Donderdag 30 november 2023

Terug naar gisteravond. We hebben weer een heerlijk diner en daarna gaan we door naar de Granducato bar. Die bevalt ons tot nu toe het beste en bovendien hebben we afgesproken met Michael, die via een Costa Facebook groep voorstelde om samen een drankje te doen. We verwachten hem tussen 21:00 en 21:30 uur.

We beginnen weer met onze favoriete cocktail, de BBC. Het is vrij rustig aan de bar en daardoor kunnen we weer even leuk bijpraten met de bartenders.

Als Michael arriveert hebben we een leuk gesprek en wisselen veel ervaringen uit op het gebied van cruisen. De tijd vliegt om en daarbij gaat vannacht de klok een uur vooruit. Dat gebeurt vrijwel altijd naar de zeedag toe, zodat er geen problemen ontstaan bij bijvoorbeeld excursies omdat mensen de verkeerde tijd hebben. Dus we maken het niet te laat. Even rekenen hoeveel slaapuren we kunnen halen en toch in het Bellavista restaurant kunnen ontbijten.

We hebben een goede nacht. De zee is kalm en we varen recht op de opkomende zon af. De lucht is vrijwel geheel blauw, dus het belooft een mooie dag te worden. We gaan ontbijten en daarna gaan we nog wat over het schip rondlopen om het wat beter te leren kennen. We bezoeken daarbij ook het Olivieto restaurant want daar moet Jay werken die we van de vorige cruise kennen. Met hulp van één van zijn collega’s vinden we hem en hebben we kort even een leuk gesprekje. Hij is aan het werk, dus lang kunnen we hem niet storen, maar het is een leuk weerzien.

Van hem horen we dat onze ober van de laatste cruise ook aan boord is en daarom gaan we ook even naar het restaurant waar hij zou zijn, het l’Argentario. Hij blijkt echter niet aanwezig dus we geven aan dat we later nog wel een keer een poging wagen.

We maken een tussenstop bij Café Vergnano 1882 om wat te drinken en daar besluiten we om voor de lunch niet naar het buffet te gaan, maar naar het restaurant waar we ook dineren. Het menu van de lunch van vandaag spreekt ons wel aan.

Daarna gaan we nog even op dek 8 buiten lopen. Naar achteren toe moet je dan een trap af en kom je achterop op dek 7 bij de buitenbar, The Infinity Bar. Die wordt net opgestart en hier is het erg rustig.

We kunnen niet helemaal rond lopen want het voorste deel van de rondgang is gesloten. Daar wordt geschilderd. Dan gaan we door naar dek 17 en maken daar nog een rondje. Dan gaan we naar de hut om de krant te lezen. De ochtend gaat al weer rap voorbij en de lunch nadert.

Na een goede lunch, met overheerlijke kip en risotto, gaan we naar de Solemio spa om te genieten van de thermal area. Er is een ruime sauna, een heerlijk stoombad (Hammam), een zout-kamer, een sneeuw-kamer en een ruimte met ruim bad/whirlpool. Hoewel we alleen nog de mogelijkheid missen om naar buiten te kunnen gaan tussen de saunabaden door, genieten we toch van de goede faciliteiten. Het is er overigens niet druk.

Nadat we voldaan de thermal area verlaten hebben, gaan we nog even in de openlucht van een bubbelbad genieten namelijk bij het Private 19. Er is niemand en we hebben de ruimte en dus ook de whirlpool enige tijd voor ons alleen. Pas later arriveren er nog wat andere gasten.

Het is heerlijk zonnig en dus ook oppassen om niet te verbranden. Beetje afwisselen van positie en niet te lang blijven zitten. Tijd om weer naar de hut te gaan. We moeten nog onze paspoorten inleveren, zodat deze vooraf gecontroleerd kunnen worden door beambten van bepaalde landen.

