Zondag 31 mei 2015

Vandaag is Jeroen jarig. En als eerste cadeautje krijgt hij een prachtige zonnige dag! We ontbijten daarom weer lekker buiten op het terras, met de vaste katjes er weer bij. Omdat we gisteren al een stevige wandeling gemaakt hebben, willen we het vandaag wat rustiger aan doen. We besluiten om te gaan wandelen in de Vallei van de Nachtgalen (Valeondades).

We rijden naar Agios Konstantinos en parkeren de auto bij de afslag naar het bergdorpje Manolates. Van hieruit lopen we naar het startpunt van een hele trits aan wandelpaden in deze regio. Gelukkig vinden we dat startpunt sneller dan 5 jaar geleden! Wij nemen het pad dat langs een beekje voert. Door de vele regenval van de afgelopen dagen is dat nu een stuk wilder dan we het kenden. Bovendien moeten we het regelmatig oversteken en dat valt soms niet mee als je je schoenen droog wilt houden. Bij de meest lastige plek krijgen we hulp van een groep Duitsers, die (heel handig!) waterschoentjes aan hebben. Wij moeten balanceren over een boomstronkje en zij houden vanuit het riviertje onze handen vast voor steun.

Als we zo ruim een uur hebben gelopen, komen we bij een grote stroomversnelling en een splitsing van paden. Vijf jaar geleden zijn we hier toen omgekeerd. Dit keer krijgen we gezelschap van Kees en Willy uit Nijkerk en zij hebben een wandelkaart van dit gebied. Daarop zien we dat één van de paden naar het dorpje Manoletes loopt, dat verderop de berg ligt. We besluiten met zijn vieren daar naar toe te gaan. Dit pad is een stuk smaller en steiler en voert ook langs de wijngaarden waar de zoete Samos wijn vandaan komt. We hebben schitterend uitzicht op de berghellingen met cypressen, bloeiende brem en olijfboomgaarden. En aan de andere kant kijken we uit op de zee. Halverwege krijgen we van een boer een paar takken met kersen eraan cadeau. Wat leuk en lekker!

Het laatste stukje naar het dorp is heel steil en als we boven zijn, willen we daarom graag wat eten en vooral drinken! We gaan met Kees en Willy op een terrasje zitten en bestellen wat lekkers. Het is een drukte van belang op de kleine platia. Het is vandaag zondag, dus ook veel Grieken trekken erop uit. Manolates is een heel pittoresk dorpje dat bekend staat om de vele pottenbakkers.

Als we uitgegeten zijn, moeten we even beslissen hoe we weer terug gaan lopen. We kiezen voor de kortere route over de asfaltweg naar beneden. Halverwege zou er een afslag zijn naar een wandelpad, maar die afslag hebben we alle vier niet gezien. Nou ja, de weg loopt comfortabel en er rijden maar een paar auto’s.

Beneden bij de kust nemen we afscheid van Kees en Willy. De korte wandeling die we voor ogen hadden is toch weer uitgelopen op een stevige dagvullende wandeling, maar we hebben er geen spijt van. We rijden weer terug naar het hotel voor een verfrissende duik in het zwembad.Daar knappen we lekker van op! Jeroen beantwoordt wordt nog wat felicitaties op de social media en daarna gaan we naar Kokkari voor het diner.

We eten vanavond voor de tweede keer bij het Italiaanse restaurant Basilico. Dit keer kunnen we lekker buiten zitten op het terras. Het is nog warm en er staat weinig wind. We bestellen opnieuw de vleesschotel vooraf en nemen nu de kip met balsamico. Het smaakt allemaal super goed en we genieten van het uitzicht op de baai van Kokkari met de ondergaande zon erop. Schitterend! Ook zijn weer een paar lieve katten die ons gezelschap houden en een paar kattensnoepjes meepikken.

Nu nog even een drankje drinken in de bar van het hotel, waarvoor manager John ons uitgenodigd heeft. Wat een top verjaardag zo!

Morgen staat een dagtocht naar het eiland Patmos op het programma, dus de wekker moet wel worden gezet…!

Zaterdag 30 mei 2015

We zitten weer lekker buiten in het zonnetje te ontbijten. Vergezeld van vier gezellige katten die de brokje van Felix erg kunnen waarderen. Wat we nog niet verteld hebben, is dat ze tegenwoordig een programma hebben om katten te castreren of te steriliseren en dan de kat te oormerken. Dat wil zeggen dat van hun linker oortje een klein stukje wordt afgeknipt zodat meteen duidelijk is dat de betreffende kat geholpen is.

