Maandag 11 juli 2022

Gisteravond na het diner zijn we al snel naar de bar door gegaan. Ons verhaal lag wel al klaar, maar om uit ruim 300 foto’s een keuze te maken voor ons verslag, dat hebben we maar even doorgeschoven. Daar gaat wel even tijd in zitten. Mooi voor een zeedag.

Als we deze ochtend het restaurant in komen, zien we dat de gasten allemaal aan de linker kant zitten, dus lopen we daar ook heen, maar Melvin, de ober die ons de meeste keren bij het ontbijt van dienst geweest is, dirigeert ons naar de rechter kant. Een half restaurant voor ons zelf.

We worden uitstekend geholpen. Melvin weet ondertussen wat we willen maar noemt het voor de zekerheid even op zodat we nog kunnen veranderen. Ook Kevin (chef van het restaurant) komt voor een gezellig gesprek langs. Co legt uit dat het mogelijk is dat we bij een vroege excursie niet daar maar bij het buffet ontbijten. Dit omdat ze al speciaal voor Co Nutella regelen.

Daarbij geeft Co met een knipoog aan dat ze boven ook donuts hebben. Kevin vraagt of we die willen, want dan gaat hij dat regelen, maar voor vanmorgen zijn de buikjes voldoende gevuld. Kevin belooft dat hij zorgt dat ze er morgen zijn waarop Co zegt dat we dan heel misschien niet komen. Daarin ziet Kevin dan de kans om ze zelf op te eten, zo zegt hij met een knipoog. Hoeveel willen we er en welke smaken?

Na het ontbijt gaan we buiten rondjes lopen. Het is helaas geen mooie dag wat het weer betreft. Het is miezerig en fris, maar goed genoeg om een klein uurtje te lopen. Dan direct weer door naar de bar voor koffie en cola.

Dan is het nu tijd om foto’s uit te zoeken voor ons verslag. De eerste selectie is nog veel te groot dus gaat de afval-race beginnen. Eerst foto’s die op elkaar lijken. Welke is de beste. Daarna welke het beste een beeld geven en zo komen we uiteindelijk op de selectie van wat je kunt zien in ons verslag over gisteren. Gemist???? Klik onder dit verslag op “previous post” en je kunt het alsnog lezen of alleen de foto’s bekijken. Of klik hier

Tijdens de lunch vraagt Co of we een massage zullen boeken. Er werd vanmorgen weer reclame voor gemaakt, dus wellicht is het niet druk. Als we klaar zijn met de lunch lopen we dus meteen even door naar de Solemio Spa en we kunnen boeken voor 16:00 uur. Dus dat doen we.

Daarna is de middag om te relaxen en de krant te lezen. Hoewel je dat voor het relaxen soms beter kunt laten. We gaan ook nog wat drinken voordat we naar de massages gaan. Dit doen we bij de Grand Bar.

We zijn ruim op tijd bij de Spa voor de massages en worden al snel verder geroepen. We beginnen dus gewoon wat eerder en helaas voor Jeroen eindigt het ook onbedoeld eerder. Zijn masseuse heeft de verkeerde tijd in haar hoofd en ontdekt pas als Jeroen al op mij zit te wachten dat ze dus tekort bezig geweest is. Dus Jeroen weer terug op de tafel. Toch jammer dat het zo gelopen is, maar per saldo zijn we langer gemasseerd dan de tijd die er voor stond.

Terug in de cabine maar even de ergste massageolie afdouchen en dan loopt de klok al weer snel door naar de tijd voor het diner. Vanavond hoofdgerecht beef filet, maar vooraf ook de uiensoep.

Tijdens het diner is er een omroepbericht dat het schema van de reis wordt gewijzigd. In verband met de weersverwachting zullen we niet twee dagen in Leknes verblijven (morgen en overmorgen), maar gaan we morgenavond verder naar Narvik en blijven we daar twee dagen. Wij vermoeden dat het te maken heeft met het feit dat in Leknes het schip niet kan aanleggen aan een steiger, maar passagiers moeten tenderen, dat is met bootjes tussen wal en schip reizen. Nu even afwachten wat dat betekent voor wat betreft de excursies. Uiteraard vervallen die van de tweede dag Leknes, maar komen er beschikbaar voor de eerste dag Narvik? En wat gaan we dan doen? Blijf ons volgen en kom er ook achter.

