Dinsdag 5 december 2017

Tegen 7 uur worden we wakker, maar dat vinden we toch wat te vroeg dus draaien we ons om en worden voor de tweede keer wakker tegen 8 uur. Rituelen, je kent het wel en dan naar het ontbijt in het club-restaurant. Daar hebben we wel wat gespreksstof naar aanleiding van onze excursie gisteren. Ze hadden ons al bij het diner gemist.

Na het ontbijt gaan we weer 10 rondjes over dek 10. Het is behoorlijk warm dus ook het zweet kiest ervoor naar buiten te gaan. Na onze 10 rondjes, weer ongeveer 55 minuten verder, dalen we af naar de tourdesk om ons aan te melden voor de rondleiding over het schip. In de informatie staat dat we daarbij geen foto’s mogen maken, maar wij hadden ondertussen vernomen dat dat alleen op de brug zou zijn. Dus maar even navragen.

We hoeven niet in de rij bij de tourdesk want de Nederlandstalige gastheer Wim wenkt ons dat we het formulier bij hem in kunnen leveren. Meteen vragen we even hoe het nu zit met dat fotograferen. Na enige navraag, blijkt dat de hele tour geen foto’s gemaakt mogen worden. Jammer, maar omdat je sinds jaren weer eens op de brug mag kijken, willen we toch mee. Dus schrijven we in en gaan daarna naar onze hut.

We vragen of Wim ook weet waarom we van Aqaba eerst een heel eind terug gevaren zijn om daarna weer richting Aqaba te varen, maar aan de andere kant van de golf van Aqaba. Hij legt uit dat we eerst naar internationale wateren moeten voordat we het gebied van Israel in mogen. Zoiets vermoedden we al, maar we waren niet zeker. Het voelt toch raar dat je eigenlijk gewoon in korte tijd naar de andere kant had kunnen varen. Wim vraagt of we naar de speciale High Tea party komen. We willen ons daar nog niet op vastleggen, maar houden die mogelijkheid open. Dan gaan we naar de hut.

Het verslag van gisteren was bijna klaar omdat we dat in etappes gisteren tussendoor op de telefoon al hadden gedaan, maar we moeten nog een selectie maken uit de vele foto’s die we gemaakt hebben. Dat valt niet mee en uiteindelijk zijn het er wat meer geworden dan we aanvankelijk van plan waren. We publiceren ons verslag en dan is het al weer tijd voor de lunch.

Vandaag lunchen we in het buffet restaurant en halen we de drankjes weer bij Francis. Hij ziet Co al in de verte aankomen en pakt snel 2 blikjes uit de koeling zodat hij die meteen kan overhandigen. Maar wel even een kort gesprekje natuurlijk. Er zijn geen wachtenden dus dat kan.

Na de lunch dan tijd om op ons balkon in de schaduw te lezen. Het is er heerlijk. We besluiten om naar de Tea-party te gaan dus even voor 4 uur verlaten we de hut en gaan naar dek 1, theater Isolabella. De thee wordt daar uitgeserveerd en er is een lang buffet met allerlei hapjes. De belangstelling is groot dus de zaal zit behoorlijk vol.

Het schiet al weer op, zo’n dag. Nog een uurtje en dan is het dinertijd. We lopen nog even langs de shop met alle foto’s die tijdens de cruise gemaakt worden en dan gaan we naar de hut waar we het eerste deel van het verslag schrijven.

Als we in de dinerzaal komen, zijn de gordijnen gesloten. Omdat we nu door het gebied varen dat een piraten risico heeft, doen ze voor de veiligheid ’s avonds de gordijnen dicht. Wij hebben in Katakolon al een piraatje aan boord gehaald. Het diner is, saai maar waar, weer heerlijk en vandaag is het surprise-drankje Limoncello. Salute!

Terug naar de hut en zo naar de bar, maar dat weten jullie natuurlijk al.

Maandag 4 december 2017

Gisteravond legde het schip aan in de haven van Eilat. Dat staat bekend om zijn uitbundige nachtleven. Inderdaad zien we vanaf ons balkon een Las Vegas achtige sfeer aan land met grote hotels en knipperde verlichting. En rondom ons vaart een soort disco schip met feestende mensen aan boord. Wij gaan echter op tijd te bed.

