Maandag 7 april 2025

Even terug naar gisteravond. We hebben snel nog voor het diner ons verslag weten te plaatsen en waren zelfs nog 4 minuten voor het restaurant open zou gaan, aangekomen bij de ingang. Maar we waren beslist niet de enige en zeker niet de eerste. Er waren al heel wat mensen aan tafel gezet.

Co ziet nog een tafeltje voor 2 personen bij het raam en de hostess geeft die inderdaad aan ons. Zo kunnen we even later nog het cruiseschip van Virgin langs zien varen. We zitten precies aan de goede kant.

Ons schip vertrekt een stuk later dan gepland en het diner gaat vrij snel, dus we zijn net gaan varen als we naar onze hut gaan. We moeten eerst naar het einde van Biscayne Bay varen om te kunnen draaien. Maken we dat toch nog mee vanaf ons balkon.

Onze koffers zijn nog niet aangekomen en in de gang staat een dame op haar telefoon te wijzen dat het schip zich verwijdert van haar koffer. Zij heeft er vast een tracker in gedaan. Als dat maar goed gaat.

We varen naar het stuk van de baai dat dicht bij ons hotel ligt om te keren. We hebben dat al een paar keer mooi kunnen bekijken vanuit onze hotelkamer en nu draaien we zelf 180 graden. Co kijkt nog even bij de deur van de hut en treft daar nu onze koffers aan.

Als we gedraaid zijn en uiteindelijk op open zee aankomen, gaan we naar beneden om aan de bar te hangen. Onze vorige cruise met MSC was met de MSC Seashore. Toen hebben we iedere avond in de sportsbar gezeten. Dus we gaan daar nu ook kijken. Het is er erg rustig, een enorm contrast met toen, maar ook –  zo horen we van de bartender – met gisteravond. Voor ons niet erg. Zo krijgen we snel onze drankjes en hebben we tijd om ook wat te praten met de bartenders.

Met de nodige drankjes achter de kiezen, zoeken we onze hut weer op. Onderweg kopen we nog snel een leuke beer uit de MSC shop. Snel legen we nog de koffers de kasten in en dan gaan we ons klaarmaken voor de nacht. We realiseren ons nu ook dat we iets gemist hebben. Bij vertrek dient er een fles prosecco met chocola als welkomstgeschenk in de hut te staan, maar we hebben niets gehad.

Na een goede nacht slapen staan we op en maken ons klaar voor het ontbijt in het buffetrestaurant. Het valt ons erg mee met de drukte en we kiezen eerst waar we gaan zitten, halen wat te drinken en daarna lopen we de buffetten langs. Er is veel keuze, erg veel zelfs. Dus na een goed ontbijt gaan we weer naar de hut.

Het is prachtig weer en we kunnen heerlijk op ons balkon zitten. We lezen de krant op onze telefoons, wat even wennen is want normaal hebben we daar de tablets voor mee. Dan gaan we ook nog ven wat rond lopen op het schip, nemen een drankje op dek 19 in het deel dat alleen voor Aurea-gasten beschikbaar is en op dek 16 gaan we eens kijken bij de specialiteitenrestaurants. We krijgen uitleg over de mogelijkheden, zoals het afnemen van een heel menu wat veel voordeliger is dan los gerechten bestellen. Ook is het mogelijk om een pakket te bestellen dat twee restaurants combineert. We denken er nog even over na.

Tja, en dan is het al weer lunchtijd. Dus omlaag naar dek 8 en weer kiezen uit vele mogelijkheden. Bij sommige buffetten staat er een rij, bij andere kun je direct pakken wat je wilt. De kapitein roept om 12 uur nog om met wat nautische informatie. We varen nu zo’n beetje langs Cat Island (onderdeel van de Bahama’s) en vanmiddag komen we langs de Turks- en Caicoseilanden. Het is 27 graden, met een kalme zee. Top, dus!

De middag brengen we door in de Thermal Area. Het lijkt vrij druk, maar in de hete sauna (er zijn er twee) is niemand. Na de sauna gaan we naar buiten. Daar is een klein bubbelbad en die blijkt leeg te zijn. Dus wij er meteen in. Na enige tijd krijgen we gezelschap van twee andere gasten en we raken daarmee in gesprek.

Zij zitten al langer op dit schip en hebben dus een rondje vanuit Miami gemaakt. Nu we naar Europa gaan, is blijkbaar de menukaart ingrijpend anders. We hadden daar al een aantal Amerikaanse gasten over horen klagen, maar zij waren juist heel blij met de aanpassingen. Tja, wij hebben geen vergelijking kunnen maken, maar het diner was ons goed bevallen.

Als we van de Wellness terug komen in de hut, staat de gemiste fles met chocola klaar. Co had hierover eerder vandaag met de receptie gebeld en aangegeven deze dan vandaag rond 16:00 uur in de cabine te willen hebben. Dus genieten we op ons balkon van de bubbels. Het is weer een heerlijke dag en we hebben in de app al gekeken naar het menu voor straks. Onze keuzes zijn gemaakt. We kijken ernaar uit.

Morgen wil ik nog iets meer vertellen over hoe het inschepen gegaan is. Het was voor ons geheel nieuw en werkte erg snel.

Zondag 6 april 2025

Gisteravond besluiten we om te gaan dineren in Bayside, het centrale uitgaansgebied van downtown Miami. We kunnen daar in principe eenvoudig met de Metromover heen gaan vanaf ons hotel. We zouden dan met de Omni loop een klein stukje rondrijden in het centrum van de stad. Maar als we geen bocht maken en een paar stations verder zijn, vertrouwt Co het niet, en hij heeft gelijk. We rijden helemaal zuidwaarts naar de wijk Brickell. Wat blijkt, waarschijnlijk op sommige dagen, combineren ze twee lijnen tot een Full Loop, dus één grote omloop. Er hangt dan (met klittenband) een bord in het voertuig met “full loop” erop.