We besluiten de middag met zicht op een prachtige zonsondergang vanaf ons balkon. En dan gaan we al weer richting diner. Weer een dag voorbij. Morgen en overmorgen zijn we in Piraeus / Athene om daarna 7 dagen achter elkaar op zee te zijn, inclusief het Suezkanaal. Tijdens die dagen gaan we proberen een beeld te geven van het schip met ook foto’s uiteraard. Maar zover is het nog niet.

Woensdag 29 november 2023

Gisteravond hebben we weer een prima diner gehad met een prime rib filet als hoofdgerecht. We groeten nog twee Franse gasten, die ook op onze laatste cruise naar Groenland aanwezig waren. Als we het restaurant uit lopen, komen we langs de Gelateria, waar we even bijpraten met Mary Grace en Cedy én uiteraard nog een ijsje eten.

Dan gaan we een keer naar de Grand Bar Leonardo om een cocktail te drinken. Daar ontmoeten we bartender Adrian, die ons voorgesteld werd door bartender Jeffrey. We krijgen het nog druk om alle crew hier te ontmoeten. De suggesties vliegen ons om de oren. Vervolgens gaan we door naar de casino bar Granducato, waar we de rest van de avond verblijven.

Vanmorgen kunnen we rustig aan doen. Het schip komt pas om 10:00 uur aan in de haven van Palermo. Na de ochtendrituelen en het ontbijt, gaan we naar beneden om van boord te gaan. Om 10:30 uur start onze excursie van vandaag, een rondwandeling door het centrum van Palermo, waarbij we een tweetal bijzondere uitzichtpunten gaan bezoeken.

De bus rijdt ons de haven uit en dropt ons bij de Porta Nuova, één van de oude stadspoorten van Palermo. Hier begint onze wandeling door het centrum van de stad. Als eerste komen we aan bij de kathedraal, die een mengelmoes van bouwstijlen heeft gekregen door de eeuwen heen. We mogen even binnen kijken, maar het interieur van de kerk is eigenlijk niet zo bijzonder.

Vervolgens gaan we door een paar smalle steegjes naar de wijk Ballarò. Hier is de bekende multiculturele markt van Palermo, waar je vooral veel Street food treft. We krijgen even tijd om hier rond te struinen en wij kopen er twee arancini, rijstballen met vleesragout. Die calorieën kunnen we best gebruiken voor de volgende stop.

We gaan namelijk de Torre di San Nicola beklimmen, waar je volgens eigen zeggen het beste uitzicht over Palermo hebt. De toren is gebouwd in de 13^e eeuw en staat naast de gelijknamige kerk. Het eerste stuk van de trappen valt nog wel mee, maar dan volgt een lange en vooral smalle spiraaltrap naar de top van de toren. Gelukkig bereiken we heelhuids de uitgang en kunnen we inderdaad genieten van een prachtig uitzicht over de stad.

Na het bezoek aan de toren, gaat de wandeling verder en komen we uit bij het stadhuis. Op het plein voor het stadhuis staat een enorme fontein. Deze werd gekocht door de stad Palermo van een edelman die hem wel besteld had, maar hem niet kon betalen. Men dacht dat als het plein voor het stadhuis vol zou staan met de fontein, dat er geen ruimte meer over zou zijn voor protesten van burgers. Dat bleek uiteraard een misrekening.

Naast het stadhuis staat het klooster van Santa Caterina. Hier gaan we naar binnen voor een bezoek. We starten in de prachtige kloosterkerk, vol met schitterend bewerkt marmer. Dan begint de eerste klim naar de balustrade. Hier krijgen we zicht op de mooie kloostertuin en de voormalige kamers van de nonnen, die tot 2014 in gebruik zijn geweest.

Dan volgt de laatste klim, naar het dak van de kloosterkerk, waar we opnieuw een mooi uitzicht over de stad krijgen. Deze trappen zijn gelukkig iets gemakkelijker te beklimmen dan eerder in de toren. Als beloning krijgen we beneden in de tuin nog een lekkernijtje, een vers gebakken cannolo, een gerold koekje gevuld met ricotta.

