Donderdag 28 februari 2019

Onze excursie begint op zich niet heel vroeg, maar omdat de klok vannacht een uur vooruit gegaan is, is het toch een krap nachtje. Niettemin zijn we nog ruim voor de wekker wakker en kunnen we op ons gemak in het Club restaurant ontbijten. Onze ober kent ons schema dus kauwt onze bestelling voor om te zien of we dat inderdaad willen en dat is het geval.

Ruim op tijd gaan we naar de plek op de pier waar we moeten verzamelen voor onze excursie naar de Maya tempels van Chacchoben (betekent Rode Mais). Er zijn al twee andere deelnemers voor ons busje. We hebben nu een premium excursie geboekt, hetgeen betekent dat we niet met een grote groep van ongeveer 50 mensen, maar met een klein groepje gaan. Als het tijd is om te vertrekken staan we met 6 personen klaar. De gids geeft aan nog 3 minuten te wachten want er ontbreken nog 4 personen. Uiteindelijk lopen we met 6 deelnemers naar het busje dat verderop klaar staat en stappen in. Iets later komen er nog twee mensen aan die blijkbaar bij onze groep horen en de andere twee ontbrekende personen kennen want ze zijn verbaasd die niet in het busje aan te treffen. Maar ook die komen alsnog voordat we daadwerkelijk weggereden zijn en dus is de groep alsnog compleet.

We hebben 1 gids en 1 chauffeur en daarnaast gaat er nog iemand mee die in opleiding is als gids. Hij heet Jesus dus volgens onze gids zijn we in goede handen. Dan gaan we rijden en de route gaat voor het overgrote deel over een rechte weg. Dat duurt zo lang dat de gids de chauffeur aanmoedigt dat hij die ene bocht die dan toch op ons pad komt, wel kan nemen.

Onderweg vertelt de gids uiteraard weer het een en ander waaronder wat voor dieren er leven in het gebied dat we gaan bezoeken. Daaronder ook een aantal katachtigen die we maar beter niet tegen kunnen komen. Ook vertelt de gids dat ze hier vooral leven van het toerisme en dat het nu hoogseizoen is. Na april wordt het hier stil en trekken veel mensen weg om elders te gaan werken om in november weer terug te keren als het seizoen weer begint.

De boodschappen zijn hier duur omdat die van ver moeten komen. Ze kennen hier geen grote supermarkten, maar een aantal kleine winkels die hun spullen van ver halen. De dichtstbijzijnde stad ligt op 1,5 uur rijden. Dat wordt dus verrekend in de prijzen.

De rit duurt iets langer dan een uur en dan zijn we op plaats van bestemming. Uitstappen en indien nodig even een sanitaire stop voordat we het park in gaan. Bij de eerste tempel vertelt de gids dat veel mensen denken dat ze net als bij de Pyramides in Egypte, de tempels in kunnen gaan, maar dat is niet het geval. Behalve een ruimte op de top en eventueel aangelegen ruimtes, is de tempel vrijwel massief en dus zonder toegankelijke ruimtes. Ook vertelt hij dat ze niet zo groot gebouwd worden, maar dat ze zo groeien van een kleine tempel naar een grote omdat in de ruimte bovenop een leider wordt begraven door er weer een laag overheen te bouwen. Zo ontstaat dan dus uiteindelijk de grote tempel zoals we hier zien. We krijgen even de tijd om foto’s te maken en signaleren dan hoog in de bomen twee spider monkeys. Dat vinden we natuurlijk ook weer leuk en een dame in onze groep is jaloers dat we een mooie foto weten te maken. We beloven haar die later te e-mailen, hetgeen we ook gedaan hebben.

Vervolgens lopen we naar een heuvel waarbij de gids vertelt dat er nog veel tempels verscholen liggen onder aarde en beplanting. De regering stelt maar mondjesmaat geld beschikbaar om die bloot te leggen en vaak ook niet voldoende om de hele klus te klaren. Daarna gaan we naar een deel wat vroeger een plein was voor de lagere klasse en waar houten hutjes stonden met rieten daken.