We besluiten ons verlies te nemen en de hele loop uit te zitten, totdat we bij Bayside zijn. Maar twee stations voor aankomst, houdt de Metromover ermee op. Er is een technisch probleem en de technici worden opgeroepen voor reparatie. Dan besluiten we hier maar over te stappen op de Inner Loop lijn. Dat moeten we nog een kort rondje linksom door het centrum, maar zijn we uiteindelijk na een uur wel op de plaats van bestemming.

Het is een drukte van belang in Bayside. Het is natuurlijk ook zaterdagavond. Hier zijn heel veel restaurants en bars met vooral hele harde muziek. We lopen langs alle drukte naar het einde van de kade, waar naast het reuzenrad het Hardrock Café staat. Daar moeten we nog even wachten op een tafeltje. We kiezen voor buiten eten, het is immers lekker warm weer. Het koelt hier niet verder af dan 25 graden.

Jeroen bestelt de chicken fajita’s, die heerlijk smaken. De cheeseburger van Co is bij aankomst aan tafel helaas al koud, net als zijn patatjes. We klagen bij de serveerster, waarop een collega even later terugkomt met hetzelfde bord. Volgens de kok zou een medium rare burger altijd een beetje koud zijn. Onzin natuurlijk, en dat vindt onze serveerster ook. Ze gaat nu zelf naar de keuken en regelt een andere burger. Dat betekent wel dat we niet gelijk kunnen eten. Het toetje komt gelukkig wel samen en de New York cheesecake smaakt prima.

We nemen voor de laatste keer de Metromover terug naar ons hotel, dit keer zonder problemen. We genieten nog even van het mooie uitzicht vanuit onze hotelkamer en dan is tijd om te gaan slapen.

Vanmorgen is het behoorlijk druk bij het ontbijt. Maar ober Alex zorgt weer goed voor ons met vers geperst sinaasappelsap en lekkere muntthee. Dan pakken we onze koffers in en maken de labels eraan vast voor de cruise. Co heeft die labels thuis al voorbereid met dubbelzijdig plakband. Om 10 uur gaan we naar beneden om uit te checken, wat heel vlot verloopt. In de lobby ontmoeten we de chauffeur van de shuttlebus die ons naar de cruise terminal gaat brengen. We kunnen meteen instappen en rijden weg.

We vinden het al druk op de weg richting de cruise terminals, maar volgens de chauffeur wordt het straks nog veel erger. We hebben dus mazzel dat we op tijd vertrokken zijn. We stoppen eerst bij de terminal van Norwegian, waar het Amerikaanse gezin in onze bus moet zijn. Daarna rijden we door naar de MSC terminal, helemaal aan het einde van de kade. Dit gebouw is spiksplinternieuw. Morgen gaat hier voor het eerst de MSC World America vertrekken, het nieuwste schip van MSC.

Het inchecken gaat heel soepel. Eigenlijk lijken alleen de paspoorten en de ESTA te worden gecheckt bij een computer zuil. De instapkaart hebben we thuis al ontvangen en in onze telefoon staan. Na een korte wachttijd begint het inschepen al. De Yacht Club passagiers mogen als eerste. Daarna volgen wij als Diamond members en met een Aurea suite.

We kunnen meteen naar onze suite op dek 13, die al helemaal gereed staat voor ons. Co maakt er een video van, nu alles nog netjes is. Vervolgens probeert Co het internet aan de gang te krijgen. Dat lukt wel, maar alleen op zijn eigen telefoon, niet op die van Jeroen of op de laptop. We vermoeden dat er iets in het systeem gewijzigd is, zodat je geen hotspot meer kunt gebruiken om het internet samen te delen. We besluiten dit straks even na te vragen en gaan eerst het schip wat verkennen. Op dek 8 vinden we het buffetrestaurant, waar we dan maar meteen gebruik van maken om te lunchen.

Een paar dekken lager spreken we een medewerker, die inderdaad aangeeft dat het internet tegenwoordig echt per apparaat gaat. Omdat Co thuis voor vertrek een internet bundel aangeschaft heeft – wat goedkoper is dan hier aan boord – kan hij nu ook voordeliger zijn bundel upgraden met twee extra apparaten. De tablets laten we dan maar internetloos. We kunnen de krant ook op de laptop of telefoon lezen.

Dan gaan we op dek 19 kijken, waar een speciaal gedeelte van het buitendek gereserveerd is voor gasten met een Aurea suite. Er is ook een bar bij, waar Co dan maar meteen een cocktail bestelt om er alvast in te komen. Jeroen houdt het nog even bij een koffie.

Als we uitverkend zijn, gaan we alvast op onze TV het filmpje kijken voor de safety drill. Je moet daarna een telefoonnummer bellen, zodat geregistreerd wordt dat je gekeken hebt. En vervolgens moeten we onze boordkaart laten scannen bij ons musterstation op dek 7. Daar zijn we iets te vroeg mee, maar op het buitendek kunnen we zo mooi de vertrekkende Carnival Celebration langs zien varen.

Nadat we onze kaart hebben kunnen scannen, gaan we de rest van de “schepen parade” bekijken vanaf ons eigen balkon. Op de Symphony of the Seas werkt een serveerster die we nog kennen van Costa, maar helaas konden we haar niet ontmoeten vandaag. De Filipijnse crew mag in Miami niet van boord, alleen in de havens in de Caribische Zee.

Het loopt tegen etenstijd en we staan voor de keuze om vroeg naar het restaurant te gaan of later en het vertrek uit Miami mee te maken. We besluiten voor het eerste want dan kunnen we waarschijnlijk beter bepalen waar we komen te zitten. Maar nu eerst nog even ons verhaal uploaden.

Zaterdag 5 april 2025

Gisteravond, na het diner, gaan we naar onze kamer. In Nederland is het inmiddels na middernacht en dat betekent dat we de krant van zaterdag al kunnen downloaden. Dus voor we gaan slapen, hebben we de krant van morgen al grotendeels doorgewerkt.