Meteen na het ontbijt, rond de klok van 10 uur stappen we in de auto om naar het hoog gelegen bergdorpje Kosmadei te rijden. Onderweg komen we weer (was afgelopen woensdag ook het geval op andere locatie) een kudde geiten tegen die over de weg lopen naar hun bestemming. We wachten het even rustig af.

Dan rijden we verder over de smalle bochtige bergweggetjes en na ongeveer 5 kwartier komen we bij Kosmadei aan. We parkeren de auto hier en gaan lopen naar een kloostertje Zoödochos Pighi dat op anderhalf uur lopen ligt. Het pad is breed en met een 4-wheel drive zou je het met de auto kunnen doen, maar wij wagen onze huurauto er toch niet aan. Veel stukken zouden goed te berijden zijn, maar sommige stukken zijn zo slecht dat je je hart zou vasthouden dat er niets stuk gaat aan je auto. Het is klimmen en dalen, maar de frisse wind zorgt dat het goed te doen is ook in de zon. Er is ons niets teveel gezegd over bloeiende planten op Samos in deze tijd van het jaar. Ook hier staat het er weer vol mee. En het ruikt ook heerlijk, vooral van de vele brem.

Om ongeveer half 1 komen we bij het kloostertje aan. We gaan het hek door en kunnen een kijkje binnen nemen maar er is verder geen mens te zien. De hele wandeling heen en terug, komen we trouwens geen mens tegen.

Vanaf het kloostertje kun je nog verder wandelen naar de grot Kakoperato waarin een kapelletje is gebouwd. Dit betreft een smal pad tegen de bergwand aan waar het nodige geklommen moet worden. Ook nu weer stijgen en dalen en extra voorzichtig zijn waar je je voeten neerzet. Er is een deel voorzien van blauwe stalen hekjes, waardoor je je in ieder geval wat veiliger voelt tegen het vallen.

Bij de grot aangekomen wappert er een Griekse vlag en klinkt de bel van tijd tot tijd door de wind. We dachten er te zijn, maar om de grot in te komen moet je een steile trap van stenen beklimmen en wel zo dat je door de lage opening kruipt.

In de grot staat inderdaad een huisje dat als kapelletje dient en vanaf een plateau kijk je een donkere diepte in waar nog een altaar staat. We besluiten maar niet in de donkere diepte af te dalen, maar gaan achteruit klimmend de grot weer uit en de stenen trap af. Dit is helemaal eng, vindt Jeroen! Nu de route weer terug lopen.

Helaas hebben we op de heenweg niet bij alle splitsingen goed opgelet van welk pad we vandaan kwamen. Gelukkig biedt de telefoon uitkomst omdat de paden wel bekend zijn in onze navigatie-app Sygic. We lopen daarom in één keer goed terug naar Kosmadei.

Rond 3 uur strijken we neer op een stil terrasje van de kleine taverne To Steki en met handen en voeten bestellen we wat te eten en te drinken. Ongevraagd, maar zeer gewaardeerd, krijgen we naast de omeletten die we besteld hadden ook nog wat dolmadakia’s en tevens een glaasje zoete Samos wijn, die ze zelf gemaakt had.

Met goed gevulde buiken stappen we rond 4 uur in de auto en ongeveer 5 uur zijn we terug bij ons hotel. Omkleden en even lekker in en bij het zwembad hangen. Het zwembad begint al een stuk helderder te worden. Door de zware regenval tijdens onze eerste nacht is er veel zand in het water gekomen en de filters hebben tijd nodig dit er weer uit te filteren. Het zwemmen is er niet minder om.

Vanavond eten we weer bij Stathis. Ze zijn blij ons weer te zien en ook hebben we geen gebrek aan aandacht van katten. Het lijkt wel of ze zo modern zijn dat ze elkaar oproepen via CatsApp waar er wat te halen valt. Gezellig hoor.

De dag zit er weer op. Geslaagde dag met mooi weer. Kalinighta.