Vroeg op vandaag met een lange dag voor de boeg. De wekker staat om 5 uur en half 6 is er al een ontbijt buffet open. Om 6 uur lopen we naar het verzamelpunt voor de excursie naar Jeruzalem. Half 7 mogen we naar de bus, na controle door de Israëlische autoriteiten van paspoort en bagage.

Slechts 24 passsgiers zitten er in bus 6. Gids Miki legt uit wat het programma wordt vandaag en begint daarna aan de geschiedenis van het land hier, in een notendop, vanuit de drie religies. Daarna gaat hij ruim een uur in op de geschiedenis van het land Israël, alleen steeds meer vanuit een nogal eenzijdig gezichtspunt. Als we bij de huidige politieke problemen met de Palestijnse gebieden aankomen, wordt het eigenlijk wel een beetje vervelend om naar te luisteren en soms zelfs beledigend. We focussen maar wat meer op het uitzicht buiten. We rijden noordwaarts door de Negev woestijn. Een droog en dor gebied met minder dan 100mm regen per jaar.

Na ruim 2 uur rijden bereiken we de zuidpunt van de Dode Zee, 400 meter onder zeeniveau. Hier is veel industrie, verderop wat luxe hotels. Dan volgt een dam in de Dode Zee, waarachter het waterniveau veel lager ligt. Het meer droogt in de loop van de jaren langzaam op. Vanwege hoge nood van een Deense dame, slaan we af bij de vesting van Masada voor een sanitaire stop. Kunnen we dat ook meteen aanschouwen. Er is uiteraard geen tijd om de kabelbaan naar boven te nemen.

Een eindje verder maken we een fotostop op een mooi uitzichtpunt over de Dode Zee. Inmiddels zijn we de grens van de Westelijke Jordaanoever gepasseerd, overigens zonder controlepunt.

Niet veel verderop volgt de commerciële stop bij een een fabrikant van Doze Zee producten. Allerhande crèmes zijn te koop, en nog veel meer. Het is er een drukte van belang, maar het is niets voor ons.

Om 11 uur laten we de Dode Zee achter ons en gaan we westwaarts richting Jeruzalem, bij de afslag van Jericho. We rijden nu omhoog de bergen in om weer boven zeeniveau uit te komen. Jeruzalem ligt op 900m hoogte, vertelt de gids.

Als we een tunnel uit komen, hebben we opeens zicht op de oude stad. We rijden verder de Olijfberg op en stoppen daar voor het schitterende uitzicht. Van hier kunnen we alle belangrijke plekken van de oude stad zien. De zaal van het Laatste Avondmaal en het graf van David, de Al-Aqsa moskee met zijn glimmende koepel op de Tempelberg, het paleis van Pilates, de Heilige Grafkerk, etc. Alleen de Klaagmuur zit aan de andere kant  van de stadsmuren die we hier zien. Beneden ons is de tuin van Getsemane en vlak voor ons de enorme joodse begraafplaats tegen de Olijfberg op.

Hierna rijden we naar onze lunchplek. Opnieuw een uitgebreid buffet in een luxe hotel. Dit keer koosjer natuurlijk.

Om 1 uur gaan we met de bus naar de zaal van het Laatste Avondmaal. Hier vinden we ook de graftombe van David en de Church of Dormition (geen vertaling kunnen vinden).

Dan gaan we te voet verder. Via de Zion poort gaan we door de oude stadsmuur heen en komen we in de Joodse wijk. Hier zien we ook opgravingen van de oude Romeinse straat.

Vervolgens gaan we door de smalle winkelstraatjes van de Arabische souk en komen we uit in de Christelijke wijk. Hoofddoel hier is de Heilige Grafkerk. Daar vinden we de laatste stadia van de Via Dolorosa. Boven in de kerk is de plek waar het kruis van Jezus heeft gestaan. Het is er niet druk, dus van de gids mogen we in de rij aansluiten. Onder een koperen ring kun je deze plek aanraken. Beneden in de kerk ligt de steen waar het lichaam van Jezus is gewassen en gebalsemd en staat ook de graftombe, het Heilige Graf. Voor de tombe binnen te gaan is het echter wel te druk.

Eenmaal weer buiten schiet de tijd al aardig op. De gids plant nu nog een shop pauze in van 20 minuten bij een winkel die hij kent. Wij kopen elders 2 blikjes cola om even op te frissen. Als de gids na ruim 20 minuten aarzelt om verder te gaan, roept Co: “Let’s go!”. Anderen uit de groep zijn daar blij mee. We willen graag vóór zonsondergang bij de Klaagmuur zijn.