Ook zoekt Jeroen het een en ander uit hoe we met openbaar vervoer naar Villa Vizcaya kunnen komen en hoe het werkt met betalen. Dit alles onder het genot van twee flesjes cola die we in het winkeltje in de hal gekocht hadden. Inhoud 591 ml per stuk.

Dan gaan we toch relatief vroeg naar bed en vallen snel als een blok in slaap. De volgende ochtend worden we daardoor ook redelijk vroeg wakker en als we de gordijnen open trekken, liggen de 5 cruiseschepen al op hun plek. Die zijn er hier steeds vroeg bij. Eéntje daarvan is de MSC Seascape, die erg lijkt op de Seaside.

Als we gedoucht en aangekleed zijn, gaan we naar het ontbijt. We vragen voor de zekerheid of het bestellen van een omelet ook inbegrepen is bij ons ontbijt en als dat blijkt zo te zijn, besluiten we beiden om een omelet ham/kaas te bestellen.

Geen idee hoeveel eieren daarvoor gebruikt worden want tussen alle mogelijke ingrediënten, staat een pot waarin de eieren al van de schil ontdaan in gestopt zijn. Maar een flinke omelet is het, bijna een hoofdgerecht. Flink veel brokjes ham en op het laatste moment bij het dubbelvouwen gaat er nog een lading kaas tussen.

Na het ontbijt gaan we nog even rustig in de kamer wat lezen. Het is nog redelijk vroeg. We moeten nog even de knoop doorhakken wat we zullen gaan doen. We besluiten het idee van Jeroen te doen, een bezoekje aan Villa Vizcaya.

Daarvoor moeten we eerst een stukje met de Metromover vanaf het stationnetje dicht bij ons hotel. Het is de Omni-lijn. De treintjes zijn klein en bestaan hooguit uit twee aan elkaar gekoppelde toestellen, maar vandaag zijn ze single. De treintjes rijden op luchtbanden en hebben in het midden een spoor voor stroom en richting. Gebruik van deze Metromover lijnen is overigens gratis.

Na 6 stops moeten we overstappen op de metro voor nog twee haltes. Gebruik van de metro is hier voor een vaste prijs, ongeacht afstand. Je kunt met je telefoon het poortje openen als je in Google Pay de creditcard als actieve kaart heb staan. Bij het verlaten van het station gaan de poortjes gewoon direct open en je hoeft dus niet uit te checken. Kosten per keer, per persoon 2,25 dollar.

Aangekomen op plaats van bestemming moeten we nog een stukje lopen, maar de Villa wordt duidelijk al direct aangegeven. We gaan een stukje door een bos en komen dan aan bij de kassa om het terrein te mogen betreden. We betalen hier 50 dollar voor 2 personen.

Villa Vizcaya is een villa in de wijk Coconut Grove. Het werd gebouwd in de periode 1914 t/m 1916 in opdracht van ondernemer James Deering. Het is een goed voorbeeld van Mediterranean Rivival-archtectuur. Om de villa heen is een grote tuin in Renaissance stijl.

We gaan eerst de villa bekijken. De vele vertrekken zijn mooi ingericht en geven een mooi beeld van de inrichting in die tijd. Grappig is ook dat we een klein kamertje, eigenlijk meer een soort kast, tegen komen waar een telefoon in staat. Noem het maar een telefooncel.

Het geheel van de villa is rond een binnentuin gebouwd, die overigens tegenwoordig voorzien is van een glazen dak. Veelal moet je tussen de vertrekken buitenlangs gaan.

Na de rondgang door de villa gaan we eerst even wat drinken met iets kleins om te eten. Na zo’n flink ontbijt hoeven we, net als gisteren, niet echt nog een lunch. Omdat het buiten best al warm is, en er geen plaatsen in de schaduw zijn op het terras, gaan we binnen zitten.

Dan wordt het tijd om de tuin te gaan bezoeken. We lopen daarbij om het gebouw heen en komen ook langs het zeewater. Daar zien we een soort van stenen schip enige meters vanaf de vaste wal. Dit blijkt gebouwd te zijn als golfbreker.

We dwalen lekker door de sterk variërende tuin, helpen een paar mensen door een foto van ze te maken, omdat ze wat staan te stuntelen om een selfie te maken en laten ons als wederdienst ook zelf eens fotograferen bij een mooie fontein/waterval. We zien ook wat wildlife zitten. Er lopen een paar flinke leguanen los rond, tot afschuw van sommige vrouwelijke bezoekers.

Als we er genoeg van genoten hebben, zetten we de terugweg in. De metro gaat weer simpel, maar daarna raken we verstrikt in de lijnen van de Metromover, want die rijden niet doodgewoon in twee richtingen, maar hebben een deel van het traject dat ze eenrichtingsverkeer hebben in een grote loop. De kaart met informatie lijkt duidelijk, maar toch is het minder simpel dan we dachten en uiteindelijk moeten we twee keer van treintje wisselen om op onze eindhalte te geraken.

We gaan naar het hotel, toch weer even genieten van de uittocht van de cruiseschepen voordat we op weg gaan voor het diner.

Vrijdag 4 april 2025

We hebben redelijk goed geslapen vannacht. En ondanks dat we bijna 24 uur geen bed hadden gezien, zijn we na ruim 8 uur slaap wel weer wakker. Co ziet dat hij al een mail heeft ontvangen van de fraudedesk van de bank, met het bericht dat ze de creditcard weer gedeblokkeerd hebben. Dan hoeven we in ieder geval niet meer op een telefoontje van ze te wachten.

Vanuit de hotelkamer op de 27^e verdieping hebben we prachtig uitzicht op de baai en op de cruiseterminals. Er liggen vandaag wel 5 cruiseschepen aangemeerd. Verder liggen er veel (luxe) privé jachten in de Biscayne Bay, waar ons hotel naar vernoemd is.