Vrijdag 29 mei 2015

Vanmorgen hebben we opnieuw een afspraak met de autoverhuur maatschappij. Gistermiddag siste de zojuist bijgevulde airco namelijk langzaam leeg op de weg terug naar Kokkari… Na een telefoontje werd de afspraak gemaakt om vanmorgen om 8:45 uur de auto om te ruilen voor een ander exemplaar. En inderdaad zijn we net zo’n beetje klaar met het ontbijt als de Nederlandse dame van de autoverhuur binnen komt lopen. We hebben een ander geel autootje gekregen van hetzelfde type.

Het is nog een beetje bewolkt na de regenachtige nacht, dus gaan we eerst even de digitale krant lezen op ons balkon. Later zien we dat het weer opknapt in Samos stad (ook wel: Vathi) en we besluiten daarheen te rijden om wat te gaan shoppen. Vooral een nieuwe kattenknuffel staat op ons lijstje.

Bij het wegrijden in de “nieuwe” auto valt ons meteen op dat er nauwelijks lucht uit de ventilatie openingen komt, zelfs niet op de maximale stand. En bij het inschakelen van de airco gebeurt er… niets…! Bij aankomst in Samos stad gaan bovendien twee waarschuwingslampjes branden, dus het vertrouwen in dit eveneens oude autootje is direct weg. We bellen weer op en krijgen te horen dat er geen andere auto’s beschikbaar zijn. Daar nemen we natuurlijk geen genoegen mee. We zijn nu wel een beetje klaar met deze autoverhuur en bellen daarom onze tussenpersoon Sunny Cars. Deze gaan bellen met de maatschappij en even later krijgen we te horen dat we in Samos stad (waar we dus toevallig zijn) een uurtje later een andere auto kunnen ophalen. Dat wordt dan nummer 3. Ondertussen shoppen we wat en nemen een broodje op het centrale plein. Zonder problemen krijgen we een andere auto, dit keer een veel nieuwere Daihatsu Sirion, en – hoera! – de airco werkt!

We parkeren de auto weer en lopen van daaruit naar een speelgoedwinkel, waar we naar toe werden verwezen. Ze hebben wel wat knuffels, maar geen katjes. Dus wordt het dan maar een leuk beertje. We lopen weer terug naar het centrum. Bezienswaardigheden zoals het museum hebben we 5 jaar geleden al bezocht en slaan we nu maar over. We shoppen nog wat verder en komen onverwacht nog een leuke kattenknuffel tegen. Missie geslaagd, dus! De winkels hier in Vathi gaan ’s middags dicht, dus om 14:30 uur nemen we tot besluit een ijsje en houden het dan voor gezien.

Terug bij het hotel zijn er toch weer donkere wolken gekomen en druppelt het een beetje. We relaxen en lezen daarom wat onder de overkapping van ons balkon. Dat is dan weer het voordeel van deze kamer.

Voor het diner gaan we weer naar Kokkari. Er steekt een stevig windje op, wat een goed voorteken is voor heldere luchten morgen. De golfslag in de baai zorgt hier en daar voor flink opspattend water. We eten bij Zakore, een nieuw restaurant op een oude plek. Vijf jaar geleden zat hier nog Thalassa, waar we twee keer gegeten hadden. Drie jaar lang stond de plek leeg en nu heeft de zoon van restaurant Dyonisos het opnieuw geopend onder de naam Zakore. Het vlees komt van de lokale slager en smaakt prima. Co neemt de giant steak en Jeroen de kleftiko van lam. Qua toetjes is er niet veel keus en nemen we allebei de Griekse yoghurt met honing en voor Jeroen nog vruchten erbij. Als afsluitertje krijgen we een klein glaasje zoete Samos wijn van het huis. Lekker!

Donderdag 28 mei 2015

Als we wakker beginnen te worden, merken we op dat de koelkast heel anders afslaat dan normaal. Het gedoofde standby-lampje van de tv verraadt dat de stroom is uitgevallen. We staan op en Jeroen gaat douchen. Als Co daarna onder de douche gaat, is de waterdruk enorm gedaald en hij slaagt er nog net in om de shampoo uit zijn haar te spoelen. Gelukkig gaat niet veel later de stroom weer aan.

Voor vandaag is wederom slecht weer voorspeld. Ach, we gaan het wel zien. Eerst maar eens ontbijten. Vandaag kunnen we wel buiten zitten en twee katjes zoeken ons op voor de kattensnoepjes. Eentje loopt een beetje mank en noemen we daarom maar Limpy.

