Dinsdag 11 december 2018

Gisteravond konden we bij het diner wel merken dat er al aardig wat mensen van boord gegaan zijn in Rio. Deze cruise kon je boeken tot Rio of Buenos Aires. We horen dat er ruim 700 mensen van boord gegaan zijn en ietsmeer dan 300 aan boord gekomen zijn. Die maken slechts een reis van 3 dagen naar Buenos Aires want daarna is het schip gecharterd door, wat wij begrijpen,een school of een paar scholen en zullen vele tieners het personeel bezig gaan houden. Maar goed, wij hebben nog twee heerlijke zeedagen te gaan en het idee dat we er dan af moeten wordt iets dragelijker met het idee anders in een schoolreisje te verzeilen.

We hebben ons verslag over Rio de Janeiro gisteravond geschreven en de foto’s geselecteerd, maar het internet is niet vooruit te branden, dus sluiten we af en gaan naar de bar. Morgen maar weer proberen. Aan de bar hoeven we niet meer te bestellen. Ondanks de drukte staan opeens de BBC’s weer klaar en we spreken weer gezellig met Carlo en Ed die we vrijwel elke avond ook hier aan de bar treffen.

Na ons bezoek aan de Atriumbar gaan we nog even naar de Grand bar. Daar werkt Susan en we bestellen bij haar nog wat drankjes voor we gaan slapen. Ze maakt altijd even tijd voor een praatje dus dat maakt het heel gezellig.

Als we in de hut terug komen, proberen we nog of het internet al wat beter loopt en dat blijkt het geval te zijn. Dus we gaan uploaden. Niet heel snel, maar het gaat vrij redelijk door. Hierdoor is het we wat laat geworden voor we gaan slapen, maar we hebben toch geen wekker nodig.

Hoewel we vandaag wat laat opstaan, kunnen we nog ontbijten in het restaurant op dek 3 waar een beperkt buffet is, maar van de menukaart lekkere dingen te bestellen zijn. Daar kiezen we vandaag weer een keer voor.

Daarna weer getrouw onze rondjes lopen op het dek, ruim 5,5kilometer in een uur, om de kilo’s een beetje te beperken. Het is weer zonnig en warm dus vocht verliezen we ook genoeg. Op het jogging parcours is het ook rustiger dan de afgelopen dagen dus we kunnen lekker doorlopen zonder al teveel blokkades.

Dan is er nog tijd over om te lezen voor we naar boven gaan voor de lunch. Ook hier is te merken dat er minder mensen aan boord zijn. Een plekje vinden is geen enkel probleem. Keuze zat. We vervolgen de dag zoals een zeedag voor ons hoort te zijn met Spa en lezen. Wel met het besef dat we morgen nog zo’n heerlijke dag kunnen beleven en dan overmorgen ons stekkie hier moeten verlaten om nog twee nachten in Buenos Aires in een hotel te overnachten.

Komende nacht hebben we weer een uurtje extra. Voor Rio moesten we de klok een uur vooruit zetten. En nu gaan we wederom een uur terug voor Buenos Aires. Lekker hoor.

Maandag 10 december 2018

We hebben het gisteren niet heel laat gemaakt aan de bar.Jeroen werd tijdens het diner een beetje misselijk van de deining en dat wilde helaas niet helemaal wegzakken verder in de avond. Gelukkig konden we nog wel samen het feestje in het restaurant meemaken, met de gebruikelijke dansjes en de polonaise. Dat was weer gezellig.

Vandaag komen we aan in Rio de Janeiro. Gelukkig zijn we weer op tijd wakker om de aankomst mee te maken. Het schip vaart langzaam de Guanabara baai in, langs de Suikerbroodberg en met zicht op de Corcovadovberg,met daarop het beeld van Jezus de Verlosser. Een mooi gezicht zo met de opkomende zon erbij.

Na het ontbijt gaan we naar de verzamelplek. Dit keer hoeven we niet zo lang te wachten voordat we naar de uitgang mogen. Vandaag hebben we weer een combibus met Engels- en Duitstaligen. De gids Anne spreekt beide heel rustig en duidelijk, dus we kunnen het eigenlijk twee keer volgen.

We beginnen de excursie met de Corcavado berg. Met het tandradbaantje uit 1931 gaan we de berg op naar 710 meter hoogte. Boven op de berg is het alom bekende beeld van Jezus de Verlosser gebouwd. Het staat symbool voor 100 jaar van onafhankelijkheid voor Brazilië. En omdat de kerk betaalde, moest het wel een religieus symbool worden.

De rit in het tandradbaantje gaat door het Tijuca woud, een nationaal park. Het ziet eruit als een regenwoud en de gids wijst ons op de Jackfruit bomen, ooit geïmporteerd uit Azië. Verder zien we ook bomen met mangofruit en bloeien de orchideeën hier gewoon in de takken van de bomen. Er leven ook aapjes in het bos, maar die zijn we niet tegen gekomen. Wel aan aantal vogels.