De volgende stop is onder aan een trap die vele verspringingen kent. De gids legt uit dat hier is blootgelegd hoe de verschillende tempels over elkaar heen gebouwd zijn. Daarom zijn er diverse lagen met trappen te zien. Hier mogen we omhoog en tot onze verrassing zien we daar nog twee tempels staan. We hebben nog even wat tijd voor foto’s en dan moeten we om 12:25 bij ons busje zijn om terug te rijden naar het schip.

Bij de aanleg pier is een heel winkelcentrum aangelegd en we hopen hier een knuffel te kunnen kopen want op een videoscherm waar we op stonden te kijken toen we in afwachting waren van ons vertrek voor de excursie, waren die wel te zien in het promofilmpje. Maar we hebben niets kunnen vinden en aangezien het al tegen twee uur loopt, willen we nog wel even wat lunchen op het schip. Hopelijk morgen nog een kans om ook een knuffel uit Mexico aan de collectie toe te voegen.

Na de lunch willen we nog even de zonnebrand uitzweten in de sauna. We doen 1 rondje sauna en een 20 minuutjes bubbelbad. Toch even lekker bijkomen. Dan gaan we naar de hut want we willen ons verslag wel voor het diner af hebben. Morgen hebben we een lange excursie van bijna 11 uur die begint om 7 uur. Het wordt dus weer een korte nacht en we willen na het diner nog wel even bijkletsen aan de bar.

Woensdag 27 februari 2019

Ondanks dat we de wekker vroeg moesten zetten voor vandaag, zijn we alweer wakker voordat hij afgaat. Ons schip vaart een eindje voor de kust van Belize, ter hoogte van Belize Stad, samen met twee andere cruiseschepen. We gaan hier voor anker en moeten straks weer met tenderboten van boord.

We nemen snel een ontbijtje en pakken onze spullen voor een lange excursie vandaag. We gaan een heel eind de jungle in naar de Maya ruïnes van Lamanai.

In het theater krijgen we onze bus sticker en na eventjes wachten, mogen we naar de tenderboot toe. Die vaart in een kwartier naar de kade van Belize Stad. We worden daar weer opgewacht door medewerkers van de tourdesk, die ons naar de juiste bus terminal begeleiden.

Vandaag krijgen we maar liefst drie lokale gidsen mee op excursie. Dat belooft wat! We gaan eerst met de bus de stad uit. Ook hier is weer een enorm verschil te zien tussen arm en rijk. In een paar fraaie buitenwijken zie je luxe villa’s, maar daarbuiten lijkt het armoe troef. Onze gidsen zijn echter maar wat trots op hun land, dat voorheen Brits Honduras heette, maar nu geen onderdeel meer uitmaakt van het Britse koninkrijk. Nog wel van het Gemenebest overigens. Ze hebben ook meteen het links rijden afgeschaft sindsdien en gelijk hebben ze!

Eenmaal buiten de stad worden de wegen smaller, de bebouwing minder en de begroeiing des te meer. We steken een aantal rivieren over, via steeds gammeler uitziende stalen bruggen. Bij de laatste brug stoppen we even, want er zit een enorme leguaan in een boom langs de waterkant.

De gidsen geven ons allerlei informatie op een enthousiaste manier. We krijgen ook nog een prijsvraag over de grootste vogel hier in Belizen (een bepaald soort ooievaar). Een vogelaar uit Frankrijk zit er het dichtste bij en wint de prijs van een bankbiljet van 2 Belize-dollar.

Na ruim een uur rijden zijn we helemaal weg van de bewoonde wereld (inclusief telefoon signaal) en komen we aan in de jungle. Het laatste stukje gaat over een onverhard weggetje en dan komen we aan bij een soort restaurant aan de New River. Hier kunnen we even van het toilet gebruik maken en ons voorbereiden op het volgende transportmiddel: een grote speedboat…

De chauffeurs attenderen Co op een bijzonder beest hier in het water, vlakbij de pier. Een grote krokodil, yieks!! Hij kijkt eens rustig aan wat voor lekkere hapjes vandaag langs de waterkant lopen en besluit straks wel voor wie de excursie hier eindigt…

Met de speedboat is het nog een klein half uur varen naar de toegang van het Maya complex. Met onze routeplanner zien we dat we ongeveer 50 km per uur varen. Het voelt veel harder zo vlak boven de waterlijn!

