Donderdag 4 juni 2015

Vandaag is alweer onze laatste dag op Samos. Wat gaat de tijd toch snel… Het is zonnig en warm vanmorgen, maar het is wel wat heiig. Bij het ontbijt schrikken “onze” katten op als er een dame met een kattenmandje het hotel binnenkomt. Eentje rent heel hard weg en de andere is toch wel nieuwsgierig. Het blijkt dat er twee kittens in de mand zitten, die de vrouw uit een nestje heeft overgenomen.

Na het ontbijt met o.a. vers gemaakte cake van Elpida, lezen we weer even de krant op ons balkon. Daarna rijden we weg voor een laatste wandeling op het eiland. We rijden westwaarts naar het bergdorpje Leka. Vlak vóór het dorpje slaan we een zijweggetje in en parkeren daar de auto. Van hieruit lopen we naar het doel van vandaag: de kerk Agia Triada in Paleo Karlovasi. Deze ligt hoog op een uitstekende rots en hebben we daarom al vaker gezien in het voorbij rijden.

Het is een pittige afdaling en met het zonnetje erbij is het behoorlijk warm vandaag. Aan de rand van het dorp zigzaggen we door een paar steegjes naar beneden en komen we op het centrale plein. Dan is het weer omhoog klimmen naar het kerkje, waar we beloond worden met mooie uitzichten over Karlovassi, de haven en de omliggende heuvels. We gaan weer dezelfde weg terug en dat betekent nu dus een pittige stijging met datzelfde warme zonnetje… Het petje van Co houdt het daarom niet droog…

Terug bij de auto rijden we naar de haven van Karlovasi en zoeken daar in de buurt het strandtentje op waar we 5 jaar geleden ook een paar keer geweest zijn. Ze hadden daar toen heerlijke pita gyros en gelukkig blijkt dat ze er nog steeds zo lekker zijn!

We rijden weer terug naar het hotel en gaan daar nog even lekker bij het zwembad zitten lezen. Als Jeroen zijn boek uit heeft, maken we ons op voor het laatste diner in Kokkari. We sluiten deze vakantie af bij restaurant Stathis. Co neemt weer de Griekse vleesschotel en Jeroen kiest voor de giouvetsi. De buurtkatten worden vandaag extra verwend met gasten die vis besteld hebben. We spreken nog even een Nederlandse vrouw die ook dol is op katten en hier een zak brokjes voor ze gekocht heeft. Bij de rekening krijgen we nog een laatste ouzo en dan zit het erop…

Morgen rijden we rond 8:15 uur weg naar de luchthaven dus we zullen een beetje op tijd op moeten staan. We gaan ervan uit dat we nog weer eens terug zullen komen op Samos want het is ons allemaal weer prima bevallen en we hebben nog steeds niet alles op het eiland gezien.

Morgen dus de reis naar huis. Als daar iets over te melden valt, zullen we dat nog plaatsen, maar anders is dit het laatste verslag en danken we jullie voor het lezen.

Woensdag 3 juni 2015

Als we opstaan is het bewolkt, maar de temperatuur is goed dus kunnen we gewoon buiten ontbijten.

Na het ontbijt gaan we lekker op ons terras zitten om de krant te lezen en tegen het einde van de ochtend besluiten we naar Pythagorion te reizen en daar in de buurt het Spiliani klooster te bezoeken. Daar zijn we 5 jaar geleden ook geweest, maar we hoorden van John, barman/manager van het hotel, dat je daar een wandeling kunt maken naar muren uit de griekse oudheid. Een wandeling die in vrijwel geen gids voor zou komen om te voorkomen dat het daar te druk zou worden. Dus niet verder vertellen hoor.

Als we bij het klooster parkeren, komen we Kees en Willy tegen. Zij komen net uit het klooster en zijn er van onder de indruk. We maken weer even gezellig een babbeltje en dan gaan we verder. Het klooster heeft een kapelletje in een grot waar je heen kunt. Daarna nemen we een colaatje uit de winkel van het klooster en genieten van het uitzicht op Pythagorion. Het is ondertussen toch behoorlijk zonnig geworden, dus smeren we ons maar in met zonnebrand.