Na het ontbijt gaan we eerst even lekker op ons terras zitten. Het is voorlopig nog prima weer. Lekker zonnetje en prima temperatuur. Krantje downloaden en lekker up to date de krant lezen. Tegen het einde van de ochtend stappen we in de auto en rijden naar Pythagorion. We nemen even de tijd op die we nodig hebben om daar te komen, zodat we weten hoe laat we aanstaande maandag moeten vertrekken om op tijd bij de boot naar Patmos te kunnen zijn.

We parkeren de auto en lopen naar de haven. Het is ongeveer 40 minuten van hotel naar de boot. Vervolgens lopen we wat langs het water, o.a. naar het standbeeld van Pythagoras. Daarna gaan we naar het kantoortje van de auto-verhuurmaatschappij om te melden dat de airco in de auto niet werkt. De dame vraagt ons de auto voor te rijden zodat zij het probleem kan verhelpen. Dat is even heel kort samengevat want ze houdt wel van een babbeltje.

We zetten de auto voor en gaan zelf wat eten aan het water van de haven. We nemen daar een paar pita gyros, maar die zijn niet zo smakelijk als we eerder eens gehad hebben. Jammer, maar we kunnen er weer even tegen.

We halen de autosleutel op en lopen naar de auto om nog een ritje te maken naar een plek waar vroeger zout gewonnen werd en verder naar Psilli Ammos, waar een strandje is met zand i.p.v. stenen. De parkeerplaats daar is echter vol en voor een andere parkeerplaats moet je betalen. Omdat we niet van plan waren er lang te blijven, besluiten we verder te gaan rijden.

Even na drie uur zijn we bij ons hotel terug. Daar gaan we nog even lekker op ons terras zitten en even later ook bij het zwembad. Ondanks dat het water er nog erg donker uit ziet door het saharazand, is er goed in te zwemmen.

Dan begint het te regenen en trekken we ons weer terug op ons terras wat deels overkapt is. Het gaat steeds harder regenen en we vragen ons af wanneer te gaan eten. We wachten het niet te lang af, maar pakken de paraplus om te gaan. We stappen in de auto, flits, 1, 2, 3, 4 en een enorme klap volgt. Opnieuw onweer dus.

Als we met de auto in Kokkari aankomen zien we dat grote delen van de parkeerplaatsen flink onder water staan. Uiteindelijk vinden we een plek waar we redelijk kunnen staan. We lopen het plaatsje in en komen bij het restaurant Stathis, waar we ook de eerste dag gegeten hebben. We zijn de eerste klanten en worden vriendelijk ontvangen.

Na een geslaagde maaltijd gaan we weer naar ons hotel. Het is donker en plassen zijn moeilijk te zien. Maar we komen goed bij de auto en Jeroen rijdt voorzichtig naar het hotel. Op de weg liggen stenen en het regenwater stroomt soms stevig over de weg heen.

Vanaf morgen moet het weer beter worden, maar zoals gezegd: we hebben tot nu toe alleen deze avond last gehad van slecht weer.

Woensdag 27 mei 2015

Vannacht worden we wakker van enorme onweersbuien. Het klettert van de regen en het bliksemt veel. Op een gegeven moment slaat het ergens vlakbij in met een grote klap en is er even een dip in de stroom. ’s Morgens zien we de schade. Er is heel veel zand de lucht uit geregend en alles ziet er dan ook roodbruin uit. De medewerkers van het hotel zijn al druk bezig om alle stoelen en terrassen schoon te maken. Het zwembad ziet er ook niet fris uit. Later horen van manager John dat we er wel in kunnen zwemmen, maar dat het nog wel een paar dagen gaat duren voordat alle stof eruit gefilterd is. We begrijpen dat het hier al sinds maart niet meer geregend heeft en dat terwijl er in maart en april normaal nog redelijk wat neerslag valt. De regen is daarom op zich wel welkom, maar het stof pakt wat minder uit.

Het ontbijt moeten we dus aan een tafeltje binnen gebruiken. Meteen komt er al een rode kater op ons af voor een lekker hapje. Hij is redelijk brutaal maar krijgt toch wat kattensnoepjes van ons. Later mag hij met Elpida mee naar achteren, waar hij wat te eten krijgt van haar. Ze heeft zelf katten en zorgt ook voor de katten die hier rondlopen. Ze zijn op het eiland bezig met een programma om katten en honden te steriliseren. Als dat gebeurd is, hebben ze een “knipje” in hun oor. Hopelijk scheelt dit in de wildgroei aan zwerfkatten hier.

