Woensdag 5 december 2018

Vannacht zijn we over de evenaar heen gegaan, maar we zijn er niet voor uit bed gegaan want we verwachtten niet een witte lijn op het water te zien, of zo’n plastic richel zoals op de wereldbol thuis. Hebben we die dan? Nee, maar voor het verhaal is het leuker.

De lucht heeft weer voldoende blauw en enkele wolken dus het lijkt weer een mooie dag te gaan worden. Op het dek staat wel een stevige wind, wat tijdens het lopen van onze rondjes goed te merken is. Maar we doen ze weer alle 35 en gaan dan naar de bar op het achterdek. Daar treffen we serveerster Susan aan. De werkplekken zijn sinds vandaag veranderd en nu werkt ze in de ochtend hier op het achterdek. Dus bestellen we onze drankjes bij haar.

Dan terug naar de hut om weer verder te lezen in onze boeken. Vandaag is de laatste zeedag van het blok van 5 in een rij en hoewel Co opschiet in het boek De Delta Deceptie van Dan Brown, komt hij eigenlijk een zeedag tekort om het uit te krijgen. Maar we krijgen er nog 3 tijdens deze cruise, dus het zal uiteindelijk makkelijk lukken. In de hut krijgen een soort oorkonde dat we de evenaar over gevaren zijn. Grappig souvenir.

Vanaf vandaag vliegt er een hele zwerm vogels mee. We denken dat het Jan van Genten zijn, maar we zijn geen echte kenners. Het aantal neemt ook gedurende de dag toe en ze vliegen met name aan de linker voorkant van het schip. Iets verder van het schip af, zien we een paar het water in duiken en vervolgens even zwemmen voor ze weer opstijgen. Hoewel we geen land zien, moet dat blijkbaar op vliegafstand aanwezig zijn. Het antwoord volgt tijdens de mededeling van de kapitein. Om 17:00 uur vanmiddag zullen we langs de eilandengroep Fernando de Noronha. Wat we er zo snel op internet over kunnen lezen horen deze eilanden bij Brazilië en zijn ze Unesco Werelderfgoed.

Vanmiddag gaan we iets later dan normaal naar de Spa want we hebben daar om vier uur de Razul geboekt. In het verleden hebben we dat geprobeerd op de Diadema en de Favolosa, maar beide keren werkte de stoomcabine van de daarvoor bedoelde ruimte niet. Nu gaat het toch lukken. We krijgen diverse producten aangereikt zoals een potje met scrubzout, een crème voor op de huid, voor op het gezicht en een tube voor een gezichtsmasker. Nu hebben we wel eens vaker een Razul gedaan, maar dat ging toch anders en we zijn niet snel genoeg om te vragen hoe ze het hier gedacht hadden in diverse stappen. Dus verzinnen we het zelf maar en gaan scrubben in de stoomruimte. Laten het lekker even inwerken en dan douchen we het eraf.

Daarna smeren we ons in met de crèmes voor lijf en gezicht en laten dat ook onder de stoom inwerken. Daarna sluiten we af met het gezichtsmasker wat we 6 minuten laten inwerken, dan afnemen met de daarvoor bedoelde doekjes en stomen nog even voor we het afronden met de douche. Er is ook een glaasje Prosecco neergezet. Grappige combinatie. We moeten nog wel even om handdoeken vragen, maar dan kunnen we redelijk droog de badjassen aandoen en naar de poolbar midscheeps gaan om vocht aan te vullen. De kapitein roept om dat we de eilanden aan de linkerkant van het schip kunnen zien, maar het is te ver en te vaag om er werkelijk wat van te kunnen meekrijgen.

En daarmee zitten we dan al weer aan het einde van de middag. De vijf zeedagen zijn omgevlogen en het hadden er best meer mogen zijn. We vervelen ons niet. Vannacht hebben we weer een uur extra en morgen leggen we rond 9 uur aan in Recife. Het hoeft dus geen korte nacht te worden. Morgen excursie. We weten nog niet hoe laat.

Dinsdag 4 december 2018

We hebben er weer een uurtje bij gekregen vannacht. Dat is het voordeel van reizen in westelijke richting. Bij het ontbijt vanmorgen schuiven we aan bij een Nederlands echtpaar, waar we een leuk gesprek mee hebben. Hier even twee foto’s van een deel van het buffet. Het deel met de patisserie. Daarnaast nog heel veel meer keuze aan broodjes, beleg en warme gerechten.

