Het is half 8 als we opstaan en als we naar buiten kijken zien we al mensen langs de weg zitten voor de parade van de “stampede” die om 9 uur van start gaat. We hebben geen idee hoelang het zal duren voordat de parade bij ons in de buurt komt, maar omdat we het vanuit het raam kunnen zien, gaan we eerst de koffers deels reorganiseren. Alles moet weer compacter ingepakt om in het vliegtuig mee te kunnen.

Om half 10 zien we werkelijk delen van de parade en we gaan naar beneden om langs de weg te  kijken. Ondanks dat het druk is hebben we toch nog een mooi plekje. We maken enthousiast foto’s zonder te weten hoe lang de parade duurt. Er zit van alles bij: cowboys, indianen, politie te paard, bedrijven, showbands, veel doedelzakken, praalwagens, koetsen, oldtimers…, noem maar op. En ook Mustangs, Mark!

Meermaals denken we dat de stoet voorbij is, maar steeds blijkt er meer te zijn. Omdat er veel paarden meelopen, rijden er in de stoet ook bezemwagens mee. Steeds per twee waarvan één als een beest is uitgedost (paard of koe). De bergen paardenpoep worden omgezet in een mooie bruine dikke streep over het wegdek. Maar ach, dat hoort erbij. Ook het leger is vertegenwoordigd met een drietal tanks. Er loopt geen showband bij, maar dat zou ook geen zin hebben. Het zware motorgeluid weerklinkt stevig tussen de hoge gebouwen. Regelmatig laten de tanks zien dat ze met die rupsbanden om hun as kunnen draaien en daarna gevel ze vol gas naar de volgende kruising.

Het is al over 11 uur en we besluiten maar verder te gaan met inpakken om niet te hoeven haasten. De stoet trekt nog steeds voorbij. Kwart voor 12 staan we bij de receptie en laten de koffers nog even opslaan. We eten een broodje bij de Subway en maken dan een laatste rondje door de stad. Rond 2 uur rijden we richting de luchthaven. Vroeg, dat wel, maar we weten niet wat ons onderweg te wachten staat en wij zijn liever te vroeg dan te laat. Het is in het begin inderdaad heel druk op de weg. De huurauto kunnen we op het vliegveld inleveren in de parkeergarage. Een mannetje loopt er even snel omheen en zegt dat alles in orde is.

De luchthaven is niet zo groot als Schiphol en de incheckbalie voor onze vlucht is nog dicht. We hoeven echter niet lang te wachten en dan kunnen we de koffers inleveren. De stoelen hadden we al gereserveerd bij het online inchecken gisteren. We gaan door de veiligheidscheck (Co wordt driftig gefouilleerd) en lopen langs de shops. We bestellen nog wat te eten en proberen met de laptop of er internet is. Dat is er én het is gratis, dus kijken we nog even snel naar het laatste nieuws.

De vlucht verloopt volgens schema, alleen hebben we geen keuze meer voor de maaltijd. Ook de film hapert in het begin een beetje, maar een kopje thee met een Cointreau maakt alles weer goed. 😉 Bij Nederland aangekomen, maken we enorme omweg over het land, waarbij Jeroen een beetje misselijk wordt. Gelukkig kan de kotszak opgeborgen blijven. Eenmaal op Schiphol zijn we snel door de paspoortcontole heen. Ook de koffers hebben er zin in en we staan al snel op het perron op de trein te wachten. Tja, het is ondertussen zaterdag rond half 12. In het vliegtuig wel een beetje geslapen, maar fit voelen we ons niet. Toch moeten we door tot in ieder geval 10 uur ’s avonds.

Thuis is het onthaal door de katten hartverwarmend. Ze blijven ook een hele tijd erg in de buurt. Het was een fantastische vakantie, maar daarna is het ook weer fijn thuiskomen. We hebben er weer een paar knuffeldieren bij en bijna 2000 foto’s. Avondje kijken??????