We lopen weer door de smalle straatjes naar de toegangspoort. Eerst kijken we uit over het plein en de muur van bovenaf. Daarna gaan we door de secutity check en staan we op het plein zelf, vlak voor de Klaagmuur. Er is een apart gedeelte voor mannen en vrouwen. Wij kunnen hier dus samen op dezelfde plek zijn. Het is een komen en gaan van mannen, jong en oud, orthodox en “liberaal” door elkaar. Ook wij raken even de muur aan, maar laten geen briefje in de voegen achter. Ondertussen is de verlichting aan gegaan, wat ook wel weer een bijzondere sfeer geeft, en klinkt van achter de muur de oproep tot gebed vanuit de moskee.

Om 5 uur is het tijd om te gaan. Met een bijzondere belevenis rijker, stappen we in de bus die ons naar het vliegveld van Tel Aviv brengt. Dat is overigens nog best een eindje rijden en in de avondspits schiet het niet erg op. Om half 7 komen we aan op het kleine vliegveld Dov Hoz voor binnenlandse vluchten. Het gaat hier allemaal een beetje rommelig. Eerst volgt de uitgebreide veiligheidscontrole en dan staan we met de gids in het vertrekhalletje. We hebben zelf geen ticket, vluchtnummer of zelfs maar een naam van de maatschappij, maar volgens de gids moeten we de vlucht van kwart voor 9 van Israir hebben. Die balie gaat pas om kwart voor 8 open, maar volgens hem kunnen we gewoon ons paspoort geven en dan zouden ze wel weten wie we zijn. Beetje vaag allemaal. In de koffiecorner kopen we dan ondertussen maar een kaascroissant en een cola. Vlak voordat de balie open gaat, komen ook cruisepassagiers van een andere bus binnen, dus we zullen toch wel goed zitten.

We gaan snel naar de balie en mogen als eerste inchecken. We mogen op rij 2 bij de nooduitgang omdat we lang zijn en omdat we natuurlijk ontzettend aardig zijn (grapje). Om tien voor half 9 gaan we aan boord in het propeller vliegtuig, waar zo’n 75 man in kan en tegen tienen landen we uiteindelijk in Eilat. Nog een klein stukje met de bus van de luchthaven naar het schip en dan kunnen we nog een hapje eten bij het buffet voor de laatkomers op dek 9.

Om alles nog een beetje te laten bezinken, nemen we nog een cocktail en een limoncello aan de bar beneden en dan is het tijd om in bed te ploffen. Wat een geweldige dag! Nog tip voor wie het vergeten was: klik op de foto’s voor grotere weergave en ga daarna met de terug/Back knop van de browser weer terug naar de pagina of klik op een foto met Ctrl ingedrukt, dan opent de foto in nieuw tabblad.

Zondag 3 december 2017

Iets voor de wekker van 7 uur zijn we wakker. Het weer ziet er goed uit. De ochtend rituelen verlopen zo soepel dat we ruim op tijd klaar zijn. Ondertussen varen we recht op Jordanië af en zien we links Israël en Egypte liggen. De telefoon heet ons vanmorgen eerst welkom in Saoudie Arabië, Israël en uiteindelijk Jordanië.

Vandaag zitten we in een bus met Nederlanders. Bus nummer 2.

We maken een schitterende rit door overwegend kaal rotsgebied en de gids legt een en ander uit over de steensoorten en de bewoners in het gebied. Zo zijn er hele oude bedoeïenen die niet in betonnen huizen willen wonen maar liever in een tent of gewoon onder een boom.

We komen door het gebied waar Mozes met volk van Israël zou zijn neergestreken na de exodus uit Egypte. Verderop in de bergen zou hij de tien geboden hebben ontvangen. En even later wijst de gids ons op de graftombe van Aäron, hoog op een bergpunt.
Onderweg passeren we ook een aantal vrachtwagens met elk een wieken blad van een windmolen. Verderop zijn ze bezig om windmolens te bouwen op land van bedoeïenen die daar erg blij mee zijn omdat ze de grond tegen een flink bedrag verhuren hiervoor.