Daarna is het weer tijd voor onze wandelroute. Dat belooft pittig te worden vandaag. De temperatuur is nu opgelopen tot 28 graden en de vochtigheid van de lucht zit volgens de kapitein in de 90%. De eerste rondjes brandt de zon er nog flink bij. Later komt er wat sluierbewolking die de zon wat tempert. De koffie en cola gaan er na afloop gretig in. Volgens Co z’n mobiele telefoon hebben we er weer precies een uur over gedaan.

Als we aan het lezen zijn op ons balkon, neemt de bewolking verder toe en voelen we zelfs een paar druppels. Wij hebben mazzel met onze hut, want om de hoek heeft ons balkon een grotere overstek. Daar kunnen we evengoed droog onder zitten. Een paar minuten lang volgt een tropische regenbui en dan is het al weer gedaan. We kunnen ons de paniek op het bovendek alleen maar voorstellen, haha! Na de lunch komt de zon alweer door.

Op de hut worden we verrast met een extra fruitschaal, geregeld door Joreisan, de man van barvrouw Shela, waar we nog regelmatig contact mee hebben via internet. Een paar dagen geleden vroeg hij of hij nog iets voor ons kon betekenen. We hebben toen gevraagd om een weegschaal, mocht dat mogelijk zijn. Dat was waarschijnlijk wel een moeilijke opdracht, maar het is hem gelukt! We krijgen hem via onze cabin steward Ruby. Kunnen we een beetje in de gaten houden of er niet teveel kilo’s bij komen na het afvallen in de afgelopen maanden. Het wegen gaat wat moeilijk met de deining van het schip, maar de schade lijkt vooralsnog mee te vallen.

Elke dag doet de kapitein een korte mededeling over het weer en de route. We gaan met ongeveer 34 km per uur richting Brazilië. Vannacht zullen we om ongeveer 3:30 uur de evenaar passeren. Eens kijken of we dan morgen al meteen merken dat de zon via het noorden van oost naar west zal gaan.

Hoog tijd voor de spa. Daar zien we opnieuw de vogel weer op één van de antenne masten op de voorplecht zitten. Als we weer terug zijn op de hut, besluiten we met de camera’s nog even naar het voordek te lopen om te zien of we er een goede foto van kunnen maken. Aan de vogelaars onder de lezers de vraag: welke vogel is dit? We lopen via de zonnedekken terug en komen bij de waterglijbaan Carlo tegen, één van de twee Nederlanders die we ’s avonds in de bar vaak spreken. Co neemt even een actie foto van hem in de waterglijbaan die we vanavond aan hem zullen geven.

We lezen verder op het balkon tot de zon ondergaat en de hoofdstukken afgerond zijn. En dan prepareren we ons voor het diner. Vanavond staat er een goud-en-zilver feestje op het programma bij het buiten zwembad, maar iets in die kleuren hebben we niet in onze garderobe. Vette pech.

Aan de bar hoeven we tegenwoordig geen bestelling meer te plaatsen. Barman Yershwant uit India weet ons hele schema al uit het hoofd. BBC 1 is nog niet op, of BBC 2 staat al klaar. En daarna volgt nog de limoncello met ijs. Wat makkelijk toch, barpersoneel met zulke goede geheugens!

Morgen alweer de laatste zeedag van de oversteek… We zullen het gaan missen!

Maandag 3 december 2018

Bij het opstaan is het enigszins bewolkt, maar de zon begint door te breken. Voor het ontbijt gaan we naar het buffetrestaurant op dek 9. Hier hebben ze continentaal georiënteerd ontbijt met broodjes, croissantjes (gevuld met room, Nutella enzovoorts), donuts, fruit en allerlei andere lekker dingen. Ook is er een buffet voor warme gerechten zoals gebakken ei, hashbrowns, spek. Genoeg keuze en zeer verleidend.

Bij het restaurant beneden (dek 3 en 4) is een beperkt buffet, maar hebben ze een kaart met verschillende soorten ontbijt zoals Amerikaans (pannenkoekjes), Duits (worst en gekookte eieren), Belgisch (wafels), Mexicaans (tortilla met gebakken ei), Zweeds (iets met zalm) en eggs benedict. De openingstijden zijn hier korter dan boven op dek 9 dus hiervoor moet je op tijd je bed uit.

Na het ontbijt gaan we weer onze 35 rondjes lopen. Het is wederom warmer buiten, ongeveer 26 graden dus dat wordt zweten. We zijn net iets langer dan een uur bezig en dan mogen we het vocht aanvullen, wat we doen bij de poolbar op het achterdek, dek 9.