Zondag 10 juli 2022

Ons verhaal van gisteren stopte voor het diner. Hier pakken we de draad weer even op.

Bij het diner werd ons een fles wijn aangeboden (die niet in het drankenpakket zit). We mochten daarbij aangeven of we een rode, witte of rosé wijn wilden. Daarbij konden we ook aangeven of we die bij het diner wilde nuttigen of mee wilde nemen, maar dat dat laatste mogelijk was, ontdekten we iets te laat en dus moesten we de hele fles maar achterover slaan. Zielig hè?

Omdat we ons verhaal al gepubliceerd hadden, konden we wat eerder aan de bar plaatsnemen. Heel gezellig gesproken met Ian de bartender. In de periode van de tweede zitting van het diner en de tweede voorstelling in het theater, is het rustig aan de bar en hebben we daar mooi de kans toe.

Luchie, de bartender die halverwege de avond over gaat naar de wijnbar en die we al kennen van een eerdere cruise, liet doorschemeren dat ze ons iets aan ging aanbieden zodra we bij de wijnbar kwamen. Ze wilde ons een wijn aanbieden waar we normaal gesproken voor zouden moeten betalen. Omdat we er niet heel veel verstand van hebben, we zeggen het maar eerlijk, vroegen we haar wat ze aanbeveelt. Vervolgens hebben we gekozen voor een witte wijn en ging ze drie verschillende wijnen inschenken om te proeven. Dus een wijnproeverij op de late avond.

De eerste die we probeerden bleek ook, wat ons betreft, de lekkerste te zijn, een Gewürtztraminer. Vervolgens kregen we wijnglazen van een flink formaat en dus een flinke hoeveelheid van deze wijn. Maar goed dat we de volgende dag niet vroeg op hoefden.

Als we vanmorgen wakker worden, varen we langs de diverse eilandjes richting Molde. Het is eigenlijk niet echt donker geweest vannacht, zo weten we door een paar sanitaire stops. Qua weer is wat lastig in te schatten wat aan te trekken, want komen we vandaag in de kou of blijven we in een aangename temperatuur? We besluiten onze nieuwe Norway-sweatshirts aan te doen en een jas mee te nemen. Het goede nieuws is dat dat laatste niet nodig was. En het slechte nieuws? Eh, dat is er niet.

Om half 11 mogen we naar de bus die ons een tour van ruim 7 uur gaat brengen. Een reis van Molde naar Andalsnes. Het schip vaart in de middag ook daarheen terwijl wij over land genieten van het Noorse landschap. Nou ja, niet alleen over land want de bus gaat al snel een veerpont op die ons in ongeveer een half uur naar de overkant van het Romsdalsfjord vaart, vanwaar we verder rijden. De gids vertelt alles in het Engels en in het Duits. Ze heet Hildigen.

De gids is blij dat we er vandaag zijn en niet gisteren. Want toen regende het de hele dag hier en was het maar 8 graden. Ze vertelt dat ze in Molde voor in de winter verwarmde trottoirs hebben. Dat zal dan ook wel nodig zijn… Vandaag hebben we een mix van zon en wolk en ligt de temperatuur een stuk hoger.

Aan de andere kant van het fjord komen we met de veerpont aan in Vestnes en rijden we verder door het groene landschap. Er lopen hier veel schapen rond en de gids vertelt dat we hier de meest noordelijk gelegen fruitbomen van Noorwegen tegenkomen. En er zijn zelfs veel velden met aardbeienplanten.

We komen aan bij het Storfjord, een heel groot fjord, want stor betekent groot. Een zijarm van dit fjord leidt naar Geiranger, waar we 10 jaar geleden met onze cruise zijn geweest. Op de bergen hier zien we de eerste sneeuwtoppen al. Later zullen we er nog veel meer zien.

De bus komt aan in het plaatsje Stordal, waar we gaan lunchen bij restaurant Nilsgardstunet. Er staat een buffet voor ons klaar met natuurlijk zalm, maar gelukkig ook kip, gekookte aardappelen, diverse salades en nog een heel toetjesbuffet. Daarna hebben we nog ruim de tijd om een beetje rond te struinen in het dorpje, waar ook weer veel mooie historische witte houten huizen te vinden zijn. We blijken alleen net niet ver genoeg gelopen te zijn om ook de houten kerk uit de 18^e eeuw nog te kunnen bezoeken. Daar rijden we later met de bus langs.