We vragen voor de zekerheid bij de geestelijke waar de betreffende wandeling begint en gaan op weg. In het begin is het wat lastig het juiste pad te vinden maar we blijken uiteindelijk op het goede pad uit te komen. Na klein uurtje wandelen komen we bij de dikke muren waar John het over had. Of wat er van over is want het zijn een aantal delen. De muur was bijzonder dik en bij onderzoek is gebleken dat sommige delen precies richting Egypte wijzen. Stukken van de muur zien er wel nog erg goed uit. De muur was ter verdediging van Pythagorion.

Op de terugweg komen we erachter dat we in het begin niet bepaald het handigste pad hebben gevolgd. Nu zien we de markering met rode stippen beter en de terugweg is enigszins anders op dat stuk. Nou ja, we hebben het gevonden en het was weer de moeite waard.

We rijden naar Kokkari om op het strand bij de Odyssey Bar een snelle late lunch te nemen. Dan is het vakantie-rust-modus bij het zwembad tot het tijd is voor het diner.

We gaan voor de laatste keer deze vakantie naar Basilico. Hoewel de zon weer verdwenen is en er een aardige wind staat, vinden we het wel uit te houden buiten. Wat het menu betreft vallen we in herhaling, maar we willen dit keer beginnen met een limoncello, die we dan meteen van het huis krijgen. In korte tijd hebben we 7 katten om ons heen verzameld die de kitbits wel kunnen waarderen. Als Co opstaat om een foto te maken, nemen er twee de poten en blijven er 5 poseren voor de foto.

Na het diner gaan we weer even bij John aan de hotel-bar zitten en opeens geeft John aan dat we buiten moeten gaan kijken voor een mooie volle maan. We proberen die op een foto vast te leggen en dan horen we dat er ook twee egeltjes zijn gesignaleerd in de tuin. Eén daarvan weten we met behulp van Alex (kok in het hotel) te vinden en hij licht hem bij met zijn zaklamp. Het is een heel klein beestje, misschien net groter dan een vuist. Snel filmpje gemaakt want hij beweegt teveel voor een foto.

Terug naar de bar, nog gezellig wat bijkletsen en daarna naar de kamer voor…. Dit verslag. Morgen laatste dag. We nemen ons voor daar een heel relaxte dag van te gaan maken. Of dat lukt? Lees het op ons blog.

Dinsdag 2 juni 2015

Het is weer een zonnige en warme ochtend in Kokkari. We kunnen dus weer lekker buiten op het terras ontbijten onder de parasols, met een vers geperst sinaasappelsapje, eigen gebakken cake en lokaal fruit (vandaag kersen). Op Samos zijn ze veel bezig met lokaal geproduceerde biologische producten. Dat zie je ook in ons hotel terug.

We willen vandaag een rustig dagje, met vanmiddag voldoende tijd voor een boekje bij het zwembad. Daarom gaan we naar het dichtbij gelegen bergdorpje Vourliotes. Voor de wandeling rijden we eerst nog verder bergop, via een wel heel steil weggetje, naar het klooster Moni Vronta. Dit is het oudste klooster op Samos. Het is in de bosbrand van 2000 ernstig beschadigd, maar inmiddels voor een groot deel weer gerestaureerd. Het verschil met vijf jaar geleden is enorm. De kloosterkerk is al helemaal af. Er mogen nu geen foto’s meer worden gemaakt binnen de muren van het klooster, o.a. omdat er nu weer een aantal monniken wonen. Bij het winkeltje zien we een poes liggen met een kitten die aan het drinken is. Daar mogen we gelukkig wel een foto van maken. De monnik haalt van achter de toonbank nog twee andere kittens en legt ze erbij. Wat een lief plaatje! In het winkeltje kopen we een klein flesje zelfgemaakte kum quat (mandarijen likeur) en een ansichtkaart.