Op ons balkon gaan we weer lekker lezen. We hebben nu schaduw, maar het is er prettig om te zitten. Voor we het weten is het al weer 12 uur. Tijd voor lunch. In de restaurants beneden werken ze met een lunch a la carte, zoals ook bij het diner. Costa is een Italiaanse rederij, dus het menu is ook Italiaans georiënteerd. Keuze uit anti pasta, pasta, secondi piatti, salade, kaasplankje en toetje. Maar wij gaan naar boven. Daar is het aanbod groot en verschilt ook per buffet. De buffetten aan de zijkant hebben een enigszins vast aanbod en de buffetten op de kopse kanten hebben een meer gevarieerd aanbod. Ook hier weer voldoende keuze uit verschillende soorten vlees, vis, pasta, rijst, groente, aardappelgerechten salades en fruit. Ook zijn er toetjes te vinden. Nu begrijpt iedereen vast wel waarom je na een cruise weer wat kilo’s moet lozen.

In de spa treffen we vandaag een verstekeling. Op de mast boven de radars zit een vogel waarvan we vermoeden dat het een zeearend is. We zitten ver van land dus waarschijnlijk reist hij gewoon met het schip mee. Zo nu en dan vliegt hij een rondje en als Co grapt: “bombs away” laat hij daadwerkelijk zijn ontlasting vallen. Gelukkig niet boven ons.

Na de spa weer lezen en nu hebben we ook zon op ons balkon. Maar in de schaduw is het net iets lekkerder.

Vanavond weer in pak. Gala avond. Voor het diner kan men ook kiezen voor het buffet of het restaurant beneden. In principe heeft iedere gast een zitting in het a la carte restaurant toegewezen gekregen inclusief een tafelnummer. Dan heb je ook altijd dezelfde obers. Daarnaast zijn er nog een paar mogelijkheden tegen bijbetaling zoals een hamburgerrestaurant, pizzeria en Samsararestaurant (speciale menukaart). Wij zitten in een apart deel van het grote restaurant en hebben vanwege onze clubstatus vrije zitting. Mogen dus aankomen waaien tussen 19:00 en 21:00 uur. Maar we zijn er altijd vroeg, nog voor de deur open gaat om ons favoriete tafeltje te bemachtigen. Vanavond een speciaal menu van de Italiaanse kok Bruno Barbieri. We kiezen beiden hetzelfde toetje, maar onze ober vindt dat we ook het andere moeten proberen dus doet hij die erbij om te delen.

De derde zeedag vordert al weer en het verveelt ons nog steeds niet. We hebben er ook nog 5 te gaan deze cruise. Laat maar komen.

Zondag 2 december 2018

Vannacht is de klok weer een uur terug gezet. Het tijdverschil met Nederland zit nu op twee uur. Vanwege het extra uurtje slaap zijn we al op tijd wakker. Daarom besluiten we beneden in het restaurant te ontbijten, met o.a. een paar speciale eiergerechten van het menu.

Daarna gaan we naar de jogging track op dek 12 voor onze 35 ronden wandeling. Het is warm buiten vandaag, 25 graden met een mix van zon en wolk, en de lucht is duidelijk vochtiger dan de voorgaande dagen. Dat is zweten geblazen! Evengoed houdt Co vandaag een straf tempo aan en zet Jeroen op een ronde achterstand. Solidair loopt hij aan het einde wel een rondje extra met hem mee.

Na het bijtanken met koffie, water en cola, kunnen we bijkomen op ons balkon met de boeken erbij. Tijdens de wandeling hebben we trouwens vliegende vissen gezien. Co doet vanaf het balkon een poging er een paar te fotograferen, maar de resultaten vallen tegen. Het blijft wel een leuk gezicht om soms een heel groepje vissen uit het water te zien springen en dan meters boven de golven te zien zweven. Verder is het nog steeds rustig op het water. Geen ander scheepvaart verkeer, ondanks dat we Kaapverdië steeds dichter naderen. Volgens de kapitein zullen we er vanmiddag om ongeveer 16:00 uur langs varen.

Tijd voor de lunch en ons vaste programma daarna, de Samsara Spa. Klinkt misschien saai, voor jullie als lezers, maar wij vinden het gewoon leuk. Het dagelijkse programma blaadje de Diario di Bordo staat vol met activiteiten en bezigheden om de dag mee door te brengen, maar wij laten daar het meeste van aan ons voorbij gaan. Ook kregen we voor vandaag een uitnodiging om een bezoek te brengen aan de keuken, speciaal voor de Perla Diamante leden van de Costa Club. Omdat we de keuken ondertussen al op vele schepen hebben bezocht, slaan we ook die uitnodiging af. Net als die voor de ‘elegant tea-party’ vanmiddag, ook voor Perla Diamante leden.

