Vrijdag 3 mei 2024

Even terugspoelen naar gisteravond:

We zijn naar een andere steak house gegaan in het grote overdekte winkelcentrum, genaamd Madero. Ook hier moet je internet gebruiken om de menukaart te kunnen lezen, in ieder geval voor de Engelstalige versie. Maar hier lukt het ons om op de wifi van het restaurant in te loggen. Toch niet echt handig.

We bestellen carpaccio vooraf en een Argentijnse steak als hoofdgerecht. Het smaakt dit keer uitstekend, maar ze zijn wel weer erg snel in het serveren van het hoofdgerecht. De laatste hap van het voorgerecht zat nog in onze mond.

Voor het hoofdgerecht denken we beiden aan de brownie met vanille ijs, maar we zien ook dat er een XL-versie die iets goedkoper is dan twee keer de gewone versie. En dan is die portie genoeg voor 4 personen. Toch maar besteld en geen spijt van. Lekker en helemaal op.

Het is lastig dat blijkbaar bijna niemand hier Engels spreekt. We gebruiken af en toe een vertaal app op de telefoon, maar zelfs dan is het soms lastig omdat de grammaticale volgorde waarschijnlijk erg verschilt en soms essentiële woorden verkeerd vertaald worden.

Het betalen levert ook wat problemen op. De eerste twee pogingen mislukken en dan ontstaat er een situatie waarin de vraag beantwoord moet worden: wat nu? We dringen aan toch nog een poging te wagen en gelukkig lukt die wel.

Al met al heerlijk gegeten en we waren slechts ongeveer 60 euro kwijt. Dus met een goed gevoel gaan we nog even 4 blikjes Cola Zero inslaan voor de hotelkamer en dan gaan we ook naar onze kamer toe.

Na een goede nacht van 8 uur slapen, worden we om half zeven wakker. Jeroen kijkt op het internet waar de Costa Favolosa zich op dit moment bevindt en dat blijkt al dicht in de buurt te zijn. Impulsief besluiten we snel wat kleding aan te trekken en naar het strand te lopen, ongeveer 2 blokken met huizen verderop.

Mooi op tijd komen we daar aan om het schip aan te zien komen. Het is mooi in zicht vanaf het strand en draait net bij om naar de wat meer inlandse haven te varen. Ideaal om mooie foto’s te maken met een mooie achtergrond. Ook het licht van de opkomende zon doet goed werk.

Daarna terug naar het hotel om te douchen en ons op te knappen voor het ontbijt. Na het ontbijt gaan we inpakken en als dat klaar is gaan we naar beneden om uit te checken en vragen we om een taxi voor ons te regelen. Die brengt ons naar de terminal en daar zijn we al rond 10 uur. Het schip loopt nu leeg met mensen die het erop hebben zitten. Maar ook nieuwe gasten zijn al volop aanwezig. We stappen uit en lopen naar medewerkers van de terminal die ons direct doorverwijzen naar een hal waar we ons moeten melden en waar gecontroleerd wordt of de koffers gelabeld zijn. We krijgen volgnummer 1 om dus met de eerste groep straks naar de incheckbalie te gaan. We mogen wat doorlopen om onze koffers af te geven en daarna gaan we naar een hal waar nu nog koffers staan van mensen die naar huis gaan.

Na enige tijd wordt de hal omgebouwd voor nieuwe passagiers, maar het is nog wachten tot ruim na 12 uur voordat we eindelijk naar de balies mogen. Dat gaat redelijk soepel en dan naar de veiligheidscontrole die we nog nooit zo streng hebben meegemaakt. Schoenen en zelfs sokken moeten uit en Co raakt geïrriteerd als er moeilijk gedaan wordt over zijn meegebrachte verdeeldoos om apparaten op aan te kunnen sluiten. Maar na enige discussie waarbij beide partijen elkaar niet of amper verstaan, gaan ze akkoord met het meenemen van het verdeelblok. Jeroen moet ook zijn rugzak open maken voor wat checks en zelfs een papiertje in de broekzak levert fouilleren op.

En dan wacht ons aan boord nog een controle. Weer de tas door scanner. Maar nu geen probleem. Het is ook nooit een probleem geweest bij Costa dat we zo’n verdeelblok mee hebben.