Om 14:30 uur zit de excursie erop en gaan we met de bus weer terug naar de haven. Aan boord kunnen we nog even van het lekkere weer genieten op ons balkon, met een welverdiend colaatje. Butler Sushant komt vragen of alles in orde is en of we nog speciale wensen hebben. Maar we kunnen niks bedenken, we zijn helemaal tevreden. Het was weer een mooie dag zo!

Dinsdag 28 november 2023

Het diner van gisteravond is goed bevallen. We hebben een tafeltje aan het raam in restaurant Bellavista, wat is gereserveerd voor suite gasten. Het is een wat kleiner restaurant, maar heeft wel zijn eigen keuken. Dat is te merken aan de temperatuur van het eten. Je brandt bijna je mond aan de uiensoep.

Op de eerste avond hebben we een paar van de vele bars uitgeprobeerd. We zijn begonnen met een cocktail in de Kartell Bar. Daarna lopen we een etage lager naar de casino bar Granducato. Hier herkent barman Amado ons. Hij had onze foto van zijn collega Kleent doorgestuurd gekregen. Hij gaat alleen in Civitavecchia al van boord, dus dit is zijn laatste avond. Verder hebben we een gezellig gesprekje aan de bar met een echtpaar uit Tholen.

Vanmorgen zijn we al op tijd wakker. Tijd genoeg om nog rustig in het restaurant te gaan ontbijten, in plaats van bij het buffet. Het schip moet de haven van Civitavecchia nog binnen lopen en heeft wat vertraging opgelopen. Dat komt waarschijnlijk door de harde wind die hier staat. We zien het loodsbootje flink op en neer gaan op de hoge golven, maar dat zullen ze wel gewend zijn.

We hebben vandaag een excursie van 7 uur lang. Er is geen verzamelpunt vooraf. We zouden om 8:45 uur bij de bus op de kade moeten zijn. Maar door de late aankomst van het schip, moeten we nog eventjes wachten voordat we van boord mogen.

De bus staat al klaar voor ons. De gids Valentina heeft vandaag een gemengde groep Frans- en Engelstaligen. De bestemming van vandaag is het plaatsje Bagnoregio, wat ongeveer anderhalf uur rijden is. De rit gaat door het landelijk gebied van de regio Lazio. Het weer is nog een beetje druilerig, maar moet later op de dag mooier worden.

Bij aankomst in Bagnoregio gaan we te voet verder, na een sanitaire stop. We lopen gezamenlijk door het stadje, waar we aan het einde bij een uitzichtpunt uitkomen. Hier krijgen we zicht op het uiteindelijke doel van vandaag: de Cività di Bagnoregio, het oude vestingstadje op de heuvel.

Dit zou één van de mooiste dorpjes van Italië zijn. De ligging is inderdaad prachtig, hoog gelegen bovenop een heuvel. Maar schijn bedriegt. Het plaatsje is gebouwd op vulkanisch gesteente en brokkelt langzaam af. Elk jaar gaat er 7cm van de omtrek van de heuvel af. Van de oorspronkelijke 300 huizen, zijn er nu nog ongeveer 30 over. De rest is allemaal naar beneden gestort, inclusief een kerk. Het heet dan ook “la città che muore”, de stad die sterft.

In het oude dorp wonen nog maar minder dan 20 mensen permanent. Wel zijn er veel families die hier een tweede huis hebben gekocht. Het stadje staat op de nominatie voor Unesco Werelderfgoed. Om geld in te zamelen voor het behoud, moet je tegenwoordig 3 euro toegang betalen.

Als we van het uitzicht genoten hebben, wordt het tijd om de heuvel te gaan beklimmen. Hiervoor moeten we eerst juist een stuk omlaag, waar de brug naar het dorp begint. Deze brug van 300 meter lang is de enige toegang naar de oude stad. Je kunt er dus alleen te voet komen. Er zijn wel kleine voertuigjes, waarmee voorraden naar boven worden gebracht.