We stijgen het berglandschap in en krijgen steeds meer zicht op besneeuwde bergtoppen, watervallen en andere natuurpracht. De bus stopt bij Gudsbrandsjuvet, een kloof waar de Valldøla rivier doorheen dendert. Je kunt er met een soort stalen loopbruggen overheen lopen, waar je de kracht van het water van dichtbij kunt ervaren.

Dan gaan we door voor letterlijk en figuurlijk het hoogtepunt van deze dag. We rijden de bergweg op die leidt naar de Trollstigen, een bergpas op 852 meter hoogte. Op de pas krijgen we vrije tijd om te genieten van het adembenemende uitzicht hier. Twee grote watervallen kletteren hier met grote kracht naar beneden. Op een aantal uitzichtplatforms kun je daar vanuit verschillende hoeken van genieten.

Verder is er zicht op de grootse bergtoppen hier, waaronder de Bisschop met zijn top van ruim 1400 meter. Ook zie je vanaf hier, hoe we straks aan de andere kant van de pas naar beneden zullen gaan rijden, over de smalle en super steile trollenweg met haar enorm scherpe haarspeldbochten, aangelegd in 1936.

Eenmaal terug in de bus starten we met de afdaling. Geen eenvoudige weg voor onze buschauffeur en daarbij moet hij ook nog campers, fietsers en niet-ervaren bergwegberijders zien te ontwijken. Onderweg passeren we ook nog de grootste waterval over een hele smalle stenen boogbrug. Hier krijgt de bus meteen een wasbeurt, want het water spat alle kanten op, met een mooi regenboog effect.

Beneden in het dal volgen nog twee korte foto-stops. We kunnen de trollenweg nog een keer van onder af bekijken en we rijden nog om de hoek naar de trollenwand, een walhalla voor de die-hard rotsklimmers.

Even na 18:00 uur komen we dan aan in Andalsnes, waar het schip al voor ons klaar ligt. We frissen ons even op en genieten dan nog na van alle indrukken tijdens een heerlijk diner. Wat een prachtige dag was dit!

Zaterdag 9 juli 2022

We moeten vandaag een beetje op tijd op staan, want er staat een excursie op het programma. Als we wakker worden, legt het schip net aan in Stavanger. We krijgen een mooie plek aan de kade in hart van de oude stad, Gamle Stavanger, met zijn typische witte houten huisjes.

Er is nog tijd genoeg voor een ontbijt in het restaurant beneden en dan gaan we naar de verzamelplek in het theater. Als we van start mogen, blijkt dat we niet in een bus hoeven te stappen, maar gewoon een stukje over de kade kunnen lopen naar ons volgende vervoermiddel…: een boot!

We gaan vandaag een boottocht maken op het Lysefjord, een smal fjord met hele steile wanden van graniet. Het graniet is licht van kleur, vandaar de naam voor het fjord. Lyse betekent namelijk licht.

De boot is een soort catamaran. Er zijn veel zitplaatsen in het binnen gedeelte, maar we besluiten al snel om toch maar boven buiten aan dek te gaan staan voor het mooie uitzicht, zonder ramen ervoor. We varen langzaam de haven uit en komen nog langs het futuristisch ogende olie museum. Stavanger is de oliehoofdstad van Noorwegen, vanwege de vele olievelden hier voor de kust in de Noordzee bodem.

Dan geeft de catamaran gas en vliegt bij één van de passagiers al meteen een petje af, zo het water in. De kapitein houdt wel van een beetje vaart. We komen langs Tingholmen, een eilandje waarop in het jaar 998 de eerste nationale volksvergadering is gehouden. Dan varen we verder door het Høgsfjord, waar veel lokale bewoners een vakantiehuisje hebben aan de kust. Verderop komen we langs een aantal zalmkwekerijen. Je ziet de zalmen opspringen uit het water.

Het weer is vandaag wisselend, af en toe wat zon, veel bewolking en ook een paar pittige buitjes. Maar de meeste bikkels blijven gewoon buiten aan dek staan. En met de wind ben je ook eigenlijk zo weer droog.

Dan gaan we onder een hoge brug door en varen we het Lysefjord binnen. Hier zien we dus de steile wanden van graniet opdoemen uit zee, tot wel 600m hoog. De boot maakt hier een paar stops, waarbij we vlakbij de rotswanden uit komen. De eerste stop is bij de grot Fantahola, waar vroeger een groep landlopers zou zijn ontsnapt aan de sheriff. Daarna komen we bij een paar “vriendjes van de kapitein”, een groepje berggeiten die hier in de zomermaanden los rondlopen. Ze komen vrolijk naar beneden geklauterd.