Door naar het restaurant op dek 9 om wat te eten nu het nog rustig is omdat we tot de eersten aan boord behoren. Daarna gaan we naar de Poolbar achterop en ontmoeten twee bartenders die we van de cruise in juli 2023 kennen. Even lekker bijpraten en daarna maken we een ronde over het dek in afwachting van de mededeling dat de hut klaar is.

Ondertussen kijken we ook de verplichte video over de veiligheid aan boord en als de hut beschikbaar is, gaan we de zwemvesten halen om daarmee ons te melden op de plek waar we naartoe moeten in geval van een mogelijke evacuatie. Daar scannen ze onze kaart zodat is vastgelegd dat we hebben voldaan aan de oefening.

Ondertussen is de eerste koffer in de hut en pakken we die uit. Zoals elke cruise hebben we weer een fles bubbels staan en die maken we open om de eerste twee glazen alcohol voor deze reis tot ons te laten komen. Tussentijds gaat Co even de creditcard registreren en na enige tijd gaan we badjassen halen bij de spa en bezoeken we de centrale Poolbar waar Marvin, ook een bekende bartender, net zijn dienst begonnen is.

We lopen ook langs de balie van MyTours, omdat onze excursie van morgen helaas niet doorgaat, vanwege te weinig deelnemers. De stadwandeling in Rio de Janeiro is ook niet in andere talen beschikbaar. Een zelf geïmproviseerde stadswandeling op eigen gelegenheid zien we even niet zitten. We besluiten om te boeken naar een excursie die die Corcavado op gaat, waar het grote beeld van Jezus op staat. Daar zijn we in 2018 al geweest, maar we willen het best nog een keer zien.

Dan naderen we het moment van vertrek en vindt ook de oefening plaats voor de gasten die niet de moderne versie van de video hebben gedaan. We gaan van ons balkon van het vertrek genieten terwijl de zon achter de wolken verdwenen is, waardoor het buiten eigenlijk wel lekkerder aanvoelt wat temperatuur betreft. Straks eten in het Club restaurant. Het is gelukt om dit voor deze reis te boeken, terwijl dat in eerste instantie voor suite gasten is. Hierover kregen we op het laatste moment nog een mail van Costa, in het Frans.

Morgen verder.

We zijn redelijk vroeg wakker. Het wordt vandaag een warme dag van ongeveer 35 graden. Maar eerst even de ochtendrituelen en dan naar het ontbijt. Daar is het rustig en we kunnen zelf een tafeltje uitzoeken. Keuze genoeg hoewel iets minder dan in Sao Paulo, maar genoeg om te veel te eten.

Kort even terug naar de kamer en dan gaan we richting strand voor een wandeling langs de boulevard met als tussenstop het gemeentelijke aquarium. Niet groot, maar toegang kost omgerekend ook nog geen 2 euro per persoon. Voor die prijs is het best leuk om weer even in de verkoeling te zijn en naar vissen te kijken.

Ook zit er een groep pinguïns en eerst lijken die wel een kleine ruimte te hebben tot we ontdekken dat ze onder ons door naar de andere kant kunnen zwemmen waar nog een iets grotere ruimte is.

Na dit bezoek lopen we verder langs de boulevard. We maken een tussenstop bij een pier waar gevist wordt en waar we water kopen om even wat vocht aan te vullen. Dan lopen we nog een stuk verder en zien een flinke tanker binnen komen in de haven.

Na enige tijd vinden we het mooi genoeg om weer om te keren en dezelfde route terug te lopen. De stappenteller staat bij aankomst in het hotel op bijna 8000 stappen.

Even bijkomen en dan voor lunch naar het foodcourt in het winkelcentrum, waar we ieder een footlong bestellen bij de Subway. Gelukkig spreekt de dame die ons helpt voldoende Engels om onze wensen kenbaar te maken en als we de broden krijgen, is er ook een tafel vrij om in alle vakantie-rust van de lunch te genieten.

Daarna gaan we nog een ijsje halen. Hier krijg je een klein lepeltje met een beetje ijs van de smaak die je overweegt zodat je kunt proeven of je die lekker vindt. Leuke service. We bestellen ieder een ijsje van 2 bollen en eten die staande op totdat de dame van de Gelateria ons wijst op de krukjes waar we even op kunnen zitten.