Als we na het opstaan de weersverwachting bekijken, worden we niet vrolijk. In de middag wordt regen verwacht. We gaan naar het pand aan de overkant van de straat en vinden op de eerste etage een foodcourt met o.a. een Subway. We nemen daar een broodje als ontbijt waarna we de stad in gaan om te “shoppen”. Omdat het in de winter erg koud kan zijn, zitten de meeste winkels in overdekte winkelcentra, o.a. in hoge panden die met loopbruggen aan elkaar verbonden zijn. Niet echt lekker winkelen als het buiten goed weer is. Binnen wordt ook veel gewerkt aan winkels en staat het nodige leeg. Dit maakt het winkelen erg onoverzichtelijk en erg ongezellig.

Rond 12 uur zijn we weer bij ons hotel. We willen ons via internet inchecken voor de vlucht en zo nog onze plaatsen kunnen bepalen. We blijken prima plaatsen te hebben dus we hoeven ze niet te veranderen. We zetten de boardingpass op een usb-stick en printen ze uit in het businesscentrum van ons hotel.

Daarna gaan we naar de Calgary Zoo. De route is door de vele werkzaamheden aan de weg lastig te vinden en we lopen enorm om voordat we de dierentuin bereiken. Om 2 uur sluit het Afrika gedeelte, dus we stuiven naar de andere kant van de dierentuin om dat deel in een klein half uur zoveel mogelijk te bezoeken

Om 2 uur nemen we een lunch in het restaurant van de dierentuin en daarna gaan we op een wat lager tempo verder. We maken weer vele foto’s van de vele dieren daar en het weer is nog steeds prachtig. Het wordt zelfs flink warm dus we zijn blij onze jacks in het hotel te hebben achtergelaten.

Rond 6 uur verlaten we de dierentuin. We hebben er weer van genoten. We gaan terug naar ons hotel via een betere, veel kortere, route omdat we nu een pad ontdekken dat wel open is en een heel stuk afsnijdt t.o.v. de heenweg.

Na even bijgekomen te zijn in het hotel gaan we op weg om een snelle hap te doen bij… Daarna gaan we naar de Calgary Tower om eens over de stad uit te kijken. Als je in de stad loopt denk je dat het uitzicht zal tegenvallen omdat er al veel grote gebouwen omheen gezet zijn, maar het valt enorm mee. Het uitzicht is prachtig en in de verte zien we vaag de Rocky Mountains liggen. Dit keer eten we dus niet in het ronddraaiend restaurant, dat deze toren ook heeft. We nemen ruim de tijd en om 9 uur gaan we voldaan naar het hotel terug. We hebben veel gelopen vandaag en dat is te voelen. het weer is nog steeds prima.

Morgen onze laatste dag. We kunnen ’s morgens waarschijnlijk nog de parade zien van de Stampede. De hele stad is er vol van en het is inmiddels erg druk geworden vanwege dit jaarlijkse evenement. We hebben zelfs een trailer gezien van Friese paarden, dus ook nog wat Nederlandse invloed.

Om 18:05 uur gaat onze vlucht terug. In Nederland is het dan al zaterdagnacht 2:05 uur. Het volgende en laatste deel zal dus later verschijnen, maar wordt vervolgd…….

Gefelicteerd Canada, met je 142e verjaardag! Het is vandaag Canada Day, de nationale feestdag hier. In een strakblauw Lake Louise wordt om 9:00 uur ’s morgens de vlag gehesen, onder begeleiding van een doedelzak. Het volkslied wordt netjes meegezongen door het handjevol mensen dat zo vroeg al bij het meer aanwezig is. Ons hotel organiseert nog meer activiteiten vandaag, zoals een ‘polar bear dip’  in het meer (maar dan zonder de Unox mutsen). Maar helaas, dan zijn wij al vertrokken naar Calgary.