De brug eindigt met een flinke klim omhoog, tot aan de enige overgebleven stadspoort. Met onze gids verkennen we de oude stad samen. Het stadje heeft nog de middeleeuwse sfeer, met centraal een plein waaraan de kerk van San Donato gelegen is. Op het plein vindt jaarlijks een ezeltjes race plaats van drie rondjes, een soort mini palio van Siena. Verder is er nog een geologisch museum en een paar kleine winkeltjes en restaurantjes.

Vervolgens krijgen we nog wat vrije tijd om rond te kijken en een souvenir te kopen. We vinden een mooi handgemaakt houten figuurtje van een kat. Dit keer geen pluchen souvenir.

Dan is het lunch tijd. We krijgen een Italiaanse lunch voorgeschoteld met een carpaccio van bresaola, dan ravioli met pecorino kaas en als toetje cantuccini koekjes met room. Met een shot espresso worden we geactiveerd om de wandeling terug naar de bus te beginnen.

Na nog wat laatste foto’s bij het uitzichtpunt, stappen we tegen 15:00 uur weer in de bus voor de rit terug naar de haven van Civitavecchia. Het was weer een geslaagd uitje!

Maandag 27 november 2023

Zoals (bijna) altijd met dit soort dagen, zijn we reeds ruim voor de wekker wakker. We hebben er zin in en beginnen onze ochtend rituelen om daarna naar het ontbijt te gaan.

We moeten de huurauto nog terug brengen en dat gaan we dan ook meteen na het ontbijt doen. We hebben de tank gisteravond al vlak voor aankomst vol gegooid, dus we hoeven niet eerst nog langs een tankstation.

Net als de vorige keer, rijden we naar het kantoor van Hertz waar Jeroen in de auto wacht en Co het kantoor binnen loopt om te zeggen dat we een auto komen brengen. De man in het kantoor neemt het hier over en zal zelf de auto ergens parkeren. We hoeven niet te wachten. Alles is goed en wij lopen terug naar het hotel.

Nu gaan we inpakken en naar de cruise-terminal die nog geen 5 minuten van de ingang van ons hotel af ligt. Bij de ingang tot het terrein moeten we nog even wachten tot we naar de terminal mogen gaan. Daar zijn wij uiteindelijk als eerste binnen. Scheelt ook dat we geen koffers af hoefden te geven want die komen via Bag-express en zijn al een week geleden bij ons thuis opgehaald. Als alles gaat zoals het moet, komen we die weer in de hut tegen.

Ook in de terminal moeten we nog wachten tot het boarding-proces begint. Als we dan mogen inchecken, is er even onduidelijkheid of we een visum nodig zouden hebben voor Oman. Dat heeft Jeroen echter vooraf allemaal uitgezocht, dus ondanks enige spanning, gaan we er vanuit dat we gewoon aan boord kunnen. Na het inchecken moeten we nog langs een tafel waar we onze kamersleutels krijgen. Eigenlijk meer dan dat, het is ook het betaalpasje aan boord.

En dan mogen we om 10:30 uur aan boord gaan. Dat gaat vrij snel nadat we de security check en paspoort controle gehad hebben. Bij binnenkomst wordt er uiteraard weer een foto van ons gemaakt tegen een zee-achtergrond. We vragen waar we onze handbagage in bewaring kunnen geven en worden verwezen naar dek 16 bij het zwembad. Dus gaan we daar naar op zoek, maar lopen vast op gesloten deuren omdat er een zogenaamde privé activiteit is. Dan maar met handbagage het schip verkennen.

We beginnen op de bovenste dekken buiten. Daarbij is er achterop een brug met doorkijk-vloer. Daarvoor moet je geen hoogtevrees hebben. We gaan van achter naar voren en leren zo het schip kennen. Ook komen we bij het zogenaamde Private solariumdek. Dat zit op etage 19 helemaal voorop. Je kunt daar alleen met een pasje heen en later horen we dat dat alleen voor suite-gasten is. Dat zijn we deze cruise dus daarom bleek ons pasje ook te werken. We treffen hier een whirlpool en ligstoelen aan. Nog geen gasten, maar zo mooi is het weer vandaag ook niet.