Vanmiddag gaan we even lekker van het zwembad in het hotel genieten. We zijn de enigen en dus dobberen we bijna een uur heerlijk rond in het water. De tijd vliegt toch weer om en voordat we voor diner gaan kijken, lezen we nog wat op de kamer.

Santos is met name een stad om heen te gaan als je van strand houdt. Het heeft verder niet veel toeristische attracties, voor zover wij hebben kunnen zien. Wel zagen we nog een oud fort aan de andere kant van het water in de plaats Guaraujá, wat ook te bezoeken blijkt. Maar we konden op dat moment niet ontdekken hoe je daar makkelijk kon komen met een bootje en vooral ook hoe weer terug. Zwemmen was geen optie vanwege teveel scheepvaart. Verder is er midden in de stad nog een heuvel waar je met een kabeltreintje op kunt komen. Misschien is dat nog iets voor een volgend bezoek.

Morgen hopen we bij het openen van de gordijnen de Costa Favolosa te zien liggen in  de haven. Dan is het inschepen en op naar Rio!

Woensdag 1 mei 2024

We worden wakker na een keurige 8 uur slaap, in een zonnig Sao Paulo. De temperatuur is nu nog prima te doen, maar gaat vandaag oplopen tot een graad of 30. Na de ochtend rituelen gaan we naar beneden voor het ontbijt.

Merkwaardig is dat we in onze kamer en badkamer dezelfde stopcontacten aantreffen maar blijkens de stickers die erbij hangen, hebben ze verschillende spanning. Nou kunnen de meeste moderne apparaten met elke spanning overweg, maar je zal maar iets hebben dat niet tegen 220 Volt kan.

Er staat een uitgebreid buffet voor ons klaar, met alles maar je je maar kunt wensen aan warme en koude gerechten. Er zijn ook lokale producten bij, fruit en cakes, waarvan er sommige beter smaken dan andere.

We pakken even de tablets erbij van de kamer en gaan dan op het terras buiten bij het zwembad nog even de krant lezen. Daarna maken we ons reisverslag van gisteren af en plaatsen het op internet.

Dan raakt het tijd om hier te vertrekken. De koffers gaan weer dicht en beneden bij de receptie checken we uit. We vragen nog even naar onze afgesproken taxi van 12 uur. De chauffeur Robson wordt even gebeld en blijkt al onderweg. Of het goed is als we al om half 12 vertrekken. Geen probleem!

Robson spreekt maar heel weinig Engels en wij maar heel weinig Portugees. In ieder geval kunnen we wel de belangrijkste dingen aan elkaar duidelijk maken en we krijgen hier en daar nog wat informatie onderweg van hem. De rit gaat ongeveer 2 uur duren, zegt hij.

Het duurt een hele tijd voordat we via verschillende snelwegen de stedelijke bebouwing van Sao Paulo uit zijn. Opvallende plaatsnaam van een voorstad is Itaquaquecetuba. Zeg dat maar eens 10x achter elkaar. Ook wordt ons weer duidelijk dat de welvaart in Brazilië lang niet voor iedereen hoog is. Veel huisjes bieden wel een dak boven het hoofd, maar daar lijkt dan ook bijna alles mee gezegd. We herkennen dit beeld van ons eerdere bezoek aan Brazilië in 2018.

Vervolgens rijden we door een veel groener, heuvelachtig gebied, met ook meren en rivieren. Bijzonder is het aantal fietsers hier op de snelweg. In een lange tunnel fietsen ze zelfs op een smal strookje naast de linkerbaan. Bizar gevaarlijk.

Sneller dan verwacht komen we alweer in de buitenwijken van Santos aan. Dit is duidelijk een grote havenstad. We rijden een heel stuk langs dit industriële havengebied, waar vrijdag ook onze cruise gaat vertrekken. Dan komen we door het oude centrum van Santos, wat er niet heel bijzonder uit ziet. Even na 13 uur zijn we al bij ons hotel, dus uiteindelijk hebben we er maar anderhalf uur over gereden. We rekenen de vaste prijs voor de taxi af, maar geven er wel een fooi bij aan Robson. Hopelijk is hij die niet kwijt aan boetes voor te hard rijden op deze rit.