De Maya stad hier heet Lamanai, wat “krokodil onder water” betekent. Hoe toepasselijk dat we er dan net eentje zagen! De plek hier staat bekend om de lange periode waarover hij bewoond was, ruim 3.000 jaar, van ongeveer 1500 voor Christus tot 1700 AD. Zelfs de Spanjaarden hebben ze nog een tijdje overleefd, totdat de uit Europa meegebrachte ziektes ze uiteindelijk fataal werden.

We beginnen onze wandeling over de paden door de jungle en stuiten meteen op een toekannest in een boom, waaruit een kuiken naar buiten koekeloert.

Na een korte wandeling komen we aan bij het eerste grote gebouw hier, de Jaguar tempel, genoemd naar de twee grote stenen jaguar hoofden in de zijkanten van de tempel. Met wat uitleg van de gidsen erbij, zie je dat er ook wel in terug.

We vervolgen onze route door het bos en komen dan uit bij de grootste en hoogste Maya tempel hier, de High Temple, ongeveer 33 meter hoog. Dit is de enige tempel die – onder toezicht – mag worden beklommen. We gaan voor de uitdaging en nemen de houten trappen omhoog, die langs de zijkant van de tempel gaan, tot ongeveer 25 meter hoogte. Het laatste stuk gaat over de enorm hoge en steile tempeltrappen naar de top. Daar heb je dan een mooi uitzicht op de groene omgeving en de rivier.

We gaan weer voorzichtig naar beneden en krijgen dan nog wat uitleg van één van onze gidsen. Tegenover deze tempel is een speelveld, waar ze een soort ping-pong voetbal speelden met een rubberen bal. De winnaar van het spel kreeg als prijs dat hij geofferd werd voor de Maya goden, hoera…

Het laatste stuk door de jungle brengt ons bij de Mask Temple, waar aan de zijkanten twee grote gezichten van ieder 5 meter hoog zijn aangebracht. We zien hier twee replica’s van deze maskers. De originelen zitten erachter en worden zo beschermd tegen de weersinvloeden.

Dan gaan we terug naar de boot bij de rivier. De gids kijkt regelmatig omhoog of ze nog dieren in de boom ziet, want ze verwacht apen te zien. En vlak voordat we bij de rivier zijn, komen we die toch nog tegen, leuk! Het zijn Black Howler Monkeys (zwarte brulapen), die we inderdaad al tijdens de wandeling hebben gehoord. Er zijn ook een paar jonge aapjes bij. Eentje zit er veilig bij moeders op de rug, de andere bungelt al huizenhoog aan een tak…

Met de speedboat komen we weer terug bij Ayin Ha, het restaurant, waar we nu de lunch geserveerd krijgen. Rijst met bonen, kip, aardappelsalade en plantain (bakbanaan). We krijgen er nog een glaasje tropisch vruchtensap bij en kopen voor onszelf nog een flesje cola om de dorst te lessen.

Dan gaan we de bus in voor de rit terug naar de stad. In de haven tikken we nog een pluchen rog op de kop als souvenir. En dan volgt een laatste boottripje met de tender terug naar het schip. Het was een lange dag, maar wel een hele bijzondere belevenis om deze Maya tempels zo midden in de jungle aan te treffen.

We komen even bij in onze hut en dan is het alweer tijd om op te frissen voor het diner. Vanavond is het La Notte Bianca, dus we trekken een wit shirt aan.

Vandaag hebben we weer een heerlijk diner met als toetje de Key Lime Pie. Die vonden we in Fort Lauderdale al geweldig en ook deze smaakt heerlijk. Overigens was het vlees ook weer van een rijke proportie.

Op naar de bar. Vannacht gaat de klok weer een uur vooruit dus het wordt een korte nacht. Hoewel de tijd voor onze excursie gelukkig niet zo vroeg is. Om 9:30 moeten we weer klaar voor vertrek zijn.