Het loopt tegen lunchtijd aan en we besluiten niet bij het buffet-restaurant te gaan eten, maar in het à la carte restaurant Bellavista, waar we vanavond ook zullen dineren. Er staat een hamburger op het menu. Met spekjes, en zo. Het smaakt goed en we komen er achter dat we bij de diners een tafel aan het raam hebben. Kan niet beter. Tot vanavond.

Nu gaan we de dekken 6 t/m 8 bekijken. We werken van boven naar onder. Niet dat we alles onthouden, maar zo krijgen we een beetje een beeld van wat waar ongeveer is. Er zijn veel restaurants en bars. Voor een aantal restaurants moet je bijbetalen. Voor iedereen is er een plek in een restaurant gereserveerd in een restaurant dat inbegrepen is. Er zijn twee zittingen. De eerste om 18:30 en de tweede om 20:45. Wij hebben gelukkig de eerste zitting.

De klok gaat richting twee uur en we besluiten om naar onze hut te gaan om te kijken of die al klaar is. Co maakt een video van de cabine, de grootste die we ooit gehad hebben. Daarna nog wat foto’s en dan gaan we de koffers uitpakken.

Terwijl we daar mee bezig zijn, komt de melding dat je de digitale veiligheidsoefening via de app moet gaan doen. Het betreft het bekijken van een instructievideo waarna je met zwemvest aan naar je muster station moet gaan om je Costa card te laten scannen. Doorloop je dit niet, dan moet je aan het einde van de middag aan de oefening meedoen waarbij je met zwemvest aan het hele verhaal op je muster station moet aanhoren.

Ons muster station is op dek 8 bij de Gelateria. Nadat onze kaarten gescand zijn, gaan we een ijsje bestellen. We komen op dit schip een aantal bekenden onder het personeel tegen die we op de laatste cruise hebben ontmoet. Dat is wel een fijn weerzien.

Na het ijsje gaan we terug naar de hut en daar komt onze butler ons het een en ander uitleggen. Hoewel het meeste wel bekend is, is het toch fijn dat hij de tijd neemt om dingen uit te leggen en voor het beantwoorden van vragen.

We naderen het tijdstip van vertrek. Jeroen ontdekt dat de dresscode vanavond al meteen “elegant” is. Hmm, eens kijken wat we daar mee kunnen. We hebben nog niet zo’n zin om ons al meteen volledig in het pak te hijsen de eerste dag.

Nog even het verslag van vandaag schrijven en dan komt het moment van vertrek. Zullen we daar morgen maar verder gaan?

Zondag 26 november 2023

Vanmorgen bereiden we ons thuis voor op vertrek naar Italië. Het huis moet een beetje aan kant voor onze vriend Ed, die ons huis weer gaat bewonen tijdens onze vakantie en op de huisdieren gaat passen. We lopen nog een blokje om met onze poes Lilah en nemen dan afscheid.

We pakken de trein van 9:59 uur naar Schiphol. Omdat het zondag is, gaat er geen rechtstreekse trein vanaf Hoorn Kersenboogerd. Maar de overstap op Amsterdam Sloterdijk gaat heel soepel. We hebben gelukkig alleen handbagage mee. Op Schiphol nemen we een ontbijtje bij LaPlace, op Schiphol Plaza. Vorige keer bleek de broodjeszaak achter de douane gesloten vanwege een verbouwing, en dat is vandaag nog steeds het geval. Goede keus dus.

We hebben thuis al online ingecheckt voor onze vlucht. En voor de security check hebben we een tijdslot geboekt om 11:45 uur. Het blijkt sowieso niet zo druk te zijn daar, maar nu zijn we echt meteen aan de beurt. Fijn dat er niets meer uit je tas gehaald hoeft te worden met de nieuwe scan apparatuur.