De weg waarover we rijden is de Kings Way. Onderweg maken we een korte stop met een schitterend uitzicht over de bergen. Deze pas ligt op 1700m hoogte. Er is een shop waar we een klein pluche kameeltje kopen en pas te laat realiseren dat we opgelicht zijn. Maar goed, de schade is te overzien.

Als we bij Petra aankomen meldt Co het toch even bij de gids, al is het maar dat het bekend is. De gids pakt meteen zijn telefoon en later meldt hij ons dat ongeveer 15 euro naar zijn bankrekening overgemaakt zal worden en dat wij het geld nu van hem krijgen. Dat hoeft niet meteen van ons.

Bij Petra is een groot toeristenoord ontstaan – Wadi Musa – met 57 hotels. In het luxe Mövenpick mogen wij de lunch gebruiken. Het is er druk en toevallig krijgen wij daarom een tafeltje in de mooie lobby. Er ligt allerlei lekkers op het buffet maar wij houden ons een beetje in. We kunnen geen zware maag gebruiken op de lange voettocht straks.

Om 1 uur gaan we op weg met de rondleiding door de oude stad Petra, de vroegere hoofdstad van de Nabateërs. Van de ingang tot het hoogtepunt is ongeveer 45 minuten lopen waarvan grotendeels tussen steile hoge rotswanden. Dit is de vroegere rivierbedding die The Siq wordt genoemd. Het eerste stuk van het pad is wel vrij open waardoor er flink wat zandverstuivingen zijn. Het is een indrukwekkende wandeling en doordat we regelmatig ook stoppen voor wat uitleg, staan we na ongeveer 5 kwartier voor het monument dat bekend geworden is door met name de film Indiana Jones: The Treasury.

Maar daarmee is de wandeling nog niet bij het keerpunt. Er is nog veel meer te zien, waaronder de koningsgraven en het theater. Als de gids aangeeft dat we bij het einde zijn en op eigen gelegenheid terug kunnen gaan, hebben we daar ook ruim 5 kwartier voor. We lopen dus nog klein stukje verder om nog een hele mooie gevel hoog in de rotsen te zien. Ongelooflijk dat deze hele stad zo’n 2500 jaar geleden in het zandsteen is uitgehakt. Er hebben ooit 25.000 mensen gewoond. Het lag op verschillende handelsroutes o.a. voor wierook.

Dan willen we een boekje over dit gebied kopen. We stellen de gids voor dat hij dat betaalt en dat de rest van wat we zouden krijgen fooi is voor hem. Dat is een aardige fooi maar wij zijn al heel blij dat deze man dit voor ons geregeld heeft en die verkoper er niet mee weggekomen is. Zelf hebben we ook niet goed opgelet.

Tijd om terug te keren naar de ingang. Dat is wel wat zwaarder omdat we nu omhoog moeten. Nu wordt het voor Co wel merkbaar dat hij nog niet geheel de oude is, maar het gaat goed.

Om kwart voor vier zitten we ruim op tijd in de bus. Terug naar het schip. Onderweg zien we de zon onder gaan over de mooie bergen en even later staat zelfs de maan al laag aan hemel. Prachtig gezicht.

Vanuit de bus gaan we direct door naar ons restaurant voor het diner. Onze hoofdober Luis is er nog niet en er zijn ook nog geen andere gasten. Prima diner met vandaag als afsluit-drankje Wodka-7Up.

Vervolgens gaan we naar de hut om onze spullen af te droppen en de kaartjes van de paspoorten te halen want we moeten ons paspoort ophalen in het theater. Onderweg spreken we nog een Duits echtpaar dat ook in onze buurt in het restaurant eet.

Met de paspoorten weer naar de hut en aan het verslag. Het schip is om half 8 aan de kortste vaart van deze hele cruise begonnen, namelijk naar Eilat, wat gewoon aan de overkant ligt van waar we lagen, maar om onbekende redenen varen we een heel stuk om. Rond kwart over 9 beginnen we met de manoeuvres om daar aan te leggen. Ondertussen weten we dat we al om 6:30 moeten verzamelen voor onze excursie, dus slaan we de bar een keertje over en gaan zo vroeg naar bed.

Morgen hebben we de lange excursie naar Jeruzalem. We zullen daar waarschijnlijk pas ’s avonds laat van terug zijn. Het verslag van morgen volgt dus waarschijnlijk pas dinsdag.