Vervolgens varen we langs de beroemde Preikestolen, de preekstoel: een vierkante rots bovenaan de wand van het fjord. Hier kun je ook naar toe wandelen, via een andere route over land, waarna je dus van duizelingwekkende hoogte uitzicht hebt op het fjord. Dat is voor een volgende keer.

We maken nog één stop bij een mooie waterval. Ook hier komt de boot weer heel dicht bij de rotwand. Ze draaien er ook een muziekje bij. Het lijkt bijna de Efteling wel. Eén van de medewerkers van de boot hengelt met een emmer in de waterval, waarna je vervolgens een glaasje vers watervalwater kunt krijgen. Voor de zekerheid slaan we dat toch maar even over.

Het is tijd om terug te keren naar Stavanger. De boot draait om en gaat met grote vaart dezelfde weg terug door het fjord. Als er een veerboot passeert, wil Jeroen een foto maken, maar door de boeggolf van de veerboot krijgen we opeens heel veel deining, waardoor iedereen staat te wankelen, en de mensen die vooraan op de boeg staan, krijgen een plens water over zich heen. Altijd verrassend, zo’n boottochtje.

Als we aankomen in Stavanger, blijkt er nog een cruiseschip in de haven te liggen, de Aïda Luna. Het is zo wel volle bak in de oude haven. We gaan terug aan boord van onze eigen Costa Fortuna en nemen de lunch op dek 9.

Daarna gaan we weer naar buiten om nog even door het oude centrum te gaan wandelen. Het ziet er inderdaad heel gezellig uit, met alle houten huisjes. Het is zaterdag, dus er zijn ook veel Noren op de been. We komen nog een paar leuke souvenir winkels tegen, waar we een pluchen eland vinden die graag met ons mee wil. En we kopen ook nog allebei een Noorse trui. Hopelijk hebben we die niet nodig, maar je kunt maar beter goed voorzien zijn.

Terug aan boord doen we nog even koffie en cola aan de bar en gaan dan in de hut kijken naar het vertrek uit Stavanger. Voor vanavond is de kleding suggestie “elegant”, dus dan trekken we de pakken maar aan. Er staat strawberry cheesecake op het menu, dus dat wordt vast weer genieten.

Morgen hebben we een excursie van een hele dag. Het schip doet dan Molde en Andalsnes aan. Wij gaan in Molde van boord en treffen het schip weer in Andalsnes. Mogelijk hebben we dan niet rustig de tijd om het verslag te publiceren van die dag. Dan komt dat de volgende dag want dan hebben we weer een dagje op zee.

Vrijdag 8 juli 2022

Gisteravond, nadat we ons verslag online gezet hadden, zijn we naar de Atriumbar gegaan. Het was er zeer rustig vanwege de voorstelling in het theater en de tweede diner-zitting. We mogen weer aan de bar zitten, wat bij de laatste twee cruises die we gedaan hebben, vanwege corona niet mogelijk was. We missen achter de bar echter barman Royston, die we eerder die dag daar gesproken hadden en die gezegd had dat hij hier in de avond ook weer zou zijn. Hij was ’s middags van boord gegaan om Amsterdam te bezoeken. Hij zal toch niet de boot gemist hebben?

We bestellen onze drankjes, de vertrouwde BBC (Baileys Banana Colada) die de eerste keer echter niet met echte Baileys gemaakt wordt. Dan zien we dat een andere bekende achter de bar staat. Haar naam is Luchie en we kennen haar van een cruise uit 2016. Die is ook blij ons te zien en geeft de bartenders de “opdracht” goed voor ons te zorgen.

Dan staat opeens Royston achter ons. Blijkbaar werkt hij nu als barman in de ruimte rond de bar en niet achter de bar. Hij vertelt ons dat hij de stad in geweest is met een collega die zei dat hij de weg kende in Amsterdam. Echter toen ze terug naar het schip moesten, bleek dat niet zo goed te zijn als verwacht en brak er lichte paniek uit hoe ze nu op tijd terug moesten komen bij het schip. Aangezien Royston nu met ons staat te praten is dat in ieder geval gelukt.