Achter de douane shoppen we nog wat in de vele winkels. Jeroen kan wel een nieuwe zonnebril gebruiken, want gisteravond bleek bij het schoonmaken dat de glazen niet meer zo geweldig waren. En we halen een doosje stroopwafels als cadeautje voor een serveerster die we op de laatste cruise hebben leren kennen bij de gelateria en die nu ook weer op de Costa Toscana aan het werk is.

Dan gaan we bij de gate B18 wachten op onze vlucht naar Milaan. We worden met een bus naar het toestel gebracht en moeten via een trap instappen. Het gaat juist nu weer een beetje regenen. Tijd om weg te gaan uit Nederland na al die regen!

De vlucht met de KLM Cityhopper verloopt heel soepel. We hebben mooi uitzicht op de besneeuwde toppen van de alpen, voordat we in Milaan landen. We lopen daar eerst door naar de autoverhuur om dat te regelen en gaan daarna terug de terminal in om een hapje te eten bij de McDonalds.

Met gevulde magen vertrekken we rond 17:30 uur naar Savona. We hebben een upgrade gekregen van een Fiat Panda naar een Opel Crosslander. Heel aardig natuurlijk, maar wel minder Italiaanse sfeer. De auto rijdt overigens wel prima. Onze routeplanner verwacht alleen een hoop oponthoud en dat blijkt er ook te zijn. In de buurt van Genua zijn er heel veel wegwerkzaamheden, waardoor er op vele stukken één of twee rijkstroken minder zijn.

Maar goed, gewoon rustig aan door rijden en met een half uurtje vertraging komen we in de buurt van Savona. Bij het laatste tankstation op de snelweg tanken we de auto alvast vol en halen meteen twee colaatjes voor op de hotelkamer. Dan rijden we het laatste stukje via Albissola naar Savona, parkeren de auto in de garage onder het hotel en checken daar in.

De kamer ziet er weer prima uit. Het is maar voor één nachtje, maar wel prettig dat het een fijne kamer is. De Duitse Eva logeert hier ook met haar dochter Stephie. We kennen beiden van twee eerdere cruises. Op de reis naar Groenland van de zomer, bleek dat we elkaar ook op deze cruise weer tegen zouden komen. We treffen ze morgen waarschijnlijk bij het ontbijt. Maar voor nu: oogjes dicht en snaveltjes toe.

Deze cruise heeft al een hele voorgeschiedenis. Eigenlijk hadden we al lang geleden dit schip geboekt toen de planning nog was dat hij van Italië naar Brazilië zou gaan varen. Maar omdat LNG tanken daar nog steeds problematisch is, hadden we wel beetje verwacht dat dat zou veranderen. En dat gebeurde.

De cruise wordt nu gevaren door de Costa Firenze, maar wij wilden met de Costa Toscana mee op de nieuwe route, van Italië naar Dubai. Echter Costa gaf ons geen kans om dat om te zetten op het moment dat die verandering werd gedaan. Wij werden heel lang in de wacht gezet en toen we iets met onze boeking konden doen, waren alle hutten aan de achterkant al bezet. Vreemd, want volgens ons boekingsnummer stond de hut die we hadden geboekt nog steeds op onze naam, met grotendeels de nieuwe route.

Om een lang verhaal kort te maken: op een gegeven moment kwam wel een Grand suite beschikbaar voorop het schip en toen hebben we die maar geboekt. We hadden toen nog niet door dat het de cabine net boven de brug (stuurhut) van het schip is en daardoor een heel groot terras heeft. Dit ontdekten we later, nadat de cabine bevestigd was.

We gaan nu dus een cruise doen met weinig stops en veel varen. Oorspronkelijk zouden we ook Haifa aandoen, maar vanwege de situatie aldaar, is dat veranderd en liggen we een dag extra in Pireus.

Het schema is als volgt:

Uiteraard gaan we weer verslagen plaatsen en gaan we proberen een zo compleet mogelijk beeld te geven van dit schip. Eén van Costa’s grootste schepen. De grootste van Costa waar wij op gaan varen.

Zondag 26 november vliegen we naar Milaan en gaan dan met een huurauto naar Savona waar we overnachten vlak bij de Cruiseterminal.