We gaan douchen en aankleden en dan het ontbijtbuffet eens verkennen. Ze hebben een mooie selectie van warme en koude gerechten. Alleen de brood selectie valt wat tegen, casino brood om te toasten en verschillende bagels. Wel heerlijk vers sinaasappelsap en fruit. En ook een lekkere mint thee.

Hierna gaan we eerst even naar de pool area op de 5^e etage. Hier is een soort daktuin gemaakt, met verschillende zitjes, een buitenbar en natuurlijk een zwembad. Er is nog bijna niemand. Hier kunnen we even rustig ons krantje lezen op de tablet. De temperatuur is al lekker. Het zal vandaag een graad of 27 worden, met vanmiddag steeds meer zon.

Dan gaan we aan de wandel. Niet ver van ons hotel ligt een park met een paar musea. Daarvan willen we er eentje gaan bezoeken, het Phillip & Patricia Frost Museum of Science. Google Maps zegt dat het ongeveer 20 minuten lopen is. Dat lijkt lang, omdat je het museum eigenlijk al meteen ziet staan, als je het hotel uit loopt. Maar vanwege grote werkzaamheden aan een snelweg met viaducten, moeten we een flinke omweg maken. Je kunt ook de gratis MetroMover nemen, die over een bovengrondse rails rijdt, maar we willen wel wat beweging voor de stappenteller.

In het park bij het museum zien we heel veel kleurrijke beelden van katten en honden. Dit is The Dogs and Cats Walkway and Sculpture Garden, met 52 oversized aluminium beelden van 26 honden en 26 katten, geschilderd door lokale kunstenaars. Leuk om hier even langs te lopen en wat (gekke) foto’s te maken.

Dan gaan we het museum in. Om het kort te beschrijven: het is een soort educatief allegaartje, van natuur en wetenschap, met een planetarium erbij en ook nog een aquarium. Het is dan ook begrijpelijk dat er vandaag wat schoolklassen aanwezig zijn. Er zitten wel hele leuke exposities bij, zoals die van enkele bijzondere insecten. En waar we vooral in geïnteresseerd zijn, is het aquarium.

Ze hebben verschillende tanks met vissen, koraal en andere zeedieren. Het grootste aquarium kun je op drie etages bekijken. Bijzonder daarbij is de Gulf Stream Oculus, een groot rond raam, wat schuin omhoog loopt. Hier zie je een enorme school vissen rondzwemmen in de stroming, en af en toe duikt er een kleine haai, een hamerhaai of een rog op, voor het raam. Later ontdekken we dat er ook nog een grote schildpad in zit. Heel leuk om hier een tijdje de boel te observeren.

Op de bovenste etage heb je mooi uitzicht over de omgeving: downtown Miami met zijn wokenkrabbers en de andere kant op de baai met daarachter Miami Beach. Hier kun je ook van bovenaf in het grote aquarium kijken, maar we zien alleen een paar keer een stukje vin van één van de haaien. Ook is er nog een kleine openlucht volière met vogels uit de mangrove.

We dalen via het andere gebouw van het museum weer naar beneden af. Hier kun je vooral veel proefjes doen en in wat laboratoria meekijken. En helemaal beneden nemen we in het restaurant een hotdog met een colaatje. In de shop vinden we nog een vriendelijk ogende pluchen dinosaurus. Die mag met ons mee terug naar het hotel.

Jeroen heeft namelijk even opgezocht wanneer de cruiseschepen vertrekken vanmiddag en dat willen we graag gaan bekijken vanaf onze kamer. Inderdaad zien we rond 16:00 uur vier schepen vertrekken. De MSC Divina en de Norwegian Gem varen eerst nog een stukje in onze richting, om vervolgens vlakbij ons hotel te draaien en dan naar zee te vertrekken. Het lijkt er overigens op dat de Divina nu geen passagiers aan boord heeft.

Naast ons hotel staat de Trinity Cathedral uit 1912. Deze is vanmiddag geopend voor bezoek. En buiten op het terrein is de wekelijkse Farmer’s Market. Later vanavond is er nog een AA meeting, daar hebben we na de cruise misschien nog behoefte aan… We nemen even een kijkje binnen in de kerk, met mooie gebrandschilderde ramen.

Dan besluiten we gewoon weer in ons hotel te gaan dineren. Jeroen heeft niet zo’n fut om daarvoor nog een eind op pad te gaan. Co neemt een lekkere steak met een ijsje toe en Jeroen kiest voor de gegrilde kip en de passievrucht cheesecake. Het smaakt allemaal prima. Morgen nog een tweede volle dag in Miami. We gaan eens bekijken hoe we die gaan inplannen.

Woensdag 2 en donderdag 3 april 2025

Omdat we donderdag redelijk vroeg vliegen, gaan we op woensdag al naar een hotel vlak naast de terminal van Schiphol. Zo hoeven we niet nog vroeger op te staan maar kunnen we woensdag voor vertrek alles op orde brengen om het huis schoon aan Ed op te leveren.

We gaan tegen 15:00 uur met de trein naar de luchthaven en lopen daarna naar het CitizenM hotel. We checken in en brengen onze spullen naar de kamer. Daarna gaan we naar de luchthaven om een bezoekje te brengen aan het Panorama terras. Helaas valt daar niets te beleven van het landen of opstijgen dus dat valt beetje tegen.

Rond de klok van 17:00 uur gaan we in de Schiphol Plaza wat eten. Hiervoor strijken we neer bij Grand Café Plaza en nemen daar de Dutch burger. Die is beslist de moeite waard dus dat was een goede keuze.

Dan terug naar de kamer waar we wel wat meer zien van het vliegverkeer want vanuit onze kamer kijken we richting de Polderbaan die het meeste gebruikt wordt. Zo zien we van Emirates de A380 binnen komen en aan de gate plaatsnemen.