Onze tweede BBC is wel zoals we willen dus die smaakt toch weer iets beter dan de eerste die met zogenaamde whiskey cream gemaakt was. We hebben ook de fles ouzo ontdekt tussen al die flessen die achter de bar staan, dus nemen we er eentje en als die erin zit gaan we nog even naar de wijnbar omdat Luchie daar later op de avond werkt. Het entertainment hier is van een wat hoger niveau. Er staat nu een violiste die virtuoos meespeelt op hedendaagse populaire hits. In de atriumbar stond eerst een DJ aan wat knoppen te draaien en daarna kwam een oudere pianist spelen, die de stem nog even op moest warmen, zullen we maar zeggen.

In de wijnbar kun je echter ook alleen maar wijn krijgen en dan ook alleen maar wijnen die niet in ons drankenpakket zitten. Maar dan wordt voor ons gewoon even bij een bar in de buurt besteld en nemen we een limoncello en sluiten we af met water voor Jeroen en cola voor Co. Wel genoeg drank voor vandaag. Er stond al een fles bubbels in de hut die leeg gegaan is, twee glazen wijn bij diner (daar waren we dan weer even bescheiden) dat met de rest hierboven genoemd, is best genoeg.

We gaan slapen en worden ’s morgens wakker omdat het al licht wordt in de hut. Blijkbaar zijn het geen verduisterende gordijnen meer zoals we gewend waren. Dat is wel een beetje jammer. Door de oranje kleur heb je wel meteen een zonnig gevoel.

We gaan ontbijten in het restaurant waar we ook dineren. Geen buffet, maar een menukaart. Deze cruise lukt het niet om de eggs benedict te bestellen, die vorig jaar van de ontbijtkaart verdwenen zijn. Dat is wel jammer voor Co want dat is zijn favoriet. Maar er is genoeg om de maag te vullen.

Dan gaan we de benen strekken door een uurtje op het dek wat rondjes te lopen. We beginnen daarvoor op de jogging track, maar omdat de vloer daar nat is en de wind er flink te voelen is, zakken we een dek en lopen daar prettiger onze rondjes. Na afloop door naar de bar voor wat non-alcoholische dranken. De ochtend schiet al weer op dus we hebben niet heel veel tijd om op ons balkon van de zon te genieten voordat we naar de lunch gaan.

Na de lunch checken we even de gegevens van een cruise die we voor volgend jaar november hadden geboekt. Die blijkt opeens verdwenen van de website. Hij zou van Italië naar Brazilië gaan. We loggen even in op de Costa site en onze vermoedens dat het betreffende schip nu ingezet zal gaan worden om van Italië naar Abu Dhabi te gaan, blijken te kloppen, maar we moeten hier nog bericht over krijgen. Omdat er hier aan boord een boekingskantoor is, gaan we daarover wat vragen stellen. Wij willen dan met het betreffende schip de nieuwe route gaan doen, in plaats van op een ander schip de originele route. We moeten dit echter verder regelen met onze reisagente in Nederland, maar zoals gewenst staat het voorlopig wel in het systeem van Costa.

Dan even shoppen. Co kijkt voor een nieuw t-shirt en wil er twee passen maar er is geen paskamer. Dat mag je in je hut doen. Dus we nemen de shirts even mee om te proberen en daarna gaat Co terug om ze te betalen.

De rest van de middag zitten we heerlijk op ons balkon en lopen we de achterstand van kranten in. Het is inmiddels bewolkt geworden, maar de temperatuur is redelijk.

Tegen het einde van de middag nemen we nog een drankje en een ijsje op het Lido-dek en daarna gaan we nog even terug naar de hut voordat we naar het diner gaan. Een relaxte dag op zee. Hoewel we de aanwezigheid van een goede sauna missen, hebben we toch een fijne ontspannen dag gehad.

Verhaaltje maken, foto’s kiezen en dan na publicatie van ons verslag weer hangen aan de bar. Morgen Stavanger.

Donderdag 7 juli 2022

We zijn vroeg wakker en besluiten maar op te staan zodat we alle tijd hebben om de laatste dingen te doen voordat we de trein van 8:59 uur nemen. Nog even het bed verschonen, wat stofzuigen, vaatwasser leeg halen en ook een wandeling met onze kat Lilah houden ons even bezig. Toch zijn we ruim op tijd klaar en moeten we even wachten tot we de trein kunnen nemen in de daluren.