Zaterdag 2 december 2017

Vandaag staat de doorvaart van het Suez kanaal op het programma. Het schip is om 3 uur vannacht aan de reis begonnen bij Port Said, hoewel we daar gelukkig al slapend niets van mee hebben gekregen.

Volgens de informatie op de Diario di Bordo zouden we om 7:30 uur de grote Al Salam brug over het kanaal moeten passeren. Het treft dat we al om 7:00 uur wakker worden, dus doen we meteen de gordijnen open en zien…. helemaal niets! Het zit potdicht van de mist. We kunnen niet eens de voorkant van het schip zien, als we op ons balkon langszij kijken. De GPS op de telefoon van Jeroen geeft aan dat we vlakbij de brug moeten zijn en dan opeens, ja hoor, daar komt vanuit het niets de brug hoog over het schip heen. Hebben we hem toch een beetje meegekregen.

We gaan douchen en boven ontbijten in het Club restaurant. Dan lijkt de mist iets op te trekken en zien we in ieder geval wat meer van de oevers. Veel zand en af en toe iets van bebouwing en een paar palmbomen. Het kanaal is aan beide zijden afgezet met een muur of een hek en het schip krijgt een escorte mee voor de doorvaart. Later zien we dat voor en achter ons een paar grote containerschepen meevaren in het konvooi.

Tijdens het ontbijt gaan we af en toe even buiten kijken om wat foto’s te maken. Als we een grote stad passeren zien we langs de oever een moskee en een kerk gebroederlijk naast elkaar staan. Een mooi symbool. Even verderop volgt een dubbele spoorbrug en een drukke veerpont. Verder zijn er continue veel kleine vissersbootjes bezig met de vangst van vandaag.

Het kanaal is 197km lang en de doorvaart duurt 11 tot 15 uur, dus we hebben nog wel wat tijd om er wat van te zien zonder mist. Eerst hebben we om 9:45 uur de gratis rondleiding door de keuken. Daarvoor moeten we de beschermende kleding weer aan en dan neemt de Nederlandse host Wim ons mee door de keuken van het grote restaurant. Altijd weer indrukwekkend om te zien hoe strak georganiseerd zo’n keuken in elkaar zit. En hoe schoon het er overal is. Daar nemen ze geen risico mee. Na afloop krijgen we nog een hapje en een drankje en kletsen we wat na met een echtpaar uit België en twee oudere zussen uit Nederland die de laatste jaren samen reizen. We wisselen zo wat ervaringen en tips uit over het reizen met Costa.

Daarna gaan we weer even naar onze hut om vanaf ons balkon te kijken. We zijn inmiddels op het grote Amaro meer aangekomen. Daar zien we ook een strook land met grote villa’s, ongetwijfeld bedoeld voor de rijkere Egyptenaren. Vanaf de vissersbootjes wordt soms gezwaaid. Het zal voor de bewoners hier heel normaal zijn om elke dag zulke grote schepen langs te zien komen. Volgens de informatie kunnen dat er wel tot 97 per dag zijn. Voor ons is het natuurlijk een compleet nieuwe ervaring hier in het Suez kanaal.

Voor de lunch gaan we naar het buffet op dek 9, vandaag met Mexicaanse specialiteiten. De mist is ondertussen helemaal opgeklaard, hoewel het een beetje heiig blijft. Het kanaal is duidelijk zwaar bewaakt. Aan beide kanten muren, hekken, wachtposten en ander militair vertoon. De economische belangen van het kanaal zijn waarschijnlijk enorm groot. Aan de oostkant van het kanaal is er voornamelijk zand en woestijn. Aan de westkant zijn ook wel groenere stukken te zien, met palmbomen, of lapjes landbouwgrond.

Volgens de GPS zijn we bijna aangekomen in Suez, waar het kanaal eindigt. We blijven aan dek tot we in de verte de uitgang zien en bekijken het laatste stukje vanaf ons eigen balkon. We passeren nog een mooie moskee langs het water en dan neemt de loods al toeterend afscheid van ons schip.

Dan is het bijna tijd om ons bij de Spa te melden voor de derde en laatste behandeling van ons pakket, de Aroma Spa pakking. De dames zorgen weer goed voor onze ontspanning en als we bij onze positieven komen, is het al na vijven! Dan willen we ons eigenlijk naar de kamer haasten om ons aan te kleden voor de Costa Club Cocktail, want daar wordt dan ook een foto van ons genomen waar de kapitein later in gemonteerd wordt.