We kijken nog wat tv en rond 22:00 uur sluiten we onze oogjes om tegen 4:30 uur wakker te worden. Douchen en aankleden en dan op naar de KLM lounge waar we kunnen ontbijten. Omdat we het geluk hebben deze keer voor een gunstige prijs Businessclass te vliegen, kunnen we ook hier van de lounge gebruik maken. Er is voldoende keus dus we nemen het ervan. De Paas-sfeer is al aanwezig met een aantal grote chocolade paashazen. Bij de lounge is ook een terras, maar dat blijkt nog gesloten te zijn.

Onze eerste vlucht vertrekt om 9:00 uur. We mogen als eerste aan boord en nestelen ons in onze coconnetjes achter elkaar. Ja, iets minder gezellig, maar de luxe maakt veel goed. Zo kunnen we ook geheel plat liggen. Lekker voor een dutje. We worden goed verzorgd, het eten is erg goed en ook hoeven we geen dorst te lijden. Er is een waslijst aan films om te bekijken, waarvan we er samen eentje kijken en Jeroen nog een andere.

Na ongeveer 8,5 uur komen we in Atlanta aan waar we over moeten stappen op de vlucht naar Miami. We hebben hiervoor ongeveer 2,5 uur de tijd en we weten dat we in die tijd door de immigratie moeten, de koffers van de band moeten halen, om deze vervolgens in de volgende hal weer op de band te gooien en dan volgt nog de securitycheck. Maar het is niet druk dus met ongeveer een half uurtje gaan we met de geautomatiseerde trein naar de juiste terminal. We zitten vooraan en kunnen dus mooi zien hoe de trein met flinke vaart de route aflegt.

Ook het boarden van de tweede vlucht gaat voorspoedig. Dit is wel een veel kleiner toestel, dus hier is het niet zo luxueus als op de vorige vlucht. De vlucht duurt ongeveer anderhalf uur, althans dat is de verwachting, maar als we Miami naderen krijgen we te horen dat we langere tijd in de lucht moeten blijven omdat de luchthaven gesloten is. Waarom wordt niet duidelijk, maar het gaat langer duren.

Na enige tijd komt zelfs het bericht dat er nog steeds geen toestemming is om te landen in Miami en dat we daarom naar Melbourne gaan. Niet in Australië, maar een plaats ongeveer 300 kilometer van Miami. We zitten nu met de vraag hoe we dan naar Miami moeten komen. Maar dan komt later alsnog de toestemming om in Miami te landen en moet het toestel weer omkeren. Eenmaal geland wijst de piloot ons op het toestel Airforce One, van Trump, waaruit wij opmaken dat dat de reden was dat de luchthaven enige tijd gesloten was voor ander vliegverkeer. Met anderhalf uur vertraging staan we eindelijk aan de gate, maar dan blijkt daar ook de slurf nog eens stuk. Gelukkig krijgen ze die met een minuut of 10 wel weer aan de praat.

Dan komt er nog iets vervelends. Leuk als je aan boord in het vliegtuig internet hebt, maar Co krijgt een bericht dat er een afwijkende afschrijving op zijn creditcard is geconstateerd en dat deze daarom geblokkeerd is. Het blijkt te gaan om een reservering van het hotel in Miami, dus er is niets aan de hand, maar je moet er wel weer achteraan. Het bericht is 23:00 uur Nederlandse tijd verzonden en na middernacht zijn ze van de afdeling Fraude niet meer aanwezig om het op te lossen.

Toch bellen we, als we in het hotel zijn, met het noodnummer van de bank en Co vraagt meteen of de dame die ons helpt ons terug kan bellen want dat scheelt enorm in de kosten. Ze begrijpt dat en belt ons terug. Ze maakt de nodige notities en belooft ons dat we morgen terug gebeld worden door de afdeling die het op kan lossen. Wij willen echter een wat specifiekere tijd afspreken want als ze vroeg bellen, slapen we nog en later op de dag willen we toch ook wel er op uit.

We gaan nog even in het restaurant in het hotel wat eten en daarna, vermoeid en wel, brengen we het nodige op orde om zo te kunnen gaan slapen. Toch nog maar even het verslag maken. Snel en misschien vergeten we nog dingen, maar dan komen we daar nog wel op terug. We zijn in Miami, dat is het belangrijkste.

In april 2023 hebben we voor de eerste keer een korte cruise van een week met MSC gedaan. Dit jaar gaan we een trans-Atlantische cruise van 23 dagen met MSC doen en wel op de MSC Seaside. Een schip dat erg lijkt op de MSC Seashore waar we twee jaar geleden op zaten.

Deze cruise is al weer lang geleden geboekt en op dat moment konden we nog geen vluchten boeken. Toen we dat wel konden doen, schrokken we wel erg van de prijzen voor het vliegen. We wilden graag tickets voor de Premium Comfort klasse, maar hadden niet verwacht dat dat zo duur zou uitpakken. Na enig nadenken gingen we toch maar akkoord.

Iets later werden we gebeld door onze reisagente die overleg had gehad met Zeetours over die prijzen. Ze kon ons melden dat Zeetours er even verder ingedoken was en ons een ander aanbod kon doen. We moesten dan wel 1 dag eerder en met de ochtendvlucht vertrekken naar Miami, maar dan kwam het op iets meer dan de helft van de kosten……. En dan vliegen we Business Class. Nou die keuze was snel gemaakt.

We hadden ondertussen wel ontdekt dat het goedkoper vliegen is van de VS naar Amsterdam, dan van Amsterdam naar de VS. Dus een volgende keer moeten we de reis andersom maken. Het is echt een behoorlijk verschil. Het betreft ook echt de VS want naar Brazilië was het niet zo duur.