Na het ontbijt treffen we de hostess van TUI beneden in de lobby. We boeken bij haar de excursie naar Patmos voor aanstaande maandag. We zijn de laatste jaren natuurlijk gewend om te varen op onze vakanties, dus we zijn bang voor ontwenningsverschijnselen, haha!

Daarna gaan we op pad voor onze eerste wandeling. We rijden vanaf de kustweg omhoog naar het bergdorpje Ampelos. Onze kanariegele Hyundai Getz piept en kraakt al hobbelend over de smalle weggetjes. We hebben dit keer een nogal aftandse huurauto gekregen, waarvan de airo niet echt functioneert. Gelukkig volstaat het met deze temperaturen om je raampje gewoon open te draaien. Ook is de auto er niet schoner op geworden met zandregen van vannacht… Aangekomen in Ampelos parkeren we de auto en vinden we al snel het paadje langs de bergwand naar een waterval. Hier en daar is het wat klimmen en klauteren en hangen er touwen om je aan vast te kunnen houden. Na ruim een half uur komen we bij de waterval die eigenlijk wel verrassend mooi is. Zo’n 10 meter hoog en behoorlijk wat water, misschien door de regenval van vannacht. Op de terugweg nemen we nog een afslag naar de kleine waterval. Daarbij lopen we per ongeluk een verkeerd pad op, waardoor we vastlopen in de struiken en weer omdraaien. Een eindje terug zien we de goede afslag en komen we alsnog bij de kleine waterval. Daarna lopen we weer terug naar Ampelos. Er bloeien heel veel planten en struiken in deze tijd, de natuur ziet er schitterend uit. We zien bekende planten als de oleander en de brem, maar ook bijzondere zoals de drakenwortel.

Terug in Ampelos nemen we een lichte lunch bij de taverna op de platia. De tzatziki, dolmadakia en de saganaki smaken weer prima. Daarna besluiten we nog door te wandelen naar het verderop liggende bergdorpje Stavrinides. Dat is opnieuw iets van een half uur lopen. Het is er prima weer voor. Niet te warm en redelijk veel zon. Stavrinides is een erg slaperig dorpje, waar alleen een paar vechtende katten wat reuring geven. We delen nog wat kattensnoepjes uit, kletsen even met een paar mede-wandelaars en gaan dan dezelfde route weer terug naar de auto.

Terug in het hotel relaxen we op ons eigen ruime terras met ligbedden en stoelen. En dan maken we ons weer op voor het diner. Dit keer gaan we in Kokkari eten bij Basilico, het Italiaanse restaurant waar we vijf jaar geleden zo vaak zijn geweest. Het is er nog heel rustig en de plastic windschermen zijn naar beneden, waardoor het schitterende uitzicht op de baai van Kokkari ons een beetje wordt ontnomen. Maar dat mag de pret niet drukken, want we eten er heerlijk met een koude vleesschotel vooraf en twee kipgerechten als hoofdgerecht. Ook zijn er weer de nodige buurtkatten die ons gezelschap houden. Je vraagt je bijna af of we alleen voor de katten naar Samos zijn teruggekomen… Zoals we gewend waren, krijgen we nog wat cadeautjes: een extra glaasje rosé en een limoncello tot besluit. Wat een verwennerij!

Tip: klik op foto’s voor grotere afbeelding en ga daarna middels de back-knop van de browser of de backspace toets terug naar het verslag.

Dinsdag 26 mei 2015

Eerst even terug naar gisteren. Om 15:30 uur zijn we met de trein vertrokken naar Schiphol om daar in te checken in het CitizenM hotel net buiten terminal 3. Daar zijn we afgelopen december ook geweest en dat is ons wel bevallen.

We krijgen nu, op verzoek, een kamer op de hoogste etage (5) met uitzicht op de luchthaven. We kijken over de gebouwen heen, waarschijnlijk de H pier, waar de toestellen van Easyjet staan. Daarachter de Zwanenburgbaan en de polderbaan waarvan toevallig vandaag de (meeste) toestellen opstijgen. Leuk om te zien. Het is een druk gewissel bij de pier en diverse toestellen taxiën naar de startbanen.

Als we onze spullen in het hotel afgedropt hebben, gaan we naar de terminal om bij het zelfbedieningsrestaurant te eten bij het panorama terras. We bestellen een hamburger XL en die gaat er prima in.