We checken in bij het Sheraton hotel. De kamer op de 14^e etage ziet er duidelijk een stuk fraaier uit dan die van gisteren. We hebben een mooi uitzicht oostwaarts, richting de haven. Wie weet zien we daar vrijdagochtend de Costa Favolosa al liggen.

Tegenover het hotel is een groot winkelcentrum, het Praiamar. We besluiten om daar even heen te gaan om wat te shoppen. We kopen allebei een paar nieuwe shirts, die lokaal gemaakt zijn in Brazilië. Voor lunch nemen we in één van de vele koffiebarretjes een ham/kaas croissant met een colaatje. Er is hier op de 3^e etage ook een enorm foodcourt met wel iets van 20 restaurants om wat te bestellen, waaronder veel fastfood. Misschien iets voor later. We hadden beneden nog een winkeltje gezien met pluchen beesten. Daar lopen we even naar terug en kopen een leuke giraffe als herinnering.

We droppen de boodschappen op de hotelkamer en lopen dan nog even naar het strand. Dat zit hier twee blokken verderop. Het is inmiddels tegen 16 uur en de zon staat al laag. Het wordt hier een stuk eerder donker dan we in Nederland gewend zijn in de zomertijd.

Het is nog pittig druk op het strand. Iedereen geniet van het heerlijke weer. Jeroen test het zeewater wat ook lekker warm aanvoelt. Als we hier wat rondgelopen hebben, gaan we weer terug naar de hotelkamer om wat af te koelen en dit verslag te schrijven.

Ondertussen vernemen we dat de KLM vlucht van Amsterdam naar Sao Paulo van vandaag geannuleerd moest worden vanwege technische problemen. Volgens het bericht deed de airco het niet, werden passagiers onwel en was het eten bedorven. Ze moesten terugkeren naar Schiphol maar daar nog 40 minuten wachten voor het uitstappen. Vervolgens werd de vlucht dus geannuleerd.  Zijn wij even blij dat we gisteren al vertrokken zijn! We hadden dan nog wel een dag speling gehad, maar dan zit je echt wel in de stress of je het cruiseschip nog gaat halen.

Naast het hotel zit het Outback Steakhouse, met Australische gerechten. Dat lijkt ons wel wat om vanavond te gaan eten. Helaas viel dat tegen. De kipvleugels als voorgerecht waren lekker, maar we waren nog niet halverwege of het hoofdgerecht werd al op tafel gezet. Die waren niet echt goed. Vooral teveel peper bij Co. Dus voor een toetje gaan we het winkelcentrum in om bij een klein standje van Mac Donalds (alleen ijsverkoop) een Sundae te halen. Ook nog paar blikjes Cola ingeslagen en nu bijkomen op de kamer. Morgen nog een hele dag in Santos.

Dinsdag 30 april 2024

We zijn maandag druk bezig geweest met inpakken en de laatste klusjes in huis. Vanmorgen testen we nog een paar kleine dingen en dan kunnen weer vertrekken.

We zijn al om half 7 wakker en richten ons op de trein van half 9. Vanwege werkzaamheden aan het spoor bij Amsterdam rijdt de intercity deze week niet naar Amsterdam Centraal maar naar Schiphol. We kunnen nu dus kiezen uit de sprinter, die altijd naar Schiphol gaat, of de intercity. Omdat in de intercity meer ruimte te vinden is om met koffers te reizen en het ook sneller gaat, heeft deze dus de voorkeur.

Iets voor half 10 zijn we op Schiphol. We gaan naar de incheckbalies voor Sky Priority en kunnen meteen kiezen uit meerdere balies om direct te worden geholpen.

Het gewicht van de koffers komt overeen met wat wij thuis ook hadden gewogen en zit nog net binnen de marge. Dit keer moeten we zelf de koffers meenemen. De service van Costa dat ze een week vooraf thuis worden opgehaald, is alleen bij vertrek uit bepaalde Europese havens.

Door naar de veiligheidscontrole. Ook hier hoeven we niet te wachten. Wel staan we ongeveer 10 minuten in de rij bij de geautomatiseerde paspoortcontrole.