We vertrekken op 2 april naar Schiphol en gaan daar een nachtje in het CitizenM logeren, dicht bij de terminal. Zo zijn we de volgende ochtend op tijd bij de terminal zonder thuis extra vroeg op te moeten staan.

Op 3 april gaat onze vlucht om 9:00 uur. Voor die tijd gaan we ontbijten in de KLM Lounge. Vanwege de voordelen van Sky Priority, zullen we geen al te lange wachttijden hebben bij het afgeven van de bagage en bij de security check.

In Miami hebben we 3 nachten in het Miami Mariott Biscayne Bay hotel geboekt met uitzicht op de Bay waar de cruiseschepen aanleggen. Zo kunnen we even wennen aan het tijdsverschil voor we aan boord gaan.

Op 6 april kunnen we dan aan boord gaan. We hebben een Aurea suite aan de achterkant van het schip. Bij deze hut heb je ook het voordeel om met voorrang aan boord te gaan. Wat een luxe deze reis.

We kijken er weer erg naar uit. Deze reis heeft weer heerlijk veel zeedagen. Het schema is als volgt:

Uiteraard gaan we weer verslagen hier plaatsen en hopen dat er weer veel mensen meelezen. Reageren kan weer tot 10 dagen na het plaatsen van ons verslag. Indien je voor de eerste keer reageert, moeten wij eerst toestemming geven voor de reactie hier online verschijnt.

Zaterdag 2 november 2024

Gisteravond hebben we helaas al van een paar Costa medewerkers afscheid moeten nemen. Zij stappen vandaag over naar de Costa Smeralda die ook hier in Marseille ligt. Vanavond dus wat andere gezichten achter de bar, maar vanavond moeten we ook wat terughoudender zijn met alcohol want voor we gaan slapen, moeten we de koffers inpakken en op de gang zetten.

Ervaren cruise-vaarders kennen dat wel, maar voor wie dit vreemd lijkt: de koffers worden vannacht opgehaald en die vinden we dan morgen in de terminal terug. Geen horde passagiers die met hun koffers lopen te slepen bij het van boord gaan. Natuurlijk moet je wel zorgen dat je de juiste kleding nog in de hut hebt zodat je niet in badjas naar je koffer op de kade moet morgen.

Vandaag liggen we dus in Marseille. Daar zijn we al zo vaak geweest dat we er de laatste keren eigenlijk al niet meer van boord gaan. Het is druk met schepen hier vandaag. Bij aankomst ligt hier al de Costa Smeralda en de MSC World Europa. Straks komt de Costa Pacifica hier ook nog bij, maar die wordt pas tegen het einde van de ochtend verwacht.

Vrienden van ons zitten op de Pacifica dus we hopen naar elkaar te kunnen zwaaien als ze aankomen. We houden via de cruise-radar in de gaten waar het schip is, om op tijd op een gunstige plek te kunnen staan. We liggen aan een pier met aan de andere kant van ons de Smeralda en de World Europa en achter ons is er nog een plek vrij voor de Pacifica. Dan moet die wel vrij dicht langs ons varen en kunnen we elkaar waarschijnlijk goed zien, zoals we gisteravond nog hadden met de MSC World Europa, die toe eerder dan wij uit Barcelona vertrok.

Eindelijk komt de Pacifica in beeld en als die de pier nadert draait het schip zich om, om achteruit de haven binnen te varen. En dan komt de teleurstelling, want hij blijkt aan de andere kant van de pier achter de Smeralda en de World Europa langs te gaan en daar nog eens achter pas aan te leggen. Met veel moeite en onderling contact en het gebruik van een verrekijker, lukt het ons nog net even onze vrienden te zien. Wat jammer. Zo dichtbij en toch zo veraf.

Dan maar naar de lunch. Onze vrienden gaan vandaag van het schip af en met een taxi naar de luchthaven. Omdat je elkaars terminal niet kunt bereiken, heeft het dus ook geen nut om naar de terminal van de Pacifica te gaan voor slechts een korte ontmoeting. We spreken binnenkort thuis af om onze verhalen uit te wisselen.

Na de lunch gaan we nog voor de laatste keer lekker de sauna in en genieten we van het bubbelbad op het dek. Het is rustig en de sauna deur gaat vaker open om voor een rondleiding even de cabine te laten zien, dan dat er gasten bij komen. Heel relaxt dus.

Waarschijnlijk is dit het laatste verslag van deze reis. Morgen met transferbus naar de luchthaven Milaan Malpensa en dan einde van de middag vliegen we naar Amsterdam. Mocht er nog iets bijzonders gebeuren, dan plaatsen we dat nog.

Onze volgende reis is gepland in april volgend jaar. Op 6 april vertrekken we dan vanuit Miami naar Marseille met een 24 dagen tellende cruise op de MSC Seaside. Voor de Costa fans misschien minder leuk, maar we gaan het toch doen. We zetten daarvoor uiteraard geen berichten in de Costa fan club op Facebook, maar mochten leden ons willen volgen, zet dan deze datum met onze website in de agenda.

Er staan weldegelijk ook nog 3 Costa cruises op de planning, namelijk september volgend jaar, twee weken op de Deliziosa en in november en december volgend jaar gaan we met de Fascinosa van Barcelona naar Guadeloupe inclusief de Antillen.

Zelfs voor maart 2026 hebben we al geboekt, maar hoe die cruise gaat worden is nog afhankelijk van de situatie op dat moment op de rode zee, want dan gaan we voor de Toscana van Dubai naar Genua. Plannen genoeg dus.

Bij deze bedanken we jullie voor het lezen van onze verhalen. Ook voor de reacties die via verschillende wegen ons bereikt hebben. Graag tot de volgende keer.

Vrijdag 1 november 2024

Gisteren was het Halloween. Voor het eerst zijn we op 31 oktober op een cruiseschip. We merken dat daar wel het één en ander aan gedaan wordt. Bij alle bars en restaurants worden uitgesneden pompoenen neergezet, met lichtjes erin. En heel wat mensen zijn “griezelig” uitgedost. We zijn nog nooit zoveel heksen tegen gekomen op een cruiseschip. Sommigen gaan wel heel ver met het uitdossen.