Na het ontbijt pakken we de koffers weer en checken uit. De rekening was al onder de deur door geschoven vanmorgen vroeg. Beneden wordt de auto voorgereden en worden de koffers voor ons ingeladen. We zijn vanaf nu weer op onszelf aangewezen…, hahaha!

We tanken de auto vol in het dorp en nemen dan de oude route richting Banff: de Bow Valley Parkway. Dat gaat op een rustig tempo, want de maximum snelheid is hier 60 km per uur. Sowieso hebben de meeste snelwegen in Canada een maximum snelheid van 90, 100, of hooguit 110. Voelt hier heel normaal aan, maar dat zou je in Nederland eens moeten proberen voor te stellen…

Ook op deze weg maken we weer een paar stops voor het uitzicht. Bij Castle Mountain raken we nog even in gesprek met een Nederlands stel die net aan hun vakantie zijn begonnen. Ze waren nog aan het opwarmen van een koude nacht in hun camper. Hoewel het schitterend weer is, zijn de nachten hier op deze hoogte natuurlijk behoorlijk fris! Verderop bij Johnston Canyon maken we nog een wandeling door de kloof naar de onderste waterval. Het is kennelijk een populair familie-uitje op een dag als vandaag, want het parkeerterrein puilt uit.

Bij Banff gaan we de snelweg af om te lunchen in het dorp (hoera! weer een Mac na ruim een week! 😉 ) en we bezoeken daar nog de Cave and Basin National Historic Site. Hier zijn twee van de thermale bronnen van Banff en dit is uiteindelijk ook de plek van het ontstaan van de Nationale Parken in Canada. Er waren verschillende claims op het land van de bronnen en in 1885 werd dit gebied daarom door de regering aangewezen als een natuurreservaat. Het gebouw van het bassin dateert uit 1910. Het zwembad zelf is niet meer in gebruik. Vanuit het gebouw kun je naar de grot lopen waar de andere zwavelbron uit komt. Daar zie je ook bovenin het gat in de grot, waar de bron van bovenaf is ontdekt. Het ruikt er natuurlijk weer lekker naar zwavel. Dat doet ons denken aan Rotorua in Nieuw-Zeeland.

We laten Banff verder voor wat het is en rijden door naar Calgary. Al snel zien we de hoge bergen achter ons verdwijnen en worden de kale scherpe bergtoppen vervangen door groene glooiende toppen. Calgary ligt evengoed nog op 1.084 meter boven zeeniveau. Voordat we het centrum in rijden, zien we nog de Olympische skischans van 1988 langs de weg. We vinden het hotel redelijk makkelijk. Het ligt lekker centraal. Na het inchecken kunnen we de auto in de parkeergarage zetten. Dit keer geen luxe kamer, maar wel lekker de ruimte. En bovendien een volledig uitgeruste keuken in de kamer! Kleine kans dat we hier piepers en groente gaan koken, maar toch handig. Rond half 5 lopen we de stad in voor een korte verkenning en wat te eten. Het voetgangersgebied op 8th Avenue ziet er heel gezellig uit, met veel historische gebouwen. Daaromheen veel moderene kantoorgebouwen en natuurlijk de Calgary Tower. Daarbuiten is het vooral weer erg rommelig en lelijk, net zoals in Vancouver eigenlijk. Het is in het centrum nog druk vanwege Canada Day, maar ook vanwege de Stampede die morgen begint. Dat is een jaarlijks rodeo-festijn, waar de hele regio op af komt. Zo liggen er overal strobalen voor de deuren van winkels (inclusief de lounge in ons hotel) en zie je veel posters en stickers op ramen geplakt. Vrijdagochtend kunnen we nog net de parade meemaken voordat we naar het vliegveld moeten.