Al met al dus bijzonder snel door alles heen. We gaan op zoek naar een ontbijtje. In het foodcourt nabij de D pier vinden we een klein kraampje die broodjes met ei en spek verkoopt.

Daarna lopen we enige tijd rond langs de winkels, om vervolgens bij de gate te gaan zitten in afwachting van het boarden.

Zoals in ons vorige verhaal vermeld, reizen we dit keer in de voor KLM vrij nieuwe premium comfort klasse. We treffen bij onze stoelen een zakje met tandenborstel, tandpasta, pen en oogmasker aan. Tevens ligt er een menu en ontbreken ook een deken en kussen niet. Dan is er nog de “noise cancelling” koptelefoon. Het entertainment scherm is groter dan in de economy klasse.

Het vliegtuig zit behoorlijk vol. Niet helemaal, maar toch goed bezet. We vertrekken op tijd. Verwachte reistijd is iets korter dan 12 uur.

De service is goed en het eten bevalt ook. Zo is er als snack een broodje kroket met mosterd van De Oliehoorn,  uit onze woonplaats.

De stoelen zitten goed maar wie bedenkt het om usb-aansluitingen aan de binnenkant van de armleuning te maken. Het lukt Co wel om er een kabeltje in te stoppen, maar dan moet je wel oppassen dat je die niet kapot drukt met je bovenbeen.  Maar de stoelen zijn verder ruim genoeg om niet met de schouders tegen elkaar aan gedrukt te worden.

We hebben voor 1 persoon internet gekocht maar door de telefoon als hotspot in te stellen, kunnen we er beiden gebruik van maken, zowel met telefoon als tablet.

Co heeft thuis van Netflix een aflevering van een serie gedownload en kijkt die. Daarna probeert hij of hij nog een aflevering kan downloaden. Dat gaat langzaam, maar het lukt ondanks dat we buiten de EU zijn. Bij het kijken blijkt dat het ook van een andere server gekomen moet zijn, want er is geen Nederlandse ondertiteling meer.

Jeroen luistert muziek en loopt de achterstand in met het lezen van de krant en zo gaan 12 uren toch nog redelijk vlug voorbij. We doen ook een paar dutjes tussendoor.

Bij aankomst op de luchthaven Guarulhos zijn we vrij snel uit het vliegtuig en gaan naar de paspoortcontrole. Het is even onduidelijk of wij nou in de enorme rij voor automatische controle moeten, maar al snel ziet Jeroen een bordje “foreigners” en daarachter een parcours waar je bij de Efteling anderhalf uur over doet. Echter we zien daar aan het einde slechts een handje vol mensen staan en omdat we de ervaring hebben dat de automatische controle buiten de EU meestal niet werkt, gaan we dus door dat parcours waarbij er gelukkig veel afgesneden kan worden.

Er zit maar 1 marechaussee, maar we staan dan ook met nog geen 20 mensen bij hem te wachten. Als we nog eens naar de andere rij kijken wordt wel duidelijk dat het overgrote merendeel aan boord Braziliaans was.

Eenmaal buiten moeten we ongeveer 20 minuten wachten op de shuttlebus van het hotel die ons naar het Marriott Hotel zal brengen. We zijn de enige passagiers en het is nog wel even een aardig stukje rijden voor we het hotel bereiken. Daar checken we in en regelen voor morgen alvast een taxi om ons naar de kustplaats Santos te brengen.

We gaan naar de kamer en na wat wikken en wegen besluiten we toch nog even wat te gaan eten. In het Atrium-restaurant nemen we beiden een Marriott burger met frietjes en in plaats van Cola Zero volgen we het advies van de ober en nemen een Braziliaanse Zero Sugar drank Guarana. Dit is het alternatief voor cola hier. Het wordt gemaakt van de bessen van de guarana plant uit het Amazone woud en bevat nog veel meer cafeïne dan koffiebonen of theebladeren. O jee, als we nu maar kunnen slapen… Gelukkig schijn je je vermoeid te voelen als het uitgewerkt is.

Daarna bereiden we ons voor om na een lange dag te gaan slapen. Het is in Nederland vier uur in de nacht als wij het dekbed over ons heen trekken en vallen al snel in slaap.