Het was weer gezellig aan de Grand Bar. Dit keer raakten we aan de praat met enkele Duitse gasten die we al vaker aan de bar troffen. Eén dame vraagt of we vanmiddag ook de kapitein hadden gezien in de sauna cabine. Nee, die hadden we niet herkend in zwembroek, haha!

Midden in de nacht was het was onrustig op zee. Jeroen werd om 3 uur wakker van heftig onweer. Waarschijnlijk waren we toen ter hoogte van Valencia. Vanmorgen staat er nog wel veel wind, maar is het verder droog, met af en toe een glimp van de zon.

Na het ontbijt gaan we weer een wandeling maken aan dek. Bij de boeg merk je wat meer van de wind, eerst even flink tegenwind en aan de andere kant word je zo een stukje vooruit geblazen. We eindigen de wandeling bij de Sunset Lounge met een drankje en gaan dan op ons balkon aan de krant beginnen.

Tegen het einde van de ochtend naderen we de haven van Barcelona. Als eerste zien we de vliegtuigen die opstijgen van het vliegveld. Dan draait het schip en zien we de MSC World Europa al aan de kade liggen. Wij komen bij Terminal E te liggen.

Om de drukte bij het van boord gaan te vermijden, gaan we eerst rustig lunchen bij het buffet op dek 10. Co maakt meteen van de gelegenheid gebruik om daarbij een bordje vers gebakken friet te nemen van de Grill. Daarna pakken we onze spullen in de hut en gaan we naar de uitgang.

Costa biedt een shuttle bus service aan voor 13 euro per persoon, waarbij er per half uur een bus zou moeten gaan. We zien deze touringcars al op de kade staan met “Dumbo” erop. De haven van Barcelona heeft echter ook zijn eigen bus service, de blauwe T3 Cruisebus. Daarmee kun je voor 4,50 euro per persoon heb je een dagkaart voor heen en weer naar het WTC en deze bussen rijden elke 5 tot 10 minuten. Dat lijkt ons een veel slimmere keuze. Er staat wel een rij wachtenden voor ons, maar twee bussen later zijn we al onderweg.

Vanaf het WTC loop je zo langs het standbeeld van Columbus de Rambla op. Dat is voor ons alweer wat jaartjes geleden. We komen onder andere langs het Gran Teatre del Liceu, het opera theater waar Co in 2002 gewerkt heeft. Bij één van de vele souvenir standjes zien we wel een heel lief pluchen katje zitten. Die mag na het afrekenen mee de rugzak in. Daar kunnen de zomerjassen ook meteen in, want het is eigenlijk best wel warm hier, als je zo aan de wandel bent.

Bij de Plaça de Catalunya slaan we rechtsaf en gaan we verder door de Barri Gòtic, de oudste wijk van Barcelona. Daarbij komen we onder andere langs de kathedraal. Op het gemeentehuis zien we de vlaggen halfstok hangen. Dit is vanwege de drie dagen van nationale rouw in verband met het noodweer woensdag in o.a. de regio Valencia.

We zigzaggen wat door de smalle straatjes, die af en toe overgaan in een gezellig pleintje met terrasjes. En uiteindelijk belanden we dan weer op de Rambla. We vinden dit zo wel een mooi rondje geweest en besluiten om terug te lopen naar Columbus en het WTC. Daar hoeven we maar kort te wachten op een blauwe bus, die ons weer terugbrengt naar de Costa Diadema.

Aan boord doen we nog een koffie en cola aan de Atrium Bar en dan gaan we in de hut dit verslag schrijven. Het was leuk om zo toch weer even een middagje gesnuffeld te hebben aan Barcelona. Volgend jaar zijn we hier wellicht wat langer, voorafgaand aan een volgende cruise.

Donderdag 31 oktober 2024

Terug weer even naar gisteravond. Zoals elke cruise besteden we ook aandacht aan de medewerkers van Costa die onze cruise tot een succes maken. Daarvoor moeten we dan wel nog de nodige foto’s maken. Dus bij diner meteen even onze ober aangesproken om vóór de drukte dat te kunnen doen.

Na het diner gaan we naar de Grand bar. Hier komen de meesten van het team rond 20 uur van hun pauze. Maar, hoewel het nog rustig is, kunnen we de foto niet nemen want de groep is niet compleet. Dan maar hopen dat het rond 21 uur wel lukt, want dan is het weer wat rustiger omdat de tweede diner-zitting en de tweede theatershow beginnen.

Michael haalt iedereen achter de bar vandaan en ook een aantal obers komen voor de foto naar ons toe. Eén van hen maakt de foto, maar daarna maken we nog een foto waar zij dan ook weer op staat. Terwijl we aan de bar zitten, gebruikt Co AI van Samsung om diegene die de eerste foto’s maakte, uit de tweede serie te knippen en in een foto uit de eerste serie te monteren. Dat lukt vrij aardig en zo hebben we de groep compleet op één foto.

Na bijna 8 uur slapen ontwaken we en maken we ons klaar voor het ontbijt. Het is nog rustig in het restaurant. Ook nu maken we nog een paar foto’s met mensen die we dankbaar zijn voor hun werk. Zo staat Karen ons altijd te begroeten bij de ingang van het restaurant als we komen ontbijten. We maken een foto met haar maar we verschillen nogal in lengte. Volgens haar hebben we nu de letter M van McDonalds. Maar ook hier heeft Co weer wat op gevonden en tijdens het ontbijt verplaatst hij Karen gewoon iets hoger. Voor de grap maakt hij ook een versie waarbij hij Karen groter maakt waardoor ze even lang is als ons. Bij vertrek laten we haar de resultaten zien en ze kan er hartelijk om lachen.