Na de tandradbaan kunnen we kiezen uit liften of 200 trappen verder omhoog. Er staat geen rij voor de liften, dus dan nemen we die maar. Dan nog twee roltrappen en dan zijn we eindelijk aan de voet van het Jezus beeld.Wat een adembenemend uitzicht heb je hier! Je kijkt hier over een groot deel van de stad, de baai, de stranden, de omliggende bergen en de tegenoverliggende Suikerbroodberg waar we vanmiddag zullen komen.

We hebben mazzel met het weer vandaag. Het is zonnig, helder en vanmorgen nog niet te heet. Eerder van de week was er veel regen en nevel.Dan heb je boven natuurlijk een stuk minder uitzicht.

Als we uitgekeken zijn, dalen we weer met de groep af naar beneden en gaan we verder met de bus. We rijden nu een stuk door de stad, die van 1736 tot 1960 de hoofdstad van Brazilië was. Ook hier is weer het contrast tussen arm en rijk te zien. Tegen de heuvels zien we de sloppenwijken liggen,de favelas. En verderop komen we langs een super dure wijk met luxeappartementen. Deze liggen aan de lagune waar bij de Olympische spelen de roeiwedstrijden werden gehouden.

Dan komen we uit bij de Atlantische kust en rijden we langs de stranden van Ipanema en Copacabana. Helaas heeft de bus hier geen gelegenheid om te stoppen. Wij zitten ook aan de verkeerde kant in de bus om er al rijdend foto’s van te kunnen maken en daarbij zijn de ramen ook niet bepaald schoon. Dat is even jammer. De gids geeft aan dat ze na de lunch met de chauffeur zal kijken of we nog een fotostop kunnen maken op een daarvoor geschikte plek.

Midden in Copacabana stoppen we voor de lunch. Daarvoor gaan we naar een Churrascaria, een Braziliaans grill restaurant. We mogen eerst langs het buffet lopen, maar gelukkig ligt daar alleen maar vis en sla.Gelukkig?? Ja, want aan tafel komen ze langs met de spiesen vers gegrild vlees in allerlei soorten. Dus zijn we blij dat wij ons bord niet hebben volgeladen bij het buffet, zoals we anderen wel zien doen. Het vlees is voortreffelijk,dus daar genieten we volop van. Beslist één van de beste lunches die we ooit gehad hebben op een excursie.

We rijden verder met de bus en inderdaad kunnen we aan het begin van het strand van Copacabana even parkeren om even 10 minuten foto’s te maken op het strand. De rode vlag hangt uit vanwege de hoge golven. Dat is al een paar dagen zo, vertelt de gids. En dat hebben wij natuurlijk aan boord gemerkt gisteren.

Dan vervolgen we naar onze volgende attractie, de kabelbaan naar de Pao de Acucar, de Suikerbroodberg. Deze baan uit 1912 gaat in twee etappes naar 396 meter hoogte. Ook hier vandaan hebben we weer een schitterend uitzicht. We kunnen nu ook ons schip in de haven zien liggen, bij de enorme brug over de baai. En vanaf het stadsvliegveld vertrekken een paar vliegtuigen met een mooie boog langs de heuvel. Ondertussen is de temperatuur opgelopen naar 29 graden en is het zaak om de schaduwplekjes op te zoeken.

Beneden in het station van de kabelbaan hadden we al een paar pluchen papegaaien zien liggen. De gids verzocht echter om boven op de berg te gaan shoppen. Ze zouden daar dezelfde winkels hebben. En dat blijkt gelukkig ook zo te zijn. Dus komen wij met een mooi exemplaar het winkeltje uit.

Nadat we zijn afgedaald met de kabelbaan, gaan we met de bus terug naar de haven. Van de stad zelf zien we dus niet heel veel, maar dat wisten we al. Voor deze ene dag in Rio hebben we de excursie met de twee hoofdattracties geboekt en daar zijn we dik tevreden over.

Om 16:30 uur zijn we weer aan boord en nemen een colaatje aan de bar. We schrijven dit verslag en frissen ons even op.

Ook zijn we blij dat we Brazilië heelhuids door gekomen zijn, zonder berovingen of zakkenrollerij. We hadden ons er wel op voorbereid door geen horloges, kettingen of zonnebrillen te dragen. We hebben op het schip wel over twee incidenten gehoord, waarbij met name kettingen van de hals werden gerukt. Bij één vrouw lukte dat niet, omdat de ketting niet losraakte, maar daarbij is ze wel lelijk ten val gekomen. Het blijft oppassen in dit land, waar je als toerist gewoon teveel opvalt. Wij zijn blij dat we bij Costa leuke excursies hebben kunnen boeken en zo toch een hele goede ervaring overhouden aan het bezoek aan dit land.

Het schip vertrekt om 18:00 uur uit de haven van Rio. Net als vanmorgen kunnen we weer van ons balkon genieten van het uitzicht op deze stad en zijn omgeving vanaf het water.

Nu volgen twee dagen op zee, op weg naar onze eindbestemming Buenos Aires. Hopelijk met iets minder deining dan gisteren.