Na aankomst op Amsterdam Centraal is het ongeveer een kwartiertje lopen naar de terminal. Daar aangekomen, leveren we de koffers in en komt Jeroen oud-collega Rob Hertog tegen, die nu blijkbaar in de terminal werkt. Even een gesprekje mee gevoerd en daarna gaan we naar boven waar net begonnen wordt met het inchecken van de passagiers die in Amsterdam opstappen. Lekker hoor, een ritje van nog geen 45 minuten met de trein, stukje lopen en dan bij je hotel zijn. En dan toch naar het buitenland op vakantie.

Dat gaat lekker voortvarend waardoor we al om 10:20 uur aan boord gaan. Zo vroeg is ons nog nooit overkomen. De hutten zijn nog niet klaar, maar we kunnen alvast wat rond kijken en gaan op zoek naar een mogelijkheid om onze spullen die we nog bij ons hebben, even te stallen. Als we het vragen heeft niemand er een antwoord op, maar we ontdekken opeens in het casino een bordje dat aangeeft dat je je spullen daar in bewaring kunt geven. Dus dat scheelt wat gesleep.

Na wat rondkijken gaan we aan de atrium bar wat drinken. Je mag weer aan de bar zitten, wat vanwege corona lange tijd niet het geval was. We hebben meteen ook leuk contact met barman Royston uit India. Hij mag vanmiddag nog even van boord en wil dus weten waar hij het beste heen kan gaan. We hebben hem wat aanwijzingen gegeven. We horen dat er ongeveer 1000 gasten aan boord zijn deze cruise. Bij lange na niet dus de maximale capaciteit, maar dat is nog steeds vanwege corona.

Dan is het 12:00 uur en gaan we wat eten. Vanmorgen hebben we ons beperkt tot een plakje ontbijtkoek, dus we hebben wel trek. Het smaakt goed.

Daarna gaan we buiten de bovendekken verkennen. Dit schip is hetzelfde gebouwd als de Costa Magica, waar we twee keer op gevaren hebben, maar het is toch goed om het geheugen weer even op te frissen. Buiten is het wat winderig en we hebben kort een licht buitje.

Dan komt het bericht dat de hutten klaar zijn. We gaan naar onze hut om onze pasjes op te halen en daarna gaan we naar het casino om onze spullen op te halen en meteen de creditcard te koppelen aan onze pasjes. Dat moet omdat je met het pasje, dat tevens kamersleutel is, ook alles betaalt. Hiervoor moet je een totem bezoeken om pasje en creditcard te koppelen.

Vervolgens dus de koffers uitpakken en ons helemaal installeren. Er staat weer een fles bubbels klaar dus die trekken we nu open en nemen ons eerste glaasje op ons balkon.

Dan is het tijd voor de security-drill. Zoals bekend met zwemvest naar ons musterstation en in twee talen de uitleg aanhoren. Daarna gaan we de zwemvesten wegbrengen naar de hut en als het dan tijd is om te vertrekken, gaan we op het bovendek staan om te genieten van de uittocht uit Amsterdam. Op naar IJmuiden voor de sluis.

Het is ongeveer een kwartier voor onze etenstijd dus we gaan terug naar de hut om even nette schoenen aan te trekken. We hebben een tafel in het restaurant in het midden van het schip op dek 3. Onze tafel blijkt aan het raam te zijn en dat vinden we extra fijn want we weten niet hoe laat we bij de sluizen van IJmuiden aankomen, maar dat zal waarschijnlijk tijdens het eten zijn. Nu kunnen we dat toch (enigszins) zien.

Als we daadwerkelijk de sluis in varen, zijn we ook klaar met eten dus gaan we op dek 3 buiten kijken. We liggen niet in de nieuwe sluis, maar in de Noordersluis. Iets na acht uur verlaten we die weer en varen we de Noordzee op. Waarschijnlijk krijgen we dan wat meer deining.

We maken in onze hut ons verslag van vandaag even af zodat we straks even weer ouderwets aan de bar kunnen hangen met BBC.

Tien jaar geleden gingen we voor de eerste keer op een cruise vanuit Amsterdam naar Noorwegen. Nu dus 10 jaar later gaan we weer vanuit Amsterdam naar Noorwegen, maar met andere bestemmingen. Hieronder het schema:

Het is de eerste keer voor ons op de Costa Fortuna. Toch kan die snel bekend aanvoelen want de Costa Magica, waar we wel op gevaren hebben, heeft dezelfde bouw. Volgen jullie ons weer?