Als we op terug op het balkon weer met onze neuzen in de boeken zitten, volgt om 16:00 uur de omroep van de kapitein dat we het eerste eiland van Kaapverdië passeren. Het is nogal heiig, maar zeker met de verrekijker kunnen we er wel wat van zien. Ook onze mobiele telefoons leggen weer contact met een GSM mast. Maar kennelijk hoort Kaapverdië niet bij een Europees land. We kunnen dus geen gebruik maken van onze belbundels. Eigenlijk ook wel lekker rustig, even een paar dagen geen contact met social media.

Jeroen heeft zijn eerste boek uit: The Woman in Cabin 10, van Ruth Ware, voor zijn verjaardag gekregen van broer Marco. Hij heeft het boek speciaal voor deze vakantie bewaard, omdat het zich grotendeels afspeelt op een cruiseschip. Leuk boek, Marco!

Om 18:00 uur gaat de zon onder en gaan we ons prepareren voor het diner. Vanavond is er een feestje in de atrium bar, vanwege het 70-jarig bestaan van Costa. De kleding suggestie voor vandaag is dan ook: casual/50’s… Daar hadden wij bij het inpakken van de koffer niet op gerekend…

Zaterdag 1 december 2018

We zijn iets voor 8 uur wakker en gaan douchen aankleden, enzovoorts. Op dek 9 nuttigen we het ontbijt en daarna gaan we weer naar dek 11 om onze rondjes te lopen. Echter, het is al aardig druk aan het worden op dek 11 dus besluiten we naar de joggingbaan op dek 12 te gaan. Daar lopen meer mensen hun rondjes en gelukkig vandaag bijna allemaal in dezelfde richting zoals aangegeven.

Op de foto hebben we even aangegeven waar we lopen. Vandaag is dat de kleine ronde op dek 12 aangegeven met rode omlijning. Liever lopen we een dek lagen een wat grotere ronde, maar als daar veel mensen rondlopen, gaat dat wat moeizaam.

Voor op de foto hebben we meteen even aangegeven waar we buiten kunnen staan en lopen bij gebruik van de spa. Maar daar komen we later weer op terug. O, we zien dat er een typefout in de foto staat. Samdara klinkt meer als een motorclub. Dat moet Samsara zijn, maar dat aanpassen gaat teveel tijd kosten. Klik op foto voor grotere weergave.

Het is heerlijk weer buiten: zonnig en een aangename temperatuur. We lopen 35 rondjes waar we ruim een uur zoet mee zijn. De telefoon geeft aan dat we ruim 5,5 kilometer gelopen hebben, maar het is niet heel nauwkeurig en wellicht telt hij de weg erheen en er vandaan ook mee. Hoe dan ook, het zijn 35 rondjes van 155 meter en daarmee kom je op 5,4 kilometer. Dan mogen we wel een drankje gaan halen.

Daarna gaan we terug naar de hut. We gaan eerst nog wat lezen voordat we al weer doorgaan naar de lunch. Wat een rotleven toch. De kapitein doet dagelijks een omroep met informatie over de navigatie. We varen in zuidwestelijke richting, op koers naar de Kaapverdische Eilanden, ter hoogte van de kust van de Westelijke Sahara (onderdeel van Marokko). Daar is buiten overigens weinig van te zien. Er is geen land in zicht en ook geen andere schepen in de buurt. Lekker rustig.

Na de lunch gaan we weer naar de Samsara spa. Daar hebben ze twee stoombaden met elk een andere geur, een lakonium (droge warme ruimte, niet van hout zoals een sauna, maar met verwarmde betegelde zitplaatsen; temperatuur tussen de 60 en 70 graden), een tepidarium (wat minder warme ruimte met verwarmde betegelde ligbanken) en een thalassobad (grote whirlpool). Verder zijn er een paar douches met geurstof en twee rustruimtes. Het afkoelen doen we onder de koude douche in de kleedkamer en daarna op het buitendek op dek 12 (zie foto). De tijd vliegt voorbij en na al die warmte gaan we op dek 9 bij de poolbar wat drinken in onze badjassen (kleden ons in de hut om) voordat we terug gaan naar de hut om nog lekker op ons balkon te kunnen lezen. Daar is het heerlijk vertoeven, zowel in de schaduw als in de zon.

We staan weer op tijd bij de deur voor het diner. Vanavond staan er twee toetjes op de menukaart die Co lekker vindt. Tja, dan moet je ze nu wel nemen want morgen zijn het weer andere toetjes. Maar zoals we wel weten doen ze er niet moeilijk over. Genieten maar.

We gaan terug naar de hut en maken ons verslag af. Straks weer naar de bar waar ze al weten dat ons favoriete drankje de BBC is: Bayleys Banana Colada. Je drinkt het als een milkshake.