchten. We zouden zo ons eigen versgeperst sinaasappelsap kunnen maken. De stad is al volop aangekleed met kerstversiering. Dat ziet er overdag al mooi uit, maar zal ’s avonds zeker ook heel sfeervol zijn.

We lopen dit keer wat verder uit het centrum en komen zo onder andere langs de centrale markthal en een paar mooie kerken, waar net de zondagsmis gaat starten. Uiteindelijk belanden we bij het Romeinse theater en de toegang tot het oude fort, het Alcazaba. Dit hebben we een paar jaar geleden al bezocht, dus we bedenken een ander plan.

We gaan nog even de winkelstraten door om te zien of we de leuke T-shirt winkel kunnen vinden, waar we bij eerdere bezoeken zijn geweest. Met wat speurwerk op Google Maps komen we inderdaad bij de winkel uit en tikken een paar grappige shirts op de kop.

Het is tijd om te gaan lunchen en daarvoor gaan we bij een kleine broodjeszaak naar binnen waar we zojuist langs gelopen zijn. Er zitten veel Spanjaarden binnen en buiten op het terras, dus lijkt ons een goed teken. Bovendien ziet alles in de vitrine er verrukkelijk uit. We nemen een paar broodjes en delen een stukje pizza. Smaakt inderdaad prima allemaal.

Met nog een laatste stukje door de stad komen we weer in de haven uit. Hier is inmiddels de kerstmarkt geopend, met verschillende koopwaar in de kraampjes. Aan het einde van de boulevard komen we in de verleiding bij een Dunkin’ Donuts tentje. Omdat we die in Hoorn helaas niet meer hebben, zwichten we toch voor ieder een lekker donut.

Met meer dan 15.000 stappen onder de voeten gaan we weer terug aan boord van ons schip. We drinken er een paar colaatjes aan de Grand Bar. Zowaar horen we dat hier Nederlands gesproken wordt. De dames zijn ook al sinds Barcelona aan boord. Er lijken verder weinig landgenoten op deze cruise mee te reizen.

Vanaf ons balkon maken we het vertrek uit Málaga mee. Onder begeleiding van Caraïbische muziek op het Lido van dek 9 varen we weg van het vaste land van Europa. Vanaf nu alleen eilanden op deze reis. Volgende stop is Madeira waar we dinsdag aankomen. De klok gaat vannacht een uurtje achteruit, om alvast op Portugese tijd te komen, dat is meegenomen. Morgen dus een zeedag. Eens kijken of we dan weer dolfijnen kunnen spotten.