Na het bezoek aan het klooster gaan we aan de wandel. We lopen over een bergweggetje naar een pas tussen twee bergtoppen. De wind hierboven brengt wat verkoeling, want met 30 graden beneden is het ondertussen best warm geworden. Onderweg is er weer mooi uitzicht over de berghellingen en de zee. En de brem bloeit ook hier volop. Na een klein kerkje komen we op de bergpas en daar zou een afslag moeten zijn naar de resten van een oud kasteel (kastro Louloudes). We komen echter uit bij een geitenstal met twee waakhondjes en zien verder geen enkel pad wat naar het kasteel zou moeten leiden. Na een paar pogingen geven we het op, en lopen via dezelfde route weer terug naar het klooster. Daar pakken we de auto en rijden terug naar Vourliotes.

Het is druk met toeristen en parkeerplaatsen zijn schaars. Maar bij een taverne aan de rand van het dorp is nog een plekje vrij. Daar gaan we dan ook maar meteen lunchen. De kip souvlaki en de tzatziki smaken weer prima en ook hier krijgen we kersen cadeau. Na de lunch maken we nog een kort rondje door het dorp en dan rijden we terug naar het hotel.

Tegen half 4 installeren we ons bij het zwembad met een boekje en de tablet voor de krant. Als we klaar zijn met relaxen is iedereen al verdwenen uit de hoteltuin en gaat de zon een beetje schuil achter wat sluierbewolking.

Vanavond gaan we dineren bij Zakore. We lazen goede recensies over hun mousaka, dus die bestellen we allebei als hoofdgerecht. Inderdaad smaakt deze prima. Twee lieve kleine katjes vergezellen ons en genieten van de Felix Partymix die we van huis meegenomen hebben. We spreken Kees en Willy nog even, die we toevallig langs zien lopen. Zij zijn vandaag naar de waterval van Ampelos gelopen. We wijzen ze de weg naar restaurant Basilico, waar zij willen gaan eten.

Terug bij het hotel vragen we aan manager John of hij het OK vindt als we de kum quat van het klooster met hem delen aan de bar. Dat vindt hij prima. Het smaakt anders dan de kum quat die we kennen, maar het is evengoed best lekker. We kletsen wat met John en nemen nog een ouzootje tot besluit. Verder krijgen we van John nog een wandeltip, die niet in de toeristenboekjes is te vinden. Eens kijken of we daar nog aan toe komen in de twee resterende dagen. De vakantie schiet alweer op helaas…

Maandag 1 juni 2015

Voor de wekker wakker, het is kwart over 6. Vandaag vroeg op om met de boot naar Patmos te gaan. Daarvoor moeten we eerst naar Pythagorion rijden, wat ongeveer 40 minuten zal duren. Helaas zijn we te vroeg voor het ontbijt dus zullen we op de boot iets moeten kopen.

In Pythagorion parkeren we op een parkeerplaats vlak bij waar de boot ligt. Jeroen komt er nu achter dat hij zijn camera vergeten is. Gelukkig hebben we altijd allebei onze camera mee, dus Co zal nu de foto’s moeten maken, naast eventueel nog die van Jeroen via zijn telefoon.

We kunnen al snel aan boord en zoeken een mooi plekje op het bovendek. Opeens horen we onze naam noemen en de reisleidster vertelt ons dat we haar gemist hebben voor we aan boord gingen en vraagt waar onze auto staat. Zij vertelt ons dat deze eigenlijk niet in de haven mag staan, maar we kunnen dat nu niet meer gaan veranderen. Vreemd vinden we het wel, gezien het grote aantal auto’s dat daar altijd staat.

Als we de haven uit varen zien we een groep vluchtelingen die blijkbaar van Turkije naar Samos gekomen zijn. In het nieuws hoor je wel over Kos en Lesbos, maar ook Samos kent dit probleem. Ondanks dat dit de eerste keer is dat we dit ook werkelijk zien, blijken velen dagelijks op Samos aan te komen.