We nemen de diner-voor-2 special bij Milestone’s en lopen daarna nog wat verder door de stad. In het rommelige gebied zien we een volkstuintjes-project, zoals ook in Vancouver, en daar omheen zit een hele kolonie grondeekhoorns. Die stellen de volkstuintjes ook wel op prijs! We gaan weer terug naar het hotel, omdat we geen fut hebben om tot 11 uur te wachten op het vuurwerk. Bovendien is het gaan regenen. We zien nog wel wat vuurpijlen vanuit de hotelkamer, maar het lijkt geen spectaculair vuurwerk te zijn. Morgen gaan we verder rondkijken hier.

Na een wat rommelige nacht, worden we wakker in een zonnig Lake Louise. We kijken even op de gang wat Sinterklaas in onze schoen heeft gedaan, maar helaas, ze blijken alleen te zijn gepoetst, hihi.

Vandaag staat Yoho National Park op het programma. Na het ontbijt pakken we de rugzak en stappen in de auto. Het park ligt maar enkele kilometers van Lake Louise, aan de andere kant van de Kicking-Horse pas. De eerste stop langs de weg zijn de zogenoemde spiral tunnels. Twee cirkelvormige treintunnels in de bergwand, die in 1907 zijn gemaakt om de afdaling van Big Hill wat vlakker te maken. Als er een lange goederentrein doorheen gaat, kun je zien hoe de voorkant van de trein uit de berg tevoorschijn komt, terwijl de achterkant nog hogerop de berg de tunnel in moet. Als we stoppen is er toevallig net een trein bezig om door de tunnel heen te rijden.

Even later slaan we rechtsaf, de Yoho Valley in. Opnieuw een smal bergweggetje dat na 15 km eindigt bij Takakkaw Falls, de op twee na hoogste waterval van Canada. Takakkaw betekent prachtig, in het Cree-indiaans. We maken hier nog een wandeling door de vallei naar twee andere watervallen, de Angel’s Staircase (viel een beetje tegen) en de Point Lace waterval. Het is hier beslist weer erg mooi, maar we merken dat we een beetje tegen het verzadigingspunt aan zitten van wat we nog aan natuur kunnen opnemen.

Terug bij de auto rijden we terug naar Highway 1 en dan door naar Field, het enige dorpje in dit natuurpark. Er staan wat aardige oude houten huizen, maar verder is er eigenlijk niks te beleven, dus draaien we met gierende banden weer de snelweg op (geintje).

Even verderop nemen we weer een afslag naar rechts, de weg naar Emerald Lake. Daarbij stoppen we eerst bij Natural Bridge, een plek waar een waterval in de Kicking Horse River een soort rotsbrug heeft gemaakt en daar onderdoor stroomt. Dit vinden we nu weer een bijzonder mooie plek. Even later rijden we door naar Emerald Lake. Een populaire plek want het parkeerterrein is al bijna vol. Gelukkig rijdt er net iemand weg. Het is inderdaad een erg mooi smaragd-kleurig meer in een schitterende omgeving. We doen hier nog de wandeling om het hele meer heen, zodat je een totaal-indruk van de omgeving kunt krijgen. Op de wandelroute is het een stuk rustiger.

Inmiddels is het alweer 4 uur en vinden we het voor vandaag mooi geweest. We rijden terug naar Lake Louise. Onderweg zien we bij de treintunnel toevallig net weer een goederentrein rijden, dus we vliegen snel de parkeerplaats op. Dit keer konden we de trein zelfs op drie verschillende plekken tegelijk zien.

Terug bij het hotel nemen we weer een drankje en wat lekkere hapjes in de lounge en even later gaan we voor de tweede keer eten in de Walliser Stube. Het smaakt weer prima en de rosé ook (voor de wijnkenners: een Cline rosé uit 2006 van de mourvèdre druif). Op de weg terug naar de kamer nog een leuke Fairmont teddy beer gekocht.

Dit zijn onze laatste momenten met het geweldige uitzicht op Lake Louise hier. Morgen moeten we deze luxe helaas achter ons laten en gaan we naar Calgary. Het is hier dan de nationale feestdag, dus we zijn benieuwd wat dat nog voor bijzonderheden gaat opleveren.