We gaan eerst even terug naar de hut en als we op ons balkon staan klinkt er een soort klap op het water en als we goed kijken, zien we een kleine groep kleine dolfijnen. Nou ja, we noemen het allemaal maar dolfijnen omdat we zelf niet goed kunnen zien en beoordelen welke soort we hier zien.

We besluiten om op dek 5 weer rondjes te gaan lopen en daarbij valt ons oog op een hele grote groep dolfijnen. We onderbreken even de wandeling en proberen zo goed mogelijk iets op video te zetten. Je moet even goed kijken, maar het is te zien, helemaal op een groter scherm dan een telefoon.

Na bijna een uur gewandeld te hebben, nemen we een drankje achterop bij de Sunset Bar. Mede omdat een bartender nu al bij elke passage vraagt wat we willen drinken. Helaas voor Jeroen is er geen koffie hier, maar we nemen toch even wat en lopen daarna nog een ronde om via de Gelateria naar onze hut te lopen. In de Gelateria is het zo druk dat we daar maar even door lopen.

Tijd voor de krant op ons balkon. Heerlijk in de schaduw en redelijk uit de wind. Geen dierlijke activiteiten meer op het water te zien. Wel een rare gewaarwording om te lezen over het noodweer in Valencia en andere regio’s in Spanje, terwijl het vandaag prachtig weer is met een strakblauwe lucht. We hopen maar dat er in Spanje snel hulp komt voor de mensen die het nodig hebben.

We krijgen een bericht dat we om 12 uur in de Teppanyaki verwacht worden. Dat hebben we gisteren inderdaad geboekt, maar waren in de veronderstelling dat dat om half 1 zou zijn, dus maar goed dat die melding nog binnen komt.

De Teppanyaki is zowaar zo goed als vol geboekt. Zo druk hebben wij het niet eerder gezien. Dat wordt een flinke drukte als de koks hun showtje gaan geven, maar ze gaan redelijk gelijk op dus lijkt het wel een soort samenspel. Uiteraard wordt er weer met gebakken ei gegooid en helaas gooit onze kok zo slecht dat niemand het in zijn mond kan opvangen. Eén van de koks herkennen we van de Costa Favolosa en herkent ons ook dus hebben we even een korte begroeting. Helaas heeft Emilio een andere tafel.

Na de lunch gaan we weer de sauna in. Ook hier vandaag opvallend veel bezoekers, maar gelukkig wel nog voldoende plek. Vanwege de wind is het bubbelbad buiten niet zo populair en dus hebben we daar ruimschoots plek.

En dan komen we nu bij het moment dat we onze dankbaarheid willen uitspreken naar de vele medewerkers op het schip. Realiserend dat zij, ver van huis, gemiddeld 8 maanden zonder vrije dag en met veel werkuren, hun best doen om onze reis te doen slagen. We zien daarvan slechts een deel. Achter de schermen werken nog veel meer mensen, zoals in de wasserij en techniek.

De dagelijkse Hotel Service Charge, ook wel fooi genoemd, is er om te zorgen dat de medewerkers achter de schermen ook meedelen in een extra aanvulling op hun inkomen. Tegenwoordig is die al steeds vaker inbegrepen in de cruise-prijs, maar het kan voorkomen dat het niet inbegrepen is (wordt dan duidelijk vermeld) en per dag in rekening gebracht wordt.

We zijn deze reis weer zeer goed verzorgd en daarvoor dus onze dank aan hen.

Woensdag 30 oktober 2024

Gisteravond hebben we vóór het diner nog een drankje gedaan bij de Sunset bar, buiten achterop dek 5. Tijdens het diner vertrekt het schip uit de haven van Funchal. Het was Italiaanse avond en dat betekent dat er aan het einde van het diner weer wat gepresenteerd wordt aan muziek en dans. Ober Paul trapt af met een playback van O sole mio en daarna kan er gedanst worden met de obers op That’s Amore van Dean Martin. Vervolgens gaat de polonaise door het restaurant en Jeroen waggelt een stukje mee in de rij.

Bij de Grand Bar wacht ons een leuke verrassing van bartender Michael. Hij komt met 5 flessen limoncello de bar binnen gewandeld. Hij mocht van de baas een paar flessen inkopen in Funchal. We weten niet precies hoeveel limoncello drinkers er aan boord zijn, maar hier moeten we wel een heel eind mee kunnen komen. Het is wel een ander merk, maar hij smaakt goed genoeg. Michael zegt dat hij speciaal voor ons een fles apart heeft gezet. Ook heeft hij voor extra Disoronno gezorgd, zegt hij. We voelen ons vereerd dat er zo om ons gedacht wordt.

Vanmorgen worden we voor de verandering eens niet vroeg wakker. Dat komt natuurlijk mede omdat we de klok vannacht een uurtje vooruit moesten zetten. We zijn evengoed nog op tijd voor het ontbijt in het restaurant. Daarna gaan we wat shoppen bij de winkels op dek 4. Co vindt er een paar leuke T-shirts en een petje van Costa. Dan is er voor de lunch nog tijd genoeg om op ons balkon de krant te lezen.

Omdat we wat laat ontbeten hebben, schuiven we de Teppanyaki lunch die we voor vandaag bedacht hadden door naar morgen. We besluiten voor een snelle lunch te gaan bij het buffet, om daarna op tijd naar de spa te kunnen gaan. Daar genieten we weer van de sauna en van het bubbelbad in de zon. En bij terugkomst lezen we nog wat op ons eigen balkon.

Zo vliegt zo’n dag op zee zomaar om. Vannacht varen we door de Straat van Gibraltar, volgens de omroep van de kapitein rond 4:30 uur. Ik denk niet dat wij er de wekker voor gaan zetten. Maar we weten van eerdere keren dat het wel een apart gezicht is om zo tussen de twee continenten door te varen. Morgen deel 2 van de route naar Barcelona.