Het is ruim 2 uur varen naar Patmos. Geen straf met dit mooie weer vandaag. We nemen een tosti en water voor ontbijt. Onderweg hebben we mooi uitzicht op de andere eilanden in de buurt van Samos. Als we in de buurt van Patmos komen, zien we het Johannesklooster al liggen op de top van de heuvel. Het ziet er uit als een onneembare vesting omgeven door witte huisjes die onder bescherming vallen van de Unesco. Patmos is een eiland waar veel rijke en waaronder ook beroemde mensen verblijven omdat het eiland minder makkelijk bereikbaar is door o.a. het ontbreken van een vliegveld.

Als we van boord gaan roept de Nederlandse gids alle Nederlanders naar zich toe, terwijl de Griekse dame van de organisatie juist iedereen naar de bus wil hebben. Lekker op elkaar afgestemd. In de bus krijgen we uitleg van zowel de Nederlandse gids als de Engelstalige gids, maar niet alles is even duidelijk. Tot veler verbazing blijkt dat de toegang tot de grot en het klooster dat we gaan bezoeken niet is meegenomen in de prijs van de excursie en dat ook de lunch niet inbegrepen is. Dat geeft wel een hele andere kijk op de prijs voor de excursie dan voor we die kennis hadden.

Bij de grot waar Johannes de Evangelist zou hebben gewoond en zijn visioenen van god zou hebben ontvangen, wordt de groep gesplitst op basis van taal. De Engelse gids gaat met haar groep reeds naar binnen en wij krijgen in de schaduw nog wat informatie vooraf. Daarbij dreigt een discussie te ontstaan over de financiële situatie van de Grieken en na wat gemor van diverse mensen geeft Co aan dat we daar niet voor komen of anders de groep nog maar een keer te splitsen. Een paar mensen geven direct aan blij te zijn dat hiermee de discussie ook stopt. Nu komt de informatie die van belang is voor ons uitstapje.

We gaan een gebouw in dat gebouwd is rond de grot van Johannes. Aangezien de grot een heilige plek is voor de Grieks-orthodoxen, mogen we er geen foto’s maken. In de grot wordt uitgelegd hoe Johannes zijn visioenen dicteerde aan Prochoros, die dit vervolgens opschreef.

Na de grot gaan we met de bus verder naar het klooster van Johannes. Daar zullen we de kerk bezoeken en het museum. De gids vertelt uitgebreide verhalen die niet in de bijbel staan maar voor hem in ieder geval dezelfde betekenis lijken te hebben. Voor de kerk hebben we daardoor ook wel wat tijd verloren en na de kerk worden we enigszins door het museum gejaagd.

Daarna zijn er twee mogelijkheden: met de gids een wandeling maken door de straatjes van Chora, gevolgd door een lunch met dans en een korte busrit over het eiland, of met de bus terug naar het plaatsje Skala, waar de boot ligt. Wij kiezen voor het laatste en gaan in Skala eerst wat eten om daarna nog even door de mooie straatjes te dwalen.

Om kwart over 3 gaan we weer de boot op voor de terugreis. Die is wat ruiger dan op de heenweg, maar de maaginhoud is niet in gevaar. In Pythagorion staat de auto nog zonder bon op de parkeerplaats en dus geen onverwachte bijkomende kosten. Eerst even naar het hotel om wat op te frissen en dan naar restaurant Stathis voor het diner. Er zijn weer voldoende katten om ons gezelschap te houden en omdat mensen aan een ander tafeltje ze ook het een en ander toewerpt, vervoegen ze zich daar in eerste instantie, behalve 1 trouwe kater die dol is op de brokjes die we ze geven.

Terug in het hotel even lekker na zitten praten met “barman” John en dezelfde Engelse gasten die we gisteren ook aan de bar hebben gesproken. Weer een geslaagde dag om op terug te kijken.