De cocktail is al begonnen als wij er arriveren, maar de fotograaf wil evengoed wel proberen om in het pikkedonker een foto van ons te nemen voor het groene scherm. We zullen zien wat ervan terecht gekomen is.

Hierna kunnen we meteen door naar het diner, waar we een oversized kalfskotelet geserveerd krijgen, op aanrader van de ober. Hij is inderdaad erg lekker. Het toegift-drankje van onze ober is vandaag de BaCo.

Het schip vaart nu door de Golf van Suez en zal vanavond laat “afslaan” naar de Golf van Akaba. Morgen hebben we de excursie naar de oude stad Petra. We zijn benieuwd!

Vrijdag 1 december 2017

Na bijna 9 uur slapen worden we wakker. Te laat om te ontbijten in het Clubrestaurant, maar wel met een strakblauwe hemel. Gelukkig is het buffetrestaurant nog wel open en daar gaan we dan ontbijten.

Even terug naar gisteravond, nadat we het verslag hadden gepubliceerd:

Op weg naar de bar gingen we over dek 3 in plaats van 2. Daarbij passeerden we de wijnbar. Nou ja, passeerden…. We werden gespot door Francis (zie verslag van gisteren) die ’s avonds achter de bar van de wijnbar staat. Tja, dan loop je niet snel door en maak je even een praatje. Hij wilde ons een goede Rosé laten proeven dus met de billen op de krukken.

Daarna alsnog door naar de Lobby bar, meestal door ons Atrium bar genoemd waar we de rest van onze drankjes voor die avond hebben genoten. Klaus was er ook weer dus we hadden weer genoeg te praten.

Toen we weer in de hut aankwamen en de Diario di Bordo ( het dagelijkse blaadje met informatie voor de komende dag) aantroffen, bleek dat we vandaag nog niet door het Suezkanaal zullen gaan. We komen vanavond rond 22:00 uur aan bij onze aanlegplaats waar vandaan we om 3 uur komende nacht het Suezkanaal op zullen gaan.

Maar nu terug naar vandaag.
Na ons ontbijt gaan we het dek weer op om net als gisteren 10 rondes te lopen en weer doen we daar ongeveer 55 minuten over. Het dek loopt aardig vol met mensen die in de zon gaan liggen bakken. Na ronde 10 gaan we nog een rondje maar gaan daarbij wat hogere dekdelen op om wat foto’s te kunnen maken.

Dan is het tijd om naar de hut te gaan en lekker te gaan lezen op het balkon. Hier geen zon, maar de temperatuur is goed en het uitzicht uitstekend. Zeezicht. Voor je het weet is het al weer tijd voor de lunch. Tegen onze gewoontes in gaan we toch maar weer eens lunchen in het Clubrestaurant. Gisteren werd al opgemerkt dat ze ons bij de lunch gemist hadden, dus tja dan vandaag maar een keertje daar. We genieten o.a. van een heerlijke biefstuk.

Na de lunch op naar ons balkon, maar nog even een blikje Cola halen bij Francis op zijn lunchstekkie. Hard werken als passagier op zo’n schip. Op ons balkon gaan we weer verder lezen. Jeroen in een boek en Co heeft voor deze cruise een boek op de tablet gezet via de postcodeloterij-prijs. Het lezen op de tablet bevalt hem wel. Ondertussen wordt het wel enigszins bewolkt, maar nog steeds lekker buiten.

Vanavond is het kledingsadvies wit. Dus zo nog even omkleden en dan gaan we al weer dineren. Er is een uitnodiging binnen gekomen voor morgen voor de rondleiding door de keuken en morgen is ook de algemene Costa Club Cocktail party. Daarbij wordt een foto gemaakt die ons dan door Costa wordt aangeboden. De kapitein wordt daar in gemonteerd. Het belooft morgen nog een drukke dag te worden.

Tijdens het diner worden we, middels een sms van Vodafone, verwelkomd in Egypte. De lichtjes daarvan zijn vanaf onze plek in het restaurant te zien. Het drankje van vandaag is Bacardi bruine rum. Na weer een geslaagd diner, gaan we over het dek naar de achterkant van het schip om daar af te dalen naar de etage van onze hut.