Daarna gaan we het terras op om nog even de Fokker 100 die daar staat te bekijken en te turen naar de bewegingen van vliegtuigen rond de pieren. Ook zien we toestellen landen op de Aalsmeerbaan.

Terug in het hotel kijken we nog wat TV en om 22:00 uur gaan we slapen. We hebben op de iPad van de kamer een alarm ingesteld dat ons om 3:00 uur zal wekken. Dat gebeurt zodanig dat meteen het licht aan gaat en we gaan er snel uit om te douchen, aan te kleden en in te pakken.

Het afdroppen van de koffers verloopt snel. Wel vervelend is dat er maar één ingang van de Schiphol Plaza open is bij terminal 2, je dan in terminal 3 je koffers moet afdroppen en vervolgens naar terminal 1 moet om langs de security check te gaan. Je loopt wat af zo op de vroege morgen.

Nog even een paar broodjes als ontbijt en dan naar de gate. De vlucht verloopt soepel en we verlaten de gate 5 minuten voor vertrektijd.

Na ongeveer 3 uur en 20 minuten vliegen, inclusief 15 minuten rijden naar de polderbaan, landen we op Samos. Koffers van de band en bij de uitgang worden we al weer opgewacht door een Nederlandse dame die ons de huurauto gaat geven. Zoals 5 jaar geleden is die door de vorige gebruikers op het parkeerterrein gezet met de sleutel onder de mat en de deuren los. Nu wel met een redelijk gevulde tank.

Half uurtje rijden over het eiland en we komen bij ons hotel aan. Elpida werkt er nog steeds en ze is even verrast dat wij haar naam weten. De Zeeuwse boterbabbelaars die we als presentje hadden meegenomen vallen goed in de smaak. De kamer is nog niet klaar (we zijn ook erg vroeg), maar we kunnen er even op wachten met een kopje koffie of thee. Ondertussen komt er ook een gastvrouw van Arke langs om te vragen of alles goed verlopen is en of we nog informatie nodig hebben.

Dan is onze kamer klaar en brengen we de spullen erheen. Mooie kamer met ruim terras om buiten te zitten. Als we ons geïnstalleerd hebben, gaan we naar Kokkari om te lunchen. Stevige lunch wordt dat, bij restaurant Stathis. Daarna een korte wandeling door het plaatsje en naar het hotel terug om even lekker in en bij het zwembad rond te hangen. Gezien de vroege ochtend, kan een hazenslaapje geen kwaad. Het is heerlijk toeven in het zonnetje en in de schaduw, onder de bloeiende oleanders.

Om 18:30 uur gaan we weer naar Kokkari voor het diner. In de middag hadden we al aangegeven weer een keer terug te komen voor de giouvetsi die ze daar maken. Die hebben we 5 jaar geleden daar ook gegeten. Tijdens het diner geven we ook enkele zwerfkatten verantwoorde kattensnoepjes. Eentje moet er niets van hebben, maar de andere twee vinden ze lekker. Zoals gezegd, vanavond voor beiden de giouvetsi en we krijgen een ouzo van het huis toe.

Het weer is inmiddels een beetje omgeslagen en het waait wat sterker. Voor de komende paar dagen wordt er regen verwacht… Nou ja, we zien wel hoe het komt.

Nog wat flesjes Cola Zero en water inkopen voor in de koelkast en dan lekker naar de kamer om nog even wat te internetten en op tijd te gaan slapen. Een relaxte eerste dag.

Vakantie op Samos 2015

Vandaag gaan we inpakken en aan het einde van de middag naar Schiphol. We vliegen morgen om 5:40 uur naar Samos. Een lastige tijd om Schiphol met openbaar vervoer te bereiken en bovendien erg vroeg. Dus kiezen we er weer voor om even te gaan slapen in het CitzenM hotel net buiten de terminal. Kunnen we wat later opstaan en zijn we zeker dat we de terminal op tijd bereiken.

Vijf jaar geleden zijn we ook op Samos geweest. Toen in juli. Erg genoten maar te warm voor bepaalde wandelingen. Daar kunnen we nu waarschijnlijk wel van gaan genieten.

We zitten weer in Kokkari, in het Armonia Bay hotel, wat ons toen uitstekend bevallen is. http://www.armoniabay.com/

Wij houden dit blog weer bij voor wie het leuk vindt ons te volgen.